Lucas 8
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Li poorpoe ki Yiisa din lin digbansaakara ni nan digbanbis ni, ki mɔɔntir Yennu naan baaru po, ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na waau.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Poob nba ki u din nyinn narinbiit bi ni, ki bia te ki bi yiarii gbenn na mun din be leŋ maŋ ki waau. Yenɔ din tee Meeri (wunba ki bi din yiu Magdaliinn na). Ŋɔɔe tee wunba ki Yiisa din nyinn narinbiit banlore u ni na;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 ki leeb mun tee Chusa ŋaapoo Joana (Chusa din tee Herod ŋaatoontunna saakɔɔe), nan Susaana, nan pooleeb bonchiann. Ki bi kur din jikit bi mɔŋ mɔŋ bona ki teen Yiisa, ki sommit ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb na.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Niib din nyi digbana ki baat Yiisa boor. Baa tan yabit yoo nba, ki Yiisa yimm barjouk a:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Jasɔɔ din doo kpaab a wun bur tan. Waa din buur yoo nba, ki bonboorii na yenn-nba yat baa sɔnjouk ni; ki niib gaar ŋmaat li paak, ki nɔɔnii bia tɔkii ki di.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ki leer mun baa tanpuut paak. Bonboorii maŋ nba din tan pia yoo nba, ki li kpo, kimaan li din ki baa maatuk ni.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ki leer mun baa kunkonii jiina ni, ki tan lakin pia ki kpaat namm, ki kunkonii na ŋmabirir.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ŋaan ki leer mun baa tinŋaŋ ni, ki pia kpaat bonŋann, ki tan nan nyik nyik nyik.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Li poorpoe ki u poorpoweiteeb na boiɔ a “Barjouk na paaki-i?”
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ki u jiin a “Yimm ŋarin, Yennu chab a yin bann woonin ni barii ki jiin u naan po, ŋaan nileeb ŋarin, u yiimm barjokite, a bin got ŋaan daa laati, ki bia gbiint, ŋaan daa bant li paaki.”
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Barjouk na paak tee nnae: Bonboorii nae tee Yennu maan.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ki linba baa sɔnjouk ni na naan niib nba ki n maan kɔɔ bi tuba ni, ŋaan ki Sintaanii baar ki nyinnir bi para ni, a bi ji daa tee-n yada ki laat tinnu na.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Ki linba mun baa tanpuut paak na naan binba gbat n maan nan parpeenn, ŋaan ki li daa ki sik bi para ni fanu, ki bi tuu teenin yada yoo waaminna, ŋaan yoo nba ki jinjammii baarib, bi tuu yêt n weiue.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Ki linba mun baa kunkonii ni na naan binba gbat n maan maŋ, ŋaan binbeŋ na daamii nan mɔkint lomm nan nianbiiuk nba be tingbouŋ na ni tuu nyakin maan maŋ bi para ni, ki lin ŋakit.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Ki linba mun baa tinŋaŋ ni na ŋarin naan nan popeendamm nba gbat n maan maŋ, ki bi para ni be fanu, ki bi dia maan na kenken, ki bia mɔk sukuru, ki nan bonŋann nae.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Sɔɔ kan joo fitir ŋaan likin ŋmaŋ li paaki, koo ki gurir gado lɔuŋ ni. See ki u jiir tɔɔn bont nba dɔkii paak, ki niib-i jiki kɔɔ yoo nba, bii laat yentu na.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Barii nba kur woo, see ki li tan nyii paanu; ki linba mun liik, see ki li likit.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Li paak, ii mi man yaa gbiintir Yennu maan biaŋinba. Tɔn, wunba gbat ki gaar bonŋann, u saa ŋamm gaar ki pukin, ŋaan wunba ki gbiintir, u saa kɔŋ linba ki u dukii a u mɔk nawa gbaa.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Li yoo na ki Yiisa waarii nan u naa baar, ŋaan ki ki fit la sɔnu nba ki bi saa nakinɔ, kimaan niib din yabita.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ki sɔɔ tan betɔ a “A naa nan a waarii be nanyer po ki loon bin la-a.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Ŋanne ki u yetib a “Binba gbia Yennu maan ki saak ki bia tuun li biaŋ, ŋamme tee n naa nan n waarii.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Dasiar ki Yiisa nan u poorpoweiteeb din kɔɔ burgbetir ni; ki u betib a, “Ŋaant man ki tin poot mɔkgbeŋir na gbingbanleer po.” Ki bi piin saanu.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Baa saa yoo nba, ki Yiisa dɔɔr gɔɔn. Ki wonpaaruk tan fikit ki da mɔkgbeŋir maŋ paak, ki nyunpana pir ki kɔɔ burgbetir na ni ki tan yaa lin gbee, ki bi ji kɔɔ ninbɔŋ ni.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ki u poorpoweiteeb na baar ki fiintɔ ki yi a “Chanbaa, chanbaa, ti be kuun nie.” Ki u fiir ki tian wouŋ nan nyunpana na paak a bin ŋmin, ki li ji din maak ki ŋmin soon.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ki u jiant boi u poorpoweiteeb na a, “I ki teenin yada-a?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ki bi tan baar Gerasa tiŋ ni, ki set, ŋaan ki Galilii yent biar pootir po.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Yiisa nba nyii burgbetir ni na, ki Gerasa jɔɔ nba ki narinbiit be u ni na chetɔ. U din ki lia siar ki li yukir hei. U bia din ki saak kaar ŋaak ni, ŋaan dɔɔ kaat ni.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ki Yiisa boiɔ a, “A sanni-i?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Li yoo na ki narinbiit maŋ ji barin Yiisa a u daa te ki bi saa bootsunsuŋ na ni.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Doorii bonchiann din be kunkonn na paak ki di; ki narinbiit na barin Yiisa a wun chabib ki bin saan kɔɔ doorii maŋ ni; ki Yiisa chabib sɔnu.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ŋanne ki narinbiit na nyii jɔɔ na ni ki saan kɔɔ doorii na ni; ki doorii na kur tin burburbur, ki nyii kunkonn na paak, ki sik ki saa baa mɔkgbeŋir na ni, ki dii nyun.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Dookpaarii na nba din la linba teen maŋ, ki bi chiar li yoo na, ki saan mɔɔnt li labaar, doo ni nan kpaant ni.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ki niib baar a bin la linba tun na, ki baar Yiisa boor, ki sɔɔ jɔɔ nba ki narinbiit poŋ nyii u ni na kar Yiisa boor, ki mɔk laafia nan u dudukit kura fanu, ki ji lia tiat; ki jaŋmaanii soor niib na.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Ki binba lar nan bi nunii na betib biaŋinba ki Yiisa te ki jɔɔ na la laafia.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ŋanne ki Gerasa tiŋ ni niib kur baar Yiisa boor ki barimɔ a wun seet kii saa, kimaan jaŋmaanii soorib hei.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 ŋaan waa din yaa wun ŋmat yoo nba na, ki jɔɔ nba ki narinbiit nyii u ni na barimɔ ki yeen a “Ŋaant ki min nan fin n lakin saan.” Ki Yiisa te ki u nyik ŋaan betɔ a,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Ii ŋmat kii kun a ŋaak ni ki saa mɔɔnt toonjaann nba ki Yennu tun ki tura na.”
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yoo nba ki Yiisa ŋmat ki saa poot mɔkgbeŋir na, ki sɔɔ ki nibur tookitɔ nan parpeenn, kimaan bi kur poŋ din guu u baarue.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Jasɔɔ din be leŋ ki bi yiu Jairus; ki u tee Yenjiantu diiuk saakɔɔ; ki u tan baar ki gbaan Yiisa tɔɔnn ki barimɔ a wun baar u ŋaak ni,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 kimaan u bonpoyemmir nba tee bina piik nan ŋanlee nae yiar, ki per kuuma.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ki poosɔɔ mun be leŋ, ki tee wunba siik fabouŋ ki tan jaŋ bina piik nan ŋanlee, ki din yat u bont kur ki tur tebteeb, ŋaan bi sɔɔ ki fit tebɔ ki u la laafia.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Ki u tan baar Yiisa poor po ki sii u liatir mɔgbann. Li taakpaak ni, ki u fabouŋ na ji jit.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Ki Yiisa boi a “Ŋmee siimi?” Ki sɔɔ kur nba be leŋ na yeen a “Min kaa, min kaa.” Ki Piita tan boiɔ a “Chanbaa, a ki la niib nba muki-i?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ŋaan ki Yiisa yet a “Sɔɔ siima, kimaan n bann nan paŋ nyii n niwa.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ŋanne ki poo na ji bann nan u kan fit bɔr u mɔŋ Yiisa boori, ki ji din nyii paanu ki jekir, ki tan gbaan Yiisa tɔɔnn, ŋaan yetɔ sɔɔ kur numm ni linba paak ki u siiu, nan biaŋinba ki u la laafia yiama na.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ki Yiisa betɔ a, “N niipoo, faa teenin yada na paake ki a la laafia. Ii saa nan parmaasir.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yoo nba ki Yiisa daa din see ki piak na, ki toomu nyii saakɔɔ maŋ ŋaak ni ki baar yet a “A bonpobik na taan kpowa; ki a ji daa bakint Wanntɔɔ.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ŋaan ki Yiisa gbat nna ki jiant bet saakɔɔ na a “Daa tiin jaŋmaanii; teent yada kuukɔɔ, ki u saa la laafia.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 — ausente —
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Yiisa din soor bik na nuue ŋaan yiin a “N bik, fiit.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 — ausente —
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.