Lucas 22
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ
1 Yoo nba din tan per nan bin teen jaamm ki ŋman boroboro nba kaa datiŋ, ki bi yi jaamm maŋ yukitgar tiaru jaamm na,
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb din koor a bin la baa saa teen biaŋinba ki kpi Yiisa, ŋaan tiin niib na jaŋmaanii.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Li yoo na ki Sintaanii kɔɔ Judas, wunba ki bi yiu Iskariot, ki u bia tee Yiisa poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ki ŋɔɔ Judas saan ki saa pak nan mannteeb yudamm nan bi kunkɔnkɔnna yudamm biaŋinba ki u saa wannib ki bin soor Yiisa.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Ki bi ji mɔk parpeenn ki sak nan bi saa pa Judas likirii.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ki u sak bi lor maŋ, ki ji piin loon sɔnu nba ki u saa jii Yiisa ki kubin bi nuu ni, yoo nba ki niib na kaa.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Boroboro nba kaa datiŋ na jaamm daar nba ki bi yaa bin kpi pegana ki teen yukitgar tiaru jaamm jeet na,
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 ki Yiisa tun Piita nan Jɔɔnn doo na ni, ki betib a, “Ii saa man ki saa teen yukitgar tiaru jeet na siir ki tin di.”
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Ki bi boiɔ a “Lee ki a loon tin saan teen siiri?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Ki u betib a “Yoo nba ki i baat doo na ni, i saa la jasɔɔ ki u jii nyunsɔɔr. Ii waau nan ŋaak nba ki u saa kɔɔ;
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 yin bet li ŋaak daanɔ a ‘Wanntɔɔ na yaa ti boia a saamm diiuk nba ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb yaa bin kɔɔ di yukitgar tiaru jaamm jeet na be lee?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ki u saa wanni ditɔɔtuk nba yab ki poŋ teen siira; ki yin teen jeet maŋ leŋ.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Ki bi din saan ki set saa la bont kur nan Yiisa nba betib biaŋinba na; ki bi ji teen jaamm maŋ jeet siir.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Jaamm na jeet dinu yoo nba tan baar, ki Yiisa kar a wun di; ki u toomiinba piik nan banlee na mun kar a bin di nanɔ.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Ki u yetib a “Li mantik want n par ni nan min nan yimm n lakin di yukitgar tiaru jaamm jeet daannewa ki biak n lian baarin.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 N beerie, n ji kan mi ki di jaamm na mɔkmɔk nan yoo nba ki barmɔnii jaamm na tan saa teen Yennu naan ni.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Ŋanne ki u jii nyunnyuŋmaŋ nan tilɔɔna nyun, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan yetib a “Gaat na man ki chent i leeb ki nyu.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 N beerie nan laa jii dinna ki saa, n ji kan mi nyu tilɔɔna nyun na, see ki Yennu naan tan baar.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Ŋanne ki u jii boroboro ki tur Yennu niipoouk, ki ŋmit ŋmit ki turib ŋaan yetib a “Linba nae tee n gbanant ki n yaa n jii chab, i paak. Ii yɔɔ kii tee nna kii tian n po.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Dinu na poorpoe ki u bia jii nyunnyuŋmaŋ na nan tilɔɔna nyun na, ki yetib a “Tilɔɔna nyun na tee Yennu mɔlorpaanne, linba ki n lor nan n sɔn, ki li nyii i tinnu paak.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Gotir man, wunba yaa wun nyi n poore na, ŋɔɔe kar ki di nanin na.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Min nisaarik Bik set saa kpo nan Yennu nba senn biaŋinba nae, ŋaan bonbiir sii be wunba yaa wun nyi n poor na paak.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Ki bi ji din piin ki boi bi leeb a, “Ti ŋmapoe yaa wun tun linba na?”
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Li poorpoe ki mɔniɔk baar u poorpoweiteeb maŋ sinsuuk ni, ki bi nɔi ki yeen a ŋmee tee nijaanni.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Ki Yiisa yetib a “Tingbouŋ na ŋaateeb kpanbara dia bi niib nan ninmɔnne, ki niib bia yi bi yudamm ‘bi sommteeb,’
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 ŋaan yimm ŋarin, li ki tee nna. Wunba tee nijaann i ni, see ki u teen nan tarik na; ki yudaanɔ mun n teen nan daabir na.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Tɔn, ŋmee tee nijaann ki gar lɔɔ, wunba di jeet, koo wunba teene? Li ki tee wunba di na kaa-a? Ŋaan min ŋarin be i sinsuuk ni nan toontunnɔ nae.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 “Yimm poŋ be nanin n jinjammii ni yoo kur.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 N Baa Yennu nba dinnin naan biaŋinba na, nnae mun ki n yaa n dinni naan,
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 ki yin di ki nyu nanin n naan ni, ki bia tan kar naangbant paak ki bu Israel teeb booru piik nan banlee na buut.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ki Yiisa yet Simonn Piita a “Simonn, Simonn, gbiintir, Sintaanii barin a wun la yaak nba ki u saa bikini, ki lenni nan baa tuu lenn dii na, ki laan i tee dii amii fouŋo.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Ŋaan fin Simonn, mine miar Yennu a paak, maa a yada daa baa; ki yoo nba ki a ji jen n boor ni, a tot a naa waas.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Ki Piita jiin a, “N Yomdaanɔ, li-i lekii tee dansarik koo kuumie, n teen siira nan min nan fin n saan.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Ki Yiisa betɔ a “Piita, n beerae, nyiɔk na kojouk daa kan bui kaawa ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Ŋanne ki Yiisa boib a “Maa din tumi doi ni, ki i ki dia likbɔɔrii koo kaliit koo taasaat na, i din pɔt siari-i?”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Ki u yetib a “Mɔtana, wunba mɔk likbɔɔrik koo kaliiuk, wun jiir; ki wunba mun ki mɔk jukbanjiak, wun kɔi u liatir ki daa.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Mine beeri na, li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Bi teenɔ nan baa tee toonbiitdamm biaŋinba nae.’ Ki bi set saa teenin nnae, kimaan linba kur ki bi sɔb ki jiin n po Yennu gbouŋ ni na, li set saa tuma.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Ki bi yetɔ a “Ti Yomdaanɔ, gotir, jukbanjai ŋanlee-e na.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Ŋanne ki u nyii leŋ ki saan Olif Tiinii kunkonn paak, nan waa poŋ tuu tee biaŋinba na, ki u poorpoweiteeb weiɔ saan.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Waa saa baar leŋ, ki u betib a “Ii mei Yennu man ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ŋanne ki u chat bi boor ki saan nan faa tuu jaa tann ki lin fɔkit biaŋinba na, ki saa gbaan tiŋ ni ki miar Yennu,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 ki yet a “N Baa, li-i tee a loomm, daa ŋaant ki n kɔɔ bonbiir nba baat n paak na ni; ŋaan ŋaant ki a loommo n tun, ki li daa tee n loommu.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ki malaka nyii sanpaapo ki dɔkit u paak ki totɔ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 U din dii biak bonchiann ki miar Yennu nan u yaak kur, ki naauk tan pu ki toot ki naan sɔn.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Ki u tan fiir Yenmiaru ni ki ŋmat u poorpoweiteeb na boor, ki saa la ki bi gɔɔnt, kimaan parbiir nba baŋib na paak.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Ki u boib a “Bee teen ki i gɔɔnti? Fiit kii mei Yennu man ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Waa din daa piak namm na, ki u la ki nibur baat. Ki Judas nba tee u poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ, gar bi tɔɔnn, ki tan baar Yiisa boor a wun mɔɔt u tankpinn.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ki Yiisa boiɔ a “Judas, a mɔɔtir min nisaarik Bik tankpin a a nyi n poori-i?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Li yoo na ki u poorpoweiteeb na la linba yaa lin teen na, ki boi Yiisa a “Ti Yomdaanɔ, ti kɔn namm nan jukbanjai-i?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Ŋaan ki bi yenɔ taan kakit chɔɔ mannteeb yudaanɔ daabir niidiitu po tubir ki pot.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Ki Yiisa betib a “Nyikin man,” ŋaan siin jɔɔ na tubir ki li jen li biaŋ.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Ŋanne ki Yiisa boi mannteeb yudamm nan bi kunkɔnkɔnna yudamm nan saakab nba baar a bin soorɔ na a “N tee fat-tɔɔe ki i baar nan jukbanjai nan gbajara-a?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 N poŋ tuu yɔɔ be nani daar kur Yenjiantu ŋasaakak ni, ŋaan ki i ki somi. Tɔn, ŋaan yoo na lek tee yimm nan bunbɔnn paŋ daanɔ Sintaanii yare.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Li yoo na ki bi ji din soor Yiisa ki saan nanɔ mannteeb yudaanɔ ŋaak ni; ki Piita ji saa waa u poorpo banfɔkira.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ŋaak maŋ ni, niib din joo muu dindonsinsuuk ni ki kar linta, ki Piita tan kɔɔ ki kar pukimm.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Waa kar leŋ, ki bonpotoontunyenɔ lau muu yentu ni, ki gotɔ sirrr, ki tan yet a “Jɔɔ na tuu be nan Yiisa.”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ki Piita yetɔ a “Bonpobik, n ki miu.”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Laa yann waaminna, ki jasɔɔ mun lau ki yetɔ a “Fini, a tee u poorpoweiteeb yenɔe.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Laa bia yann waaminna, ki jalɔɔ nna mun bia yet a “Yaunwa, barmɔniie, jɔɔ na tuu be nanɔ, kimaan u mun bia tee Galilii nirɔe.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ki Piita jiinɔ a, “Jɔɔ na, min taan ki mi linba ki a yeen na kaawa.”
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ki Yiisa jiant got Piita; ki Piita ji tiar ŋɔɔ Yiisa mɔbona na, waa yet biaŋinba a “Nyiɔk na, kojouk daa kan bui kaawa ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Ki Piita ji nyii nanyer ki saa bui fabin bonchiann.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Li poorpoe ki Yiisa guuteeb na daanɔ nyatuk ki boou,
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 ki jii chinchenn ki bobin u numm po ŋaan faau ki bia yeenɔ a, “Bukitir wunba faa-a na.”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Ki bi pak biir u sann bonchiann ki sukiiɔ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Laa yent sanyiɔk ni ki Juu teeb saakab nan mannteeb yudamm nan sennu wannteeb taan kar bi yudamm tituk kaanu; ki guuteeb na baar nan Yiisa bi boor.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Ki bi betɔ a “Fi-i setiki tee Yennu Niganntɔɔ Masia-ie, fan betit.”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ki mi-i munii biaki boi-i buboit, i kan sak jiin n buboit maŋi.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Li kan yukiri ki min nisaarik Bik sii kar Yabint Yennu niidiitu po.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ki bi kura boiɔ a, “Ki ŋann fine tee Yennu Bija-a?”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ki bi yet bi leeb a “Ti poŋ ji loon siaradamm bia poe na? kimaan ti gbat u mɔŋ mɔmaama.”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.