Juízes 19
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARC
1 Liifai jasɔɔe din kɔɔ Efraim yent nba mɔk kunkona na ni, ki din mɔk u poobik ki u nyii Betlehem, ki li be Juda tiŋ ni. Israel teeb din ki mɔk bat li yoo.
1 Aconteceu também, naqueles dias em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma mulher concubina, de Belém de Judá.
2 Poo na wutoor din tan doo u paak, ki u nyikɔ ŋaan chiar ŋmat u baa ŋaak Betlehem, Juda tiŋ ni, ki din saa be leŋ ŋmaarii ŋanna.
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e foi dele para casa de seu pai, a Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 Ki u sɔrɔ din tan wei baar a wun kun nanɔ, ki tɔk nan u ŋaatoontunnɔ nan bonii banlee. Ki poo na saan nanɔ u baa boor, ki u baa saa la jɔɔ na, ki gaarɔ nan parpeenn.
3 E seu marido se levantou e partiu após ela, para lhe falar conforme o seu coração e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele, e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 U baa na din gɔɔr jɔɔ maŋ, ki u dɔɔr daa ŋantaa, ki di ki bia nyu.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve e ficou com ele três dias; e comeram, e beberam, e passaram ali a noite.
5 Ki daaŋanna daar, ki bi fiir sanyapob ni a bin kun, ki poo na baa yet u diamm a, “Gaat siar ki di, ki a gbanant n maak, ki a fit kun.”
5 E sucedeu que, ao quarto dia pela manhã, madrugaram, e ele levantou-se para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Conforta o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 Ki bi jab banlee lakin kar, ki dii ki bia nyuu, ki li poor po ki poo na baa yetib a, “Biat man ki dɔɔr nyiɔk na ki nian i mɔŋ.”
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Ki Liifai nirɔ na fiir a wun kun, ki u diamm na gɔɔrɔ, ki u tat dɔɔr.
7 Porém o homem levantou-se para partir, mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 Laa yent sanyiɔk daaŋanŋmu daar ki u fiir a wun kun, ki poo na baa bia gɔɔrɔ ki yet a, “Dimin, ki bia nyu. Guut ki tan kun yenlekir.” Ki bi jab banlee lakin dii ki bia nyuu.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia e ambos juntos comeram.
9 Ki jɔɔ na nan u ŋaapoo nan u ŋaatoontunnɔ na nba fiir a bin kun yoo nba, ki poo na baa yet a, “Gotirii, li bɔnna, yoo gara, dɔɔt man, ki nian i mɔŋ, ki won fiir kun sanyiɔk ni.”
9 Então, o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia se abaixa, e já a tarde vem entrando; peço-te que aqui passes a noite; eis que já o dia vai acabando; passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e, amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar, e vai-te para a tua tenda.
10 Ki jɔɔ na ji ki loon wun biar ki dɔɔr. Ki ŋɔɔ nan u poo na, nan bi ŋaatoontunna na fiir, ki soor sɔnu nan bi bonii banlee, ki took Jerusalem.
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e veio até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Baa saa per Jerusalem, ki yonnu siik jɔɔr, ki daabir na bet u chanbaa a, “Ŋaant ki tin biar ki dɔɔr Jebus teeb doo na ni.”
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 Ki u chanbaa na yet a, “Aaii, ti kan kɔɔ booru nba ki tee Israel teeb doo ni. Ti saa saan Gibea-e,”
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas passaremos até Gibeá.
13 ki bia yet pukin a, “Ii waana, yabit ki tin baar Gibea koo Rama, ki dɔɔr digbana maŋ yenn ni nyiɔk na.”
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Ki bi somm gar Jerusalem, ki saa per Gibea, Benjaminn booru yent ni, ki li bɔnt.
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 Ki bi ŋaa sɔnu ŋaan saan doo ni, a bin saa dɔɔr, ki saan kar doo sinsuuk ni, ki sɔɔ ki jiib ki gaarib saauŋu.
15 E retiraram-se para lá, para entrarem a passar a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Laa bɔnt yoo nba, ki jakper nna nyii u kpaab ni ki kun, ŋaan u din nyii Efraim kunkona tiŋ na nie, ki kɔɔ Gibea doo ni. Doo na niib din tee Benjaminn boorue.
16 E eis que um homem velho vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram, porém, os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 Ki jakper na got ki bann nan sunsommtɔɔe kar doo sinsuuk ni na, ki u boiɔ a, “A nyii lee, ki saa lia?”
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este passageiro na praça da cidade; e disse o velho: Para onde vais e de onde vens?
18 Ki Liifai nirɔ na jiin a, “Ti nyii Betlehem-e, Juda yent ni, ki mɔtana ti saa kunkona doo Efraim-e. Leŋe tee n doo. Sɔɔ lek ki fit gaarit saauŋ u ŋaak ni.
18 E ele lhe disse: Passamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou, porquanto fui a Belém de Judá; porém, agora, vou à casa do Senhor , e ninguém há que me recolha em casa,
19 Ti mɔk kaka nan mɔɔt ki saa tur ti bonii, ki timm nan ti daabir mɔk jeet nan tilɔɔna daan ki saa di ki nyu. Min nan n ŋaapoo nan n daabir ji kii loon siari.”
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Ki jakper na yet a, “N saa gaari n ŋaak ni. N saa goti fanu; i kan fit dɔɔr doo sinsuuk ni na,”
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 ki jiib, ki kun namm u ŋaak ni, ki saa dinn bi bonii, ki turib nyun ki bi wur, ki bia dii jeet.
21 E trouxe-o a sua casa e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 Baa yaa bin foi yoo nba, ki jasiab nna tee nitont ki nyii doo na ni, ki baar lint ŋaak na, ki boo yaŋir gann, ki beer jakper na a, “Jiin jɔɔ nba be nna na ki turit ki tin dɔɔ nanɔ.”
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Ki jakper na nyii nanyer ki yetib a, “Aaii, n yɔɔsnba, i daa tuun bonbibooru na. Jɔɔ maŋ tee n ŋaasaamɔ na, i daa tuun fei bont na.
23 E o homem, senhor da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus! Ora, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 Gotirii, n sapaanmunne na, nan jɔɔ maŋ pooe na. N saa nyinnib ki turi ki yin dɔɔ namm, ki bia teemm linba kur ki i loon, ŋaan jɔɔ na ŋarin, i daa tuun fei bont na ki teenɔ.”
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele tirarei para fora; humilhai-as a elas e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais loucura semelhante.
25 Doo na niŋ jab na din ki gbat ki tur jakper na. Ki Liifai jɔɔ na nyinn u poo na, ki turib nanyer, ki jab na fatɔ, ki dɔɔ nanɔ nyiɔk na kur, ki li tan yent.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, aquele homem pegou da sua concubina e lha tirou para fora; e eles a conheceram, e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 Li sanyafaar, poo na nyii ki ŋmat u sɔrɔ nba be ŋaak nba na ni, ki baa li yaŋir tammɔb ni, ki li tan yentɔ.
26 E, ao romper da manhã, veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Ki poo na sɔrɔ fiir li sanyiɔk ni, ki loot gann a wun nyi saan u sɔnu, ki la u poo na dɔɔ ŋaak na nanyer po, ki u nii tant ki saa yaa lin sii tammɔkɔr.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Ki jɔɔ na yet u poo na a, “Fiit, ki tin saan.” Ki poo na ki jiin siar. Ki jɔɔ na jiiu ki paanɔ boŋ na paak, ki soor sɔnu ki kun.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém não respondeu; então, pô-la sobre o jumento, e levantou-se o homem, e foi-se para o seu lugar.
29 Baa saa baar ŋaak, ki u jii jukbik, ki pot u poo na gbanant kuna piik nan ŋanlee, ki jii kunn kunn ki tur Israel booru piik nan ŋanlee na.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes e enviou-os por todos os termos de Israel.
30 Niib na kur nba la nna na, ki bi yet a, “Ti daa ki ban gbat linba na boorik tumii, laa nyii yoo nba ki Israel teeb din nyii Ijipt nawa. Ti dukin fanu ki jiin li po. Ti saa teen nlee?”
30 E sucedeu que cada um que tal via dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto no coração, considerai e falai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.