Lucas 8

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Li poorpoe ki Yiisa din lin digbansaakara ni nan digbanbis ni, ki mɔɔntir Yennu naan baaru po, ki u poorpoweiteeb piik nan banlee na waau.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Poob nba ki u din nyinn narinbiit bi ni, ki bia te ki bi yiarii gbenn na mun din be leŋ maŋ ki waau. Yenɔ din tee Meeri (wunba ki bi din yiu Magdaliinn na). Ŋɔɔe tee wunba ki Yiisa din nyinn narinbiit banlore u ni na;
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 ki leeb mun tee Chusa ŋaapoo Joana (Chusa din tee Herod ŋaatoontunna saakɔɔe), nan Susaana, nan pooleeb bonchiann. Ki bi kur din jikit bi mɔŋ mɔŋ bona ki teen Yiisa, ki sommit ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb na.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Niib din nyi digbana ki baat Yiisa boor. Baa tan yabit yoo nba, ki Yiisa yimm barjouk a:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Jasɔɔ din doo kpaab a wun bur tan. Waa din buur yoo nba, ki bonboorii na yenn-nba yat baa sɔnjouk ni; ki niib gaar ŋmaat li paak, ki nɔɔnii bia tɔkii ki di.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ki leer mun baa tanpuut paak. Bonboorii maŋ nba din tan pia yoo nba, ki li kpo, kimaan li din ki baa maatuk ni.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ki leer mun baa kunkonii jiina ni, ki tan lakin pia ki kpaat namm, ki kunkonii na ŋmabirir.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ŋaan ki leer mun baa tinŋaŋ ni, ki pia kpaat bonŋann, ki tan nan nyik nyik nyik.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Li poorpoe ki u poorpoweiteeb na boiɔ a “Barjouk na paaki-i?”
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ki u jiin a “Yimm ŋarin, Yennu chab a yin bann woonin ni barii ki jiin u naan po, ŋaan nileeb ŋarin, u yiimm barjokite, a bin got ŋaan daa laati, ki bia gbiint, ŋaan daa bant li paaki.”
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Barjouk na paak tee nnae: Bonboorii nae tee Yennu maan.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ki linba baa sɔnjouk ni na naan niib nba ki n maan kɔɔ bi tuba ni, ŋaan ki Sintaanii baar ki nyinnir bi para ni, a bi ji daa tee-n yada ki laat tinnu na.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Ki linba mun baa tanpuut paak na naan binba gbat n maan nan parpeenn, ŋaan ki li daa ki sik bi para ni fanu, ki bi tuu teenin yada yoo waaminna, ŋaan yoo nba ki jinjammii baarib, bi tuu yêt n weiue.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Ki linba mun baa kunkonii ni na naan binba gbat n maan maŋ, ŋaan binbeŋ na daamii nan mɔkint lomm nan nianbiiuk nba be tingbouŋ na ni tuu nyakin maan maŋ bi para ni, ki lin ŋakit.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Ki linba mun baa tinŋaŋ ni na ŋarin naan nan popeendamm nba gbat n maan maŋ, ki bi para ni be fanu, ki bi dia maan na kenken, ki bia mɔk sukuru, ki nan bonŋann nae.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Sɔɔ kan joo fitir ŋaan likin ŋmaŋ li paaki, koo ki gurir gado lɔuŋ ni. See ki u jiir tɔɔn bont nba dɔkii paak, ki niib-i jiki kɔɔ yoo nba, bii laat yentu na.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Barii nba kur woo, see ki li tan nyii paanu; ki linba mun liik, see ki li likit.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “Li paak, ii mi man yaa gbiintir Yennu maan biaŋinba. Tɔn, wunba gbat ki gaar bonŋann, u saa ŋamm gaar ki pukin, ŋaan wunba ki gbiintir, u saa kɔŋ linba ki u dukii a u mɔk nawa gbaa.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Li yoo na ki Yiisa waarii nan u naa baar, ŋaan ki ki fit la sɔnu nba ki bi saa nakinɔ, kimaan niib din yabita.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Ki sɔɔ tan betɔ a “A naa nan a waarii be nanyer po ki loon bin la-a.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Ŋanne ki u yetib a “Binba gbia Yennu maan ki saak ki bia tuun li biaŋ, ŋamme tee n naa nan n waarii.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Dasiar ki Yiisa nan u poorpoweiteeb din kɔɔ burgbetir ni; ki u betib a, “Ŋaant man ki tin poot mɔkgbeŋir na gbingbanleer po.” Ki bi piin saanu.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Baa saa yoo nba, ki Yiisa dɔɔr gɔɔn. Ki wonpaaruk tan fikit ki da mɔkgbeŋir maŋ paak, ki nyunpana pir ki kɔɔ burgbetir na ni ki tan yaa lin gbee, ki bi ji kɔɔ ninbɔŋ ni.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Ki u poorpoweiteeb na baar ki fiintɔ ki yi a “Chanbaa, chanbaa, ti be kuun nie.” Ki u fiir ki tian wouŋ nan nyunpana na paak a bin ŋmin, ki li ji din maak ki ŋmin soon.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ki u jiant boi u poorpoweiteeb na a, “I ki teenin yada-a?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ki bi tan baar Gerasa tiŋ ni, ki set, ŋaan ki Galilii yent biar pootir po.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Yiisa nba nyii burgbetir ni na, ki Gerasa jɔɔ nba ki narinbiit be u ni na chetɔ. U din ki lia siar ki li yukir hei. U bia din ki saak kaar ŋaak ni, ŋaan dɔɔ kaat ni.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Ki Yiisa boiɔ a, “A sanni-i?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Li yoo na ki narinbiit maŋ ji barin Yiisa a u daa te ki bi saa bootsunsuŋ na ni.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Doorii bonchiann din be kunkonn na paak ki di; ki narinbiit na barin Yiisa a wun chabib ki bin saan kɔɔ doorii maŋ ni; ki Yiisa chabib sɔnu.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ŋanne ki narinbiit na nyii jɔɔ na ni ki saan kɔɔ doorii na ni; ki doorii na kur tin burburbur, ki nyii kunkonn na paak, ki sik ki saa baa mɔkgbeŋir na ni, ki dii nyun.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Dookpaarii na nba din la linba teen maŋ, ki bi chiar li yoo na, ki saan mɔɔnt li labaar, doo ni nan kpaant ni.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Ki niib baar a bin la linba tun na, ki baar Yiisa boor, ki sɔɔ jɔɔ nba ki narinbiit poŋ nyii u ni na kar Yiisa boor, ki mɔk laafia nan u dudukit kura fanu, ki ji lia tiat; ki jaŋmaanii soor niib na.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Ki binba lar nan bi nunii na betib biaŋinba ki Yiisa te ki jɔɔ na la laafia.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Ŋanne ki Gerasa tiŋ ni niib kur baar Yiisa boor ki barimɔ a wun seet kii saa, kimaan jaŋmaanii soorib hei.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 ŋaan waa din yaa wun ŋmat yoo nba na, ki jɔɔ nba ki narinbiit nyii u ni na barimɔ ki yeen a “Ŋaant ki min nan fin n lakin saan.” Ki Yiisa te ki u nyik ŋaan betɔ a,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Ii ŋmat kii kun a ŋaak ni ki saa mɔɔnt toonjaann nba ki Yennu tun ki tura na.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Yoo nba ki Yiisa ŋmat ki saa poot mɔkgbeŋir na, ki sɔɔ ki nibur tookitɔ nan parpeenn, kimaan bi kur poŋ din guu u baarue.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Jasɔɔ din be leŋ ki bi yiu Jairus; ki u tee Yenjiantu diiuk saakɔɔ; ki u tan baar ki gbaan Yiisa tɔɔnn ki barimɔ a wun baar u ŋaak ni,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 kimaan u bonpoyemmir nba tee bina piik nan ŋanlee nae yiar, ki per kuuma.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ki poosɔɔ mun be leŋ, ki tee wunba siik fabouŋ ki tan jaŋ bina piik nan ŋanlee, ki din yat u bont kur ki tur tebteeb, ŋaan bi sɔɔ ki fit tebɔ ki u la laafia.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Ki u tan baar Yiisa poor po ki sii u liatir mɔgbann. Li taakpaak ni, ki u fabouŋ na ji jit.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ki Yiisa boi a “Ŋmee siimi?” Ki sɔɔ kur nba be leŋ na yeen a “Min kaa, min kaa.” Ki Piita tan boiɔ a “Chanbaa, a ki la niib nba muki-i?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ŋaan ki Yiisa yet a “Sɔɔ siima, kimaan n bann nan paŋ nyii n niwa.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Ŋanne ki poo na ji bann nan u kan fit bɔr u mɔŋ Yiisa boori, ki ji din nyii paanu ki jekir, ki tan gbaan Yiisa tɔɔnn, ŋaan yetɔ sɔɔ kur numm ni linba paak ki u siiu, nan biaŋinba ki u la laafia yiama na.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ki Yiisa betɔ a, “N niipoo, faa teenin yada na paake ki a la laafia. Ii saa nan parmaasir.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Yoo nba ki Yiisa daa din see ki piak na, ki toomu nyii saakɔɔ maŋ ŋaak ni ki baar yet a “A bonpobik na taan kpowa; ki a ji daa bakint Wanntɔɔ.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Ŋaan ki Yiisa gbat nna ki jiant bet saakɔɔ na a “Daa tiin jaŋmaanii; teent yada kuukɔɔ, ki u saa la laafia.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 — ausente —
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 — ausente —
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Yiisa din soor bik na nuue ŋaan yiin a “N bik, fiit.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 — ausente —
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 — ausente —
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.