1 Coríntios 3

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 N yɛɛr, n kʊ̃ tʊ̃ɔ 'yɛrɛ nɩ yɩ fɩka nɩbɛ na tara a Nãaŋmɩn Sɩɛ ɛ, tɩchɛ n 'yɛrɛ nɩ yɩ naa fɩka a wɛr nɩbɛ na yɩ ɩ bibiir a Kɩrɩsɩto sɔr pɔ.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 Bɩrkʊ̃ɔ tɛɛ lɛ n kʊ yɩ a ba ɩ saa yɩn ba ta na tʊ̃ɔ di ɛ. Sɩrɛ jaa lɛ yɩ chɛnɛ ba ta ɛ.
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 Yɩ chɛnɛ na ɩrɛ fɩka nɩbɛ na ba bɔ̃ɔ Nãaŋmɩn ɛ, bojũu nyuur nɩ nɛchɩrɛ chɛnɛ na be a yɩ pɔ, yaa chɛnɛ ɩ a wɛr nɩbɛ ɛ? Na yɩ maala a lɛ ban maala ɛ?
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 A yɩ ãsʊɔ na ma 'yɛr, maa turo na Pɔɔl, ka a ãsʊɔ mɩ 'yɛr ɩka, maa turo na Apolosɩ. Yaa chɛnɛ ɩrɛ fɩka nɩbɛ na ba bɔ̃ɔ Nãaŋmɩn ɛ?
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 A anyãna a jaa pɔ, Pɔɔl nɩ a Apolosɩ, bo ba ɩ? Tʊ̃tʊ̃nbɔ lɛ sɩn ɩ a yɩ tu a be wa sɔɔ de ka a sɩ Soro kʊ ãsʊɔ jaa nɩ wʊ tʊ̃mɔ̃.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Maa lɛ bʊr ka a Apolosɩ mɩ chɔr a kʊ̃ɔ, tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ so an nʊ̃ɔ.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Lɛ a 'lɔ na bʊr, nɩ a 'lɔ na chɔr a kʊ̃ɔ, ba ɩ bon jaa ɛ, tɩchɛ a Nãaŋmɩn 'lɔ tɛɛ na vɛ̃ ka a bonsɩ a jaa nʊ̃ɔ.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 A nɩrɛ 'lɔ na bʊr nɩ a nɩrɛ 'lɔ na chɔr a kʊ̃ɔ ba jaa tara na tɩɛr bʊ̃'yen ka a ãsʊɔ jaa na nyɛ a lɛ wʊn tʊ̃ sãyar.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 Bojũu, sɩn ɩ naa Nãaŋmɩn tʊ̃tʊ̃taaba, yɩn mɩ lɛ ɩ a Nãaŋmɩn puo, a Nãaŋmɩn yir wʊn mɩɛrɛ.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 A wãɛfʊ a Nãaŋmɩn na kʊ ma lɛ so ka n kpar a dachin par kparaa nɩtãa bɔ̃ɔ mɩɛrɛ, ka a bamɩne mɩ mɩɛrɛ dɔɔlɔ. Tɩchɛ ãsʊɔ jaa wʊ bɔ̃ɔ kaara a lɛ wʊn mɩɛrɛ dɔɔlɔ.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 A yele lɛ ɩka, nɩrɛ jaa kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ kpar a dachin par kpar yuo lɛ pʊɔ a 'lɔ na be be ɛ, 'lɔ lɛ ɩ a Yesu Kɩrɩsɩto.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Ala ɩ nɩrɛ den sɛlma, kpãna, kʊsɩr kpãɛn, daar, mʊɔr bɩɩ kakɩɛ,
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 nɩrɛ jaa na nyɛ naa a wʊ tʊ̃mɔ̃, bojũu a bɩbir 'lɔ̃nɔ̃ a jaa na gãn chãa pɔ. Bũu lɛ na vuul nɩrɛ jaa tʊ̃mɔ̃ na wʊ bɛɛr ãsʊɔ jaa tʊ̃mɔ̃ kaa.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Ala ɩ a lɛ wʊn mɛ dɔɔl ba sɔ̃ɔ ɛ, wʊn nyɛn a wʊ sãyar.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 Ala ɩ a wa di naa a nɩnyɩnɛ kʊ̃ nyɛ bon jaa ɛ, wʊn nyɛn faafʊ, tɩchɛ wʊn kaara naa fɩka nɩrɛ bũu na vuul.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Yaa bɔ̃ɔ ɩka yɩn mãɛ lɛ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ka a wʊ Sɩɛ kpɩɛrɛ a yɩ 'yɔ̃ɔ ɛ?
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Ala ɩ ãsʊɔ jaa wa sɔ̃ɔ naa a Nãaŋmɩn puorfʊ yir nyã, Nãaŋmɩn na sɔ̃ɔ naa a nɩnyɩnɛ, bojũu a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɩn chɛchɛ. Yɩn mãɛ lɛ a puorfʊ yir nyã.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Yɩ ta bɛlɛ a yɩ mãɛ ɛ. Ala ɩ a yɩ ãsʊɔ tɩɛr naa ɩka wʊ ɩ naa yɛ̃ sʊɔ a wɛr nyã pɔ, wʊ lɩɛb ɩ “Jɔl” na wʊ pãa tʊ̃ɔ lɩɛb yɛ̃ sʊɔ.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 Bojũu a wɛr nyã yɛ̃ ɩ naa jɔl yele a Nãaŋmɩn niem, nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Wʊ ma nyɔɔ naa a yɛ̃ sʊɔ a wʊ yɛ̃ yele pɔ.” (Job 5:13)
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 A lɛ sɛb go, “A Soro bɔ̃ɔ naa a yɛ̃ dẽme tɩɛr ka a ɩ pɔrɔ.” (Yiel Gãn 94:11)
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 A lɛ jũu, nɩrɛ wʊ ta lɛ 'mɔɔrɔ a wʊ mãɛ nɩ nɩrɛ yele ɛ! Yɩn lɛ so a bonsɩ a jaa,
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 ka maa Pɔɔl lɛ bɩɩ, Apolosɩ lɛ bɩɩ, Sɩfasɩ lɛ bɩɩ, a wɛr lɛ bɩɩ, nyɛvʊr lɛ bɩɩ, kũu lɛ bɩɩ, dɩna lɛ bɩɩ, ka daar kɔ̃ɔ lɛ, yɩn lɛ so a jaa.
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 A Yesu Kɩrɩsɩto mɩ so yɩ, ka Nãaŋmɩn mɩ so a Yesu Kɩrɩsɩto.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.