Neemias 4

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sanbalat nba gbat nan timm Juu teeb ŋamii maa joonn na yoo nba, ki u wutoor doo, ki u piin ki sukiit,
1 Grande foi a raiva de Sanabalat quando soube que reconstruíamos a muralha. Em sua cólera, escarneceu dos judeus,
2 ki yet u leeb nan Samaria kunkɔnkɔnna na numm ni a, “Juu teeb nba tee bonbutimii na dukii a bi tuun bee? Bi lor a bin ŋamm maa doo nae-e? Bi dukii nan bi maruŋ nae saa te ki bin gbenn toonn na dayenn kɔɔ-ɔ? Bi saa fit nyinn tanmaakara tangbiinkpeka nba dii muu na niwa-a?”
2 e disse diante de seus irmãos e do exército da Samaria: Que querem fazer esses miseráveis judeus? Porventura permitiremos que o façam? Querem eles oferecer sacrifícios? Chegarão ao cabo de sua empresa? Tirarão por acaso pedras destes montes de areia calcinada?
3 Ki Tobia, wunba tee Amonn nirɔ ki see leŋ ki kpiau na mun bia yet a, “Bi saa fit maa joonboorbee? Lunlonn gbaa saa fit tut luwa.”
3 E Tobias, que estava ao seu lado, ajuntou: Deixem-nos reconstruir! Virá uma raposa e fará cair a sua muralha de pedra.
4 Ki n miar Yennu a, “Yennu, gbiintir baa sukiit biaŋinba. Ŋaant ki bi sukit na n ŋmat bi yura paak, ki ŋaan siab n fat bi mɔkint kur, ki bia soorib ki saan namm boorganu tiŋ ni, ki teemm yommii.
4 Ouvi, ó nosso Deus, como nos desprezam. Fazei recair sobre suas cabeças todos os seus insultos. Fazei deles a presa de outros numa terra de exílio.
5 Bi toonbiit nba ki bi tuun na, a daa nyikin chabitibi, ki bia daa tammit bi yanbɔmm na po, kimaan bi sukii timm nba maa nae.”
5 Não perdoeis sua iniqüidade, e que seu pecado jamais seja esquecido diante de vossa face, tão grande é o escândalo que fizeram diante dos construtores!
6 Tɔn, ki taa tukin joonn na maanu, li ki wei kaawa ki ti kɔɔ li sinsuuk ni, kimaan niib na ninbina din mɔn toonn na paak.
6 Reconstruímos o muro, reparamo-lo inteiramente até a metade de sua altura, tanto era o ânimo do povo para trabalhar.
7 Ki Sanbalat nan Tobia nan Arab teeb nan Amonn teeb nan Asdod teeb na nba gbat nan ti ŋamii maa Jerusalem joonn, ki li saa fanu, ki joonn na yiar mubint yian yian na, ki bi wutoor mantik doo,
7 Quando Sanabalat, Tobias, os árabes, os amonitas e os azoteus souberam que prosseguíamos na reparação das muralhas de Jerusalém e que as fendas começavam a desaparecer, ficaram enraivecidos.
8 ki bi kur taan leeb ki lor a bin baar lek Jerusalem, ki ŋmatir n baar.
8 Coligaram-se todos para vir atacar Jerusalém e semear ali a confusão.
9 Ki ti miar Yennu, ŋaan ji te ki jab guu yonnu nan nyiɔk.
9 Fizemos oração ao nosso Deus, e estabelecemos uma guarda de dia e de noite, para nos proteger contra eles.
10 Juda teeb na din tuu mɔk bi yaŋ ki yiin a:
10 Já o povo de Judá dizia: Os transportadores estão quase sem forças, e há ainda grande quantidade de escombros. Jamais conseguiremos reconstruir a muralha.
11 Ti datai na dukin nan ti kan labi, koo ti kan bann baa tuun linba, see ki bi tan baar ki kpiit, ki bia gɔɔr toonn nba ki ti tuun na.
11 E nossos inimigos diziam: Atacá-los-emos sem que saibam e antes que vejam algo; matá-los-emos e assim poremos fim a este trabalho.
12 Ŋaan yoo n tuu yoo, Juu teeb nba kɔɔ nan ti datai maŋ na tuu baar ki tan wannit ti datai na nba lorin linba ti paake.
12 Os judeus que habitavam nas vizinhanças vieram até dez vezes advertir-nos acerca dos lugares de onde possivelmente nossos inimigos viriam atacar-nos.
13 Ŋanne ki n tur niib na jukbanjai nan kpana nan tɔrbana, ki sennib naakuuk naakuuk, joonn na lanpoor, siaminba ki bi daa ki maa gbenn na.
13 Coloquei, pois, como anteparo, por detrás das muralhas, nos pontos descobertos, o povo dividido em famílias, com as suas espadas, lanças e arcos.
14 N din la nan niib na para biire; ki n yet ŋamm nan bi tɔɔndamm nan bi toontunna saakab a, “I daa tiin ti datai na jaŋmaanii. Tiat man Yennu nba tee Yenjaann, ki bia tuun bakitnauŋ toona biaŋinba, ki kɔn ki tur i doo teeb nan i waas nan i ŋaapoob nan i ŋei.”
14 Tendo terminado a inspeção, achei que era de meu dever exortar os homens importantes, os magistrados e o restante do povo: Não tenhais medo deles! disse-lhes eu. Lembrai-vos de que o Senhor é grande e temível; combatei por vossos irmãos, vossos filhos e filhas, vossas mulheres e vossas casas!
15 Ki ti datai na gbat nan ti bann linba ki bi lorin nawa, ki bi ji bann nan Yennu biir bi lora maŋa. Tɔn, ki ti kur ji ŋmat saan ki ŋamii maa joona na.
15 Quando nossos inimigos souberam que estávamos alertados, {compreenderam} que Deus lhes aniquilava o projeto. Nós, pois, retornamos todos à muralha, cada um ao seu trabalho.
16 Laa din nyii li yoo maŋ, n jab na bɔkir din tuune, ŋaan ki bɔkleer see ki guut, ki lia kut tɔbliata, ki dia kpana nan naagbankɔŋa nan tɔrbana; ki ti tɔɔndamm na din teen niib
16 Mas, depois daquele dia, a metade dos que estavam comigo trabalhava, enquanto a outra metade estava armada de lanças, escudos, arcos e couraças; e os chefes estavam atrás deles com toda a gente de Judá.
17 nba ŋamii maa joonn na bi sommir. Binba lek din jikit tanmaa bona na din tuun niiyeŋe, ki niileu dia jatiɔk.
17 Entre os que estavam ocupados na muralha, os transportadores trabalhavam com uma das mãos e, na outra, traziam uma arma;
18 Ki binba maa na kur yoo jukbanjai bi sai ni, ki jɔɔ nba saa peb naatunn na be n boor ni.
18 os pedreiros tinham cada um sua espada na cinta ao redor dos rins; foi assim que se fez a alvenaria. Um homem tocador de trombeta estava junto de mim.
19 Ki n bet niib na nan bi tɔɔndamm nan bi toontunna saakab na a, “Toonn na tant ki fɔkita, ki te ki ti yat leeb joonn na kur po.
19 E eu disse aos homens importantes, aos magistrados e ao resto do povo: O trabalho é considerável e se estende por um vasto espaço; nós nos encontramos dispersados na muralha, uns a grande distância dos outros.
20 I-i taŋi gbat naatunn na, ii taan n boor ni. Ti Yennu saa kɔn ki turit.”
20 Quando, pois, tocar a trombeta, de qualquer canto em que vós a escuteis, reuni-vos a nós. Nosso Deus combaterá por nós.
21 Li paak, daar kur, laa tuu nyi sanyafaar ki saa tuu nyiɔk, ti bɔkir tuune joonn na paak, ŋaan ki bɔkleer see nan kpana ki guut.
21 Estávamos assim trabalhando, a metade com a lança na mão, desde o despontar da aurora até a aparição das estrelas.
22 Li yoo na, ki n yet jab nba tee toonn saakab na, nan bi somm teeb na kur, a bii be Jerusalem, ki tuu guur doo na nyiɔk, kii biaki tuun toonn na yonnu ni.
22 Ao mesmo tempo, eu disse ao povo: Cada um, com seu ajudante, passe a noite em Jerusalém, para nos auxiliar a montar a guarda durante a noite e a trabalhar durante o dia.
23 N din ki liatir n liant na nyiɔku, ŋmee ji boi n leeb na, koo n toontunna na, koo binba guun na. Ti kur din dia jatiate ti nii ni.
23 Quanto a mim, a meus irmãos, a minha gente, e aos guardas de minha escolta, nem mesmo trocávamos nossas vestes; cada um guardava sua arma ao alcance da mão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.