Juízes 7

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ki li yent sanyiɔk, ki Gideonn nan u kunkɔnkɔnna kur fiir ki saan chaan bi kaaŋ ki kpian Harod nyuntonn. Ki Midiann jab kaaŋ be bi niigaŋ po, baauk nba naak nan More jɔɔr na.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Ki Yennu yet Gideonn a, “Jab nba ki a mɔk na yabit nan min jii Midiann jab ki yin kɔn nyanniba. Bi tan saa dukin nan bi tiɔŋ paŋ nie ki bi kɔn nyann, ki kan turin baakiri.
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 A mɔɔnt ki tur niib na a, ‘Wunba kur tiin jaŋmaanii, wun ŋmat kun, ŋaan ki tin biar nna Gilead kunkonn na paak.’ ” Ki jab tusaa piinlee nan ŋanlee ŋmat kun, ki tusaa piik biar ki be.
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Ki Yennu bia yet Gideonn a, “Jab na bia yabita. Jiimm ki sik namm kpenu ni, leŋe ki n saa bɔkitib ki tura. Li-i tee ki n yet nan wunba na saa saana, ŋaant ki wun saan, ŋaan mi-i yet nan wunba na kan saani, u daa saa.”
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Ki Gideonn jii jab na ki sik namm kpenu ni, ki Yennu betɔ a, “Bɔkitir wunba kur nyuu nan bɔk na, nan wunba kur gbaan ki nyuu.”
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Ki jab kobii ŋantaa kabii nyun nan bi nii ki nyu. Ki binba biar na kur gbaan tiŋ ni ki nyuu.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 Ki Yennu yet Gideonn a, “Jab kobii ŋantaa nba kabir nyun nan bi nii ki nyuu na, a saa jii ŋamme ki bin kɔn nan Midiann teeb na, ki a saa nyannib. Yetir wunba biar kur, wun ŋmat kun.”
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Ki Gideonn te ki Israel jab na kun bi ŋei ni, ŋaan nyik jab kobii ŋantaa. Ki jab kobii ŋantaa na gaar binba ŋmat ki kun na tiat nan bi naatuna. Tɔn, ki Midiann teeb kaaŋ be baauk na ni.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 Ki Yennu pak Gideonn li daar nyiɔk a, “Fiit ki lek kaaŋ na, n jikit ki teena ki a saa kɔn nyannib.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 Li-i munii tee ki a tiin jaŋmaanii nan fin lekib, fan sik Midiann teeb kaaŋ na ni, fin nan a toontunnɔ Pura,
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 ki a saa gbat baa yeen linba, ki li saa chekina, ki a fit lekib.” Ki Gideonn nan u toontunnɔ Pura fiir sik, ki saa kpian datai na kaaŋ.
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Ki Midiann teeb, nan Amalek teeb, nan kunkoouk na paak nibooru kur yat baauk na kur po, ki mirib nan naasuut na, ki mɔk laagumiinba, ki bi yab kaa kann, ki tee nan mɔkgbeŋir ni tanbiinii na.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Gideonn nba baar leŋ, ki u gbat jasɔɔ yeen u yɔɔk u damiit a, “N damii damiit, ki dii boroboro kunn kɔɔ ti kaaŋ ni ki jirintir, ki tan jaar lanbouŋ. Laa jaar lanbouŋ na nan paŋ na, ki lanbouŋ na baa tiŋ ni.”
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 Ki u yɔɔk na jiin a, “Linba na ki tee siar ki gar Gideonn, wunba tee Joas bija, ki tee Israel nirɔ na jukbanjiaki. Yennu jii Midiann teeb nan bi kaaŋ kur ki kubin u nuu niŋa.”
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 Gideonn nba gbat ki bi yet damiit na, ki bia wann li paak yoo nba, ki u gbaan tiŋ ni ki jiant Yennu, ki fiir ŋmat Israel jab na boor, ki saa yiin bi kur ki yet a, “Fiit man. Yennu jii Midiann teeb ki kubin i nuu niŋa.”
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Ki u bɔkit u kunkɔnkɔnna kobii ŋantaa na, ki bi tee koonn muntaa, ki kubin jɔɔ kur naatunn nan sɔborik, ki muu be li ni,
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 ki yetib a, “Li-i tee ki n baar Midiann teeb kaaŋ na, yii goriin kii biaki tuun linba ki n tuun.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Li-i tee koonn nba be nanin na peb naatuna, yin mun peb i naatuna kaaŋ kur po, ŋaan yikin ki yet a, ‘Kɔnin tur Yennu, ki bia kɔn tur Gideonn.’ ”
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Ki Gideonn nan u kunkɔnkɔnna nba tee kobik na baar kaaŋ na kpiŋ, ki li yann waaminna ki tansuunii baar, yoo nba ki bi lebit binba guu kaaŋ na, ki bi peb bi naatuna, ki bia yeer sɔborii nba be bi nii ni na.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 Ki koonn munlee na mun bia peb bi naatuna ki bia yeer sɔborii nba be bi nii ni na. Ki bi kur dia mulanbaabii gaŋ nii, ki soor naatuna nba ki bi saa peb na diitu nii, ŋaan yikin ki yet a, “Jukbanjiak nba tee Yennu yar nan Gideonn yar.”
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Ki Gideonn kunkɔnkɔnna na biar see bi seenu ni ki lint kaaŋ na, ki Midiann teeb na kur tiin nyi, ŋaan yikin.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Gideonn kunkɔnkɔnna kobii ŋantaa na nba peb bi naatuna yoo nba, ki Yennu te ki bi datai na took bi leeb nan bi jukbanjai. Ki bi kunkɔnkɔnna na chiar saan Saretann, ki saa gar saan Bef-sita, ki bia saa baar digbann nba tee Abel Mehola, ki kpia Tabaf na kpaar paak.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Israel kunkɔnkɔnna na din nyii Naftali booru nie, nan Aser booru ni, nan Manase booru kur, ki bi kur baar ki ber Midiann teeb na.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 Gideonn din tun toomiie ki bi saan Efraim, yent nba mɔk kunkona na doi kur po, ki yetib a, “Baat na ki kɔn nan Midiann teeb, ki fat Jɔɔdann mɔkir nan li kpenii nba be, ki saan tuu Bef-bara, ki lin gɔɔr Midiann teeb ki bi ji daa pootiri.” Ki bi yiin Efraim booru na, ki bi baar ki tan fat Jɔɔdann mɔkir nan li kpenii nba be ki saan tuu Bef-bara.
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 Bi din soor Midiann kpanbara banlee nba tee Oreb nan Seeb, ki kpii Oreb, Oreb tanpiit boor, ki kpii Seeb, siaminba ki bi yir Seeb tilontii daan ŋminŋmakir boor. Bi din ber Midiann teeb na, ki jii Oreb nan Seeb yura ki baar nann Gideonn boor; li yoo ki u daa be Jɔɔdann mɔkir yondo po.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.