Atos 15
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 Nɩbɛ bamɩne yin be a Judiya suun wa a Antiok wa wile a yɛɛr 'yɛrɛ, “Yɩn baa sɔɔ ka ba ŋmaa yɩ a yʊɔr nɩtãa lɛ a Mosesɩ na bin ɛ, yɩ kʊ̃ nyɛ faafʊ ɛ.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 A anyãna vɛ̃ naa ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ nɩ a nɩbɛ mĩi 'yɔ̃ɔ taa ka a ɩ nɛchɩrɛ. Be lɛ a ba ir Pɔɔl nɩ a Banabasɩ nɩ a pupuorbiir bamɩne 'yɔ̃ɔ ɩka ba chen a Jerusalɛm tɩ nyɛ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ nɩ a 'yɛr nyãna.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 A pupuorbiir na wa bar ba a sɔr, ba chen tɩ yi a Fonisiya nɩ a Samariya na ba man a lɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na lɩɛb puoro a Nãaŋmɩn. Ka a yɛɛr ba jaa pʊɔ pɛl nɩ a 'yɛr nyã.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Ban wa ta Jerusalɛm, a pupuorbiir nɩ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ de ban nuur ayi, ka ba man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ka a pupuorbiir bamɩne na chɛnɛ tara a Farasee wiilfʊ ir ara tɩ 'yɛr, “A nɩyor banyãna, a sɛɛ naa ka ban ŋma a ba yɔɩ na ba tu a lɛ a Mosesɩ na bin.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 A nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ lɔ̃ɔn taa na ban guor a 'yɛr nyãna.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 A lɛ ban mana taa tɩ ta sɔ̃ɔ, Pita ir 'yɛr kʊ ba, “Yɛɛr, yɩ bɔ̃ɔ naa ɩka sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ Nãaŋmɩn ir man a yɩ pɔ, ka a bala na ba sɩ a Juu nɩbɛ ɛ, mɩ na wõ a faafʊ 'yɛr nʊ̃ɔ 'yɛr yi a n nɛɛ pɔ, na ba sɔɔ de.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Nãaŋmɩn na bɔ̃ɔ nɩrɛ jaa nyãa lɛ wiil ɩka wʊ sɔɔn de ba na wʊ kʊ ba a wʊ Sɩɛ nɩtãa lɛ wʊn kʊ sɩ.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Waa maal a sɩn nɩ a bala ka sɩ tɛɛ taa ɛ, wʊ pɛɛn a ba nyãa ban sɔɔ jũu.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 A lɛ jũu, bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ mʊɔrɔ ɩka yɩ bɛɛr Nãaŋmɩn kaa, na yɩ tuo a poturbo tuor a sɩ sãakpãmɩne na ba dɔ̃ɔ tʊ̃ɔ tuo ɛ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Kai, sɩn sɔɔ naa ɩka a tu naa a sɩ Soro Yesu wãɛfʊ jũu lɛ sɩ nyɛ faafʊ nɩtãa a bala kaar.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Ka a nɩyɔɔ bala na duo ɩ jaa gbulo, tɩ chɛlɛ a lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na mana a yelfɛrsɩ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ bala pɔ.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Ban wa 'yɛr baar ka a Jemesɩ mɩ 'yɛr, “Yɛɛr, yɩ chɛlɛ ka.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simon man kʊ sɩ a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩɛrtɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ ɩka wʊn ir nɩbɛ a ba pɔ, kʊ a wʊ mãɛ.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Ka a lɛ na dɔ̃ɔ sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ nɩ a 'yɛr nyã ɩ yelmãɛ.
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘A anyã puor, ɩn lɩɛb tɩ mɛ a Nãa David yir 'lɔ na lo. Ɩn mɛn a 'lɔ na ŋmɛr, naa lɛ maal wʊ.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ka a nɩbɛ bala na chɛ pãa na yɔ bɔ a Soro nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ na bʊɔlɔ a n yuor, lɛ lɛ a sɩ Soro 'yɛr na maal a yele anyãna,’ (Amosɩ 9:11-12)
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 ka ba bɔ̃ɔn a kõr jaa jaa.
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Maa 'yɛr nɩ nyã ɩka sɩ ta vɛ̃ ka a ɩ tuo kʊ a nɩyor banyãna na lɩɛrɛ waara a Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Tɩchɛ yɩ ɩ a sɩ sɛb kʊ ba ɩka yaa, ba taa dire tɩɩ bon ɛ, na ba taa sɛ̃nɛ ɛ, dʊ̃ɔ na var kpi ba taa ɔɔrɔ ɛ, na ba taa ɔɔrɔ jãɩ ɛ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Bojũu, lɛ lɛ a Mosesɩ bin a nɛɛ ka a Juu nɩbɛ ma mʊɔlɔ a 'yɛr nyãna a tẽn a jaa ka ba mɩ ma kar naa a ba lɔ̃ɔfʊ jiir a Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar jaa.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Ka a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ lɔ̃ɔn a pupuorbiir ba jaa pãa kaa ir nɩbɛ a ba pɔ, ka ban 'matãan a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ tʊ̃ ka ba chen a Antiok. Judas ban bʊɔlɔ Basabasɩ nɩ Silasɩ lɛ ba ir, a nɩbɛ ayi banyãna mɩ dɔ̃ɔ ɩ nɩbɛrɛ pʊɔ a yɛɛr.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Bala lɛ ba tʊ̃n a gãn nyãna, “A sɩn nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ na ɩ a yɩ yɛɛr puor naa a yɩn na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na ɩ a sɩ yɛɛr be a Antiok nɩ a Siriya nɩ a Sɩlɩsɩya paal pɔ.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Sɩ wõn a bamɩne na yi a sɩ sɛ̃ sɩn ba kʊ ba sɔr ɛ, tɩ vuro yɩ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩ yɩ 'yɛrɛ.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Ala lɛ so ka sɩ jaa sɔɔ ir nɩbɛ bamɩne tʊ̃ ka ban wa a yɩ sɛ̃, 'matãan a sɩ barmɩne Pɔɔl nɩ a Banabasɩ,
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 a nɩbɛ banyãna lɛ sɔɔ kũu a sɩ Soro Yesu Kɩrɩsɩto yuor jũu.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 A lɛ jũu lɛ sɩ tʊ̃n a Judas nɩ a Silasɩ ka ban tɩ man a ba nɛɛ a lɛ sɩn sɛb.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 A vɩɛlɛ na kʊ a Nãaŋmɩn Sɩɛ nɩ a sɩn mɩ sɛ̃, ka sɩ kʊ̃ lɛ tuo yɩ tuor dɔɔl a anyãna ju ɛ.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Yɩ taa dire tɩɩ bon ɛ, yɩ taa ɔɔrɔ jãɩ ɛ, na yɩ taa ɔɔrɔ dʊ̃ɔ na var kpi nʊ̃n ɛ, bɩɩ sɛ̃nɛ ɛ. Yɩ mɔ̃ na yɩ nyɔɔ yɩ mãɛ a yelsɩ anyãna pɔ. Yɩ jɛ̃ vɩla.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Ban wa bar a Pɔɔl, nɩ a Banabasɩ, nɩ a Judas nɩ a Silasɩ sɔr, ka ba suu chen be a Antiok, be lɛ ba tɩ lɔ̃ɔ taa a bala na puoro ba jaa na ba de a gãn kʊ ba.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 A nɩbɛ na wa kar a gãn a 'yɔ̃ɔ ban ãkpãɛn ka ba pʊɔ pɛl.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Judas nɩ a Silasɩ mɩ na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ 'yɛr 'yɛr yɔɔ 'yɔ̃ɔn a yɛɛr ãkpãɛn.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Ban wa jɛ̃ a be kor bãlãa, ka a yɛɛr lɛ bar ba sɔr nɩ nyã'maar ka ba lɩɛb chen a bala na tʊ̃ ba sɛ̃.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 — ausente —
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Tɩchɛ ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ jɛ̃ be a Antiok, be lɛ a bala nɩ a ba taaba bamɩne wile tɩ mʊɔlɔ a sɩ Soro 'yɛr.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 A mɩn lɛ wa kor bãlãa ka a Pɔɔl 'yɛr kʊ a Banabasɩ, “Vɛ̃ ka sɩ lɛ chen tɩ piir a yɛɛr kaa a tẽn ala pɔ sɩn mʊɔl a sɩ Soro 'yɛr na sɩ kaa ŋmɩnɛ lɛ ba irɛ.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Ka a Banabasɩ bʊɔrɔ ɩka wʊ de a Jɔɔn Maakɩ ka ba 'mataa chen.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Tɩchɛ ka a Pɔɔl ba tɩɛr ɩka a ba tara sɔr ɛ, bojũu wʊ dɔ̃ɔ bar ba be a Pamfiliya ba lɛ pɔɔ ba chen a tʊ̃mɔ̃ jie ɛ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Be lɛ ba tãn tãn taa na ba ŋma dẽdẽme, ka a Banabasɩ de a Jɔɔn Maakɩ na wʊ kpɛ̃n a gboro chiin be a Sipurusɩ.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Tɩchɛ ka a Pɔɔl mɩ ir a Silasɩ ka a yɛɛr de ba 'yɔ̃ɔ a sɩ Soro nũu pɔ, ka wʊn sʊ̃ʊ ba.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Wʊ tun a Siriya nɩ a Sɩlɩsɩya 'yɔ̃ɔnɔ̃ a bala na puoro ãkpãɛn.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.