Atos 15
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 Nɩbɛ bamɩne yin be a Judiya suun wa a Antiok wa wile a yɛɛr 'yɛrɛ, “Yɩn baa sɔɔ ka ba ŋmaa yɩ a yʊɔr nɩtãa lɛ a Mosesɩ na bin ɛ, yɩ kʊ̃ nyɛ faafʊ ɛ.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 A anyãna vɛ̃ naa ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ nɩ a nɩbɛ mĩi 'yɔ̃ɔ taa ka a ɩ nɛchɩrɛ. Be lɛ a ba ir Pɔɔl nɩ a Banabasɩ nɩ a pupuorbiir bamɩne 'yɔ̃ɔ ɩka ba chen a Jerusalɛm tɩ nyɛ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ nɩ a 'yɛr nyãna.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 A pupuorbiir na wa bar ba a sɔr, ba chen tɩ yi a Fonisiya nɩ a Samariya na ba man a lɛ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na lɩɛb puoro a Nãaŋmɩn. Ka a yɛɛr ba jaa pʊɔ pɛl nɩ a 'yɛr nyã.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Ban wa ta Jerusalɛm, a pupuorbiir nɩ a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ de ban nuur ayi, ka ba man a lɛ jaa a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Ka a pupuorbiir bamɩne na chɛnɛ tara a Farasee wiilfʊ ir ara tɩ 'yɛr, “A nɩyor banyãna, a sɛɛ naa ka ban ŋma a ba yɔɩ na ba tu a lɛ a Mosesɩ na bin.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 A nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ lɔ̃ɔn taa na ban guor a 'yɛr nyãna.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 A lɛ ban mana taa tɩ ta sɔ̃ɔ, Pita ir 'yɛr kʊ ba, “Yɛɛr, yɩ bɔ̃ɔ naa ɩka sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ Nãaŋmɩn ir man a yɩ pɔ, ka a bala na ba sɩ a Juu nɩbɛ ɛ, mɩ na wõ a faafʊ 'yɛr nʊ̃ɔ 'yɛr yi a n nɛɛ pɔ, na ba sɔɔ de.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Nãaŋmɩn na bɔ̃ɔ nɩrɛ jaa nyãa lɛ wiil ɩka wʊ sɔɔn de ba na wʊ kʊ ba a wʊ Sɩɛ nɩtãa lɛ wʊn kʊ sɩ.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Waa maal a sɩn nɩ a bala ka sɩ tɛɛ taa ɛ, wʊ pɛɛn a ba nyãa ban sɔɔ jũu.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 A lɛ jũu, bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ mʊɔrɔ ɩka yɩ bɛɛr Nãaŋmɩn kaa, na yɩ tuo a poturbo tuor a sɩ sãakpãmɩne na ba dɔ̃ɔ tʊ̃ɔ tuo ɛ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Kai, sɩn sɔɔ naa ɩka a tu naa a sɩ Soro Yesu wãɛfʊ jũu lɛ sɩ nyɛ faafʊ nɩtãa a bala kaar.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Ka a nɩyɔɔ bala na duo ɩ jaa gbulo, tɩ chɛlɛ a lɛ a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ na mana a yelfɛrsɩ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ a Nãaŋmɩn na de ba tʊ̃n a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ bala pɔ.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ban wa 'yɛr baar ka a Jemesɩ mɩ 'yɛr, “Yɛɛr, yɩ chɛlɛ ka.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simon man kʊ sɩ a lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ tɩɛrtɔ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ ɩka wʊn ir nɩbɛ a ba pɔ, kʊ a wʊ mãɛ.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Ka a lɛ na dɔ̃ɔ sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ nɩ a 'yɛr nyã ɩ yelmãɛ.
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘A anyã puor, ɩn lɩɛb tɩ mɛ a Nãa David yir 'lɔ na lo. Ɩn mɛn a 'lɔ na ŋmɛr, naa lɛ maal wʊ.
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Ka a nɩbɛ bala na chɛ pãa na yɔ bɔ a Soro nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ na bʊɔlɔ a n yuor, lɛ lɛ a sɩ Soro 'yɛr na maal a yele anyãna,’ (Amosɩ 9:11-12)
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 ka ba bɔ̃ɔn a kõr jaa jaa.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 “Maa 'yɛr nɩ nyã ɩka sɩ ta vɛ̃ ka a ɩ tuo kʊ a nɩyor banyãna na lɩɛrɛ waara a Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Tɩchɛ yɩ ɩ a sɩ sɛb kʊ ba ɩka yaa, ba taa dire tɩɩ bon ɛ, na ba taa sɛ̃nɛ ɛ, dʊ̃ɔ na var kpi ba taa ɔɔrɔ ɛ, na ba taa ɔɔrɔ jãɩ ɛ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Bojũu, lɛ lɛ a Mosesɩ bin a nɛɛ ka a Juu nɩbɛ ma mʊɔlɔ a 'yɛr nyãna a tẽn a jaa ka ba mɩ ma kar naa a ba lɔ̃ɔfʊ jiir a Pɛ̃nfʊ Bɩbir Daar jaa.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ka a nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ lɔ̃ɔn a pupuorbiir ba jaa pãa kaa ir nɩbɛ a ba pɔ, ka ban 'matãan a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ tʊ̃ ka ba chen a Antiok. Judas ban bʊɔlɔ Basabasɩ nɩ Silasɩ lɛ ba ir, a nɩbɛ ayi banyãna mɩ dɔ̃ɔ ɩ nɩbɛrɛ pʊɔ a yɛɛr.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Bala lɛ ba tʊ̃n a gãn nyãna, “A sɩn nɩtʊ̃nsɩ nɩ a nɩbɛrɛ na ɩ a yɩ yɛɛr puor naa a yɩn na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na ɩ a sɩ yɛɛr be a Antiok nɩ a Siriya nɩ a Sɩlɩsɩya paal pɔ.
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Sɩ wõn a bamɩne na yi a sɩ sɛ̃ sɩn ba kʊ ba sɔr ɛ, tɩ vuro yɩ dɔ̃ɔnɔ̃ nɩ yɩ 'yɛrɛ.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Ala lɛ so ka sɩ jaa sɔɔ ir nɩbɛ bamɩne tʊ̃ ka ban wa a yɩ sɛ̃, 'matãan a sɩ barmɩne Pɔɔl nɩ a Banabasɩ,
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 a nɩbɛ banyãna lɛ sɔɔ kũu a sɩ Soro Yesu Kɩrɩsɩto yuor jũu.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 A lɛ jũu lɛ sɩ tʊ̃n a Judas nɩ a Silasɩ ka ban tɩ man a ba nɛɛ a lɛ sɩn sɛb.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 A vɩɛlɛ na kʊ a Nãaŋmɩn Sɩɛ nɩ a sɩn mɩ sɛ̃, ka sɩ kʊ̃ lɛ tuo yɩ tuor dɔɔl a anyãna ju ɛ.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Yɩ taa dire tɩɩ bon ɛ, yɩ taa ɔɔrɔ jãɩ ɛ, na yɩ taa ɔɔrɔ dʊ̃ɔ na var kpi nʊ̃n ɛ, bɩɩ sɛ̃nɛ ɛ. Yɩ mɔ̃ na yɩ nyɔɔ yɩ mãɛ a yelsɩ anyãna pɔ. Yɩ jɛ̃ vɩla.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Ban wa bar a Pɔɔl, nɩ a Banabasɩ, nɩ a Judas nɩ a Silasɩ sɔr, ka ba suu chen be a Antiok, be lɛ ba tɩ lɔ̃ɔ taa a bala na puoro ba jaa na ba de a gãn kʊ ba.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 A nɩbɛ na wa kar a gãn a 'yɔ̃ɔ ban ãkpãɛn ka ba pʊɔ pɛl.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Judas nɩ a Silasɩ mɩ na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ 'yɛr 'yɛr yɔɔ 'yɔ̃ɔn a yɛɛr ãkpãɛn.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Ban wa jɛ̃ a be kor bãlãa, ka a yɛɛr lɛ bar ba sɔr nɩ nyã'maar ka ba lɩɛb chen a bala na tʊ̃ ba sɛ̃.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Tɩchɛ ka a Pɔɔl nɩ a Banabasɩ jɛ̃ be a Antiok, be lɛ a bala nɩ a ba taaba bamɩne wile tɩ mʊɔlɔ a sɩ Soro 'yɛr.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 A mɩn lɛ wa kor bãlãa ka a Pɔɔl 'yɛr kʊ a Banabasɩ, “Vɛ̃ ka sɩ lɛ chen tɩ piir a yɛɛr kaa a tẽn ala pɔ sɩn mʊɔl a sɩ Soro 'yɛr na sɩ kaa ŋmɩnɛ lɛ ba irɛ.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Ka a Banabasɩ bʊɔrɔ ɩka wʊ de a Jɔɔn Maakɩ ka ba 'mataa chen.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Tɩchɛ ka a Pɔɔl ba tɩɛr ɩka a ba tara sɔr ɛ, bojũu wʊ dɔ̃ɔ bar ba be a Pamfiliya ba lɛ pɔɔ ba chen a tʊ̃mɔ̃ jie ɛ.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Be lɛ ba tãn tãn taa na ba ŋma dẽdẽme, ka a Banabasɩ de a Jɔɔn Maakɩ na wʊ kpɛ̃n a gboro chiin be a Sipurusɩ.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Tɩchɛ ka a Pɔɔl mɩ ir a Silasɩ ka a yɛɛr de ba 'yɔ̃ɔ a sɩ Soro nũu pɔ, ka wʊn sʊ̃ʊ ba.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Wʊ tun a Siriya nɩ a Sɩlɩsɩya 'yɔ̃ɔnɔ̃ a bala na puoro ãkpãɛn.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.