Juízes 19

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Liifai jasɔɔe din kɔɔ Efraim yent nba mɔk kunkona na ni, ki din mɔk u poobik ki u nyii Betlehem, ki li be Juda tiŋ ni. Israel teeb din ki mɔk bat li yoo.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Poo na wutoor din tan doo u paak, ki u nyikɔ ŋaan chiar ŋmat u baa ŋaak Betlehem, Juda tiŋ ni, ki din saa be leŋ ŋmaarii ŋanna.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 Ki u sɔrɔ din tan wei baar a wun kun nanɔ, ki tɔk nan u ŋaatoontunnɔ nan bonii banlee. Ki poo na saan nanɔ u baa boor, ki u baa saa la jɔɔ na, ki gaarɔ nan parpeenn.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 U baa na din gɔɔr jɔɔ maŋ, ki u dɔɔr daa ŋantaa, ki di ki bia nyu.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Ki daaŋanna daar, ki bi fiir sanyapob ni a bin kun, ki poo na baa yet u diamm a, “Gaat siar ki di, ki a gbanant n maak, ki a fit kun.”
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 Ki bi jab banlee lakin kar, ki dii ki bia nyuu, ki li poor po ki poo na baa yetib a, “Biat man ki dɔɔr nyiɔk na ki nian i mɔŋ.”
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Ki Liifai nirɔ na fiir a wun kun, ki u diamm na gɔɔrɔ, ki u tat dɔɔr.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 Laa yent sanyiɔk daaŋanŋmu daar ki u fiir a wun kun, ki poo na baa bia gɔɔrɔ ki yet a, “Dimin, ki bia nyu. Guut ki tan kun yenlekir.” Ki bi jab banlee lakin dii ki bia nyuu.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Ki jɔɔ na nan u ŋaapoo nan u ŋaatoontunnɔ na nba fiir a bin kun yoo nba, ki poo na baa yet a, “Gotirii, li bɔnna, yoo gara, dɔɔt man, ki nian i mɔŋ, ki won fiir kun sanyiɔk ni.”
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Ki jɔɔ na ji ki loon wun biar ki dɔɔr. Ki ŋɔɔ nan u poo na, nan bi ŋaatoontunna na fiir, ki soor sɔnu nan bi bonii banlee, ki took Jerusalem.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Baa saa per Jerusalem, ki yonnu siik jɔɔr, ki daabir na bet u chanbaa a, “Ŋaant ki tin biar ki dɔɔr Jebus teeb doo na ni.”
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Ki u chanbaa na yet a, “Aaii, ti kan kɔɔ booru nba ki tee Israel teeb doo ni. Ti saa saan Gibea-e,”
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 ki bia yet pukin a, “Ii waana, yabit ki tin baar Gibea koo Rama, ki dɔɔr digbana maŋ yenn ni nyiɔk na.”
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Ki bi somm gar Jerusalem, ki saa per Gibea, Benjaminn booru yent ni, ki li bɔnt.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Ki bi ŋaa sɔnu ŋaan saan doo ni, a bin saa dɔɔr, ki saan kar doo sinsuuk ni, ki sɔɔ ki jiib ki gaarib saauŋu.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 Laa bɔnt yoo nba, ki jakper nna nyii u kpaab ni ki kun, ŋaan u din nyii Efraim kunkona tiŋ na nie, ki kɔɔ Gibea doo ni. Doo na niib din tee Benjaminn boorue.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Ki jakper na got ki bann nan sunsommtɔɔe kar doo sinsuuk ni na, ki u boiɔ a, “A nyii lee, ki saa lia?”
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Ki Liifai nirɔ na jiin a, “Ti nyii Betlehem-e, Juda yent ni, ki mɔtana ti saa kunkona doo Efraim-e. Leŋe tee n doo. Sɔɔ lek ki fit gaarit saauŋ u ŋaak ni.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do ­SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Ti mɔk kaka nan mɔɔt ki saa tur ti bonii, ki timm nan ti daabir mɔk jeet nan tilɔɔna daan ki saa di ki nyu. Min nan n ŋaapoo nan n daabir ji kii loon siari.”
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Ki jakper na yet a, “N saa gaari n ŋaak ni. N saa goti fanu; i kan fit dɔɔr doo sinsuuk ni na,”
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 ki jiib, ki kun namm u ŋaak ni, ki saa dinn bi bonii, ki turib nyun ki bi wur, ki bia dii jeet.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 Baa yaa bin foi yoo nba, ki jasiab nna tee nitont ki nyii doo na ni, ki baar lint ŋaak na, ki boo yaŋir gann, ki beer jakper na a, “Jiin jɔɔ nba be nna na ki turit ki tin dɔɔ nanɔ.”
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Ki jakper na nyii nanyer ki yetib a, “Aaii, n yɔɔsnba, i daa tuun bonbibooru na. Jɔɔ maŋ tee n ŋaasaamɔ na, i daa tuun fei bont na.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Gotirii, n sapaanmunne na, nan jɔɔ maŋ pooe na. N saa nyinnib ki turi ki yin dɔɔ namm, ki bia teemm linba kur ki i loon, ŋaan jɔɔ na ŋarin, i daa tuun fei bont na ki teenɔ.”
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Doo na niŋ jab na din ki gbat ki tur jakper na. Ki Liifai jɔɔ na nyinn u poo na, ki turib nanyer, ki jab na fatɔ, ki dɔɔ nanɔ nyiɔk na kur, ki li tan yent.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Li sanyafaar, poo na nyii ki ŋmat u sɔrɔ nba be ŋaak nba na ni, ki baa li yaŋir tammɔb ni, ki li tan yentɔ.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Ki poo na sɔrɔ fiir li sanyiɔk ni, ki loot gann a wun nyi saan u sɔnu, ki la u poo na dɔɔ ŋaak na nanyer po, ki u nii tant ki saa yaa lin sii tammɔkɔr.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Ki jɔɔ na yet u poo na a, “Fiit, ki tin saan.” Ki poo na ki jiin siar. Ki jɔɔ na jiiu ki paanɔ boŋ na paak, ki soor sɔnu ki kun.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Baa saa baar ŋaak, ki u jii jukbik, ki pot u poo na gbanant kuna piik nan ŋanlee, ki jii kunn kunn ki tur Israel booru piik nan ŋanlee na.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Niib na kur nba la nna na, ki bi yet a, “Ti daa ki ban gbat linba na boorik tumii, laa nyii yoo nba ki Israel teeb din nyii Ijipt nawa. Ti dukin fanu ki jiin li po. Ti saa teen nlee?”
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.