Gálatas 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 Yuom pie nɩ anaar (14) na wa po, maa nɩ Banabasɩ lɛ don be a Jerusalɛm naa tara Titusɩ mɩ pʊɔ.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 N don be a Jerusalɛm bojũu Nãaŋmɩn lɛ ir wiil ma ɩka n tɩ man kʊ ba a 'yɛr nʊ̃ɔ 'lɔ ɩn mʊɔl kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, tɩchɛ a bala na ɩ a nɩdierbe tɛɛ lɛ n dɔ̃ɔ sɔɔl man a yele anyãna kʊ. A n dãbãɛ lɛ ɩka n taa wa jo pɔrɔ ɛ.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Tɩchɛ a Titusɩ gba mɩ na dɔ̃ɔ be a n sɛ̃, na waa ɩ a Juu nɩrɛ ɛ, baa fɩr wʊ ɩka wʊ ŋmaa a yʊɔr ɛ.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 A yele nyã lo naa bojũu a yɛɛr bamɩne na ɩ jir ŋmarba fʊɔl kpɛ ɩka ba tɩ jʊʊr kaa a lɛ sɩn so a sɩ mãɛ a Yesu Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, ka ba na maal sɩ ka sɩ ɩ gbãgbaar.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Saa sɔɔ ba bãlãa jaa ɛ, ka a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã na ɩ a yelmãɛ na be a yɩ sɛ̃ sɔ̃ɔ jaa.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 A bala a nɩbɛ na tɩɛr ɩka bala lɛ ɩ a nɩyɔ̃ɔnsɩ, tɩchɛ a lɛ ban be maa ba nyɛ a ba tɛɛ taa ɛ. Nãaŋmɩn ba kaara nɩsaal nie tɩ tɔɔrɔ a wʊ 'yɛr ɛ. A nɩdierbe bala ba 'yɛr 'yɛr jaa lɛ pʊɔ a maa 'yɛr 'lɔ pɔ ɛ.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Tɩchɛ ban wa bɔ̃ɔn an ɩ yelmãɛ ɩka Nãaŋmɩn lɛ de a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ ma ɩka n mʊɔl kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na de a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ a Pita ɩka wʊ mʊɔl kʊ a bala na ɩ a Juu nɩbɛ.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nãaŋmɩn lɛ tʊ̃ a wʊ tʊ̃mɔ̃ tu a Pita pɔ maal wʊ ɩka wʊ ɩ a Juu nɩbɛ nɩtʊ̃nãa, 'lɔ lɛ mɩ tʊ̃ a wʊ tʊ̃mɔ̃ tu a maa pɔ tʊ̃ ma ɩka n chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 A Jemesɩ nɩ a Pita nɩ a Jɔɔn ban dɔ̃ɔ bɔ̃ɔn fɩka lue, ban wa nyɛ bɔ̃ɔn a wãɛfʊ 'lɔ a Nãaŋmɩn na kʊ ma, ba de sɩn nuur ayi nɩ nɛbʊ̃'yen maa nɩ a Banabasɩ, na ba wiil ɩka sɩ tara na nɛbʊ̃'yen, na ba sɔɔ ɩka sɩ chen a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ tɩchɛ ka ba mɩ chen a bala na ɩ a Juu nɩbɛ pɔ.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Yele bʊ̃'yen ban 'yɛr kʊ sɩ lɛ ɩka sɩ tɩɛrɛ a nɔ̃n dẽme. A yele nyã nɩ wʊ ju mɩ lɛ n mɩ mʊ̃ɔ nɩbir ɩka n maal.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 A Pita na wa tɩ wa a Antiok, n gɔ̃ wʊ̃n a nɩyɔɔ niem bojũu wʊ maal bɔr chãa pɔ.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 Sɛrɛ tɩchɛ ka a nɩbɛ bamɩne yi a Jemesɩ sɛ̃ wa, 'lɔ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ma 'mantaa dire. Tɩchɛ ban wa wa baar, wʊ oon wʊ mãɛ yin a ba pɔ, bojũu wʊ joro na a bala na ɩ a yɔŋmarba dãbãɛ.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 A Juu nɩbɛ bamɩne pʊɔ wʊ naa a nɛɛr ayi yele nyãna pɔ, ka a Banabasɩ gba tɩɛr mɩ bũbur a ba yele nyãna jũu.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Ɩn wa nyɛ bɔ̃ɔn ɩka baa maala a lɛ na tor nɩ a yelmãɛ 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna ɛ, n 'yɛr kʊ a Pita a ba jaa niem, “A fʊ̃ʊ ɩn Juu nɩrɛ, tɩ na fʊ kpɩɛrɛ fɩka a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ kaar ɛ. Ŋmɩnɛ lɛ fʊn ɩ fɩr a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba kpɩɛrɛ fɩka a Juu nɩbɛ?
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 A sɩn ban dɔɔ ka sɩ ɩ Juu nɩbɛ, saa ɩ nɩyor na ɩ yelbe-ɩrbɛ kaar ɛ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Sɩ bɔ̃ɔn naa ɩka, nɩrɛ yele kʊ̃ tʊ̃ɔ tor wʊ̃n turo a nɛbinsɩ jũu ɛ, tɩchɛ a wʊ yele na tor a Yesu Kɩrɩsɩto wʊ̃n sɔɔ de jũu. Lɛ lɛ a sɩn mɩ gba sɔɔ de a Yesu Kɩrɩsɩto ka a sɩ yele tor, ka a kʊ̃ ɩ a nɛbinãa sɩn turo jũu ɛ. Ala ɩ a nɛbinãa tufʊ jũu lɛ, nɩrɛ jaa yele kʊ̃ tor Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 “Ala ɩ sɩ mʊɔrɔ naa ɩka a sɩ yele a tor a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, tɩchɛ ka a ɩ yelmãɛ ɩka a sɩn mãɛ ɩn yelbe-ɩrbɛ, ka ala be a lɛ, a Kɩrɩsɩto pʊɔrɔ naa a yelbier 'yɔ̃ɔnɔ̃ bɩɩ? Yelmãɛ jaa, a ba ɩ lɛ lɛ ɛ!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Ala ɩ n lɛ mɛn a bonsɩ ala ɩn sɔ̃ɔ bar, n maal a lɛ wiil ɩka n ɩn a nɛbinãa sɔ̃sɔ̃ɔnɔ̃.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Bojũu a tu naa a nɛbinãa pɔ, ka n kpi kʊ a nɛbinãa, ka a lɛ na sʊ̃ʊ ma ka n be be kʊ Nãaŋmɩn.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Ba 'mantaa kpa maa nɩ a Kɩrɩsɩto a daa ju. A ba lɛ ɩ maa lɛ lɛ be be go ɛ, tɩchɛ a Kɩrɩsɩto lɛ be a n 'yɔ̃ɔ. A nyɛvʊr nyã ɩn pãa ben a ãgãn pɔ, n ben be nɩ a sɔɔfʊ ɩn sɔɔ a Nãaŋmɩn Bie, 'lɔ lɛ nʊ̃ ma, na wʊ de a wʊ mãɛ kʊ ma.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 N ba 'yɛr ɩka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ ba ɩ ɛ, bojũu ala ɩ nɩrɛ na tʊ̃ɔn 'yɛr faa a wʊ mãɛ a nɛbinãa jũu, ka lɛ a Kɩrɩsɩto kũu ba tara tɔ̃nɔ̃ jaa ɛ!”
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.