Gálatas 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Yuom pie nɩ anaar (14) na wa po, maa nɩ Banabasɩ lɛ don be a Jerusalɛm naa tara Titusɩ mɩ pʊɔ.
1 Catorze anos depois, fui outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito.
2 N don be a Jerusalɛm bojũu Nãaŋmɩn lɛ ir wiil ma ɩka n tɩ man kʊ ba a 'yɛr nʊ̃ɔ 'lɔ ɩn mʊɔl kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, tɩchɛ a bala na ɩ a nɩdierbe tɛɛ lɛ n dɔ̃ɔ sɔɔl man a yele anyãna kʊ. A n dãbãɛ lɛ ɩka n taa wa jo pɔrɔ ɛ.
2 Fui em obediência a uma revelação. E lhes apresentei o evangelho que prego entre os gentios — mas fiz isso em particular aos que pareciam de maior influência —, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Tɩchɛ a Titusɩ gba mɩ na dɔ̃ɔ be a n sɛ̃, na waa ɩ a Juu nɩrɛ ɛ, baa fɩr wʊ ɩka wʊ ŋmaa a yʊɔr ɛ.
3 Mas, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a submeter-se à circuncisão.
4 A yele nyã lo naa bojũu a yɛɛr bamɩne na ɩ jir ŋmarba fʊɔl kpɛ ɩka ba tɩ jʊʊr kaa a lɛ sɩn so a sɩ mãɛ a Yesu Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, ka ba na maal sɩ ka sɩ ɩ gbãgbaar.
4 E isto surgiu por causa dos falsos irmãos que se haviam infiltrado para espreitar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Saa sɔɔ ba bãlãa jaa ɛ, ka a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã na ɩ a yelmãɛ na be a yɩ sɛ̃ sɔ̃ɔ jaa.
5 A esses não nos submetemos por um instante sequer, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vocês.
6 A bala a nɩbɛ na tɩɛr ɩka bala lɛ ɩ a nɩyɔ̃ɔnsɩ, tɩchɛ a lɛ ban be maa ba nyɛ a ba tɛɛ taa ɛ. Nãaŋmɩn ba kaara nɩsaal nie tɩ tɔɔrɔ a wʊ 'yɛr ɛ. A nɩdierbe bala ba 'yɛr 'yɛr jaa lɛ pʊɔ a maa 'yɛr 'lɔ pɔ ɛ.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa — o que eles foram, no passado, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem —, esses, digo, que pareciam ser de maior influência, nada me acrescentaram.
7 Tɩchɛ ban wa bɔ̃ɔn an ɩ yelmãɛ ɩka Nãaŋmɩn lɛ de a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ ma ɩka n mʊɔl kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na de a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ a Pita ɩka wʊ mʊɔl kʊ a bala na ɩ a Juu nɩbɛ.
7 Pelo contrário, quando viram que me havia sido confiado o evangelho da incircuncisão, assim como a Pedro foi confiado o evangelho da circuncisão
8 Nãaŋmɩn lɛ tʊ̃ a wʊ tʊ̃mɔ̃ tu a Pita pɔ maal wʊ ɩka wʊ ɩ a Juu nɩbɛ nɩtʊ̃nãa, 'lɔ lɛ mɩ tʊ̃ a wʊ tʊ̃mɔ̃ tu a maa pɔ tʊ̃ ma ɩka n chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
8 — pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios —
9 A Jemesɩ nɩ a Pita nɩ a Jɔɔn ban dɔ̃ɔ bɔ̃ɔn fɩka lue, ban wa nyɛ bɔ̃ɔn a wãɛfʊ 'lɔ a Nãaŋmɩn na kʊ ma, ba de sɩn nuur ayi nɩ nɛbʊ̃'yen maa nɩ a Banabasɩ, na ba wiil ɩka sɩ tara na nɛbʊ̃'yen, na ba sɔɔ ɩka sɩ chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ tɩchɛ ka ba mɩ chen a bala na ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
9 e, quando reconheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, estenderam a mim e a Barnabé a mão direita da comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios e eles fossem para a circuncisão.
10 Yele bʊ̃'yen ban 'yɛr kʊ sɩ lɛ ɩka sɩ tɩɛrɛ a nɔ̃n dẽme. A yele nyã nɩ wʊ ju mɩ lɛ n mɩ mʊ̃ɔ nɩbir ɩka n maal.
10 Somente recomendaram que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 A Pita na wa tɩ wa a Antiok, n gɔ̃ wʊ̃n a nɩyɔɔ niem bojũu wʊ maal bɔr chãa pɔ.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque havia se tornado repreensível.
12 Sɛrɛ tɩchɛ ka a nɩbɛ bamɩne yi a Jemesɩ sɛ̃ wa, 'lɔ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ma 'mantaa dire. Tɩchɛ ban wa wa baar, wʊ oon wʊ mãɛ yin a ba pɔ, bojũu wʊ joro na a bala na ɩ a yɔŋmarba dãbãɛ.
12 De fato, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; quando, porém, chegaram, começou a afastar-se e, por fim, separou-se, temendo os da circuncisão.
13 A Juu nɩbɛ bamɩne pʊɔ wʊ naa a nɛɛr ayi yele nyãna pɔ, ka a Banabasɩ gba tɩɛr mɩ bũbur a ba yele nyãna jũu.
13 E também os demais judeus se fizeram hipócritas juntamente com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela hipocrisia deles.
14 Ɩn wa nyɛ bɔ̃ɔn ɩka baa maala a lɛ na tor nɩ a yelmãɛ 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna ɛ, n 'yɛr kʊ a Pita a ba jaa niem, “A fʊ̃ʊ ɩn Juu nɩrɛ, tɩ na fʊ kpɩɛrɛ fɩka a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ kaar ɛ. Ŋmɩnɛ lɛ fʊn ɩ fɩr a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba kpɩɛrɛ fɩka a Juu nɩbɛ?
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Cefas, na presença de todos: “Se você, que é judeu, vive como gentio e não como judeu, por que quer obrigar os gentios a viverem como judeus?”
15 A sɩn ban dɔɔ ka sɩ ɩ Juu nɩbɛ, saa ɩ nɩyor na ɩ yelbe-ɩrbɛ kaar ɛ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Sɩ bɔ̃ɔn naa ɩka, nɩrɛ yele kʊ̃ tʊ̃ɔ tor wʊ̃n turo a nɛbinsɩ jũu ɛ, tɩchɛ a wʊ yele na tor a Yesu Kɩrɩsɩto wʊ̃n sɔɔ de jũu. Lɛ lɛ a sɩn mɩ gba sɔɔ de a Yesu Kɩrɩsɩto ka a sɩ yele tor, ka a kʊ̃ ɩ a nɛbinãa sɩn turo jũu ɛ. Ala ɩ a nɛbinãa tufʊ jũu lɛ, nɩrɛ jaa yele kʊ̃ tor Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Jesus Cristo, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois por obras da lei ninguém será justificado.
17 “Ala ɩ sɩ mʊɔrɔ naa ɩka a sɩ yele a tor a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, tɩchɛ ka a ɩ yelmãɛ ɩka a sɩn mãɛ ɩn yelbe-ɩrbɛ, ka ala be a lɛ, a Kɩrɩsɩto pʊɔrɔ naa a yelbier 'yɔ̃ɔnɔ̃ bɩɩ? Yelmãɛ jaa, a ba ɩ lɛ lɛ ɛ!
17 Mas, se nós, procurando ser justificados em Cristo, fomos também achados pecadores, será que isto significa que Cristo é ministro do pecado? De modo nenhum!
18 Ala ɩ n lɛ mɛn a bonsɩ ala ɩn sɔ̃ɔ bar, n maal a lɛ wiil ɩka n ɩn a nɛbinãa sɔ̃sɔ̃ɔnɔ̃.
18 Porque, se volto a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo constituo transgressor.
19 Bojũu a tu naa a nɛbinãa pɔ, ka n kpi kʊ a nɛbinãa, ka a lɛ na sʊ̃ʊ ma ka n be be kʊ Nãaŋmɩn.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Ba 'mantaa kpa maa nɩ a Kɩrɩsɩto a daa ju. A ba lɛ ɩ maa lɛ lɛ be be go ɛ, tɩchɛ a Kɩrɩsɩto lɛ be a n 'yɔ̃ɔ. A nyɛvʊr nyã ɩn pãa ben a ãgãn pɔ, n ben be nɩ a sɔɔfʊ ɩn sɔɔ a Nãaŋmɩn Bie, 'lɔ lɛ nʊ̃ ma, na wʊ de a wʊ mãɛ kʊ ma.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. E esse viver que agora tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 N ba 'yɛr ɩka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ ba ɩ ɛ, bojũu ala ɩ nɩrɛ na tʊ̃ɔn 'yɛr faa a wʊ mãɛ a nɛbinãa jũu, ka lɛ a Kɩrɩsɩto kũu ba tara tɔ̃nɔ̃ jaa ɛ!”
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.