Marcos 6
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Li poorpoe ki Yiisa nan u poorpoweiteeb nyii leŋ ki ŋmat kun u mɔŋ doo ni.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ki foon daar ki u tan kɔɔ Yenjiantu diiuk ni a wun wann nibur nba be leŋ na Yennu maan. Niib na nba gbat u wannu na ki li yaar lit bi kura, ki bi boi leeb a, “Yanboor lannpoe ki u mɔk mani? U teen nlee ki tuun bakitnauŋ toonjaana na? U la linba na kur lee?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Kanpinta na kaa na-a? Meeri bija na kaa-a? Ŋɔɔ kaa tee Jeems nan Joosef nan Judas nan Simonn yɔɔrɔ na-a? U niipoob kaa be nna na-a?” Li paak ki bi yêtɔ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ŋanne ki u betib a “Yennu sɔkinii ki kɔŋit baakir see u mɔŋ mɔŋ doo ni nan u tiɔŋ niib boor, nan u mɔŋ mɔŋ ŋaak ni.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 U din ki tun bakitnauŋ toonjaana leŋi, see baatib banŋa nnae ki u din yii u nii bi paak, ki bi la laafia,
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 kimaan niib maŋ nba ki teenɔ yada na; ki li yaar litɔ bonchiann.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 ki din tan lakin u poorpoweiteeb piik nan banlee na ki turib paŋ a bii nyint narinbiit niib ni, ki tumm banlee-lee;
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 ki betib a “Yoo nba ki i saa, i daa jikit siar ki saa, see patii kuukɔɔ. I daa dia jeeti, i bia daa dia paka, i bia daa wuu likirii.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ii pir taasaat, ŋaan i daa jikit liata ki pukii.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ki u bia betib a “Li-i tee ki i baar ŋaak nba ni, ki bi gaari, ii be leŋ nan i nyinu daar.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Li-i tee ki i baar doo nba ni, ki niib na ki gaari, ki bia ki gbiintir i mɔmaan, yin nyi doo maŋ ni, ki pit i taapant ni tant bir li doo ni, ki lin teen siarbiiuk ki turib.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ki u poorpoweiteeb na fiir saan ki mɔɔntir a niib n nyik bi toonbiit,
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 ki bi bia nyint narinbiit niib bonchiann ni, ki bia jii kpan ki sɔɔr baatib bonchiann ki bi la laafia.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Tɔn, Bat Herod din gbat Yiisa labaar, kimaan u sann din doo bonchiann. Ki nisiab yeen a “Jɔɔnn nba daan wuur niib Yennu nyunwuru nae fiir kuun ni. Ŋanne te ki u mɔk paŋ ki tuun bakitnauŋ toona na.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ki siab mun yaa, “U tee Yennu sɔkinii Elaija-e;” ki leeb mun bia yaa, “U tee Yennu sɔkiniie, nan yaayoo ni sɔkiniinba yenɔ na.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Bat Herod ŋarin nba gbat nna yoo nba, ki u yet a “U tee Jɔɔnn, wunba ki n daan te ki bi pot u yur nae, ŋaan ki u jen be u manfoor ni.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Kimaan Herod-e daan te ki bi soor Jɔɔnn ki baanɔ bant ki kɔɔnɔ dansarik, ŋɔɔ Herod waarɔ Filip ŋaapoo paak. Bi din yi poo maŋ Herodias-e, ki Herod fatɔ ki kɔɔn.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Jɔɔnn din tuu beer Herod a Yennu sennu ki chabɔ nan wun fat u waarɔ ŋaapoo ki kɔɔni.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Linba na paake Herodias ji din nân Jɔɔnn, ki loon wun kpiu, ŋaan ki ki fiti, kimaan Herod mɔŋ mɔŋ din ki saki.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Herod din tiin Jɔɔnn, kimaan u mi nan Jɔɔnn tee popeendaanɔ nba tiin Yennu-e. Li paak ki u tinn Jɔɔnn. Ki Jɔɔnn nba mɔɔntir Yennu maan na, ki li ŋmat Herod yan bonchiann, ŋaan ki u lek gubin ki gbiintir u maan maŋ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Li poorpo ki Herodias lora din tan soor Jɔɔnn. Herod maaru jaamm daar nba tan baar, ki u yiin u naan kpaaka, nan kunkɔnkɔnna yudamm, nan Galilii yent ni saakab kur.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ŋanne ki Herodias bipoo baar ki waa siak, ki Bat Herod nan u saamm para penn, ki u boi bonpobik maŋ a “Bee ki a loon ki n turani? N saa tura linba kur ki a loon,”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ki tur bonpobik na mɔsonn a, “N saa tura linba kur ki a loon, halii li-i lekii baar ki n tura n naan yent na bɔkir gbaa.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ŋanne ki bonpobik na nyii, ki saa boi u naa a “N taan saa yetɔ a n loon bee na?” Ki u naa jiin a “Betirɔ a a loon Jɔɔnn nba tuu wuur niib Yennu nyunwuru na yure.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Li yoo na ki bonpobik na ŋmat yiama ki saan Bat Herod boor ki betɔ a “N loon Jɔɔnn nba tuu wuur niib Yennu nyunwuru na yure, ki a kpeen tatilaauk ni ki turin mɔtana.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ki linba na tur bat na parbiir bonchiann, ŋaan u ji din kan fit yêt bik maŋ nba loon linba na, kimaan u dɔŋ senn mɔsonn saamm na boora.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ŋanne ki u tun kunkɔnkɔnnɔ li taakpaak ni, ki betɔ a wun jen nan Jɔɔnn yur ki turɔ. Ki kunkɔnkɔnnɔ na saan dansarik ni ki saa pot Jɔɔnn yur,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 ki kpeenn tatilaauk ni, ki jen nann ki tan tur bonpobik maŋ, ki u mun jiir ki tur u naa.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Jɔɔnn poorpoweiteeb nba gbat nna yoo nba, ki bi baar ki tan jii u gbanant ki pii.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Li poorpoe ki Yiisa toomiinba maŋ ŋmat jen u boor ki tan yetɔ linba kur ki bi tun ki bia wann niib.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nigbouŋ din tute, ki siab baat ki siab ŋmat, ki Yiisa nan u poorpoweiteeb tan kɔŋ yaak nan bin di jeet. Li paak ki u betib a “Ŋaant ki ti yaat saan muuk ni, ti kuukɔɔ, ki foi waan.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ŋanne ki bi kɔɔ burgbetir na ni, bi kuukɔɔ, ki poot saan muuk ni.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Baa din saa yoo nba, ki niib bonchiann lab ki bannib, ki nyii bi doi ni ki tin kokin mɔkgbeŋir na ki dɔŋ chetib.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Yiisa nba tan nyii burgbetir na ni, ki u la ki nigbanu na poŋ tikir ki muk, ki ninbaauk soorɔ bonchiann, kimaan bi binbeŋ din tee nan pei nba ki mɔk pekpaarik nae. Ki u piin li yoo ki wantib maan bonchiann.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yoo nba tan gar, ki u poorpoweiteeb baar u boor ni ki yetɔ a “Yoo gara, ki nna na mun tee muuk nie.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Nyikin niib maŋ ki bin saan doo ni, nan digbanbis nba kpia na ni, ki la jeet ki daa ki di.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ŋanne ki u mun yetib a “I mɔŋ n turib jeet ki bin di.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ki u boib a “I mɔk boroboro kuna ŋanŋae? Ii saa got man.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ŋanne ki u bet nibur na a bin bɔkit kar mɔpaauŋ paak wora wora.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ki bi bɔkit koonn kobik ki kar paabu piinŋmuŋmu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ki u jii boroboro na, nan janii ŋanlee na, ki yaat got sanpaapo, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan ŋmit ŋmit boroboro kuna na ki tur u poorpoweiteeb a bin tor niib maŋ; ki u bia ŋmit ŋmit janii ŋanlee na, ki bi tor sɔɔ kur.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ki sɔɔ kur dii ki tan tenn.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ki u poorpoweiteeb tikir jeet nba tenn na, ki li gbee kpanchibit piik nan ŋanlee.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Jab nba din dii jeet maŋ din tee tusaa ŋanŋmue.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Linba na poorpoe ki Yiisa te ki u poorpoweiteeb na kɔɔ burgbetir ki gar u tɔɔnn ki poot mɔk-pootleer po, ki saa Bef-saida; ŋaan ki ŋɔɔ biar a wun chab nibur na.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Waa chab niib maŋ gbenn yoo nba, ki u doo jɔsiar paak ki mei Yennu.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Li din tan baar nyiɔk, ki burgbetir na daa be nyunsinsuuk ni, ŋaan ki u mun daa be jɔɔr maŋ paak u kuukɔɔ,
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 ki tan la ki u poorpoweiteeb gbaa nan burgbetir kanu, kimaan bi din kan tookit wouŋo. Ŋanne ki u tan fiir somm nyun paak ki saa bi boor sanyafaar. Waa tan baat yoo nba, ki u teen nan u yaa wun garibe na.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ki bi lau ki u somm nyun paak, ki bi mi a kpeemmɔe, ki yikin sanpaapowa,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 kimaan bi kur lauwa, ki jaŋmaanii soorib bonchiann. Li taakpaak ni ki u yetib a “Cheen i para man. Li tee mine; i daa tiin jaŋmaanii,”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 ŋaan kɔɔ ki pukimm burgbetir maŋ ni; ki wouŋ na ji ŋmin soon. Ki li bakitib bonchiann,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 kimaan bi daa din ki bann waa won jii boroboro ki tun bakitnauŋ toonn biaŋinba na paaki. Bi dudukit daa din ki soorir fanu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Baa tan nyii mɔkgbeŋir na ni ki doo kunkonn paak, Genesaret tiŋ ni na, ki bi lor bi burgbetir ki senn.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ki leŋ niib na nba la Yiisa, ki bi bannɔ yiama,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 ki tiin saa yent maŋ loka kur po ki jikit bi baatib ki baat u boor. Baa tuu gbat ki u be siaminba kur, bi din tuu jii bi baatib lianii paake ki saan namm u boor.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Wuu dɔkit doi nan digbanbis nba kur ni, ki niib bonchiann dia bi baatib ki tookitɔ nan dai niwa, ki barimɔ a wun te ki bi baatib n lek sii u liant mɔgbana, ki binba din siir na kur la laafia.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.