Juízes 19
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Liifai jasɔɔe din kɔɔ Efraim yent nba mɔk kunkona na ni, ki din mɔk u poobik ki u nyii Betlehem, ki li be Juda tiŋ ni. Israel teeb din ki mɔk bat li yoo.
1 Naquele tempo, como não havia rei em Israel, aconteceu que um levita, vindo fixar-se no fundo das montanhas de Efraim, tomou ali por concubina uma jovem. de Belém de Judá.
2 Poo na wutoor din tan doo u paak, ki u nyikɔ ŋaan chiar ŋmat u baa ŋaak Betlehem, Juda tiŋ ni, ki din saa be leŋ ŋmaarii ŋanna.
2 Esta foi-lhe infiel, deixou-o e foi para junto de seu pai em Belém de Judá, onde ficou quatro meses.
3 Ki u sɔrɔ din tan wei baar a wun kun nanɔ, ki tɔk nan u ŋaatoontunnɔ nan bonii banlee. Ki poo na saan nanɔ u baa boor, ki u baa saa la jɔɔ na, ki gaarɔ nan parpeenn.
3 Seu marido foi ter com ela para falar-lhe ao coração e reconduzi-la à sua casa, levando consigo um servo e dois jumentos. Ela o introduziu em casa de seu pai. Quando o pai da mulher o viu, saiu a recebê-lo alegremente.
4 U baa na din gɔɔr jɔɔ maŋ, ki u dɔɔr daa ŋantaa, ki di ki bia nyu.
4 Retido pelo sogro, pai da jovem, ficou o levita com ele durante três dias; comeram, beberam e passaram a noite.
5 Ki daaŋanna daar, ki bi fiir sanyapob ni a bin kun, ki poo na baa yet u diamm a, “Gaat siar ki di, ki a gbanant n maak, ki a fit kun.”
5 Na manhã do quarto dia, quando se levantaram e se dispunham a partir, o pai da jovem disse ao genro: Restaura primeiro as tuas forças com um pouco de pão, e depois disto partireis.
6 Ki bi jab banlee lakin kar, ki dii ki bia nyuu, ki li poor po ki poo na baa yetib a, “Biat man ki dɔɔr nyiɔk na ki nian i mɔŋ.”
6 Sentaram-se ambos, comeram e beberam. em seguida o pai da jovem disse ao genro: Peço-te que passes aqui ainda esta noite, e alegre-se o teu coração.
7 Ki Liifai nirɔ na fiir a wun kun, ki u diamm na gɔɔrɔ, ki u tat dɔɔr.
7 A instâncias do sogro, o homem que já se tinha levantado para partir, tornou a recostar-se e passou ali ainda aquela noite.
8 Laa yent sanyiɔk daaŋanŋmu daar ki u fiir a wun kun, ki poo na baa bia gɔɔrɔ ki yet a, “Dimin, ki bia nyu. Guut ki tan kun yenlekir.” Ki bi jab banlee lakin dii ki bia nyuu.
8 Chegada a manhã, preparando-se ele para se pôr a caminho, disse-lhe o pai da jovem: Peço-te que restaures as tuas forças. Deixai a vossa partida para o declinar do dia. E comeram ambos juntos.
9 Ki jɔɔ na nan u ŋaapoo nan u ŋaatoontunnɔ na nba fiir a bin kun yoo nba, ki poo na baa yet a, “Gotirii, li bɔnna, yoo gara, dɔɔt man, ki nian i mɔŋ, ki won fiir kun sanyiɔk ni.”
9 Levantou-ser então o homem e dispunha-se a partir com a sua concubina e o seu servo. O sogro, porém, pai da jovem, disse-lhe de novo: Olha que o dia declina e a noite se aproxima. Passai a noite aqui. Sim, o dia se vai acabando, passa aqui a noite tranqüilamente. Amanhã vos levantareis cedo e partireis, a fim de voltardes para a vossa casa.
10 Ki jɔɔ na ji ki loon wun biar ki dɔɔr. Ki ŋɔɔ nan u poo na, nan bi ŋaatoontunna na fiir, ki soor sɔnu nan bi bonii banlee, ki took Jerusalem.
10 O levita, porém, não consentiu. Partiu e chegou a Jebus, que é Jerusalém, com a sua concubina e seus dois jumentos selados.
11 Baa saa per Jerusalem, ki yonnu siik jɔɔr, ki daabir na bet u chanbaa a, “Ŋaant ki tin biar ki dɔɔr Jebus teeb doo na ni.”
11 Quando chegaram, o dia ia declinando, e o criado disse a seu amo: Vem tomemos o caminho da cidade dos jebuseus para ali passarmos a noite.
12 Ki u chanbaa na yet a, “Aaii, ti kan kɔɔ booru nba ki tee Israel teeb doo ni. Ti saa saan Gibea-e,”
12 Não, respondeu-lhe o amo, não entraremos numa cidade estrangeira, onde não há israelitas. Iremos até Gabaa.
13 ki bia yet pukin a, “Ii waana, yabit ki tin baar Gibea koo Rama, ki dɔɔr digbana maŋ yenn ni nyiɔk na.”
13 Vamos, ajuntou ele, procuremos atingir um desses lugares, e nos alojaremos em Gabaa ou em Rama.
14 Ki bi somm gar Jerusalem, ki saa per Gibea, Benjaminn booru yent ni, ki li bɔnt.
14 Prosseguiram, pois, o seu caminho, e o sol se punha, quando se encontravam perto de Gabaa de Benjamim.
15 Ki bi ŋaa sɔnu ŋaan saan doo ni, a bin saa dɔɔr, ki saan kar doo sinsuuk ni, ki sɔɔ ki jiib ki gaarib saauŋu.
15 Dirigiram-se para lá, a fim de passarem a noite. Tendo entrado na cidade, parou o levita na praça, e ninguém lhe ofereceu hospitalidade.
16 Laa bɔnt yoo nba, ki jakper nna nyii u kpaab ni ki kun, ŋaan u din nyii Efraim kunkona tiŋ na nie, ki kɔɔ Gibea doo ni. Doo na niib din tee Benjaminn boorue.
16 Nisto apareceu um homem idoso que voltava do seu trabalho no campo, ao anoitecer. Era também da montanha de Efraim e habitava como forasteiro em Gabaa, cujos habitantes eram benjaminitas.
17 Ki jakper na got ki bann nan sunsommtɔɔe kar doo sinsuuk ni na, ki u boiɔ a, “A nyii lee, ki saa lia?”
17 O velho, levantando os olhos, viu o levita na praça da cidade: Aonde vais?, disse-lhe ele, e de onde vens?
18 Ki Liifai nirɔ na jiin a, “Ti nyii Betlehem-e, Juda yent ni, ki mɔtana ti saa kunkona doo Efraim-e. Leŋe tee n doo. Sɔɔ lek ki fit gaarit saauŋ u ŋaak ni.
18 Nós partimos, respondeu o levita, de Belém de Judá e vamos até ao fundo da montanha de Efraim, onde nasci. Acabo de deixar Belém de Judá para voltar à minha casa, mas ninguém me quer acolher,
19 Ti mɔk kaka nan mɔɔt ki saa tur ti bonii, ki timm nan ti daabir mɔk jeet nan tilɔɔna daan ki saa di ki nyu. Min nan n ŋaapoo nan n daabir ji kii loon siari.”
19 embora tenhamos palha e feno para os nossos jumentos, pão e vinho para mim, tua serva e o jovem, teu servo; nada nos falta.
20 Ki jakper na yet a, “N saa gaari n ŋaak ni. N saa goti fanu; i kan fit dɔɔr doo sinsuuk ni na,”
20 O velho respondeu: A paz seja contigo. Dar-te-ei tudo o que for necessário; somente não passarás a noite na praça.
21 ki jiib, ki kun namm u ŋaak ni, ki saa dinn bi bonii, ki turib nyun ki bi wur, ki bia dii jeet.
21 Fê-lo entrar em sua casa, e deu de comer aos jumentos. Os viajantes lavaram os pés, e foi-lhes servida a refeição.
22 Baa yaa bin foi yoo nba, ki jasiab nna tee nitont ki nyii doo na ni, ki baar lint ŋaak na, ki boo yaŋir gann, ki beer jakper na a, “Jiin jɔɔ nba be nna na ki turit ki tin dɔɔ nanɔ.”
22 Enquanto restauravam as forças, vieram os habitantes da cidade, gente péssima, e, cercando a casa do velho, bateram violentamente à porta: Faze sair, gritaram eles ao velho, dono da casa, faze sair o homem que entrou em tua casa para que nós o conheçamos!
23 Ki jakper na nyii nanyer ki yetib a, “Aaii, n yɔɔsnba, i daa tuun bonbibooru na. Jɔɔ maŋ tee n ŋaasaamɔ na, i daa tuun fei bont na.
23 O velho saiu e foi ter com eles, dizendo: Não queirais, irmãos, cometer semelhante maldade, pois esse homem é hóspede de minha casa. Não pratiqueis tal infâmia.
24 Gotirii, n sapaanmunne na, nan jɔɔ maŋ pooe na. N saa nyinnib ki turi ki yin dɔɔ namm, ki bia teemm linba kur ki i loon, ŋaan jɔɔ na ŋarin, i daa tuun fei bont na ki teenɔ.”
24 Eis aqui a minha filha virgem, e a concubina desse homem. Eu vo-las trarei, e vós podereis violá-las e fazer delas o que quiserdes; somente vos peço que não cometais contra esse homem uma ação tão infame.
25 Doo na niŋ jab na din ki gbat ki tur jakper na. Ki Liifai jɔɔ na nyinn u poo na, ki turib nanyer, ki jab na fatɔ, ki dɔɔ nanɔ nyiɔk na kur, ki li tan yent.
25 Eles, porém, não o quiseram ouvir. Então o levita, vendo isso, trouxe-lhes sua concubina; eles a conheceram e abusaram dela durante a noite até pela manhã, e despediram-na ao amanhecer.
26 Li sanyafaar, poo na nyii ki ŋmat u sɔrɔ nba be ŋaak nba na ni, ki baa li yaŋir tammɔb ni, ki li tan yentɔ.
26 Ao romper do dia, veio a mulher e caiu à porta da casa onde estava, o marido e ali ficou até que o dia clareasse.
27 Ki poo na sɔrɔ fiir li sanyiɔk ni, ki loot gann a wun nyi saan u sɔnu, ki la u poo na dɔɔ ŋaak na nanyer po, ki u nii tant ki saa yaa lin sii tammɔkɔr.
27 Chegada a manhã, levantou-se o marido e, ao abrir a porta para continuar o seu caminho, eis que sua concubina jazia diante da porta, com as mãos estendidas sobre a soleira.
28 Ki jɔɔ na yet u poo na a, “Fiit, ki tin saan.” Ki poo na ki jiin siar. Ki jɔɔ na jiiu ki paanɔ boŋ na paak, ki soor sɔnu ki kun.
28 Levanta-te, disse-lhe ele, vamo-nos. Mas a mulher não lhe respondeu... tomou-a então, pô-la sobre o jumento e tomou o caminho de volta para a sua casa.
29 Baa saa baar ŋaak, ki u jii jukbik, ki pot u poo na gbanant kuna piik nan ŋanlee, ki jii kunn kunn ki tur Israel booru piik nan ŋanlee na.
29 Chegando à sua casa, tomou um cutelo, dividiu o cadáver de sua concubina, membro por membro, em doze partes, e enviou-as por todo o território de Israel.
30 Niib na kur nba la nna na, ki bi yet a, “Ti daa ki ban gbat linba na boorik tumii, laa nyii yoo nba ki Israel teeb din nyii Ijipt nawa. Ti dukin fanu ki jiin li po. Ti saa teen nlee?”
30 Todos os que testemunharam aquilo, disseram: Jamais se fez ou se viu tal coisa, desde que Israel subiu do Egito até este dia. Ponderai bem isto, deliberei e pronunciai-vos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.