Marcos 12
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Li yoo ki Yiisa yimm barjouk a “Jasɔɔ din koo tilontii kpaab, ki chaan gungouŋ lintir, ki gbiir gbiouk nba ki bi tuu sii ŋmakii tiinii maŋ lɔɔna nyun leŋ; ki bia maa difoouk a wuu guu tiinii na; ki jii kpaab na ki teen toontunna nii ni a bii gorii. Li-i taŋi jaŋ nan pɔɔru, bin pɔɔr ki turɔ, ŋaan mun pɔɔr bi yar. Li poorpoe, ki u din yaat saan digbansiar.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Lɔɔna na punpɔɔr yoo nba tan baar, ki u tun daabir a wun saan gaar tilɔɔna u toontunna na boor; ki u saan.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Ki toontunna na saa soorɔ ki boou fanu, ŋaan berɔ, ki u kun yann.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ki kpadaanɔ maŋ bia tun daabilɔɔ, ki toontunna na bia saa faa u yur ki pat, ki dinnɔ fei.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ki kpadaanɔ na bia ŋamm tun daabilɔɔ bi boor, ŋaan ki bi saa kpii ŋɔɔ. Li poorpo ki u bia ŋamm tun daabileeb bonchiann bi boor, ki bi bia saa tun nna, ki boo siab, ŋaan kpii leeb.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Kpadaanɔ maŋ tiɔŋ bilonkake din tan biar, ki u tumɔ toontunna maŋ boor, ki yet a ‘Bi saa baak n tiɔŋ bija nawa.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Ŋaan ki toontunna maŋ yet bi leeb a ‘U fadiirɔe na, ŋaant tin kpiu, ŋaan ki faar na n kpant ti yar.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ŋanne ki bi soorɔ ki kpiiu ki nyii nanɔ kpakpiŋ ki lu.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Yiisa nba pak nna gbenn ki u boib a “I dukin ki kpadaanɔ na saa teen nlee? U saa baar ki tan kpi toontunna maŋe, ŋaan jii kpaab na ki teen toontunsiab nii ni.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 — ausente —
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 — ausente —
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Yiisa nba pak nna gbenn yoo nba, ki Juu teeb yudamm na bann nan waa yin barjouk nba na, saan gaan bi poe, ki bi loon bin soorɔ, ŋaan tiin nibur na jaŋmaanii; li paak ki bi nyikɔ ŋaan yaat.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Ŋanne ki bi tun Farisiinba siab nan Bat Herod poorpojɔɔmu na siab Yiisa boor a bin tan boiɔ buboit ki la u mɔbonkpetir.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ki bi tan baar ki yetɔ a “Wanntɔɔ, ti mi nan a piak barmɔnii, ki ki mɔk jaŋmaanii nan niib nba saa dukin li po biaŋinba. A bia want niib Yennu sɔnu nan barmɔnii, ki a baka bia kaa nan nirɔ nba tee wunba. Li paak, betirit, ti sennu chabit nan tii pa lampo kii teen Rom tiŋ kpanbar Siisa, koo ti daa pa?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Ki Yiisa bann ser nba ki bi tee na, ki jiimm a “Bee ki i loon yin kɔɔnin jinjammii ni? Baat nan likirib na ki n got.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Ki bi baar nann. Ŋanne ki u boib a “Ŋmee naauŋ nan sanne be li paak na?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Ki Yiisa yetib a “Tɔn, ii yenn-ii pa kii teen Siisa linba tee u yar, ŋaan kii mun-ii pa kii teen Yennu linba tee Yennu yar.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ŋanne ki Sajusiinba, binba din tuu yaa niib tan kan fiir kuun ni na, baar Yiisa boor ki tan yetɔ a
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Wanntɔɔ, Moses din sɔb sennu ki yet a ‘Jɔɔ-i kpo ki nyik u ŋaapoo nba ki marɔ bik, li ŋan ki u naa bik n faar pakɔɔk na ki mar waas ki tur kpeemmɔ na.’
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Tɔn, jab banlore din be ki tee naanɔɔk, ki saakɔɔ po tan kɔɔn poo, ŋaan kpo ki ki mar waasi.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ŋanne ki wunba waa u paak na faar poo maŋ, ŋaan mun tan kpo, ki waas kaa; ki wunba waa bantaa na ni mun faar poo maŋ biak, ŋaan mun tan kpo, ki ki mar waas nanɔ.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Nnae ki binba waa na kura kɔɔn poo maŋ, ŋaan tan kpo, ki bi sɔɔ ki mar bik nanɔ. Li poorpo, ki poo maŋ mun tan kpo joont.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Tɔn, ki kpeemm fiiru daar, bi ŋmee tan sii yen poo maŋi? Kimaan bi banlore maŋ kura kɔɔnɔwa.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Ki Yiisa yetib a “I ki mi siari. Linba teen ki i ki mi na tee nnae: i ki mi Yennu gbouŋ, ki bia ki mi waa mɔk paŋ biaŋinba;
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 kpeemm-i taŋi fiir kuun ni, bi tan sii tee nan malakanba nba be Yendɔuŋ ni nae; pookɔɔnt nan jakunt tan sii kaa.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Tɔn, ki jiin kpeemm fiiru po, i ki mi karin Yennu sɔkinii Moses sɔbu ni, siaminba yeen jagotuk po na-a? Li sɔb a Yennu din bet Moses a ŋɔɔ Yennu-e tee Abraham Yennu, nan Aisak Yennu, nan Jakɔb Yennu.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Niib na nba din poŋ kpo li yoowa na, ŋaan bi bia lek daa fo, kimaan Yennu ki tee kpeemm Yennu kaa, u tee footib Yennu-e. Yaa want nan niib tan kan fiir kuun ni na, li ki tooki.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Tɔn, sennu wanntɔsɔɔ din be leŋ ki gbat Yiisa nan Sajusiinba na labafaanu maŋ, ki la Yiisa nba gat bi buboit maŋ fanu biaŋinba. Li paak ki u baar Yiisa boor, ki mun tan boiɔ a “Ki sennlanupoe kpan tee sennjaanni?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ki u jiinɔ a “Linba tee sennjaann tee nnae: ‘Israel teeb, gbiintir man, ti Yomdaanɔ Yennu tee Yen-yenɔkɔɔe.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ii loonɔ nan a par kur, nan a seek kur, nan a dudukit kur, nan a paŋ kura.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Sennjaann nba pukin ŋanlee tee nnae: ‘Ii loon a lɔɔ nan faa loon a mɔŋ biaŋinba na.’ Sennsau ji kaa ki gar sennii ŋanlee nba na.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ki sennu wanntɔɔ maŋ yet Yiisa a “Wanntɔɔ, niipoouk. A pak barmɔniie, a ti Yomdaanɔ Yennu tee Yen-yenɔkɔɔe, ki yensau ji kaa ki pukin u po;
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 a nisaarik-ii loon Yennu-e nan u par kur, nan u dudukit kur, nan u paŋ kura, kii biaki loon u lɔɔ nan waa loon u mɔŋ biaŋinba na. Li kpaa talas bonchiann nan nirɔ n sak sennii nba ŋanlee na, ki gar wun jii bonkobit ki mann mannsau ki tur Yennu.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yiisa nba la ki u gat nan yan na, ki u betɔ a “A ki fɔk nan Yennu ŋaanaami.”
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Yiisa nba din tumii niib, Yennu diiuk ni na, ki u tan boib buboit a “Bee ki sennu wannteeb yaa Yennu Niganntɔɔ Masia tee Defid yaaboonni?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 kimaan Yennu Seyeeŋe din gbee Defid ki u yet a,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Defid mɔŋ mɔŋ nba din yiin Masia a, ‘Yomdaanɔ’ na, ki nlee ki Masia tee ŋɔɔ Defid yaaboonni?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Waa wantib na, ki u yetib a, “Ii mi sennu wannteeb binbeŋ na po man; ŋamme loon bii lia baant kii lin, kii biaki gaan burchinfoontii dai ni na;
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 bi-i kɔɔ Yenjiantu diit ni, bi loon bii kaar nijaana kaanii nie; bi-i saan jaamm ni, bi bia loon yudamm kinkaanii boae;
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 ŋamme bia di pakɔi fobit, ŋaan ji tuu jenna ki mei Yennu ki yukii, a bin kpann niib nan bi tee yentinnae. Bi tubdatu tan sii bi bonchiann.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Tɔn, ki Yiisa kar Yenjiantu ŋasaakak na ni ki kpia Yennu piinii lakir na, ki gorii niib nba kpee likirii biaŋinba. Ki mɔkita bonchiann kpee likyura,
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 ŋaan ki pakɔtalasdaansɔɔ mun tan baar kpeen likbina ŋanlee; ŋanne tee kobu na.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Ki Yiisa yiin u poorpoweiteeb na ki betib a “Barmɔniie ki n beeri na, pakɔtalasdaanɔ na kpeen piinii nba yab lakir na ni ki gar sɔɔ kura,
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 kimaan bi kur nyinn bi piinii bi mɔkinchiɔŋ nie, ŋaan pakɔtalasdaanɔ na ŋarin tur waa mɔk linba kure.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.