Lucas 22

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yoo nba din tan per nan bin teen jaamm ki ŋman boroboro nba kaa datiŋ, ki bi yi jaamm maŋ yukitgar tiaru jaamm na,
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 ki mannteeb yudamm nan sennu wannteeb din koor a bin la baa saa teen biaŋinba ki kpi Yiisa, ŋaan tiin niib na jaŋmaanii.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Li yoo na ki Sintaanii kɔɔ Judas, wunba ki bi yiu Iskariot, ki u bia tee Yiisa poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ki ŋɔɔ Judas saan ki saa pak nan mannteeb yudamm nan bi kunkɔnkɔnna yudamm biaŋinba ki u saa wannib ki bin soor Yiisa.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Ki bi ji mɔk parpeenn ki sak nan bi saa pa Judas likirii.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ki u sak bi lor maŋ, ki ji piin loon sɔnu nba ki u saa jii Yiisa ki kubin bi nuu ni, yoo nba ki niib na kaa.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Boroboro nba kaa datiŋ na jaamm daar nba ki bi yaa bin kpi pegana ki teen yukitgar tiaru jaamm jeet na,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 ki Yiisa tun Piita nan Jɔɔnn doo na ni, ki betib a, “Ii saa man ki saa teen yukitgar tiaru jeet na siir ki tin di.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ki bi boiɔ a “Lee ki a loon tin saan teen siiri?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Ki u betib a “Yoo nba ki i baat doo na ni, i saa la jasɔɔ ki u jii nyunsɔɔr. Ii waau nan ŋaak nba ki u saa kɔɔ;
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 yin bet li ŋaak daanɔ a ‘Wanntɔɔ na yaa ti boia a saamm diiuk nba ki ŋɔɔ nan u poorpoweiteeb yaa bin kɔɔ di yukitgar tiaru jaamm jeet na be lee?’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ki u saa wanni ditɔɔtuk nba yab ki poŋ teen siira; ki yin teen jeet maŋ leŋ.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Ki bi din saan ki set saa la bont kur nan Yiisa nba betib biaŋinba na; ki bi ji teen jaamm maŋ jeet siir.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Jaamm na jeet dinu yoo nba tan baar, ki Yiisa kar a wun di; ki u toomiinba piik nan banlee na mun kar a bin di nanɔ.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Ki u yetib a “Li mantik want n par ni nan min nan yimm n lakin di yukitgar tiaru jaamm jeet daannewa ki biak n lian baarin.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 N beerie, n ji kan mi ki di jaamm na mɔkmɔk nan yoo nba ki barmɔnii jaamm na tan saa teen Yennu naan ni.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ŋanne ki u jii nyunnyuŋmaŋ nan tilɔɔna nyun, ki tur Yennu niipoouk, ŋaan yetib a “Gaat na man ki chent i leeb ki nyu.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 N beerie nan laa jii dinna ki saa, n ji kan mi nyu tilɔɔna nyun na, see ki Yennu naan tan baar.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Ŋanne ki u jii boroboro ki tur Yennu niipoouk, ki ŋmit ŋmit ki turib ŋaan yetib a “Linba nae tee n gbanant ki n yaa n jii chab, i paak. Ii yɔɔ kii tee nna kii tian n po.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Dinu na poorpoe ki u bia jii nyunnyuŋmaŋ na nan tilɔɔna nyun na, ki yetib a “Tilɔɔna nyun na tee Yennu mɔlorpaanne, linba ki n lor nan n sɔn, ki li nyii i tinnu paak.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Gotir man, wunba yaa wun nyi n poore na, ŋɔɔe kar ki di nanin na.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Min nisaarik Bik set saa kpo nan Yennu nba senn biaŋinba nae, ŋaan bonbiir sii be wunba yaa wun nyi n poor na paak.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ki bi ji din piin ki boi bi leeb a, “Ti ŋmapoe yaa wun tun linba na?”
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Li poorpoe ki mɔniɔk baar u poorpoweiteeb maŋ sinsuuk ni, ki bi nɔi ki yeen a ŋmee tee nijaanni.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ki Yiisa yetib a “Tingbouŋ na ŋaateeb kpanbara dia bi niib nan ninmɔnne, ki niib bia yi bi yudamm ‘bi sommteeb,’
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 ŋaan yimm ŋarin, li ki tee nna. Wunba tee nijaann i ni, see ki u teen nan tarik na; ki yudaanɔ mun n teen nan daabir na.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Tɔn, ŋmee tee nijaann ki gar lɔɔ, wunba di jeet, koo wunba teene? Li ki tee wunba di na kaa-a? Ŋaan min ŋarin be i sinsuuk ni nan toontunnɔ nae.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Yimm poŋ be nanin n jinjammii ni yoo kur.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 N Baa Yennu nba dinnin naan biaŋinba na, nnae mun ki n yaa n dinni naan,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 ki yin di ki nyu nanin n naan ni, ki bia tan kar naangbant paak ki bu Israel teeb booru piik nan banlee na buut.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ki Yiisa yet Simonn Piita a “Simonn, Simonn, gbiintir, Sintaanii barin a wun la yaak nba ki u saa bikini, ki lenni nan baa tuu lenn dii na, ki laan i tee dii amii fouŋo.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ŋaan fin Simonn, mine miar Yennu a paak, maa a yada daa baa; ki yoo nba ki a ji jen n boor ni, a tot a naa waas.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Ki Piita jiin a, “N Yomdaanɔ, li-i lekii tee dansarik koo kuumie, n teen siira nan min nan fin n saan.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Ki Yiisa betɔ a “Piita, n beerae, nyiɔk na kojouk daa kan bui kaawa ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Ŋanne ki Yiisa boib a “Maa din tumi doi ni, ki i ki dia likbɔɔrii koo kaliit koo taasaat na, i din pɔt siari-i?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ki u yetib a “Mɔtana, wunba mɔk likbɔɔrik koo kaliiuk, wun jiir; ki wunba mun ki mɔk jukbanjiak, wun kɔi u liatir ki daa.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Mine beeri na, li sɔb Yennu gbouŋ ni a ‘Bi teenɔ nan baa tee toonbiitdamm biaŋinba nae.’ Ki bi set saa teenin nnae, kimaan linba kur ki bi sɔb ki jiin n po Yennu gbouŋ ni na, li set saa tuma.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Ki bi yetɔ a “Ti Yomdaanɔ, gotir, jukbanjai ŋanlee-e na.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Ŋanne ki u nyii leŋ ki saan Olif Tiinii kunkonn paak, nan waa poŋ tuu tee biaŋinba na, ki u poorpoweiteeb weiɔ saan.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Waa saa baar leŋ, ki u betib a “Ii mei Yennu man ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ŋanne ki u chat bi boor ki saan nan faa tuu jaa tann ki lin fɔkit biaŋinba na, ki saa gbaan tiŋ ni ki miar Yennu,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 ki yet a “N Baa, li-i tee a loomm, daa ŋaant ki n kɔɔ bonbiir nba baat n paak na ni; ŋaan ŋaant ki a loommo n tun, ki li daa tee n loommu.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ki malaka nyii sanpaapo ki dɔkit u paak ki totɔ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 U din dii biak bonchiann ki miar Yennu nan u yaak kur, ki naauk tan pu ki toot ki naan sɔn.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Ki u tan fiir Yenmiaru ni ki ŋmat u poorpoweiteeb na boor, ki saa la ki bi gɔɔnt, kimaan parbiir nba baŋib na paak.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Ki u boib a “Bee teen ki i gɔɔnti? Fiit kii mei Yennu man ki i tan daa kɔɔ jinjammii ni.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Waa din daa piak namm na, ki u la ki nibur baat. Ki Judas nba tee u poorpoweiteeb piik nan banlee na yenɔ, gar bi tɔɔnn, ki tan baar Yiisa boor a wun mɔɔt u tankpinn.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ki Yiisa boiɔ a “Judas, a mɔɔtir min nisaarik Bik tankpin a a nyi n poori-i?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Li yoo na ki u poorpoweiteeb na la linba yaa lin teen na, ki boi Yiisa a “Ti Yomdaanɔ, ti kɔn namm nan jukbanjai-i?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ŋaan ki bi yenɔ taan kakit chɔɔ mannteeb yudaanɔ daabir niidiitu po tubir ki pot.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ki Yiisa betib a “Nyikin man,” ŋaan siin jɔɔ na tubir ki li jen li biaŋ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ŋanne ki Yiisa boi mannteeb yudamm nan bi kunkɔnkɔnna yudamm nan saakab nba baar a bin soorɔ na a “N tee fat-tɔɔe ki i baar nan jukbanjai nan gbajara-a?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 N poŋ tuu yɔɔ be nani daar kur Yenjiantu ŋasaakak ni, ŋaan ki i ki somi. Tɔn, ŋaan yoo na lek tee yimm nan bunbɔnn paŋ daanɔ Sintaanii yare.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Li yoo na ki bi ji din soor Yiisa ki saan nanɔ mannteeb yudaanɔ ŋaak ni; ki Piita ji saa waa u poorpo banfɔkira.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ŋaak maŋ ni, niib din joo muu dindonsinsuuk ni ki kar linta, ki Piita tan kɔɔ ki kar pukimm.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Waa kar leŋ, ki bonpotoontunyenɔ lau muu yentu ni, ki gotɔ sirrr, ki tan yet a “Jɔɔ na tuu be nan Yiisa.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Ki Piita yetɔ a “Bonpobik, n ki miu.”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Laa yann waaminna, ki jasɔɔ mun lau ki yetɔ a “Fini, a tee u poorpoweiteeb yenɔe.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Laa bia yann waaminna, ki jalɔɔ nna mun bia yet a “Yaunwa, barmɔniie, jɔɔ na tuu be nanɔ, kimaan u mun bia tee Galilii nirɔe.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ki Piita jiinɔ a, “Jɔɔ na, min taan ki mi linba ki a yeen na kaawa.”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ki Yiisa jiant got Piita; ki Piita ji tiar ŋɔɔ Yiisa mɔbona na, waa yet biaŋinba a “Nyiɔk na, kojouk daa kan bui kaawa ki a saa nɔi taar muntaa a a ki mimi.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Ki Piita ji nyii nanyer ki saa bui fabin bonchiann.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Li poorpoe ki Yiisa guuteeb na daanɔ nyatuk ki boou,
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 ki jii chinchenn ki bobin u numm po ŋaan faau ki bia yeenɔ a, “Bukitir wunba faa-a na.”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Ki bi pak biir u sann bonchiann ki sukiiɔ.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Laa yent sanyiɔk ni ki Juu teeb saakab nan mannteeb yudamm nan sennu wannteeb taan kar bi yudamm tituk kaanu; ki guuteeb na baar nan Yiisa bi boor.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Ki bi betɔ a “Fi-i setiki tee Yennu Niganntɔɔ Masia-ie, fan betit.”
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ki mi-i munii biaki boi-i buboit, i kan sak jiin n buboit maŋi.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Li kan yukiri ki min nisaarik Bik sii kar Yabint Yennu niidiitu po.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ki bi kura boiɔ a, “Ki ŋann fine tee Yennu Bija-a?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ki bi yet bi leeb a “Ti poŋ ji loon siaradamm bia poe na? kimaan ti gbat u mɔŋ mɔmaama.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.