Juízes 7
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Ki li yent sanyiɔk, ki Gideonn nan u kunkɔnkɔnna kur fiir ki saan chaan bi kaaŋ ki kpian Harod nyuntonn. Ki Midiann jab kaaŋ be bi niigaŋ po, baauk nba naak nan More jɔɔr na.
1 Então Jerubaal, que é Gideão, e todo o povo que estava com ele, levantando-se de madrugada acamparam junto à fonte de Harode; e o arraial de Midiã estava da banda do norte, perto do outeiro de Moré, no vale.
2 Ki Yennu yet Gideonn a, “Jab nba ki a mɔk na yabit nan min jii Midiann jab ki yin kɔn nyanniba. Bi tan saa dukin nan bi tiɔŋ paŋ nie ki bi kɔn nyann, ki kan turin baakiri.
2 Disse o Senhor a Gideão: O povo que está contigo é demais para eu entregar os midianitas em sua mão; não seja caso que Israel se glorie contra mim, dizendo: Foi a minha própria mão que me livrou.
3 A mɔɔnt ki tur niib na a, ‘Wunba kur tiin jaŋmaanii, wun ŋmat kun, ŋaan ki tin biar nna Gilead kunkonn na paak.’ ” Ki jab tusaa piinlee nan ŋanlee ŋmat kun, ki tusaa piik biar ki be.
3 Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for medroso e tímido volte, e retire-se do monte Gileade. Então voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Ki Yennu bia yet Gideonn a, “Jab na bia yabita. Jiimm ki sik namm kpenu ni, leŋe ki n saa bɔkitib ki tura. Li-i tee ki n yet nan wunba na saa saana, ŋaant ki wun saan, ŋaan mi-i yet nan wunba na kan saani, u daa saa.”
4 Disse mais o Senhor a Gideão: Ainda são muitos. Faze-os descer às águas, e ali os provarei; e será que, aquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.
5 Ki Gideonn jii jab na ki sik namm kpenu ni, ki Yennu betɔ a, “Bɔkitir wunba kur nyuu nan bɔk na, nan wunba kur gbaan ki nyuu.”
5 E Gideão fez descer o povo às águas. Então o Senhor lhe disse: Qualquer que lamber as águas com a língua, como faz o cão, a esse porás de um lado; e a todo aquele que se ajoelhar para beber, porás do outro.
6 Ki jab kobii ŋantaa kabii nyun nan bi nii ki nyu. Ki binba biar na kur gbaan tiŋ ni ki nyuu.
6 E foi o número dos que lamberam a água, levando a mão à boca, trezentos homens; mas todo o resto do povo se ajoelhou para beber.
7 Ki Yennu yet Gideonn a, “Jab kobii ŋantaa nba kabir nyun nan bi nii ki nyuu na, a saa jii ŋamme ki bin kɔn nan Midiann teeb na, ki a saa nyannib. Yetir wunba biar kur, wun ŋmat kun.”
7 Disse ainda o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam a água vos livrarei, e entregarei os midianitas na tua mão; mas, quanto ao resto do povo, volte cada um ao seu lugar.
8 Ki Gideonn te ki Israel jab na kun bi ŋei ni, ŋaan nyik jab kobii ŋantaa. Ki jab kobii ŋantaa na gaar binba ŋmat ki kun na tiat nan bi naatuna. Tɔn, ki Midiann teeb kaaŋ be baauk na ni.
8 E o povo tomou na sua mão as provisões e as suas trombetas, e Gideão enviou todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém reteve os trezentos. O arraial de Midiã estava embaixo no vale.
9 Ki Yennu pak Gideonn li daar nyiɔk a, “Fiit ki lek kaaŋ na, n jikit ki teena ki a saa kɔn nyannib.
9 Naquela mesma noite disse o Senhor a Gideão: Levanta-te, e desce contra o arraial, porque eu o entreguei na tua mão.
10 Li-i munii tee ki a tiin jaŋmaanii nan fin lekib, fan sik Midiann teeb kaaŋ na ni, fin nan a toontunnɔ Pura,
10 Mas se tens medo de descer, vai com o teu moço, Purá, ao arraial;
11 ki a saa gbat baa yeen linba, ki li saa chekina, ki a fit lekib.” Ki Gideonn nan u toontunnɔ Pura fiir sik, ki saa kpian datai na kaaŋ.
11 ouvirás o que dizem, e serão fortalecidas as tuas mãos para desceres contra o arraial. Então desceu ele com e seu moço, Purá, até o posto avançado das sentinelas do arraial.
12 Ki Midiann teeb, nan Amalek teeb, nan kunkoouk na paak nibooru kur yat baauk na kur po, ki mirib nan naasuut na, ki mɔk laagumiinba, ki bi yab kaa kann, ki tee nan mɔkgbeŋir ni tanbiinii na.
12 Os midianitas, os amalequitas, e todos os filhos do oriente jaziam no vale, como gafanhotos em multidão; e os seus camelos eram inumeráveis, como a areia na praia do mar.
13 Gideonn nba baar leŋ, ki u gbat jasɔɔ yeen u yɔɔk u damiit a, “N damii damiit, ki dii boroboro kunn kɔɔ ti kaaŋ ni ki jirintir, ki tan jaar lanbouŋ. Laa jaar lanbouŋ na nan paŋ na, ki lanbouŋ na baa tiŋ ni.”
13 No momento em que Gideão chegou, um homem estava contando ao seu companheiro um sonho, e dizia: Eu tive um sonho; eis que um pão de cevada vinha rolando sobre o arraial dos midianitas e, chegando a uma tenda, bateu nela de sorte a fazê-la cair, e a virou de cima para baixo, e ela ficou estendida por terra.
14 Ki u yɔɔk na jiin a, “Linba na ki tee siar ki gar Gideonn, wunba tee Joas bija, ki tee Israel nirɔ na jukbanjiaki. Yennu jii Midiann teeb nan bi kaaŋ kur ki kubin u nuu niŋa.”
14 Ao que respondeu o seu companheiro, dizendo: Isso não é outra coisa senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Na sua mão Deus entregou Midiã e todo este arraial.
15 Gideonn nba gbat ki bi yet damiit na, ki bia wann li paak yoo nba, ki u gbaan tiŋ ni ki jiant Yennu, ki fiir ŋmat Israel jab na boor, ki saa yiin bi kur ki yet a, “Fiit man. Yennu jii Midiann teeb ki kubin i nuu niŋa.”
15 Quando Gideão ouviu a narração do sonho e a sua interpretação, adorou a Deus; e voltando ao arraial de Israel, disse: Levantai-vos, porque o Senhor entregou nas vossas mãos o arraial de Midiã.
16 Ki u bɔkit u kunkɔnkɔnna kobii ŋantaa na, ki bi tee koonn muntaa, ki kubin jɔɔ kur naatunn nan sɔborik, ki muu be li ni,
16 Então dividiu os trezentos homens em três companhias, pôs nas mãos de cada um deles trombetas, e cântaros vazios contendo tochas acesas,
17 ki yetib a, “Li-i tee ki n baar Midiann teeb kaaŋ na, yii goriin kii biaki tuun linba ki n tuun.
17 e disse-lhes: Olhai para mim, e fazei como eu fizer; e eis que chegando eu à extremidade do arraial, como eu fizer, assim fareis vós.
18 Li-i tee koonn nba be nanin na peb naatuna, yin mun peb i naatuna kaaŋ kur po, ŋaan yikin ki yet a, ‘Kɔnin tur Yennu, ki bia kɔn tur Gideonn.’ ”
18 Quando eu tocar a trombeta, eu e todos os que comigo estiverem, tocai também vós as trombetas ao redor de todo o arraial, e dizei: Pelo Senhor e por Gideão!
19 Ki Gideonn nan u kunkɔnkɔnna nba tee kobik na baar kaaŋ na kpiŋ, ki li yann waaminna ki tansuunii baar, yoo nba ki bi lebit binba guu kaaŋ na, ki bi peb bi naatuna, ki bia yeer sɔborii nba be bi nii ni na.
19 Gideão, pois, e os cem homens que estavam com ele chegaram à extremidade do arraial, ao princípio da vigília do meio, havendo sido de pouco colocadas as guardas; então tocaram as trombetas e despedaçaram os cântaros que tinham nas mãos.
20 Ki koonn munlee na mun bia peb bi naatuna ki bia yeer sɔborii nba be bi nii ni na. Ki bi kur dia mulanbaabii gaŋ nii, ki soor naatuna nba ki bi saa peb na diitu nii, ŋaan yikin ki yet a, “Jukbanjiak nba tee Yennu yar nan Gideonn yar.”
20 Assim tocaram as três companhias as trombetas, despedaçaram os cântaros, segurando com as mãos esquerdas as tochas e com as direitas as trombetas para as tocarem, e clamaram: A espada do Senhor e de Gideão!
21 Ki Gideonn kunkɔnkɔnna na biar see bi seenu ni ki lint kaaŋ na, ki Midiann teeb na kur tiin nyi, ŋaan yikin.
21 E conservou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então todo o exército deitou a correr e, gritando, fugiu.
22 Gideonn kunkɔnkɔnna kobii ŋantaa na nba peb bi naatuna yoo nba, ki Yennu te ki bi datai na took bi leeb nan bi jukbanjai. Ki bi kunkɔnkɔnna na chiar saan Saretann, ki saa gar saan Bef-sita, ki bia saa baar digbann nba tee Abel Mehola, ki kpia Tabaf na kpaar paak.
22 Pois, ao tocarem os trezentos as trombetas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, e fugiram até Bete-Sita, em direção de Zererá, até os limites de Abel-Meolá, junto a Tabate.
23 Israel kunkɔnkɔnna na din nyii Naftali booru nie, nan Aser booru ni, nan Manase booru kur, ki bi kur baar ki ber Midiann teeb na.
23 Então os homens de Israel, das tribos de Naftali, de Aser e de todo o Manassés, foram convocados e perseguiram a Midiã.
24 Gideonn din tun toomiie ki bi saan Efraim, yent nba mɔk kunkona na doi kur po, ki yetib a, “Baat na ki kɔn nan Midiann teeb, ki fat Jɔɔdann mɔkir nan li kpenii nba be, ki saan tuu Bef-bara, ki lin gɔɔr Midiann teeb ki bi ji daa pootiri.” Ki bi yiin Efraim booru na, ki bi baar ki tan fat Jɔɔdann mɔkir nan li kpenii nba be ki saan tuu Bef-bara.
24 Também Gideão enviou mensageiros por toda a região montanhosa de Efraim, dizendo: Descei ao encontro de Midiã, e ocupai-lhe as águas até Bete-Bara, e também o Jordão. Convocados, pois todos os homens de Efraim, tomaram-lhe as águas até Bete-Bara, e também o Jordão;
25 Bi din soor Midiann kpanbara banlee nba tee Oreb nan Seeb, ki kpii Oreb, Oreb tanpiit boor, ki kpii Seeb, siaminba ki bi yir Seeb tilontii daan ŋminŋmakir boor. Bi din ber Midiann teeb na, ki jii Oreb nan Seeb yura ki baar nann Gideonn boor; li yoo ki u daa be Jɔɔdann mɔkir yondo po.
25 e prenderam dois príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; e mataram Orebe na penha de Orebe, e Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram a Midiã; e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, além do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.