Lucas 8
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Li poorpoe ki Yiisa din lin digbansaakara ni nan digbanbis ni, ki mɔɔntir Yennu naan baaru po, ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na waau.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Poob nba ki u din nyinn narinbiit bi ni, ki bia te ki bi yiarii gbenn na mun din be leŋ maŋ ki waau. Yenɔ din tee Meeri (wunba ki bi din yiu Magdaliinn na). Ŋɔɔe tee wunba ki Yiisa din nyinn narinbiit banlore u ni na;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ki leeb mun tee Chusa ŋaapoo Joana (Chusa din tee Herod ŋaatoontunna saakɔɔe), nan Susaana, nan pooleeb bonchiann. Ki bi kur din jikit bi mɔŋ mɔŋ bona ki teen Yiisa, ki sommit ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb na.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Niib din nyi digbana ki baat Yiisa boor. Baa tan yabit yoo nba, ki Yiisa yimm barjouk a:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Jasɔɔ din doo kpaab a wun bur tan. Waa din buur yoo nba, ki bonboorii na yenn-nba yat baa sɔnjouk ni; ki niib gaar ŋmaat li paak, ki nɔɔnii bia tɔkii ki di.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ki leer mun baa tanpuut paak. Bonboorii maŋ nba din tan pia yoo nba, ki li kpo, kimaan li din ki baa maatuk ni.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ki leer mun baa kunkonii jiina ni, ki tan lakin pia ki kpaat namm, ki kunkonii na ŋmabirir.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ŋaan ki leer mun baa tinŋaŋ ni, ki pia kpaat bonŋann, ki tan nan nyik nyik nyik.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Li poorpoe ki u poorpoweiteeb na boiɔ a “Barjouk na paaki-i?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ki u jiin a “Yimm ŋarin, Yennu chab a yin bann woonin ni barii ki jiin u naan po, ŋaan nileeb ŋarin, u yiimm barjokite, a bin got ŋaan daa laati, ki bia gbiint, ŋaan daa bant li paaki.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 “Barjouk na paak tee nnae: Bonboorii nae tee Yennu maan.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Ki linba baa sɔnjouk ni na naan niib nba ki n maan kɔɔ bi tuba ni, ŋaan ki Sintaanii baar ki nyinnir bi para ni, a bi ji daa tee-n yada ki laat tinnu na.
12 e os que
13 Ki linba mun baa tanpuut paak na naan binba gbat n maan nan parpeenn, ŋaan ki li daa ki sik bi para ni fanu, ki bi tuu teenin yada yoo waaminna, ŋaan yoo nba ki jinjammii baarib, bi tuu yêt n weiue.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Ki linba mun baa kunkonii ni na naan binba gbat n maan maŋ, ŋaan binbeŋ na daamii nan mɔkint lomm nan nianbiiuk nba be tingbouŋ na ni tuu nyakin maan maŋ bi para ni, ki lin ŋakit.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ki linba mun baa tinŋaŋ ni na ŋarin naan nan popeendamm nba gbat n maan maŋ, ki bi para ni be fanu, ki bi dia maan na kenken, ki bia mɔk sukuru, ki nan bonŋann nae.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Sɔɔ kan joo fitir ŋaan likin ŋmaŋ li paaki, koo ki gurir gado lɔuŋ ni. See ki u jiir tɔɔn bont nba dɔkii paak, ki niib-i jiki kɔɔ yoo nba, bii laat yentu na.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Barii nba kur woo, see ki li tan nyii paanu; ki linba mun liik, see ki li likit.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Li paak, ii mi man yaa gbiintir Yennu maan biaŋinba. Tɔn, wunba gbat ki gaar bonŋann, u saa ŋamm gaar ki pukin, ŋaan wunba ki gbiintir, u saa kɔŋ linba ki u dukii a u mɔk nawa gbaa.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Li yoo na ki Yiisa waarii nan u naa baar, ŋaan ki ki fit la sɔnu nba ki bi saa nakinɔ, kimaan niib din yabita.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ki sɔɔ tan betɔ a “A naa nan a waarii be nanyer po ki loon bin la-a.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ŋanne ki u yetib a “Binba gbia Yennu maan ki saak ki bia tuun li biaŋ, ŋamme tee n naa nan n waarii.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Dasiar ki Yiisa nan u poorpoweiteeb din kɔɔ burgbetir ni; ki u betib a, “Ŋaant man ki tin poot mɔkgbeŋir na gbingbanleer po.” Ki bi piin saanu.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Baa saa yoo nba, ki Yiisa dɔɔr gɔɔn. Ki wonpaaruk tan fikit ki da mɔkgbeŋir maŋ paak, ki nyunpana pir ki kɔɔ burgbetir na ni ki tan yaa lin gbee, ki bi ji kɔɔ ninbɔŋ ni.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ki u poorpoweiteeb na baar ki fiintɔ ki yi a “Chanbaa, chanbaa, ti be kuun nie.” Ki u fiir ki tian wouŋ nan nyunpana na paak a bin ŋmin, ki li ji din maak ki ŋmin soon.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ki u jiant boi u poorpoweiteeb na a, “I ki teenin yada-a?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ki bi tan baar Gerasa tiŋ ni, ki set, ŋaan ki Galilii yent biar pootir po.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Yiisa nba nyii burgbetir ni na, ki Gerasa jɔɔ nba ki narinbiit be u ni na chetɔ. U din ki lia siar ki li yukir hei. U bia din ki saak kaar ŋaak ni, ŋaan dɔɔ kaat ni.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ki Yiisa boiɔ a, “A sanni-i?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Li yoo na ki narinbiit maŋ ji barin Yiisa a u daa te ki bi saa bootsunsuŋ na ni.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Doorii bonchiann din be kunkonn na paak ki di; ki narinbiit na barin Yiisa a wun chabib ki bin saan kɔɔ doorii maŋ ni; ki Yiisa chabib sɔnu.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ŋanne ki narinbiit na nyii jɔɔ na ni ki saan kɔɔ doorii na ni; ki doorii na kur tin burburbur, ki nyii kunkonn na paak, ki sik ki saa baa mɔkgbeŋir na ni, ki dii nyun.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Dookpaarii na nba din la linba teen maŋ, ki bi chiar li yoo na, ki saan mɔɔnt li labaar, doo ni nan kpaant ni.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ki niib baar a bin la linba tun na, ki baar Yiisa boor, ki sɔɔ jɔɔ nba ki narinbiit poŋ nyii u ni na kar Yiisa boor, ki mɔk laafia nan u dudukit kura fanu, ki ji lia tiat; ki jaŋmaanii soor niib na.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ki binba lar nan bi nunii na betib biaŋinba ki Yiisa te ki jɔɔ na la laafia.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ŋanne ki Gerasa tiŋ ni niib kur baar Yiisa boor ki barimɔ a wun seet kii saa, kimaan jaŋmaanii soorib hei.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 ŋaan waa din yaa wun ŋmat yoo nba na, ki jɔɔ nba ki narinbiit nyii u ni na barimɔ ki yeen a “Ŋaant ki min nan fin n lakin saan.” Ki Yiisa te ki u nyik ŋaan betɔ a,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ii ŋmat kii kun a ŋaak ni ki saa mɔɔnt toonjaann nba ki Yennu tun ki tura na.”
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Yoo nba ki Yiisa ŋmat ki saa poot mɔkgbeŋir na, ki sɔɔ ki nibur tookitɔ nan parpeenn, kimaan bi kur poŋ din guu u baarue.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Jasɔɔ din be leŋ ki bi yiu Jairus; ki u tee Yenjiantu diiuk saakɔɔ; ki u tan baar ki gbaan Yiisa tɔɔnn ki barimɔ a wun baar u ŋaak ni,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 kimaan u bonpoyemmir nba tee bina piik nan ŋanlee nae yiar, ki per kuuma.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ki poosɔɔ mun be leŋ, ki tee wunba siik fabouŋ ki tan jaŋ bina piik nan ŋanlee, ki din yat u bont kur ki tur tebteeb, ŋaan bi sɔɔ ki fit tebɔ ki u la laafia.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ki u tan baar Yiisa poor po ki sii u liatir mɔgbann. Li taakpaak ni, ki u fabouŋ na ji jit.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ki Yiisa boi a “Ŋmee siimi?” Ki sɔɔ kur nba be leŋ na yeen a “Min kaa, min kaa.” Ki Piita tan boiɔ a “Chanbaa, a ki la niib nba muki-i?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ŋaan ki Yiisa yet a “Sɔɔ siima, kimaan n bann nan paŋ nyii n niwa.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ŋanne ki poo na ji bann nan u kan fit bɔr u mɔŋ Yiisa boori, ki ji din nyii paanu ki jekir, ki tan gbaan Yiisa tɔɔnn, ŋaan yetɔ sɔɔ kur numm ni linba paak ki u siiu, nan biaŋinba ki u la laafia yiama na.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Ki Yiisa betɔ a, “N niipoo, faa teenin yada na paake ki a la laafia. Ii saa nan parmaasir.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yoo nba ki Yiisa daa din see ki piak na, ki toomu nyii saakɔɔ maŋ ŋaak ni ki baar yet a “A bonpobik na taan kpowa; ki a ji daa bakint Wanntɔɔ.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ŋaan ki Yiisa gbat nna ki jiant bet saakɔɔ na a “Daa tiin jaŋmaanii; teent yada kuukɔɔ, ki u saa la laafia.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Yiisa din soor bik na nuue ŋaan yiin a “N bik, fiit.”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 — ausente —
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.