Neemias 4
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Sanbalat nba gbat nan timm Juu teeb ŋamii maa joonn na yoo nba, ki u wutoor doo, ki u piin ki sukiit,
1 Todavia, sucedeu que, quando Sambalate ouviu que nós edificávamos a muralha, ele ficou enfurecido, e teve grande indignação, e zombou dos judeus.
2 ki yet u leeb nan Samaria kunkɔnkɔnna na numm ni a, “Juu teeb nba tee bonbutimii na dukii a bi tuun bee? Bi lor a bin ŋamm maa doo nae-e? Bi dukii nan bi maruŋ nae saa te ki bin gbenn toonn na dayenn kɔɔ-ɔ? Bi saa fit nyinn tanmaakara tangbiinkpeka nba dii muu na niwa-a?”
2 E ele falou diante dos seus irmãos e do exército de Samaria, e disse: O que fazem estes fracos judeus? Fortificar-se-ão? Sacrificarão? Acabarão eles em um dia? Reavivarão as pedras dos montes de entulho que estão queimadas?
3 Ki Tobia, wunba tee Amonn nirɔ ki see leŋ ki kpiau na mun bia yet a, “Bi saa fit maa joonboorbee? Lunlonn gbaa saa fit tut luwa.”
3 Ora, Tobias, o amonita estava junto a ele, e disse: Mesmo que eles edifiquem, se uma raposa subir, ela porá abaixo a sua muralha de pedra.
4 Ki n miar Yennu a, “Yennu, gbiintir baa sukiit biaŋinba. Ŋaant ki bi sukit na n ŋmat bi yura paak, ki ŋaan siab n fat bi mɔkint kur, ki bia soorib ki saan namm boorganu tiŋ ni, ki teemm yommii.
4 Ouve, ó nosso Deus; porque somos desprezados; e torna o opróbrio sobre as suas próprias cabeças, e entrega-os por presa na terra do cativeiro;
5 Bi toonbiit nba ki bi tuun na, a daa nyikin chabitibi, ki bia daa tammit bi yanbɔmm na po, kimaan bi sukii timm nba maa nae.”
5 e não cubras a sua iniquidade, e que o seu pecado não seja apagado de diante de ti; porquanto eles têm te provocado à ira diante dos edificadores.
6 Tɔn, ki taa tukin joonn na maanu, li ki wei kaawa ki ti kɔɔ li sinsuuk ni, kimaan niib na ninbina din mɔn toonn na paak.
6 Assim, nós edificamos a muralha; e toda muralha se completou até a metade; porque o povo tinha a mente para o trabalho.
7 Ki Sanbalat nan Tobia nan Arab teeb nan Amonn teeb nan Asdod teeb na nba gbat nan ti ŋamii maa Jerusalem joonn, ki li saa fanu, ki joonn na yiar mubint yian yian na, ki bi wutoor mantik doo,
7 Porém, sucedeu que, quando Sambalate e Tobias, e os árabes, e os amonitas, e os asdoditas, ouviram que as muralhas de Jerusalém estavam erigidas, e que as fendas começavam a ser fechadas, eles então ficaram mui enfurecidos,
8 ki bi kur taan leeb ki lor a bin baar lek Jerusalem, ki ŋmatir n baar.
8 e todos juntos conspiraram para vir e lutar contra Jerusalém, e impedi-los.
9 Ki ti miar Yennu, ŋaan ji te ki jab guu yonnu nan nyiɔk.
9 Todavia, nós fizemos a nossa oração ao nosso Deus, e posicionamos uma guarda contra eles, dia e noite, por sua causa.
10 Juda teeb na din tuu mɔk bi yaŋ ki yiin a:
10 E Judá disse: Já desfaleceram as forças dos acarretadores, e há muito entulho; de modo que não somos capazes de edificar a muralha.
11 Ti datai na dukin nan ti kan labi, koo ti kan bann baa tuun linba, see ki bi tan baar ki kpiit, ki bia gɔɔr toonn nba ki ti tuun na.
11 E os nossos adversários disseram: Eles não saberão, nem verão, até que entremos no seu meio, e os matemos, e façamos cessar a obra.
12 Ŋaan yoo n tuu yoo, Juu teeb nba kɔɔ nan ti datai maŋ na tuu baar ki tan wannit ti datai na nba lorin linba ti paake.
12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, nos disseram dez vezes: De todos os lugares, tornarão contra nós.
13 Ŋanne ki n tur niib na jukbanjai nan kpana nan tɔrbana, ki sennib naakuuk naakuuk, joonn na lanpoor, siaminba ki bi daa ki maa gbenn na.
13 Por isso eu pus nos lugares mais baixos atrás da muralha, e nos lugares mais altos, pus o povo segundo as suas famílias com as suas espadas, com as suas lanças, e com os seus arcos.
14 N din la nan niib na para biire; ki n yet ŋamm nan bi tɔɔndamm nan bi toontunna saakab a, “I daa tiin ti datai na jaŋmaanii. Tiat man Yennu nba tee Yenjaann, ki bia tuun bakitnauŋ toona biaŋinba, ki kɔn ki tur i doo teeb nan i waas nan i ŋaapoob nan i ŋei.”
14 E eu olhava, e me levantava, e dizia aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: Não os temais; lembrai-vos do Senhor, que é grande e terrível, e luta pelos vossos irmãos, vossos filhos, e vossas filhas, vossas esposas e vossas casas.
15 Ki ti datai na gbat nan ti bann linba ki bi lorin nawa, ki bi ji bann nan Yennu biir bi lora maŋa. Tɔn, ki ti kur ji ŋmat saan ki ŋamii maa joona na.
15 E sucedeu que, quando os nossos inimigos ouviram que isto era sabido por nós, e que Deus havia transformado o conselho deles em nada, todos nós retornamos à muralha, cada um para o seu trabalho.
16 Laa din nyii li yoo maŋ, n jab na bɔkir din tuune, ŋaan ki bɔkleer see ki guut, ki lia kut tɔbliata, ki dia kpana nan naagbankɔŋa nan tɔrbana; ki ti tɔɔndamm na din teen niib
16 E sucedeu que, daquele tempo em diante, metade dos meus servos trabalhava na obra, e a outra metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos, e as couraças; e os governantes estavam por detrás de toda a casa de Judá.
17 nba ŋamii maa joonn na bi sommir. Binba lek din jikit tanmaa bona na din tuun niiyeŋe, ki niileu dia jatiɔk.
17 Aqueles que edificavam sobre a muralha, e aqueles que levavam as cargas, com aqueles que carregavam, cada um com uma das suas mãos trabalhava na obra, e com a outra mão segurava uma arma.
18 Ki binba maa na kur yoo jukbanjai bi sai ni, ki jɔɔ nba saa peb naatunn na be n boor ni.
18 Porque os edificadores, cada um tinha a sua espada cingida ao seu lado, e assim edificavam. E aquele que soava a trombeta estava junto a mim.
19 Ki n bet niib na nan bi tɔɔndamm nan bi toontunna saakab na a, “Toonn na tant ki fɔkita, ki te ki ti yat leeb joonn na kur po.
19 E eu disse aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: A obra é grande e extensa, e nós estamos separados sobre a muralha, um longe do outro.
20 I-i taŋi gbat naatunn na, ii taan n boor ni. Ti Yennu saa kɔn ki turit.”
20 Portanto, no lugar que ouvirdes o som da trombeta, correi ali até nós; o nosso Deus lutará por nós.
21 Li paak, daar kur, laa tuu nyi sanyafaar ki saa tuu nyiɔk, ti bɔkir tuune joonn na paak, ŋaan ki bɔkleer see nan kpana ki guut.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles segurava as lanças desde o levantar da manhã até que as estrelas aparecessem.
22 Li yoo na, ki n yet jab nba tee toonn saakab na, nan bi somm teeb na kur, a bii be Jerusalem, ki tuu guur doo na nyiɔk, kii biaki tuun toonn na yonnu ni.
22 De modo semelhante, naquele tempo, eu disse ao povo: Que cada um com o seu servo se aloje na parte interna de Jerusalém, para que à noite eles possam ser uma guarda para nós, e trabalhem de dia.
23 N din ki liatir n liant na nyiɔku, ŋmee ji boi n leeb na, koo n toontunna na, koo binba guun na. Ti kur din dia jatiate ti nii ni.
23 Assim, nem eu, nem os meus irmãos, nem os meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam, nenhum de nós tirava as suas vestes, salvo para que cada um pudesse tirá-las para lavar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.