Marcos 6
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Li poorpoe ki Yiisa nan u poorpoweiteeb nyii leŋ ki ŋmat kun u mɔŋ doo ni.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ki foon daar ki u tan kɔɔ Yenjiantu diiuk ni a wun wann nibur nba be leŋ na Yennu maan. Niib na nba gbat u wannu na ki li yaar lit bi kura, ki bi boi leeb a, “Yanboor lannpoe ki u mɔk mani? U teen nlee ki tuun bakitnauŋ toonjaana na? U la linba na kur lee?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kanpinta na kaa na-a? Meeri bija na kaa-a? Ŋɔɔ kaa tee Jeems nan Joosef nan Judas nan Simonn yɔɔrɔ na-a? U niipoob kaa be nna na-a?” Li paak ki bi yêtɔ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ŋanne ki u betib a “Yennu sɔkinii ki kɔŋit baakir see u mɔŋ mɔŋ doo ni nan u tiɔŋ niib boor, nan u mɔŋ mɔŋ ŋaak ni.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 U din ki tun bakitnauŋ toonjaana leŋi, see baatib banŋa nnae ki u din yii u nii bi paak, ki bi la laafia,
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 kimaan niib maŋ nba ki teenɔ yada na; ki li yaar litɔ bonchiann.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 ki din tan lakin u poorpoweiteeb piik nan banlee na ki turib paŋ a bii nyint narinbiit niib ni, ki tumm banlee-lee;
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 ki betib a “Yoo nba ki i saa, i daa jikit siar ki saa, see patii kuukɔɔ. I daa dia jeeti, i bia daa dia paka, i bia daa wuu likirii.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Ii pir taasaat, ŋaan i daa jikit liata ki pukii.”
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Ki u bia betib a “Li-i tee ki i baar ŋaak nba ni, ki bi gaari, ii be leŋ nan i nyinu daar.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Li-i tee ki i baar doo nba ni, ki niib na ki gaari, ki bia ki gbiintir i mɔmaan, yin nyi doo maŋ ni, ki pit i taapant ni tant bir li doo ni, ki lin teen siarbiiuk ki turib.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Ki u poorpoweiteeb na fiir saan ki mɔɔntir a niib n nyik bi toonbiit,
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 ki bi bia nyint narinbiit niib bonchiann ni, ki bia jii kpan ki sɔɔr baatib bonchiann ki bi la laafia.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Tɔn, Bat Herod din gbat Yiisa labaar, kimaan u sann din doo bonchiann. Ki nisiab yeen a “Jɔɔnn nba daan wuur niib Yennu nyunwuru nae fiir kuun ni. Ŋanne te ki u mɔk paŋ ki tuun bakitnauŋ toona na.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ki siab mun yaa, “U tee Yennu sɔkinii Elaija-e;” ki leeb mun bia yaa, “U tee Yennu sɔkiniie, nan yaayoo ni sɔkiniinba yenɔ na.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Bat Herod ŋarin nba gbat nna yoo nba, ki u yet a “U tee Jɔɔnn, wunba ki n daan te ki bi pot u yur nae, ŋaan ki u jen be u manfoor ni.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Kimaan Herod-e daan te ki bi soor Jɔɔnn ki baanɔ bant ki kɔɔnɔ dansarik, ŋɔɔ Herod waarɔ Filip ŋaapoo paak. Bi din yi poo maŋ Herodias-e, ki Herod fatɔ ki kɔɔn.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Jɔɔnn din tuu beer Herod a Yennu sennu ki chabɔ nan wun fat u waarɔ ŋaapoo ki kɔɔni.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Linba na paake Herodias ji din nân Jɔɔnn, ki loon wun kpiu, ŋaan ki ki fiti, kimaan Herod mɔŋ mɔŋ din ki saki.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Herod din tiin Jɔɔnn, kimaan u mi nan Jɔɔnn tee popeendaanɔ nba tiin Yennu-e. Li paak ki u tinn Jɔɔnn. Ki Jɔɔnn nba mɔɔntir Yennu maan na, ki li ŋmat Herod yan bonchiann, ŋaan ki u lek gubin ki gbiintir u maan maŋ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Li poorpo ki Herodias lora din tan soor Jɔɔnn. Herod maaru jaamm daar nba tan baar, ki u yiin u naan kpaaka, nan kunkɔnkɔnna yudamm, nan Galilii yent ni saakab kur.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Ŋanne ki Herodias bipoo baar ki waa siak, ki Bat Herod nan u saamm para penn, ki u boi bonpobik maŋ a “Bee ki a loon ki n turani? N saa tura linba kur ki a loon,”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ki tur bonpobik na mɔsonn a, “N saa tura linba kur ki a loon, halii li-i lekii baar ki n tura n naan yent na bɔkir gbaa.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ŋanne ki bonpobik na nyii, ki saa boi u naa a “N taan saa yetɔ a n loon bee na?” Ki u naa jiin a “Betirɔ a a loon Jɔɔnn nba tuu wuur niib Yennu nyunwuru na yure.”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Li yoo na ki bonpobik na ŋmat yiama ki saan Bat Herod boor ki betɔ a “N loon Jɔɔnn nba tuu wuur niib Yennu nyunwuru na yure, ki a kpeen tatilaauk ni ki turin mɔtana.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ki linba na tur bat na parbiir bonchiann, ŋaan u ji din kan fit yêt bik maŋ nba loon linba na, kimaan u dɔŋ senn mɔsonn saamm na boora.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ŋanne ki u tun kunkɔnkɔnnɔ li taakpaak ni, ki betɔ a wun jen nan Jɔɔnn yur ki turɔ. Ki kunkɔnkɔnnɔ na saan dansarik ni ki saa pot Jɔɔnn yur,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 ki kpeenn tatilaauk ni, ki jen nann ki tan tur bonpobik maŋ, ki u mun jiir ki tur u naa.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Jɔɔnn poorpoweiteeb nba gbat nna yoo nba, ki bi baar ki tan jii u gbanant ki pii.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Li poorpoe ki Yiisa toomiinba maŋ ŋmat jen u boor ki tan yetɔ linba kur ki bi tun ki bia wann niib.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Nigbouŋ din tute, ki siab baat ki siab ŋmat, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb tan kɔŋ yaak nan bin di jeet. Li paak ki u betib a “Ŋaant ki ti yaat saan muuk ni, ti kuukɔɔ, ki foi waan.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ŋanne ki bi kɔɔ burgbetir na ni, bi kuukɔɔ, ki poot saan muuk ni.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Baa din saa yoo nba, ki niib bonchiann lab ki bannib, ki nyii bi doi ni ki tin kokin mɔkgbeŋir na ki dɔŋ chetib.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Yiisa nba tan nyii burgbetir na ni, ki u la ki nigbanu na poŋ tikir ki muk, ki ninbaauk soorɔ bonchiann, kimaan bi binbeŋ din tee nan pei nba ki mɔk pekpaarik nae. Ki u piin li yoo ki wantib maan bonchiann.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yoo nba tan gar, ki u poorpoweiteeb baar u boor ni ki yetɔ a “Yoo gara, ki nna na mun tee muuk nie.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Nyikin niib maŋ ki bin saan doo ni, nan digbanbis nba kpia na ni, ki la jeet ki daa ki di.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Ŋanne ki u mun yetib a “I mɔŋ n turib jeet ki bin di.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Ki u boib a “I mɔk boroboro kuna ŋanŋae? Ii saa got man.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Ŋanne ki u bet nibur na a bin bɔkit kar mɔpaauŋ paak wora wora.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Ki bi bɔkit koonn kobik ki kar paabu piinŋmuŋmu.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ki u jii boroboro na, nan janii ŋanlee na, ki yaat got sanpaapo, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan ŋmit ŋmit boroboro kuna na ki tur u poorpoweiteeb a bin tor niib maŋ; ki u bia ŋmit ŋmit janii ŋanlee na, ki bi tor sɔɔ kur.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ki sɔɔ kur dii ki tan tenn.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Ki u poorpoweiteeb tikir jeet nba tenn na, ki li gbee kpanchibit piik nan ŋanlee.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Jab nba din dii jeet maŋ din tee tusaa ŋanŋmue.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Linba na poorpoe ki Yiisa te ki u poorpoweiteeb na kɔɔ burgbetir ki gar u tɔɔnn ki poot mɔk-pootleer po, ki saa Bef-saida; ŋaan ki ŋɔɔ biar a wun chab nibur na.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Waa chab niib maŋ gbenn yoo nba, ki u doo jɔsiar paak ki mei Yennu.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Li din tan baar nyiɔk, ki burgbetir na daa be nyunsinsuuk ni, ŋaan ki u mun daa be jɔɔr maŋ paak u kuukɔɔ,
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 ki tan la ki u poorpoweiteeb gbaa nan burgbetir kanu, kimaan bi din kan tookit wouŋo. Ŋanne ki u tan fiir somm nyun paak ki saa bi boor sanyafaar. Waa tan baat yoo nba, ki u teen nan u yaa wun garibe na.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Ki bi lau ki u somm nyun paak, ki bi mi a kpeemmɔe, ki yikin sanpaapowa,
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 kimaan bi kur lauwa, ki jaŋmaanii soorib bonchiann. Li taakpaak ni ki u yetib a “Cheen i para man. Li tee mine; i daa tiin jaŋmaanii,”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 ŋaan kɔɔ ki pukimm burgbetir maŋ ni; ki wouŋ na ji ŋmin soon. Ki li bakitib bonchiann,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 kimaan bi daa din ki bann waa won jii boroboro ki tun bakitnauŋ toonn biaŋinba na paaki. Bi dudukit daa din ki soorir fanu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Baa tan nyii mɔkgbeŋir na ni ki doo kunkonn paak, Genesaret tiŋ ni na, ki bi lor bi burgbetir ki senn.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Ki leŋ niib na nba la Yiisa, ki bi bannɔ yiama,
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 ki tiin saa yent maŋ loka kur po ki jikit bi baatib ki baat u boor. Baa tuu gbat ki u be siaminba kur, bi din tuu jii bi baatib lianii paake ki saan namm u boor.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Wuu dɔkit doi nan digbanbis nba kur ni, ki niib bonchiann dia bi baatib ki tookitɔ nan dai niwa, ki barimɔ a wun te ki bi baatib n lek sii u liant mɔgbana, ki binba din siir na kur la laafia.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.