Juízes 11

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jefta din tee tɔbfaarɔe, ki u baa tee Gilead, ki u naa tee jantonn.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Ki u baa Gilead nan u ŋaapoo mar bonjai ki pukin. Bonjai na nba din tan kpaat yoo nba, ki bi ber Jefta ki nyinnɔ bi ŋaak ni. Bi din yetɔ a, “A kan di faar ti ŋaak na ni, kimaan a tee pooganɔ bike.”
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Ki Jefta nyik u ninjamm na, ŋaan saan kɔɔ Tob tiŋ ni. Leŋe ki niyana nna tan baar u boor ki waa u poor.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Li din yann waamewa ki Amonn teeb na fiin tɔb nan Israel teeb.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Laa din teen nna maŋ, ki Gilead teeb saakab saan a bin saa jii Jefta, Tob tiŋ ni, ki jen nanɔ.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Bi din betɔ a, “Ii saa na ki tan liit ti tɔɔnn, ki tin kɔn nan Amonn teeb.”
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Ki Jefta jiin a, “I bo ki namin kaa ki ber nyinnin n baa ŋaaki-i? Bee ki i ji baat n boor mɔtana na ki yaa i be mukir ni?”
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Ki bi yetɔ a, “Ti la nnawa, ŋaan ti ji baar a boor mɔtana, a fan tɔk nante ki tin kɔn nan Amonn teeb, ki a sii tee ti yudaanɔ, Gilead yent kur po.”
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Ki Jefta yetib a, “Li-i tee ki n ŋmat nani ki saa kɔn nan Amonn teeb, ki Yennu sommin ki n nyannib, i set saa te ki man teen i doo diarɔwa-a?”
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Ki bi jiin a, “Ti saka. Yennu-e tee ti siara.”
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Ki Jefta fiir wei Gilead saakab na, ki niib na saa teenɔ bi diarɔɔ nan tɔɔndaanɔ. Ki Jefta ŋamm ki pak u mɔmaan ki turib, Yennu boor, Mispa doo ni.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Tɔn, ki Jefta tun toomii Amonn bat boor ki boi a, “Bee paake ki a kɔn nanti?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Ki Amonn bat na jiin Jefta toomii na a, “Yoo nba ki Israel teeb din nyii Ijipt, bi din gaar n tiŋ, ki li nyii Arnonn mɔkir ki saan tuu Jabok mɔkir. Jiint ki turin soon nna.”
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Ki Jefta bia ŋamm tun toomii, ki bi ŋmat Amonn bat boor
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 ki saa yet a, “Li ki tee mɔnii nan Israel teeb din gaar Moab tiŋ, koo Amonn tiŋi.
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Linba teene na, Israel teeb nba din nyii Ijipt na, bi din somm ki gar kunkoouk paak, ki saa baar Mɔkmuŋ, ki bia gar ki saa tuu Kades.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Tɔn, ki Israel teeb tun toomii, ki bi saan Edom bat boor, a wun sak ki bin somm ki gar u tiŋ ni, ki Edom bat din ki sak nna. Ki bi bia tun toomii ki bi saan Moab bat boor, ki u mun bia saa yêt, ki Israel teeb ji biar ki kar Kades.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 Ki bi ji din tan fiir ki somm kunkoouk na paak, ki kook ki lintir Edom tiŋ nan Moab tiŋ, nan baa tan baar Moab tiŋ yondo po, ki kar Arnonn mɔkir yakleer na po. Bi din ki kɔɔ Moab tiŋ ni, kimaan Moab kpaar din ter nan Arnonn kpaare.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 Tɔn, ki Israel teeb tun toomii ki bi saan bat Sihonn boor, wunba tee Amor teeb bat ki kɔɔ Hesbonn na, ki saa yet a wun sak ki bin somm ki gar u tiŋ ni, ki fit kɔɔ bi yar ni.
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Ki Sihonn ki teen Israel teeb yada, ki din ki sak nan bin gar u tiŋ ni, ki taan u kunkɔnkɔnna kur, ki saan chaan u kaaŋ Jahas, ki ji kɔn nan Israel teeb.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 Ki Israel teeb Yomdaanɔ Yennu ŋamm tur Israel jab paŋ, ki bi kɔn nyann Sihonn nan u kunkɔnkɔnna, ki fat tiŋ nba ki Amor teeb din kɔɔ na,
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 ki yent Amor tiŋ kur, laa nyii Arnonn mɔkir niigaŋ po ki saan tuu Jabok mɔkir, niidiitu po, ki bia nyii kunkoouk, yondo po, ki saan tuu Jɔɔdann mɔkir, yonbaa po.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Israel teeb Yomdaanɔ Yennu-e din ber ki nyinn Amor teeb ki tur u niib Israel teeb na.
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 A loon ki a yabir ki gaare-e? A saa fit kii dia linba ki a tingbann Kemos tura na. Linba mun ki Yennu turit na sii tee ti yar.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 A dukii nan fine chee Sipor bija Balak nba din tee Moab bat na-a? U din ban pakir nan Israel teeb, koo ki kɔn nammi-i?
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Bina kobii ŋantaae na ki Israel teeb kar Hesbonn, nan Aroer, nan doi nba kpiab na, nan digbana nba kur kook Arnonn mɔkir na. Bee teen ki a tuu ki gaanir yoo nba gar na?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 N ki tun biira, ŋaan a biirime na, ki lorin fan faan tɔb na. Ŋaant ki Yennu-ii tee ti butɔɔ, wun gat Israel teeb nan Amonn teeb sinsuuk ni.”
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Ki Amonn bat na ki fiint mɔmaan nba ki Jefta tun toomii ki betɔ na po.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Ki Yennu Seek sik Jefta paak, ki u fiir ki gar Gilead nan Manase yentnba ni, ki ŋmat jen Mispa, Gilead yent ni, ki nyii leŋ ki ji took Amonn teeb.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Jefta din senn mɔsonn ki tur Yennu a, “Li-i tee ki a jii Amonn teeb na ki kubin n nuu ni,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 ki n kɔn nyann ki ŋmat kun, ki wunba nyii n ŋaak ni ki tookin sinsinn, li daanɔ sii tee fin Yennu yɔɔe. N saa jiiu ki mann mujoonu maruŋ ki tura.”
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Tɔn, ki Jefta fiir ki poot mɔkir na a wun kɔn nan Amonn teeb, ki Yennu turɔ nyannu.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 U din biir digbana piinlee, laa nyii Aroer ki saan tuu Minif, ki bia gar baar Abel Keramim. Ki jab bonchiann kpo, ki Israel jab nyann Amonn jab na.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Jefta nba ŋmat ki kun Mispa na, ki u bipoo nyii ŋaak ni, ki waa waak, ki bia ŋakin siiyak, ki tookitɔ. U kuukɔɔe din tee u bik. Ŋɔɔ-i kaa, u ji ki mɔk bonjak, koo bonpooki.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Waa la u bipoo yoo nba, ki u pat u liant nan parbiir, ŋaan yikin a, “N bipoo, a turin parbiira. Bee ki a te ki li toŋin nna? N senn mɔsonn ki tur Yennu-wa, n kan fit biirir.”
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Ki u bipoo na yet a, “N baa, li-i tee ki a senn mɔsonn ki tur Yennu, teentin nna, kimaan Yennu-e te ki a nyann a datai Amonn teeb na.”
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Ki u bipoo na bia yet a, “N mei bonyennkɔɔe, a turin ŋmaarii ŋanlee, ki min nan n sapaan-yɔɔsnba n saan muuk ni, ki lin kunkona ni, ki bui fabin, kimaan n kan kun jabi.”
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Ki u baa yetɔ a, “A saa fit kii saa,” ki te ki u yaat ŋmaarii ŋanlee, ki ŋɔɔ nan u bonpolei saan muuk ni, ki saa lin kunkona paak ki fabin, kimaan waa kan kun jab, ki bia kan mar bik ŋaan kpo na paak.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Ŋmaarii ŋanlee na poor po, ki u jen u baa boor, ki u jiiu ki tun nan waa sat mɔb ki tur Yennu biaŋinba na, ki u tee sapaanmunn.
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 nan binn nɔɔk ni, Israel sapaamm tuu saa nyi ki kɔɔ muuk daaŋanna, ki fabin ki tiar Gilead nirɔ nba tee Jefta bipoo na po.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.