Atos 15
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Nɩbɛ bamɩne yin be a Judiya suun wa a Antiok wa wile a yɛɛr 'yɛrɛ, “Yɩn baa sɔɔ ka ba ŋmaa yɩ a yʊɔr nɩtãa lɛ a Mosesɩ na bin ɛ, yɩ kʊ̃ nyɛ faafʊ ɛ.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 A anyãna vɛ̃ naa ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ nɩ a nɩbɛ mĩi 'yɔ̃ɔ taa ka a ɩ nɛchɩrɛ. Be lɛ a ba ir Pɔɔl nɩ a Banabasɩ nɩ a pupuorbiir bamɩne 'yɔ̃ɔ ɩka ba chen a Jerusalɛm tɩ nyɛ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ nɩ a 'yɛr nyãna.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 A pupuorbiir na wa bar ba a sɔr, ba chen tɩ yi a Fonisiya nɩ a Samariya na ba man a lɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na lɩɛb puoro a Nãaŋmɩn. Ka a yɛɛr ba jaa pʊɔ pɛl nɩ a 'yɛr nyã.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ban wa ta Jerusalɛm, a pupuorbiir nɩ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ de ban nuur ayi, ka ba man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ka a pupuorbiir bamɩne na chɛnɛ tara a Farasee wiilfʊ ir ara tɩ 'yɛr, “A nɩyor banyãna, a sɛɛ naa ka ban ŋma a ba yɔɩ na ba tu a lɛ a Mosesɩ na bin.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 A nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ lɔ̃ɔn taa na ban guor a 'yɛr nyãna.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 A lɛ ban mana taa tɩ ta sɔ̃ɔ, Pita ir 'yɛr kʊ ba, “Yɛɛr, yɩ bɔ̃ɔ naa ɩka sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ Nãaŋmɩn ir man a yɩ pɔ, ka a bala na ba sɩ a Juu nɩbɛ ɛ, mɩ na wõ a faafʊ 'yɛr nʊ̃ɔ 'yɛr yi a n nɛɛ pɔ, na ba sɔɔ de.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Nãaŋmɩn na bɔ̃ɔ nɩrɛ jaa nyãa lɛ wiil ɩka wʊ sɔɔn de ba na wʊ kʊ ba a wʊ Sɩɛ nɩtãa lɛ wʊn kʊ sɩ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Waa maal a sɩn nɩ a bala ka sɩ tɛɛ taa ɛ, wʊ pɛɛn a ba nyãa ban sɔɔ jũu.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 A lɛ jũu, bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ mʊɔrɔ ɩka yɩ bɛɛr Nãaŋmɩn kaa, na yɩ tuo a poturbo tuor a sɩ sãakpãmɩne na ba dɔ̃ɔ tʊ̃ɔ tuo ɛ?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Kai, sɩn sɔɔ naa ɩka a tu naa a sɩ Soro Yesu wãɛfʊ jũu lɛ sɩ nyɛ faafʊ nɩtãa a bala kaar.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Ka a nɩyɔɔ bala na duo ɩ jaa gbulo, tɩ chɛlɛ a lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na mana a yelfɛrsɩ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ bala pɔ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ban wa 'yɛr baar ka a Jemesɩ mɩ 'yɛr, “Yɛɛr, yɩ chɛlɛ ka.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon man kʊ sɩ a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩɛrtɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ ɩka wʊn ir nɩbɛ a ba pɔ, kʊ a wʊ mãɛ.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Ka a lɛ na dɔ̃ɔ sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ nɩ a 'yɛr nyã ɩ yelmãɛ.
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘A anyã puor, ɩn lɩɛb tɩ mɛ a Nãa David yir 'lɔ na lo. Ɩn mɛn a 'lɔ na ŋmɛr, naa lɛ maal wʊ.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Ka a nɩbɛ bala na chɛ pãa na yɔ bɔ a Soro nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ na bʊɔlɔ a n yuor, lɛ lɛ a sɩ Soro 'yɛr na maal a yele anyãna,’ (Amosɩ 9:11-12)
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 ka ba bɔ̃ɔn a kõr jaa jaa.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 “Maa 'yɛr nɩ nyã ɩka sɩ ta vɛ̃ ka a ɩ tuo kʊ a nɩyor banyãna na lɩɛrɛ waara a Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Tɩchɛ yɩ ɩ a sɩ sɛb kʊ ba ɩka yaa, ba taa dire tɩɩ bon ɛ, na ba taa sɛ̃nɛ ɛ, dʊ̃ɔ na var kpi ba taa ɔɔrɔ ɛ, na ba taa ɔɔrɔ jãɩ ɛ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Bojũu, lɛ lɛ a Mosesɩ bin a nɛɛ ka a Juu nɩbɛ ma mʊɔlɔ a 'yɛr nyãna a tẽn a jaa ka ba mɩ ma kar naa a ba lɔ̃ɔfʊ jiir a Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar jaa.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ka a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ lɔ̃ɔn a pupuorbiir ba jaa pãa kaa ir nɩbɛ a ba pɔ, ka ban 'matãan a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ tʊ̃ ka ba chen a Antiok. Judas ban bʊɔlɔ Basabasɩ nɩ Silasɩ lɛ ba ir, a nɩbɛ ayi banyãna mɩ dɔ̃ɔ ɩ nɩbɛrɛ pʊɔ a yɛɛr.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Bala lɛ ba tʊ̃n a gãn nyãna, “A sɩn nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ na ɩ a yɩ yɛɛr puor naa a yɩn na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na ɩ a sɩ yɛɛr be a Antiok nɩ a Siriya nɩ a Sɩlɩsɩya paal pɔ.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Sɩ wõn a bamɩne na yi a sɩ sɛ̃ sɩn ba kʊ ba sɔr ɛ, tɩ vuro yɩ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩ yɩ 'yɛrɛ.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Ala lɛ so ka sɩ jaa sɔɔ ir nɩbɛ bamɩne tʊ̃ ka ban wa a yɩ sɛ̃, 'matãan a sɩ barmɩne Pɔɔl nɩ a Banabasɩ,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 a nɩbɛ banyãna lɛ sɔɔ kũu a sɩ Soro Yesu Kɩrɩsɩto yuor jũu.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 A lɛ jũu lɛ sɩ tʊ̃n a Judas nɩ a Silasɩ ka ban tɩ man a ba nɛɛ a lɛ sɩn sɛb.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 A vɩɛlɛ na kʊ a Nãaŋmɩn Sɩɛ nɩ a sɩn mɩ sɛ̃, ka sɩ kʊ̃ lɛ tuo yɩ tuor dɔɔl a anyãna ju ɛ.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Yɩ taa dire tɩɩ bon ɛ, yɩ taa ɔɔrɔ jãɩ ɛ, na yɩ taa ɔɔrɔ dʊ̃ɔ na var kpi nʊ̃n ɛ, bɩɩ sɛ̃nɛ ɛ. Yɩ mɔ̃ na yɩ nyɔɔ yɩ mãɛ a yelsɩ anyãna pɔ. Yɩ jɛ̃ vɩla.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ban wa bar a Pɔɔl, nɩ a Banabasɩ, nɩ a Judas nɩ a Silasɩ sɔr, ka ba suu chen be a Antiok, be lɛ ba tɩ lɔ̃ɔ taa a bala na puoro ba jaa na ba de a gãn kʊ ba.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 A nɩbɛ na wa kar a gãn a 'yɔ̃ɔ ban ãkpãɛn ka ba pʊɔ pɛl.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judas nɩ a Silasɩ mɩ na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ 'yɛr 'yɛr yɔɔ 'yɔ̃ɔn a yɛɛr ãkpãɛn.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ban wa jɛ̃ a be kor bãlãa, ka a yɛɛr lɛ bar ba sɔr nɩ nyã'maar ka ba lɩɛb chen a bala na tʊ̃ ba sɛ̃.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Tɩchɛ ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ jɛ̃ be a Antiok, be lɛ a bala nɩ a ba taaba bamɩne wile tɩ mʊɔlɔ a sɩ Soro 'yɛr.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 A mɩn lɛ wa kor bãlãa ka a Pɔɔl 'yɛr kʊ a Banabasɩ, “Vɛ̃ ka sɩ lɛ chen tɩ piir a yɛɛr kaa a tẽn ala pɔ sɩn mʊɔl a sɩ Soro 'yɛr na sɩ kaa ŋmɩnɛ lɛ ba irɛ.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ka a Banabasɩ bʊɔrɔ ɩka wʊ de a Jɔɔn Maakɩ ka ba 'mataa chen.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Tɩchɛ ka a Pɔɔl ba tɩɛr ɩka a ba tara sɔr ɛ, bojũu wʊ dɔ̃ɔ bar ba be a Pamfiliya ba lɛ pɔɔ ba chen a tʊ̃mɔ̃ jie ɛ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Be lɛ ba tãn tãn taa na ba ŋma dẽdẽme, ka a Banabasɩ de a Jɔɔn Maakɩ na wʊ kpɛ̃n a gboro chiin be a Sipurusɩ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Tɩchɛ ka a Pɔɔl mɩ ir a Silasɩ ka a yɛɛr de ba 'yɔ̃ɔ a sɩ Soro nũu pɔ, ka wʊn sʊ̃ʊ ba.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Wʊ tun a Siriya nɩ a Sɩlɩsɩya 'yɔ̃ɔnɔ̃ a bala na puoro ãkpãɛn.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.