Lucas 22

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yoo nba din tan per nan bin teen jaamm ki ŋman boroboro nba kaa datiŋ, ki bi yi jaamm maŋ yukitgar tiaru jaamm na,
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb din koor a bin la baa saa teen biaŋinba ki kpi Yiisa, ŋaan tiin niib na jaŋmaanii.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Li yoo na ki Sintaanii kɔɔ Judas, wunba ki bi yiu Iskariot, ki u bia tee Yiisa poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ki ŋɔɔ Judas saan ki saa pak nan mannteeb yudamm nan bi kunkɔnkɔnna yudamm biaŋinba ki u saa wannib ki bin soor Yiisa.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ki bi ji mɔk parpeenn ki sak nan bi saa pa Judas likirii.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ki u sak bi lor maŋ, ki ji piin loon sɔnu nba ki u saa jii Yiisa ki kubin bi nuu ni, yoo nba ki niib na kaa.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Boroboro nba kaa datiŋ na jaamm daar nba ki bi yaa bin kpi pegana ki teen yukitgar tiaru jaamm jeet na,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 ki Yiisa tun Piita nan Jɔɔnn doo na ni, ki betib a, “Ii saa man ki saa teen yukitgar tiaru jeet na siir ki tin di.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ki bi boiɔ a “Lee ki a loon tin saan teen siiri?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ki u betib a “Yoo nba ki i baat doo na ni, i saa la jasɔɔ ki u jii nyunsɔɔr. Ii waau nan ŋaak nba ki u saa kɔɔ;
10 Jesus respondeu:
11 yin bet li ŋaak daanɔ a ‘Wanntɔɔ na yaa ti boia a saamm diiuk nba ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb yaa bin kɔɔ di yukitgar tiaru jaamm jeet na be lee?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ki u saa wanni ditɔɔtuk nba yab ki poŋ teen siira; ki yin teen jeet maŋ leŋ.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ki bi din saan ki set saa la bont kur nan Yiisa nba betib biaŋinba na; ki bi ji teen jaamm maŋ jeet siir.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Jaamm na jeet dinu yoo nba tan baar, ki Yiisa kar a wun di; ki u toomiinba piik nan banlee na mun kar a bin di nanɔ.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ki u yetib a “Li mantik want n par ni nan min nan yimm n lakin di yukitgar tiaru jaamm jeet daannewa ki biak n lian baarin.
15 e lhes disse:
16 N beerie, n ji kan mi ki di jaamm na mɔkmɔk nan yoo nba ki barmɔnii jaamm na tan saa teen Yennu naan ni.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ŋanne ki u jii nyunnyuŋmaŋ nan tilɔɔna nyun, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan yetib a “Gaat na man ki chent i leeb ki nyu.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 N beerie nan laa jii dinna ki saa, n ji kan mi nyu tilɔɔna nyun na, see ki Yennu naan tan baar.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ŋanne ki u jii boroboro ki tur Yennu niipoouk, ki ŋmit ŋmit ki turib ŋaan yetib a “Linba nae tee n gbanant ki n yaa n jii chab, i paak. Ii yɔɔ kii tee nna kii tian n po.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Dinu na poorpoe ki u bia jii nyunnyuŋmaŋ na nan tilɔɔna nyun na, ki yetib a “Tilɔɔna nyun na tee Yennu mɔlorpaanne, linba ki n lor nan n sɔn, ki li nyii i tinnu paak.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Gotir man, wunba yaa wun nyi n poore na, ŋɔɔe kar ki di nanin na.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Min nisaarik Bik set saa kpo nan Yennu nba senn biaŋinba nae, ŋaan bonbiir sii be wunba yaa wun nyi n poor na paak.”
22 Pois o
23 Ki bi ji din piin ki boi bi leeb a, “Ti ŋmapoe yaa wun tun linba na?”
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Li poorpoe ki mɔniɔk baar u poorpoweiteeb maŋ sinsuuk ni, ki bi nɔi ki yeen a ŋmee tee nijaanni.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ki Yiisa yetib a “Tingbouŋ na ŋaateeb kpanbara dia bi niib nan ninmɔnne, ki niib bia yi bi yudamm ‘bi sommteeb,’
25 Então Jesus disse:
26 ŋaan yimm ŋarin, li ki tee nna. Wunba tee nijaann i ni, see ki u teen nan tarik na; ki yudaanɔ mun n teen nan daabir na.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Tɔn, ŋmee tee nijaann ki gar lɔɔ, wunba di jeet, koo wunba teene? Li ki tee wunba di na kaa-a? Ŋaan min ŋarin be i sinsuuk ni nan toontunnɔ nae.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Yimm poŋ be nanin n jinjammii ni yoo kur.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 N Baa Yennu nba dinnin naan biaŋinba na, nnae mun ki n yaa n dinni naan,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 ki yin di ki nyu nanin n naan ni, ki bia tan kar naangbant paak ki bu Israel teeb booru piik nan banlee na buut.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Ki Yiisa yet Simonn Piita a “Simonn, Simonn, gbiintir, Sintaanii barin a wun la yaak nba ki u saa bikini, ki lenni nan baa tuu lenn dii na, ki laan i tee dii amii fouŋo.
31 Jesus continuou:
32 Ŋaan fin Simonn, mine miar Yennu a paak, maa a yada daa baa; ki yoo nba ki a ji jen n boor ni, a tot a naa waas.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Ki Piita jiin a, “N Yomdaanɔ, li-i lekii tee dansarik koo kuumie, n teen siira nan min nan fin n saan.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Ki Yiisa betɔ a “Piita, n beerae, nyiɔk na kojouk daa kan bui kaawa ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Ŋanne ki Yiisa boib a “Maa din tumi doi ni, ki i ki dia likbɔɔrii koo kaliit koo taasaat na, i din pɔt siari-i?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ki u yetib a “Mɔtana, wunba mɔk likbɔɔrik koo kaliiuk, wun jiir; ki wunba mun ki mɔk jukbanjiak, wun kɔi u liatir ki daa.
36 Então Jesus disse:
37 Mine beeri na, li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Bi teenɔ nan baa tee toonbiitdamm biaŋinba nae.’ Ki bi set saa teenin nnae, kimaan linba kur ki bi sɔb ki jiin n po Yennu gbouŋ ni na, li set saa tuma.”
37 Pois as
38 Ki bi yetɔ a “Ti Yomdaanɔ, gotir, jukbanjai ŋanlee-e na.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Ŋanne ki u nyii leŋ ki saan Olif Tiinii kunkonn paak, nan waa poŋ tuu tee biaŋinba na, ki u poorpoweiteeb weiɔ saan.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Waa saa baar leŋ, ki u betib a “Ii mei Yennu man ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ŋanne ki u chat bi boor ki saan nan faa tuu jaa tann ki lin fɔkit biaŋinba na, ki saa gbaan tiŋ ni ki miar Yennu,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 ki yet a “N Baa, li-i tee a loomm, daa ŋaant ki n kɔɔ bonbiir nba baat n paak na ni; ŋaan ŋaant ki a loommo n tun, ki li daa tee n loommu.”
42 dizendo:
43 Ki malaka nyii sanpaapo ki dɔkit u paak ki totɔ.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 U din dii biak bonchiann ki miar Yennu nan u yaak kur, ki naauk tan pu ki toot ki naan sɔn.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ki u tan fiir Yenmiaru ni ki ŋmat u poorpoweiteeb na boor, ki saa la ki bi gɔɔnt, kimaan parbiir nba baŋib na paak.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ki u boib a “Bee teen ki i gɔɔnti? Fiit kii mei Yennu man ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni.”
46 E disse:
47 Waa din daa piak namm na, ki u la ki nibur baat. Ki Judas nba tee u poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ, gar bi tɔɔnn, ki tan baar Yiisa boor a wun mɔɔt u tankpinn.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ki Yiisa boiɔ a “Judas, a mɔɔtir min nisaarik Bik tankpin a a nyi n poori-i?”
48 Mas Jesus disse:
49 Li yoo na ki u poorpoweiteeb na la linba yaa lin teen na, ki boi Yiisa a “Ti Yomdaanɔ, ti kɔn namm nan jukbanjai-i?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ŋaan ki bi yenɔ taan kakit chɔɔ mannteeb yudaanɔ daabir niidiitu po tubir ki pot.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ki Yiisa betib a “Nyikin man,” ŋaan siin jɔɔ na tubir ki li jen li biaŋ.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ŋanne ki Yiisa boi mannteeb yudamm nan bi kunkɔnkɔnna yudamm nan saakab nba baar a bin soorɔ na a “N tee fat-tɔɔe ki i baar nan jukbanjai nan gbajara-a?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 N poŋ tuu yɔɔ be nani daar kur Yenjiantu ŋasaakak ni, ŋaan ki i ki somi. Tɔn, ŋaan yoo na lek tee yimm nan bunbɔnn paŋ daanɔ Sintaanii yare.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Li yoo na ki bi ji din soor Yiisa ki saan nanɔ mannteeb yudaanɔ ŋaak ni; ki Piita ji saa waa u poorpo banfɔkira.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ŋaak maŋ ni, niib din joo muu dindonsinsuuk ni ki kar linta, ki Piita tan kɔɔ ki kar pukimm.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Waa kar leŋ, ki bonpotoontunyenɔ lau muu yentu ni, ki gotɔ sirrr, ki tan yet a “Jɔɔ na tuu be nan Yiisa.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ki Piita yetɔ a “Bonpobik, n ki miu.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Laa yann waaminna, ki jasɔɔ mun lau ki yetɔ a “Fini, a tee u poorpoweiteeb yenɔe.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Laa bia yann waaminna, ki jalɔɔ nna mun bia yet a “Yaunwa, barmɔniie, jɔɔ na tuu be nanɔ, kimaan u mun bia tee Galilii nirɔe.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ki Piita jiinɔ a, “Jɔɔ na, min taan ki mi linba ki a yeen na kaawa.”
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ki Yiisa jiant got Piita; ki Piita ji tiar ŋɔɔ Yiisa mɔbona na, waa yet biaŋinba a “Nyiɔk na, kojouk daa kan bui kaawa ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ki Piita ji nyii nanyer ki saa bui fabin bonchiann.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Li poorpoe ki Yiisa guuteeb na daanɔ nyatuk ki boou,
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 ki jii chinchenn ki bobin u numm po ŋaan faau ki bia yeenɔ a, “Bukitir wunba faa-a na.”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ki bi pak biir u sann bonchiann ki sukiiɔ.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Laa yent sanyiɔk ni ki Juu teeb saakab nan mannteeb yudamm nan sennu wannteeb taan kar bi yudamm tituk kaanu; ki guuteeb na baar nan Yiisa bi boor.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ki bi betɔ a “Fi-i setiki tee Yennu Niganntɔɔ Masia-ie, fan betit.”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 ki mi-i munii biaki boi-i buboit, i kan sak jiin n buboit maŋi.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Li kan yukiri ki min nisaarik Bik sii kar Yabint Yennu niidiitu po.”
69 Mas de agora em diante o
70 Ki bi kura boiɔ a, “Ki ŋann fine tee Yennu Bija-a?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ki bi yet bi leeb a “Ti poŋ ji loon siaradamm bia poe na? kimaan ti gbat u mɔŋ mɔmaama.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.