Gálatas 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 Yuom pie nɩ anaar (14) na wa po, maa nɩ Banabasɩ lɛ don be a Jerusalɛm naa tara Titusɩ mɩ pʊɔ.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 N don be a Jerusalɛm bojũu Nãaŋmɩn lɛ ir wiil ma ɩka n tɩ man kʊ ba a 'yɛr nʊ̃ɔ 'lɔ ɩn mʊɔl kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, tɩchɛ a bala na ɩ a nɩdierbe tɛɛ lɛ n dɔ̃ɔ sɔɔl man a yele anyãna kʊ. A n dãbãɛ lɛ ɩka n taa wa jo pɔrɔ ɛ.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Tɩchɛ a Titusɩ gba mɩ na dɔ̃ɔ be a n sɛ̃, na waa ɩ a Juu nɩrɛ ɛ, baa fɩr wʊ ɩka wʊ ŋmaa a yʊɔr ɛ.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 A yele nyã lo naa bojũu a yɛɛr bamɩne na ɩ jir ŋmarba fʊɔl kpɛ ɩka ba tɩ jʊʊr kaa a lɛ sɩn so a sɩ mãɛ a Yesu Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, ka ba na maal sɩ ka sɩ ɩ gbãgbaar.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Saa sɔɔ ba bãlãa jaa ɛ, ka a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã na ɩ a yelmãɛ na be a yɩ sɛ̃ sɔ̃ɔ jaa.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 A bala a nɩbɛ na tɩɛr ɩka bala lɛ ɩ a nɩyɔ̃ɔnsɩ, tɩchɛ a lɛ ban be maa ba nyɛ a ba tɛɛ taa ɛ. Nãaŋmɩn ba kaara nɩsaal nie tɩ tɔɔrɔ a wʊ 'yɛr ɛ. A nɩdierbe bala ba 'yɛr 'yɛr jaa lɛ pʊɔ a maa 'yɛr 'lɔ pɔ ɛ.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Tɩchɛ ban wa bɔ̃ɔn an ɩ yelmãɛ ɩka Nãaŋmɩn lɛ de a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ ma ɩka n mʊɔl kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na de a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ a Pita ɩka wʊ mʊɔl kʊ a bala na ɩ a Juu nɩbɛ.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nãaŋmɩn lɛ tʊ̃ a wʊ tʊ̃mɔ̃ tu a Pita pɔ maal wʊ ɩka wʊ ɩ a Juu nɩbɛ nɩtʊ̃nãa, 'lɔ lɛ mɩ tʊ̃ a wʊ tʊ̃mɔ̃ tu a maa pɔ tʊ̃ ma ɩka n chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 A Jemesɩ nɩ a Pita nɩ a Jɔɔn ban dɔ̃ɔ bɔ̃ɔn fɩka lue, ban wa nyɛ bɔ̃ɔn a wãɛfʊ 'lɔ a Nãaŋmɩn na kʊ ma, ba de sɩn nuur ayi nɩ nɛbʊ̃'yen maa nɩ a Banabasɩ, na ba wiil ɩka sɩ tara na nɛbʊ̃'yen, na ba sɔɔ ɩka sɩ chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ tɩchɛ ka ba mɩ chen a bala na ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Yele bʊ̃'yen ban 'yɛr kʊ sɩ lɛ ɩka sɩ tɩɛrɛ a nɔ̃n dẽme. A yele nyã nɩ wʊ ju mɩ lɛ n mɩ mʊ̃ɔ nɩbir ɩka n maal.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 A Pita na wa tɩ wa a Antiok, n gɔ̃ wʊ̃n a nɩyɔɔ niem bojũu wʊ maal bɔr chãa pɔ.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Sɛrɛ tɩchɛ ka a nɩbɛ bamɩne yi a Jemesɩ sɛ̃ wa, 'lɔ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ma 'mantaa dire. Tɩchɛ ban wa wa baar, wʊ oon wʊ mãɛ yin a ba pɔ, bojũu wʊ joro na a bala na ɩ a yɔŋmarba dãbãɛ.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 A Juu nɩbɛ bamɩne pʊɔ wʊ naa a nɛɛr ayi yele nyãna pɔ, ka a Banabasɩ gba tɩɛr mɩ bũbur a ba yele nyãna jũu.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Ɩn wa nyɛ bɔ̃ɔn ɩka baa maala a lɛ na tor nɩ a yelmãɛ 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna ɛ, n 'yɛr kʊ a Pita a ba jaa niem, “A fʊ̃ʊ ɩn Juu nɩrɛ, tɩ na fʊ kpɩɛrɛ fɩka a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ kaar ɛ. Ŋmɩnɛ lɛ fʊn ɩ fɩr a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba kpɩɛrɛ fɩka a Juu nɩbɛ?
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 A sɩn ban dɔɔ ka sɩ ɩ Juu nɩbɛ, saa ɩ nɩyor na ɩ yelbe-ɩrbɛ kaar ɛ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Sɩ bɔ̃ɔn naa ɩka, nɩrɛ yele kʊ̃ tʊ̃ɔ tor wʊ̃n turo a nɛbinsɩ jũu ɛ, tɩchɛ a wʊ yele na tor a Yesu Kɩrɩsɩto wʊ̃n sɔɔ de jũu. Lɛ lɛ a sɩn mɩ gba sɔɔ de a Yesu Kɩrɩsɩto ka a sɩ yele tor, ka a kʊ̃ ɩ a nɛbinãa sɩn turo jũu ɛ. Ala ɩ a nɛbinãa tufʊ jũu lɛ, nɩrɛ jaa yele kʊ̃ tor Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 “Ala ɩ sɩ mʊɔrɔ naa ɩka a sɩ yele a tor a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, tɩchɛ ka a ɩ yelmãɛ ɩka a sɩn mãɛ ɩn yelbe-ɩrbɛ, ka ala be a lɛ, a Kɩrɩsɩto pʊɔrɔ naa a yelbier 'yɔ̃ɔnɔ̃ bɩɩ? Yelmãɛ jaa, a ba ɩ lɛ lɛ ɛ!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Ala ɩ n lɛ mɛn a bonsɩ ala ɩn sɔ̃ɔ bar, n maal a lɛ wiil ɩka n ɩn a nɛbinãa sɔ̃sɔ̃ɔnɔ̃.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Bojũu a tu naa a nɛbinãa pɔ, ka n kpi kʊ a nɛbinãa, ka a lɛ na sʊ̃ʊ ma ka n be be kʊ Nãaŋmɩn.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Ba 'mantaa kpa maa nɩ a Kɩrɩsɩto a daa ju. A ba lɛ ɩ maa lɛ lɛ be be go ɛ, tɩchɛ a Kɩrɩsɩto lɛ be a n 'yɔ̃ɔ. A nyɛvʊr nyã ɩn pãa ben a ãgãn pɔ, n ben be nɩ a sɔɔfʊ ɩn sɔɔ a Nãaŋmɩn Bie, 'lɔ lɛ nʊ̃ ma, na wʊ de a wʊ mãɛ kʊ ma.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 N ba 'yɛr ɩka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ ba ɩ ɛ, bojũu ala ɩ nɩrɛ na tʊ̃ɔn 'yɛr faa a wʊ mãɛ a nɛbinãa jũu, ka lɛ a Kɩrɩsɩto kũu ba tara tɔ̃nɔ̃ jaa ɛ!”
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.