Neemias 4
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Sanbalat nba gbat nan timm Juu teeb ŋamii maa joonn na yoo nba, ki u wutoor doo, ki u piin ki sukiit,
1 Tendo Sambalate ouvido que edificávamos o muro, ardeu em ira, e se indignou muito, e escarneceu dos judeus.
2 ki yet u leeb nan Samaria kunkɔnkɔnna na numm ni a, “Juu teeb nba tee bonbutimii na dukii a bi tuun bee? Bi lor a bin ŋamm maa doo nae-e? Bi dukii nan bi maruŋ nae saa te ki bin gbenn toonn na dayenn kɔɔ-ɔ? Bi saa fit nyinn tanmaakara tangbiinkpeka nba dii muu na niwa-a?”
2 Então, falou na presença de seus irmãos e do exército de Samaria e disse: Que fazem estes fracos judeus? Permitir-se-lhes-á isso? Sacrificarão? Darão cabo da obra num só dia? Renascerão, acaso, dos montões de pó as pedras que foram queimadas?
3 Ki Tobia, wunba tee Amonn nirɔ ki see leŋ ki kpiau na mun bia yet a, “Bi saa fit maa joonboorbee? Lunlonn gbaa saa fit tut luwa.”
3 Estava com ele Tobias, o amonita, e disse: Ainda que edifiquem, vindo uma raposa, derribará o seu muro de pedra.
4 Ki n miar Yennu a, “Yennu, gbiintir baa sukiit biaŋinba. Ŋaant ki bi sukit na n ŋmat bi yura paak, ki ŋaan siab n fat bi mɔkint kur, ki bia soorib ki saan namm boorganu tiŋ ni, ki teemm yommii.
4 Ouve, ó nosso Deus, pois estamos sendo desprezados; caia o seu opróbrio sobre a cabeça deles, e faze que sejam despojo numa terra de cativeiro.
5 Bi toonbiit nba ki bi tuun na, a daa nyikin chabitibi, ki bia daa tammit bi yanbɔmm na po, kimaan bi sukii timm nba maa nae.”
5 Não lhes encubras a iniquidade, e não se risque de diante de ti o seu pecado, pois te provocaram à ira, na presença dos que edificavam.
6 Tɔn, ki taa tukin joonn na maanu, li ki wei kaawa ki ti kɔɔ li sinsuuk ni, kimaan niib na ninbina din mɔn toonn na paak.
6 Assim, edificamos o muro, e todo o muro se fechou até a metade de sua altura; porque o povo tinha ânimo para trabalhar.
7 Ki Sanbalat nan Tobia nan Arab teeb nan Amonn teeb nan Asdod teeb na nba gbat nan ti ŋamii maa Jerusalem joonn, ki li saa fanu, ki joonn na yiar mubint yian yian na, ki bi wutoor mantik doo,
7 Mas, ouvindo Sambalate e Tobias, os arábios, os amonitas e os asdoditas que a reparação dos muros de Jerusalém ia avante e que já se começavam a fechar-lhe as brechas, ficaram sobremodo irados.
8 ki bi kur taan leeb ki lor a bin baar lek Jerusalem, ki ŋmatir n baar.
8 Ajuntaram-se todos de comum acordo para virem atacar Jerusalém e suscitar confusão ali.
9 Ki ti miar Yennu, ŋaan ji te ki jab guu yonnu nan nyiɔk.
9 Porém nós oramos ao nosso Deus e, como proteção, pusemos guarda contra eles, de dia e de noite.
10 Juda teeb na din tuu mɔk bi yaŋ ki yiin a:
10 Então, disse Judá: Já desfaleceram as forças dos carregadores, e os escombros são muitos; de maneira que não podemos edificar o muro.
11 Ti datai na dukin nan ti kan labi, koo ti kan bann baa tuun linba, see ki bi tan baar ki kpiit, ki bia gɔɔr toonn nba ki ti tuun na.
11 Disseram, porém, os nossos inimigos: Nada saberão disto, nem verão, até que entremos no meio deles e os matemos; assim, faremos cessar a obra.
12 Ŋaan yoo n tuu yoo, Juu teeb nba kɔɔ nan ti datai maŋ na tuu baar ki tan wannit ti datai na nba lorin linba ti paake.
12 Quando os judeus que habitavam na vizinhança deles, dez vezes, nos disseram: De todos os lugares onde moram, subirão contra nós,
13 Ŋanne ki n tur niib na jukbanjai nan kpana nan tɔrbana, ki sennib naakuuk naakuuk, joonn na lanpoor, siaminba ki bi daa ki maa gbenn na.
13 então, pus o povo, por famílias, nos lugares baixos e abertos, por detrás do muro, com as suas espadas, e as suas lanças, e os seus arcos;
14 N din la nan niib na para biire; ki n yet ŋamm nan bi tɔɔndamm nan bi toontunna saakab a, “I daa tiin ti datai na jaŋmaanii. Tiat man Yennu nba tee Yenjaann, ki bia tuun bakitnauŋ toona biaŋinba, ki kɔn ki tur i doo teeb nan i waas nan i ŋaapoob nan i ŋei.”
14 inspecionei, dispus-me e disse aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: não os temais; lembrai-vos do Senhor, grande e temível, e pelejai pelos vossos irmãos, vossos filhos, vossas filhas, vossa mulher e vossa casa.
15 Ki ti datai na gbat nan ti bann linba ki bi lorin nawa, ki bi ji bann nan Yennu biir bi lora maŋa. Tɔn, ki ti kur ji ŋmat saan ki ŋamii maa joona na.
15 E sucedeu que, ouvindo os nossos inimigos que já o sabíamos e que Deus tinha frustrado o desígnio deles, voltamos todos nós ao muro, cada um à sua obra.
16 Laa din nyii li yoo maŋ, n jab na bɔkir din tuune, ŋaan ki bɔkleer see ki guut, ki lia kut tɔbliata, ki dia kpana nan naagbankɔŋa nan tɔrbana; ki ti tɔɔndamm na din teen niib
16 Daquele dia em diante, metade dos meus moços trabalhava na obra, e a outra metade empunhava lanças, escudos, arcos e couraças; e os chefes estavam por detrás de toda a casa de Judá;
17 nba ŋamii maa joonn na bi sommir. Binba lek din jikit tanmaa bona na din tuun niiyeŋe, ki niileu dia jatiɔk.
17 os carregadores, que por si mesmos tomavam as cargas, cada um com uma das mãos fazia a obra e com a outra segurava a arma.
18 Ki binba maa na kur yoo jukbanjai bi sai ni, ki jɔɔ nba saa peb naatunn na be n boor ni.
18 Os edificadores, cada um trazia a sua espada à cinta, e assim edificavam; o que tocava a trombeta estava junto de mim.
19 Ki n bet niib na nan bi tɔɔndamm nan bi toontunna saakab na a, “Toonn na tant ki fɔkita, ki te ki ti yat leeb joonn na kur po.
19 Disse eu aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: Grande e extensa é a obra, e nós estamos no muro mui separados, longe uns dos outros.
20 I-i taŋi gbat naatunn na, ii taan n boor ni. Ti Yennu saa kɔn ki turit.”
20 No lugar em que ouvirdes o som da trombeta, para ali acorrei a ter conosco; o nosso Deus pelejará por nós.
21 Li paak, daar kur, laa tuu nyi sanyafaar ki saa tuu nyiɔk, ti bɔkir tuune joonn na paak, ŋaan ki bɔkleer see nan kpana ki guut.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade empunhava as lanças desde o raiar do dia até ao sair das estrelas.
22 Li yoo na, ki n yet jab nba tee toonn saakab na, nan bi somm teeb na kur, a bii be Jerusalem, ki tuu guur doo na nyiɔk, kii biaki tuun toonn na yonnu ni.
22 Também nesse mesmo tempo disse eu ao povo: Cada um com o seu moço fique em Jerusalém, para que de noite nos sirvam de guarda e de dia trabalhem.
23 N din ki liatir n liant na nyiɔku, ŋmee ji boi n leeb na, koo n toontunna na, koo binba guun na. Ti kur din dia jatiate ti nii ni.
23 Nem eu, nem meus irmãos, nem meus moços, nem os homens da guarda que me seguiam largávamos as nossas vestes; cada um se deitava com as armas à sua direita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.