Marcos 6

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Li poorpoe ki Yiisa nan u poorpoweiteeb nyii leŋ ki ŋmat kun u mɔŋ doo ni.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ki foon daar ki u tan kɔɔ Yenjiantu diiuk ni a wun wann nibur nba be leŋ na Yennu maan. Niib na nba gbat u wannu na ki li yaar lit bi kura, ki bi boi leeb a, “Yanboor lannpoe ki u mɔk mani? U teen nlee ki tuun bakitnauŋ toonjaana na? U la linba na kur lee?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Kanpinta na kaa na-a? Meeri bija na kaa-a? Ŋɔɔ kaa tee Jeems nan Joosef nan Judas nan Simonn yɔɔrɔ na-a? U niipoob kaa be nna na-a?” Li paak ki bi yêtɔ.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Ŋanne ki u betib a “Yennu sɔkinii ki kɔŋit baakir see u mɔŋ mɔŋ doo ni nan u tiɔŋ niib boor, nan u mɔŋ mɔŋ ŋaak ni.”
4 Mas Jesus disse:
5 U din ki tun bakitnauŋ toonjaana leŋi, see baatib banŋa nnae ki u din yii u nii bi paak, ki bi la laafia,
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 kimaan niib maŋ nba ki teenɔ yada na; ki li yaar litɔ bonchiann.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 ki din tan lakin u poorpoweiteeb piik nan banlee na ki turib paŋ a bii nyint narinbiit niib ni, ki tumm banlee-lee;
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 ki betib a “Yoo nba ki i saa, i daa jikit siar ki saa, see patii kuukɔɔ. I daa dia jeeti, i bia daa dia paka, i bia daa wuu likirii.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Ii pir taasaat, ŋaan i daa jikit liata ki pukii.”
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ki u bia betib a “Li-i tee ki i baar ŋaak nba ni, ki bi gaari, ii be leŋ nan i nyinu daar.
10 Disse ainda:
11 Li-i tee ki i baar doo nba ni, ki niib na ki gaari, ki bia ki gbiintir i mɔmaan, yin nyi doo maŋ ni, ki pit i taapant ni tant bir li doo ni, ki lin teen siarbiiuk ki turib.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ki u poorpoweiteeb na fiir saan ki mɔɔntir a niib n nyik bi toonbiit,
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 ki bi bia nyint narinbiit niib bonchiann ni, ki bia jii kpan ki sɔɔr baatib bonchiann ki bi la laafia.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Tɔn, Bat Herod din gbat Yiisa labaar, kimaan u sann din doo bonchiann. Ki nisiab yeen a “Jɔɔnn nba daan wuur niib Yennu nyunwuru nae fiir kuun ni. Ŋanne te ki u mɔk paŋ ki tuun bakitnauŋ toona na.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ki siab mun yaa, “U tee Yennu sɔkinii Elaija-e;” ki leeb mun bia yaa, “U tee Yennu sɔkiniie, nan yaayoo ni sɔkiniinba yenɔ na.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Bat Herod ŋarin nba gbat nna yoo nba, ki u yet a “U tee Jɔɔnn, wunba ki n daan te ki bi pot u yur nae, ŋaan ki u jen be u manfoor ni.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Kimaan Herod-e daan te ki bi soor Jɔɔnn ki baanɔ bant ki kɔɔnɔ dansarik, ŋɔɔ Herod waarɔ Filip ŋaapoo paak. Bi din yi poo maŋ Herodias-e, ki Herod fatɔ ki kɔɔn.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Jɔɔnn din tuu beer Herod a Yennu sennu ki chabɔ nan wun fat u waarɔ ŋaapoo ki kɔɔni.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Linba na paake Herodias ji din nân Jɔɔnn, ki loon wun kpiu, ŋaan ki ki fiti, kimaan Herod mɔŋ mɔŋ din ki saki.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Herod din tiin Jɔɔnn, kimaan u mi nan Jɔɔnn tee popeendaanɔ nba tiin Yennu-e. Li paak ki u tinn Jɔɔnn. Ki Jɔɔnn nba mɔɔntir Yennu maan na, ki li ŋmat Herod yan bonchiann, ŋaan ki u lek gubin ki gbiintir u maan maŋ.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Li poorpo ki Herodias lora din tan soor Jɔɔnn. Herod maaru jaamm daar nba tan baar, ki u yiin u naan kpaaka, nan kunkɔnkɔnna yudamm, nan Galilii yent ni saakab kur.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ŋanne ki Herodias bipoo baar ki waa siak, ki Bat Herod nan u saamm para penn, ki u boi bonpobik maŋ a “Bee ki a loon ki n turani? N saa tura linba kur ki a loon,”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 ki tur bonpobik na mɔsonn a, “N saa tura linba kur ki a loon, halii li-i lekii baar ki n tura n naan yent na bɔkir gbaa.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ŋanne ki bonpobik na nyii, ki saa boi u naa a “N taan saa yetɔ a n loon bee na?” Ki u naa jiin a “Betirɔ a a loon Jɔɔnn nba tuu wuur niib Yennu nyunwuru na yure.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Li yoo na ki bonpobik na ŋmat yiama ki saan Bat Herod boor ki betɔ a “N loon Jɔɔnn nba tuu wuur niib Yennu nyunwuru na yure, ki a kpeen tatilaauk ni ki turin mɔtana.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ki linba na tur bat na parbiir bonchiann, ŋaan u ji din kan fit yêt bik maŋ nba loon linba na, kimaan u dɔŋ senn mɔsonn saamm na boora.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ŋanne ki u tun kunkɔnkɔnnɔ li taakpaak ni, ki betɔ a wun jen nan Jɔɔnn yur ki turɔ. Ki kunkɔnkɔnnɔ na saan dansarik ni ki saa pot Jɔɔnn yur,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 ki kpeenn tatilaauk ni, ki jen nann ki tan tur bonpobik maŋ, ki u mun jiir ki tur u naa.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Jɔɔnn poorpoweiteeb nba gbat nna yoo nba, ki bi baar ki tan jii u gbanant ki pii.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Li poorpoe ki Yiisa toomiinba maŋ ŋmat jen u boor ki tan yetɔ linba kur ki bi tun ki bia wann niib.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nigbouŋ din tute, ki siab baat ki siab ŋmat, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb tan kɔŋ yaak nan bin di jeet. Li paak ki u betib a “Ŋaant ki ti yaat saan muuk ni, ti kuukɔɔ, ki foi waan.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ŋanne ki bi kɔɔ burgbetir na ni, bi kuukɔɔ, ki poot saan muuk ni.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Baa din saa yoo nba, ki niib bonchiann lab ki bannib, ki nyii bi doi ni ki tin kokin mɔkgbeŋir na ki dɔŋ chetib.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Yiisa nba tan nyii burgbetir na ni, ki u la ki nigbanu na poŋ tikir ki muk, ki ninbaauk soorɔ bonchiann, kimaan bi binbeŋ din tee nan pei nba ki mɔk pekpaarik nae. Ki u piin li yoo ki wantib maan bonchiann.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Yoo nba tan gar, ki u poorpoweiteeb baar u boor ni ki yetɔ a “Yoo gara, ki nna na mun tee muuk nie.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Nyikin niib maŋ ki bin saan doo ni, nan digbanbis nba kpia na ni, ki la jeet ki daa ki di.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ŋanne ki u mun yetib a “I mɔŋ n turib jeet ki bin di.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ki u boib a “I mɔk boroboro kuna ŋanŋae? Ii saa got man.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Ŋanne ki u bet nibur na a bin bɔkit kar mɔpaauŋ paak wora wora.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ki bi bɔkit koonn kobik ki kar paabu piinŋmuŋmu.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ki u jii boroboro na, nan janii ŋanlee na, ki yaat got sanpaapo, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan ŋmit ŋmit boroboro kuna na ki tur u poorpoweiteeb a bin tor niib maŋ; ki u bia ŋmit ŋmit janii ŋanlee na, ki bi tor sɔɔ kur.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ki sɔɔ kur dii ki tan tenn.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ki u poorpoweiteeb tikir jeet nba tenn na, ki li gbee kpanchibit piik nan ŋanlee.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Jab nba din dii jeet maŋ din tee tusaa ŋanŋmue.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Linba na poorpoe ki Yiisa te ki u poorpoweiteeb na kɔɔ burgbetir ki gar u tɔɔnn ki poot mɔk-pootleer po, ki saa Bef-saida; ŋaan ki ŋɔɔ biar a wun chab nibur na.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Waa chab niib maŋ gbenn yoo nba, ki u doo jɔsiar paak ki mei Yennu.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Li din tan baar nyiɔk, ki burgbetir na daa be nyunsinsuuk ni, ŋaan ki u mun daa be jɔɔr maŋ paak u kuukɔɔ,
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 ki tan la ki u poorpoweiteeb gbaa nan burgbetir kanu, kimaan bi din kan tookit wouŋo. Ŋanne ki u tan fiir somm nyun paak ki saa bi boor sanyafaar. Waa tan baat yoo nba, ki u teen nan u yaa wun garibe na.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Ki bi lau ki u somm nyun paak, ki bi mi a kpeemmɔe, ki yikin sanpaapowa,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 kimaan bi kur lauwa, ki jaŋmaanii soorib bonchiann. Li taakpaak ni ki u yetib a “Cheen i para man. Li tee mine; i daa tiin jaŋmaanii,”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 ŋaan kɔɔ ki pukimm burgbetir maŋ ni; ki wouŋ na ji ŋmin soon. Ki li bakitib bonchiann,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 kimaan bi daa din ki bann waa won jii boroboro ki tun bakitnauŋ toonn biaŋinba na paaki. Bi dudukit daa din ki soorir fanu.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Baa tan nyii mɔkgbeŋir na ni ki doo kunkonn paak, Genesaret tiŋ ni na, ki bi lor bi burgbetir ki senn.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ki leŋ niib na nba la Yiisa, ki bi bannɔ yiama,
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 ki tiin saa yent maŋ loka kur po ki jikit bi baatib ki baat u boor. Baa tuu gbat ki u be siaminba kur, bi din tuu jii bi baatib lianii paake ki saan namm u boor.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Wuu dɔkit doi nan digbanbis nba kur ni, ki niib bonchiann dia bi baatib ki tookitɔ nan dai niwa, ki barimɔ a wun te ki bi baatib n lek sii u liant mɔgbana, ki binba din siir na kur la laafia.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.