Marcos 12
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Li yoo ki Yiisa yimm barjouk a “Jasɔɔ din koo tilontii kpaab, ki chaan gungouŋ lintir, ki gbiir gbiouk nba ki bi tuu sii ŋmakii tiinii maŋ lɔɔna nyun leŋ; ki bia maa difoouk a wuu guu tiinii na; ki jii kpaab na ki teen toontunna nii ni a bii gorii. Li-i taŋi jaŋ nan pɔɔru, bin pɔɔr ki turɔ, ŋaan mun pɔɔr bi yar. Li poorpoe, ki u din yaat saan digbansiar.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Lɔɔna na punpɔɔr yoo nba tan baar, ki u tun daabir a wun saan gaar tilɔɔna u toontunna na boor; ki u saan.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Ki toontunna na saa soorɔ ki boou fanu, ŋaan berɔ, ki u kun yann.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Ki kpadaanɔ maŋ bia tun daabilɔɔ, ki toontunna na bia saa faa u yur ki pat, ki dinnɔ fei.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Ki kpadaanɔ na bia ŋamm tun daabilɔɔ bi boor, ŋaan ki bi saa kpii ŋɔɔ. Li poorpo ki u bia ŋamm tun daabileeb bonchiann bi boor, ki bi bia saa tun nna, ki boo siab, ŋaan kpii leeb.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Kpadaanɔ maŋ tiɔŋ bilonkake din tan biar, ki u tumɔ toontunna maŋ boor, ki yet a ‘Bi saa baak n tiɔŋ bija nawa.’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Ŋaan ki toontunna maŋ yet bi leeb a ‘U fadiirɔe na, ŋaant tin kpiu, ŋaan ki faar na n kpant ti yar.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ŋanne ki bi soorɔ ki kpiiu ki nyii nanɔ kpakpiŋ ki lu.”
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Yiisa nba pak nna gbenn ki u boib a “I dukin ki kpadaanɔ na saa teen nlee? U saa baar ki tan kpi toontunna maŋe, ŋaan jii kpaab na ki teen toontunsiab nii ni.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 — ausente —
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yiisa nba pak nna gbenn yoo nba, ki Juu teeb yudamm na bann nan waa yin barjouk nba na, saan gaan bi poe, ki bi loon bin soorɔ, ŋaan tiin nibur na jaŋmaanii; li paak ki bi nyikɔ ŋaan yaat.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Ŋanne ki bi tun Farisiinba siab nan Bat Herod poorpojɔɔmu na siab Yiisa boor a bin tan boiɔ buboit ki la u mɔbonkpetir.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Ki bi tan baar ki yetɔ a “Wanntɔɔ, ti mi nan a piak barmɔnii, ki ki mɔk jaŋmaanii nan niib nba saa dukin li po biaŋinba. A bia want niib Yennu sɔnu nan barmɔnii, ki a baka bia kaa nan nirɔ nba tee wunba. Li paak, betirit, ti sennu chabit nan tii pa lampo kii teen Rom tiŋ kpanbar Siisa, koo ti daa pa?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Ki Yiisa bann ser nba ki bi tee na, ki jiimm a “Bee ki i loon yin kɔɔnin jinjammii ni? Baat nan likirib na ki n got.”
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Ki bi baar nann. Ŋanne ki u boib a “Ŋmee naauŋ nan sanne be li paak na?”
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Ki Yiisa yetib a “Tɔn, ii yenn-ii pa kii teen Siisa linba tee u yar, ŋaan kii mun-ii pa kii teen Yennu linba tee Yennu yar.”
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Ŋanne ki Sajusiinba, binba din tuu yaa niib tan kan fiir kuun ni na, baar Yiisa boor ki tan yetɔ a
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Wanntɔɔ, Moses din sɔb sennu ki yet a ‘Jɔɔ-i kpo ki nyik u ŋaapoo nba ki marɔ bik, li ŋan ki u naa bik n faar pakɔɔk na ki mar waas ki tur kpeemmɔ na.’
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Tɔn, jab banlore din be ki tee naanɔɔk, ki saakɔɔ po tan kɔɔn poo, ŋaan kpo ki ki mar waasi.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Ŋanne ki wunba waa u paak na faar poo maŋ, ŋaan mun tan kpo, ki waas kaa; ki wunba waa bantaa na ni mun faar poo maŋ biak, ŋaan mun tan kpo, ki ki mar waas nanɔ.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Nnae ki binba waa na kura kɔɔn poo maŋ, ŋaan tan kpo, ki bi sɔɔ ki mar bik nanɔ. Li poorpo, ki poo maŋ mun tan kpo joont.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tɔn, ki kpeemm fiiru daar, bi ŋmee tan sii yen poo maŋi? Kimaan bi banlore maŋ kura kɔɔnɔwa.”
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Ki Yiisa yetib a “I ki mi siari. Linba teen ki i ki mi na tee nnae: i ki mi Yennu gbouŋ, ki bia ki mi waa mɔk paŋ biaŋinba;
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 kpeemm-i taŋi fiir kuun ni, bi tan sii tee nan malakanba nba be Yendɔuŋ ni nae; pookɔɔnt nan jakunt tan sii kaa.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Tɔn, ki jiin kpeemm fiiru po, i ki mi karin Yennu sɔkinii Moses sɔbu ni, siaminba yeen jagotuk po na-a? Li sɔb a Yennu din bet Moses a ŋɔɔ Yennu-e tee Abraham Yennu, nan Aisak Yennu, nan Jakɔb Yennu.
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Niib na nba din poŋ kpo li yoowa na, ŋaan bi bia lek daa fo, kimaan Yennu ki tee kpeemm Yennu kaa, u tee footib Yennu-e. Yaa want nan niib tan kan fiir kuun ni na, li ki tooki.”
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Tɔn, sennu wanntɔsɔɔ din be leŋ ki gbat Yiisa nan Sajusiinba na labafaanu maŋ, ki la Yiisa nba gat bi buboit maŋ fanu biaŋinba. Li paak ki u baar Yiisa boor, ki mun tan boiɔ a “Ki sennlanupoe kpan tee sennjaanni?”
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ki u jiinɔ a “Linba tee sennjaann tee nnae: ‘Israel teeb, gbiintir man, ti Yomdaanɔ Yennu tee Yen-yenɔkɔɔe.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ii loonɔ nan a par kur, nan a seek kur, nan a dudukit kur, nan a paŋ kura.’
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Sennjaann nba pukin ŋanlee tee nnae: ‘Ii loon a lɔɔ nan faa loon a mɔŋ biaŋinba na.’ Sennsau ji kaa ki gar sennii ŋanlee nba na.”
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ki sennu wanntɔɔ maŋ yet Yiisa a “Wanntɔɔ, niipoouk. A pak barmɔniie, a ti Yomdaanɔ Yennu tee Yen-yenɔkɔɔe, ki yensau ji kaa ki pukin u po;
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 a nisaarik-ii loon Yennu-e nan u par kur, nan u dudukit kur, nan u paŋ kura, kii biaki loon u lɔɔ nan waa loon u mɔŋ biaŋinba na. Li kpaa talas bonchiann nan nirɔ n sak sennii nba ŋanlee na, ki gar wun jii bonkobit ki mann mannsau ki tur Yennu.”
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Yiisa nba la ki u gat nan yan na, ki u betɔ a “A ki fɔk nan Yennu ŋaanaami.”
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Yiisa nba din tumii niib, Yennu diiuk ni na, ki u tan boib buboit a “Bee ki sennu wannteeb yaa Yennu Niganntɔɔ Masia tee Defid yaaboonni?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 kimaan Yennu Seyeeŋe din gbee Defid ki u yet a,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Defid mɔŋ mɔŋ nba din yiin Masia a, ‘Yomdaanɔ’ na, ki nlee ki Masia tee ŋɔɔ Defid yaaboonni?”
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Waa wantib na, ki u yetib a, “Ii mi sennu wannteeb binbeŋ na po man; ŋamme loon bii lia baant kii lin, kii biaki gaan burchinfoontii dai ni na;
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 bi-i kɔɔ Yenjiantu diit ni, bi loon bii kaar nijaana kaanii nie; bi-i saan jaamm ni, bi bia loon yudamm kinkaanii boae;
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 ŋamme bia di pakɔi fobit, ŋaan ji tuu jenna ki mei Yennu ki yukii, a bin kpann niib nan bi tee yentinnae. Bi tubdatu tan sii bi bonchiann.”
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Tɔn, ki Yiisa kar Yenjiantu ŋasaakak na ni ki kpia Yennu piinii lakir na, ki gorii niib nba kpee likirii biaŋinba. Ki mɔkita bonchiann kpee likyura,
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 ŋaan ki pakɔtalasdaansɔɔ mun tan baar kpeen likbina ŋanlee; ŋanne tee kobu na.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Ki Yiisa yiin u poorpoweiteeb na ki betib a “Barmɔniie ki n beeri na, pakɔtalasdaanɔ na kpeen piinii nba yab lakir na ni ki gar sɔɔ kura,
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 kimaan bi kur nyinn bi piinii bi mɔkinchiɔŋ nie, ŋaan pakɔtalasdaanɔ na ŋarin tur waa mɔk linba kure.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.