Marcos 12
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Li yoo ki Yiisa yimm barjouk a “Jasɔɔ din koo tilontii kpaab, ki chaan gungouŋ lintir, ki gbiir gbiouk nba ki bi tuu sii ŋmakii tiinii maŋ lɔɔna nyun leŋ; ki bia maa difoouk a wuu guu tiinii na; ki jii kpaab na ki teen toontunna nii ni a bii gorii. Li-i taŋi jaŋ nan pɔɔru, bin pɔɔr ki turɔ, ŋaan mun pɔɔr bi yar. Li poorpoe, ki u din yaat saan digbansiar.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Lɔɔna na punpɔɔr yoo nba tan baar, ki u tun daabir a wun saan gaar tilɔɔna u toontunna na boor; ki u saan.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Ki toontunna na saa soorɔ ki boou fanu, ŋaan berɔ, ki u kun yann.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Ki kpadaanɔ maŋ bia tun daabilɔɔ, ki toontunna na bia saa faa u yur ki pat, ki dinnɔ fei.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Ki kpadaanɔ na bia ŋamm tun daabilɔɔ bi boor, ŋaan ki bi saa kpii ŋɔɔ. Li poorpo ki u bia ŋamm tun daabileeb bonchiann bi boor, ki bi bia saa tun nna, ki boo siab, ŋaan kpii leeb.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Kpadaanɔ maŋ tiɔŋ bilonkake din tan biar, ki u tumɔ toontunna maŋ boor, ki yet a ‘Bi saa baak n tiɔŋ bija nawa.’
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Ŋaan ki toontunna maŋ yet bi leeb a ‘U fadiirɔe na, ŋaant tin kpiu, ŋaan ki faar na n kpant ti yar.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Ŋanne ki bi soorɔ ki kpiiu ki nyii nanɔ kpakpiŋ ki lu.”
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Yiisa nba pak nna gbenn ki u boib a “I dukin ki kpadaanɔ na saa teen nlee? U saa baar ki tan kpi toontunna maŋe, ŋaan jii kpaab na ki teen toontunsiab nii ni.
9 Aí Jesus perguntou:
10 — ausente —
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Yiisa nba pak nna gbenn yoo nba, ki Juu teeb yudamm na bann nan waa yin barjouk nba na, saan gaan bi poe, ki bi loon bin soorɔ, ŋaan tiin nibur na jaŋmaanii; li paak ki bi nyikɔ ŋaan yaat.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Ŋanne ki bi tun Farisiinba siab nan Bat Herod poorpojɔɔmu na siab Yiisa boor a bin tan boiɔ buboit ki la u mɔbonkpetir.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Ki bi tan baar ki yetɔ a “Wanntɔɔ, ti mi nan a piak barmɔnii, ki ki mɔk jaŋmaanii nan niib nba saa dukin li po biaŋinba. A bia want niib Yennu sɔnu nan barmɔnii, ki a baka bia kaa nan nirɔ nba tee wunba. Li paak, betirit, ti sennu chabit nan tii pa lampo kii teen Rom tiŋ kpanbar Siisa, koo ti daa pa?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ki Yiisa bann ser nba ki bi tee na, ki jiimm a “Bee ki i loon yin kɔɔnin jinjammii ni? Baat nan likirib na ki n got.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ki bi baar nann. Ŋanne ki u boib a “Ŋmee naauŋ nan sanne be li paak na?”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Ki Yiisa yetib a “Tɔn, ii yenn-ii pa kii teen Siisa linba tee u yar, ŋaan kii mun-ii pa kii teen Yennu linba tee Yennu yar.”
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Ŋanne ki Sajusiinba, binba din tuu yaa niib tan kan fiir kuun ni na, baar Yiisa boor ki tan yetɔ a
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Wanntɔɔ, Moses din sɔb sennu ki yet a ‘Jɔɔ-i kpo ki nyik u ŋaapoo nba ki marɔ bik, li ŋan ki u naa bik n faar pakɔɔk na ki mar waas ki tur kpeemmɔ na.’
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Tɔn, jab banlore din be ki tee naanɔɔk, ki saakɔɔ po tan kɔɔn poo, ŋaan kpo ki ki mar waasi.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ŋanne ki wunba waa u paak na faar poo maŋ, ŋaan mun tan kpo, ki waas kaa; ki wunba waa bantaa na ni mun faar poo maŋ biak, ŋaan mun tan kpo, ki ki mar waas nanɔ.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Nnae ki binba waa na kura kɔɔn poo maŋ, ŋaan tan kpo, ki bi sɔɔ ki mar bik nanɔ. Li poorpo, ki poo maŋ mun tan kpo joont.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Tɔn, ki kpeemm fiiru daar, bi ŋmee tan sii yen poo maŋi? Kimaan bi banlore maŋ kura kɔɔnɔwa.”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Ki Yiisa yetib a “I ki mi siari. Linba teen ki i ki mi na tee nnae: i ki mi Yennu gbouŋ, ki bia ki mi waa mɔk paŋ biaŋinba;
24 Jesus respondeu:
25 kpeemm-i taŋi fiir kuun ni, bi tan sii tee nan malakanba nba be Yendɔuŋ ni nae; pookɔɔnt nan jakunt tan sii kaa.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Tɔn, ki jiin kpeemm fiiru po, i ki mi karin Yennu sɔkinii Moses sɔbu ni, siaminba yeen jagotuk po na-a? Li sɔb a Yennu din bet Moses a ŋɔɔ Yennu-e tee Abraham Yennu, nan Aisak Yennu, nan Jakɔb Yennu.
26 Vocês nunca leram no
27 Niib na nba din poŋ kpo li yoowa na, ŋaan bi bia lek daa fo, kimaan Yennu ki tee kpeemm Yennu kaa, u tee footib Yennu-e. Yaa want nan niib tan kan fiir kuun ni na, li ki tooki.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Tɔn, sennu wanntɔsɔɔ din be leŋ ki gbat Yiisa nan Sajusiinba na labafaanu maŋ, ki la Yiisa nba gat bi buboit maŋ fanu biaŋinba. Li paak ki u baar Yiisa boor, ki mun tan boiɔ a “Ki sennlanupoe kpan tee sennjaanni?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Ki u jiinɔ a “Linba tee sennjaann tee nnae: ‘Israel teeb, gbiintir man, ti Yomdaanɔ Yennu tee Yen-yenɔkɔɔe.
29 Jesus respondeu:
30 Ii loonɔ nan a par kur, nan a seek kur, nan a dudukit kur, nan a paŋ kura.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Sennjaann nba pukin ŋanlee tee nnae: ‘Ii loon a lɔɔ nan faa loon a mɔŋ biaŋinba na.’ Sennsau ji kaa ki gar sennii ŋanlee nba na.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Ki sennu wanntɔɔ maŋ yet Yiisa a “Wanntɔɔ, niipoouk. A pak barmɔniie, a ti Yomdaanɔ Yennu tee Yen-yenɔkɔɔe, ki yensau ji kaa ki pukin u po;
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 a nisaarik-ii loon Yennu-e nan u par kur, nan u dudukit kur, nan u paŋ kura, kii biaki loon u lɔɔ nan waa loon u mɔŋ biaŋinba na. Li kpaa talas bonchiann nan nirɔ n sak sennii nba ŋanlee na, ki gar wun jii bonkobit ki mann mannsau ki tur Yennu.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Yiisa nba la ki u gat nan yan na, ki u betɔ a “A ki fɔk nan Yennu ŋaanaami.”
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Yiisa nba din tumii niib, Yennu diiuk ni na, ki u tan boib buboit a “Bee ki sennu wannteeb yaa Yennu Niganntɔɔ Masia tee Defid yaaboonni?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 kimaan Yennu Seyeeŋe din gbee Defid ki u yet a,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Defid mɔŋ mɔŋ nba din yiin Masia a, ‘Yomdaanɔ’ na, ki nlee ki Masia tee ŋɔɔ Defid yaaboonni?”
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Waa wantib na, ki u yetib a, “Ii mi sennu wannteeb binbeŋ na po man; ŋamme loon bii lia baant kii lin, kii biaki gaan burchinfoontii dai ni na;
38 Ele dizia ao povo:
39 bi-i kɔɔ Yenjiantu diit ni, bi loon bii kaar nijaana kaanii nie; bi-i saan jaamm ni, bi bia loon yudamm kinkaanii boae;
39 preferem os lugares de honra nas
40 ŋamme bia di pakɔi fobit, ŋaan ji tuu jenna ki mei Yennu ki yukii, a bin kpann niib nan bi tee yentinnae. Bi tubdatu tan sii bi bonchiann.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Tɔn, ki Yiisa kar Yenjiantu ŋasaakak na ni ki kpia Yennu piinii lakir na, ki gorii niib nba kpee likirii biaŋinba. Ki mɔkita bonchiann kpee likyura,
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 ŋaan ki pakɔtalasdaansɔɔ mun tan baar kpeen likbina ŋanlee; ŋanne tee kobu na.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Ki Yiisa yiin u poorpoweiteeb na ki betib a “Barmɔniie ki n beeri na, pakɔtalasdaanɔ na kpeen piinii nba yab lakir na ni ki gar sɔɔ kura,
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 kimaan bi kur nyinn bi piinii bi mɔkinchiɔŋ nie, ŋaan pakɔtalasdaanɔ na ŋarin tur waa mɔk linba kure.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.