Juízes 7
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA
1 Ki li yent sanyiɔk, ki Gideonn nan u kunkɔnkɔnna kur fiir ki saan chaan bi kaaŋ ki kpian Harod nyuntonn. Ki Midiann jab kaaŋ be bi niigaŋ po, baauk nba naak nan More jɔɔr na.
1 Então, Jerubaal, que é Gideão, se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele estava, e se acamparam junto à fonte de Harode, de maneira que o arraial dos midianitas lhe ficava para o norte, no vale, defronte do outeiro de Moré.
2 Ki Yennu yet Gideonn a, “Jab nba ki a mɔk na yabit nan min jii Midiann jab ki yin kɔn nyanniba. Bi tan saa dukin nan bi tiɔŋ paŋ nie ki bi kɔn nyann, ki kan turin baakiri.
2 Disse o Senhor a Gideão: É demais o povo que está contigo, para eu entregar os midianitas nas suas mãos; Israel poderia se gloriar contra mim, dizendo: A minha própria mão me livrou.
3 A mɔɔnt ki tur niib na a, ‘Wunba kur tiin jaŋmaanii, wun ŋmat kun, ŋaan ki tin biar nna Gilead kunkonn na paak.’ ” Ki jab tusaa piinlee nan ŋanlee ŋmat kun, ki tusaa piik biar ki be.
3 Apregoa, pois, aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for tímido e medroso, volte e retire-se da região montanhosa de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Ki Yennu bia yet Gideonn a, “Jab na bia yabita. Jiimm ki sik namm kpenu ni, leŋe ki n saa bɔkitib ki tura. Li-i tee ki n yet nan wunba na saa saana, ŋaant ki wun saan, ŋaan mi-i yet nan wunba na kan saani, u daa saa.”
4 Disse mais o Senhor a Gideão: Ainda há povo demais; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; aquele de quem eu te disser: este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de quem eu te disser: este não irá contigo, esse não irá.
5 Ki Gideonn jii jab na ki sik namm kpenu ni, ki Yennu betɔ a, “Bɔkitir wunba kur nyuu nan bɔk na, nan wunba kur gbaan ki nyuu.”
5 Fez Gideão descer os homens às águas. Então, o Senhor lhe disse: Todo que lamber a água com a língua, como faz o cão, esse porás à parte, como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Ki jab kobii ŋantaa kabii nyun nan bi nii ki nyu. Ki binba biar na kur gbaan tiŋ ni ki nyuu.
6 Foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o restante do povo se abaixou de joelhos a beber a água.
7 Ki Yennu yet Gideonn a, “Jab kobii ŋantaa nba kabir nyun nan bi nii ki nyuu na, a saa jii ŋamme ki bin kɔn nan Midiann teeb na, ki a saa nyannib. Yetir wunba biar kur, wun ŋmat kun.”
7 Então, disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam a água eu vos livrarei, e entregarei os midianitas nas tuas mãos; pelo que a outra gente toda que se retire, cada um para o seu lugar.
8 Ki Gideonn te ki Israel jab na kun bi ŋei ni, ŋaan nyik jab kobii ŋantaa. Ki jab kobii ŋantaa na gaar binba ŋmat ki kun na tiat nan bi naatuna. Tɔn, ki Midiann teeb kaaŋ be baauk na ni.
8 Tomou o povo provisões nas mãos e as trombetas. Gideão enviou todos os homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve consigo. Estava o arraial dos midianitas abaixo dele, no vale.
9 Ki Yennu pak Gideonn li daar nyiɔk a, “Fiit ki lek kaaŋ na, n jikit ki teena ki a saa kɔn nyannib.
9 Sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce contra o arraial, porque o entreguei nas tuas mãos.
10 Li-i munii tee ki a tiin jaŋmaanii nan fin lekib, fan sik Midiann teeb kaaŋ na ni, fin nan a toontunnɔ Pura,
10 Se ainda temes atacar, desce tu com teu moço Pura ao arraial;
11 ki a saa gbat baa yeen linba, ki li saa chekina, ki a fit lekib.” Ki Gideonn nan u toontunnɔ Pura fiir sik, ki saa kpian datai na kaaŋ.
11 e ouvirás o que dizem; depois, fortalecidas as tuas mãos, descerás contra o arraial. Então, desceu ele com seu moço Pura até à vanguarda do arraial.
12 Ki Midiann teeb, nan Amalek teeb, nan kunkoouk na paak nibooru kur yat baauk na kur po, ki mirib nan naasuut na, ki mɔk laagumiinba, ki bi yab kaa kann, ki tee nan mɔkgbeŋir ni tanbiinii na.
12 Os midianitas, os amalequitas e todos os povos do Oriente cobriam o vale como gafanhotos em multidão; e eram os seus camelos em multidão inumerável como a areia que há na praia do mar.
13 Gideonn nba baar leŋ, ki u gbat jasɔɔ yeen u yɔɔk u damiit a, “N damii damiit, ki dii boroboro kunn kɔɔ ti kaaŋ ni ki jirintir, ki tan jaar lanbouŋ. Laa jaar lanbouŋ na nan paŋ na, ki lanbouŋ na baa tiŋ ni.”
13 Chegando, pois, Gideão, eis que certo homem estava contando um sonho ao seu companheiro e disse: Tive um sonho. Eis que um pão de cevada rodava contra o arraial dos midianitas e deu de encontro à tenda do comandante, de maneira que esta caiu, e se virou de cima para baixo, e ficou assim estendida.
14 Ki u yɔɔk na jiin a, “Linba na ki tee siar ki gar Gideonn, wunba tee Joas bija, ki tee Israel nirɔ na jukbanjiaki. Yennu jii Midiann teeb nan bi kaaŋ kur ki kubin u nuu niŋa.”
14 Respondeu-lhe o companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, homem israelita. Nas mãos dele entregou Deus os midianitas e todo este arraial.
15 Gideonn nba gbat ki bi yet damiit na, ki bia wann li paak yoo nba, ki u gbaan tiŋ ni ki jiant Yennu, ki fiir ŋmat Israel jab na boor, ki saa yiin bi kur ki yet a, “Fiit man. Yennu jii Midiann teeb ki kubin i nuu niŋa.”
15 Tendo ouvido Gideão contar este sonho e o seu significado, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor entregou o arraial dos midianitas nas vossas mãos.
16 Ki u bɔkit u kunkɔnkɔnna kobii ŋantaa na, ki bi tee koonn muntaa, ki kubin jɔɔ kur naatunn nan sɔborik, ki muu be li ni,
16 Então, repartiu os trezentos homens em três companhias e deu-lhes, a cada um nas suas mãos, trombetas e cântaros vazios, com tochas neles.
17 ki yetib a, “Li-i tee ki n baar Midiann teeb kaaŋ na, yii goriin kii biaki tuun linba ki n tuun.
17 E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer. Chegando eu às imediações do arraial, como fizer eu, assim fareis.
18 Li-i tee koonn nba be nanin na peb naatuna, yin mun peb i naatuna kaaŋ kur po, ŋaan yikin ki yet a, ‘Kɔnin tur Yennu, ki bia kɔn tur Gideonn.’ ”
18 Quando eu tocar a trombeta, e todos os que comigo estiverem, então, vós também tocareis a vossa ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e por Gideão!
19 Ki Gideonn nan u kunkɔnkɔnna nba tee kobik na baar kaaŋ na kpiŋ, ki li yann waaminna ki tansuunii baar, yoo nba ki bi lebit binba guu kaaŋ na, ki bi peb bi naatuna, ki bia yeer sɔborii nba be bi nii ni na.
19 Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam às imediações do arraial, ao princípio da vigília média, havendo-se pouco tempo antes trocado as guardas; e tocaram as trombetas e quebraram os cântaros que traziam nas mãos.
20 Ki koonn munlee na mun bia peb bi naatuna ki bia yeer sɔborii nba be bi nii ni na. Ki bi kur dia mulanbaabii gaŋ nii, ki soor naatuna nba ki bi saa peb na diitu nii, ŋaan yikin ki yet a, “Jukbanjiak nba tee Yennu yar nan Gideonn yar.”
20 Assim, tocaram as três companhias as trombetas e despedaçaram os cântaros; e seguravam na mão esquerda as tochas e na mão direita, as trombetas que tocavam; e exclamaram: Espada pelo Senhor e por Gideão!
21 Ki Gideonn kunkɔnkɔnna na biar see bi seenu ni ki lint kaaŋ na, ki Midiann teeb na kur tiin nyi, ŋaan yikin.
21 E permaneceu cada um no seu lugar ao redor do arraial, que todo deitou a correr, e a gritar, e a fugir.
22 Gideonn kunkɔnkɔnna kobii ŋantaa na nba peb bi naatuna yoo nba, ki Yennu te ki bi datai na took bi leeb nan bi jukbanjai. Ki bi kunkɔnkɔnna na chiar saan Saretann, ki saa gar saan Bef-sita, ki bia saa baar digbann nba tee Abel Mehola, ki kpia Tabaf na kpaar paak.
22 Ao soar das trezentas trombetas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial, que fugiu rumo de Zererá, até Bete-Sita, até ao limite de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Israel kunkɔnkɔnna na din nyii Naftali booru nie, nan Aser booru ni, nan Manase booru kur, ki bi kur baar ki ber Midiann teeb na.
23 Então, os homens de Israel, de Naftali e de Aser e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram os midianitas.
24 Gideonn din tun toomiie ki bi saan Efraim, yent nba mɔk kunkona na doi kur po, ki yetib a, “Baat na ki kɔn nan Midiann teeb, ki fat Jɔɔdann mɔkir nan li kpenii nba be, ki saan tuu Bef-bara, ki lin gɔɔr Midiann teeb ki bi ji daa pootiri.” Ki bi yiin Efraim booru na, ki bi baar ki tan fat Jɔɔdann mɔkir nan li kpenii nba be ki saan tuu Bef-bara.
24 Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei de encontro aos midianitas e impedi-lhes a passagem pelas águas do Jordão até Bete-Bara. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, cortaram-lhes a passagem pelo Jordão, até Bete-Bara.
25 Bi din soor Midiann kpanbara banlee nba tee Oreb nan Seeb, ki kpii Oreb, Oreb tanpiit boor, ki kpii Seeb, siaminba ki bi yir Seeb tilontii daan ŋminŋmakir boor. Bi din ber Midiann teeb na, ki jii Oreb nan Seeb yura ki baar nann Gideonn boor; li yoo ki u daa be Jɔɔdann mɔkir yondo po.
25 E prenderam a dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; mataram Orebe na penha de Orebe e Zeebe mataram no lagar de Zeebe. Perseguiram aos midianitas e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.