Juízes 11

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jefta din tee tɔbfaarɔe, ki u baa tee Gilead, ki u naa tee jantonn.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho de uma prostituta; mas Gileade gerara a Jefté.
2 Ki u baa Gilead nan u ŋaapoo mar bonjai ki pukin. Bonjai na nba din tan kpaat yoo nba, ki bi ber Jefta ki nyinnɔ bi ŋaak ni. Bi din yetɔ a, “A kan di faar ti ŋaak na ni, kimaan a tee pooganɔ bike.”
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos, e, sendo os filhos desta mulher já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 Ki Jefta nyik u ninjamm na, ŋaan saan kɔɔ Tob tiŋ ni. Leŋe ki niyana nna tan baar u boor ki waa u poor.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos se ajuntaram a Jefté, e saíam com ele.
4 Li din yann waamewa ki Amonn teeb na fiin tɔb nan Israel teeb.
4 E aconteceu que, depois de algum tempo, os filhos de Amom pelejaram contra Israel.
5 Laa din teen nna maŋ, ki Gilead teeb saakab saan a bin saa jii Jefta, Tob tiŋ ni, ki jen nanɔ.
5 E sucedeu que, como os filhos de Amom pelejassem contra Israel, foram os anciãos de Gileade buscar a Jefté na terra de Tobe.
6 Bi din betɔ a, “Ii saa na ki tan liit ti tɔɔnn, ki tin kɔn nan Amonn teeb.”
6 E disseram a Jefté: Vem, e sê o nosso chefe; para que combatamos contra os filhos de Amom.
7 Ki Jefta jiin a, “I bo ki namin kaa ki ber nyinnin n baa ŋaaki-i? Bee ki i ji baat n boor mɔtana na ki yaa i be mukir ni?”
7 Porém Jefté disse aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes a mim, e não me expulsastes da casa de meu pai? Por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Ki bi yetɔ a, “Ti la nnawa, ŋaan ti ji baar a boor mɔtana, a fan tɔk nante ki tin kɔn nan Amonn teeb, ki a sii tee ti yudaanɔ, Gilead yent kur po.”
8 E disseram os anciãos de Gileade a Jefté: Por isso tornamos a ti, para que venhas conosco, e combatas contra os filhos de Amom; e nos sejas por chefe sobre todos os moradores de Gileade.
9 Ki Jefta yetib a, “Li-i tee ki n ŋmat nani ki saa kɔn nan Amonn teeb, ki Yennu sommin ki n nyannib, i set saa te ki man teen i doo diarɔwa-a?”
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me levardes de volta para combater contra os filhos de Amom, e o Senhor mos der diante de mim, então eu vos serei por chefe?
10 Ki bi jiin a, “Ti saka. Yennu-e tee ti siara.”
10 E disseram os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós, e assim o faremos conforme a tua palavra.
11 Ki Jefta fiir wei Gilead saakab na, ki niib na saa teenɔ bi diarɔɔ nan tɔɔndaanɔ. Ki Jefta ŋamm ki pak u mɔmaan ki turib, Yennu boor, Mispa doo ni.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por chefe e príncipe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Tɔn, ki Jefta tun toomii Amonn bat boor ki boi a, “Bee paake ki a kɔn nanti?”
12 E enviou Jefté mensageiros ao rei dos filhos de Amom, dizendo: Que há entre mim e ti, que vieste a mim a pelejar contra a minha terra?
13 Ki Amonn bat na jiin Jefta toomii na a, “Yoo nba ki Israel teeb din nyii Ijipt, bi din gaar n tiŋ, ki li nyii Arnonn mɔkir ki saan tuu Jabok mɔkir. Jiint ki turin soon nna.”
13 E disse o rei dos filhos de Amom aos mensageiros de Jefté: É porque, saindo Israel do Egito, tomou a minha terra, desde Arnom até Jaboque, e ainda até ao Jordão: Restitui-ma agora, em paz.
14 Ki Jefta bia ŋamm tun toomii, ki bi ŋmat Amonn bat boor
14 Porém Jefté prosseguiu ainda em enviar mensageiros ao rei dos filhos de Amom,
15 ki saa yet a, “Li ki tee mɔnii nan Israel teeb din gaar Moab tiŋ, koo Amonn tiŋi.
15 Dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou, nem a terra dos moabitas, nem a terra dos filhos de Amom.
16 Linba teene na, Israel teeb nba din nyii Ijipt na, bi din somm ki gar kunkoouk paak, ki saa baar Mɔkmuŋ, ki bia gar ki saa tuu Kades.
16 Porque, subindo Israel do Egito, andou pelo deserto até ao Mar Vermelho, e chegou até Cades.
17 Tɔn, ki Israel teeb tun toomii, ki bi saan Edom bat boor, a wun sak ki bin somm ki gar u tiŋ ni, ki Edom bat din ki sak nna. Ki bi bia tun toomii ki bi saan Moab bat boor, ki u mun bia saa yêt, ki Israel teeb ji biar ki kar Kades.
17 E Israel enviou mensageiros ao rei dos edomitas, dizendo: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Porém o rei dos edomitas não lhe deu ouvidos; enviou também ao rei dos moabitas, o qual igualmente não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 Ki bi ji din tan fiir ki somm kunkoouk na paak, ki kook ki lintir Edom tiŋ nan Moab tiŋ, nan baa tan baar Moab tiŋ yondo po, ki kar Arnonn mɔkir yakleer na po. Bi din ki kɔɔ Moab tiŋ ni, kimaan Moab kpaar din ter nan Arnonn kpaare.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra dos edomitas e a terra dos moabitas, e veio do nascente do sol à terra dos moabitas, e alojou-se além de Arnom; porém não entrou nos limites dos moabitas, porque Arnom é limite dos moabitas.
19 Tɔn, ki Israel teeb tun toomii ki bi saan bat Sihonn boor, wunba tee Amor teeb bat ki kɔɔ Hesbonn na, ki saa yet a wun sak ki bin somm ki gar u tiŋ ni, ki fit kɔɔ bi yar ni.
19 Mas Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom; e disse-lhe Israel: Deixa-nos, peço-te, passar pela tua terra até ao meu lugar.
20 Ki Sihonn ki teen Israel teeb yada, ki din ki sak nan bin gar u tiŋ ni, ki taan u kunkɔnkɔnna kur, ki saan chaan u kaaŋ Jahas, ki ji kɔn nan Israel teeb.
20 Porém Siom não confiou em Israel para este passar nos seus limites; antes Siom ajuntou todo o seu povo, e se acamparam em Jasa, e combateu contra Israel.
21 Ki Israel teeb Yomdaanɔ Yennu ŋamm tur Israel jab paŋ, ki bi kɔn nyann Sihonn nan u kunkɔnkɔnna, ki fat tiŋ nba ki Amor teeb din kɔɔ na,
21 E o Senhor Deus de Israel deu a Siom, com todo o seu povo, na mão de Israel, que os feriu; e Israel tomou por herança toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 ki yent Amor tiŋ kur, laa nyii Arnonn mɔkir niigaŋ po ki saan tuu Jabok mɔkir, niidiitu po, ki bia nyii kunkoouk, yondo po, ki saan tuu Jɔɔdann mɔkir, yonbaa po.
22 E por herança tomaram todos os limites dos amorreus, desde Arnom até Jaboque, e desde o deserto até ao Jordão.
23 Israel teeb Yomdaanɔ Yennu-e din ber ki nyinn Amor teeb ki tur u niib Israel teeb na.
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e os possuirias tu?
24 A loon ki a yabir ki gaare-e? A saa fit kii dia linba ki a tingbann Kemos tura na. Linba mun ki Yennu turit na sii tee ti yar.
24 Não possuirias tu aquilo que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? Assim possuiremos nós todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 A dukii nan fine chee Sipor bija Balak nba din tee Moab bat na-a? U din ban pakir nan Israel teeb, koo ki kɔn nammi-i?
25 Agora, pois, és tu ainda melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas? Porventura contendeu ele em algum tempo com Israel, ou pelejou alguma vez contra ele?
26 Bina kobii ŋantaae na ki Israel teeb kar Hesbonn, nan Aroer, nan doi nba kpiab na, nan digbana nba kur kook Arnonn mɔkir na. Bee teen ki a tuu ki gaanir yoo nba gar na?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, e em Aroer e nas suas vilas, em todas as cidades que estão ao longo de Arnom, por que o não recuperastes naquele tempo?
27 N ki tun biira, ŋaan a biirime na, ki lorin fan faan tɔb na. Ŋaant ki Yennu-ii tee ti butɔɔ, wun gat Israel teeb nan Amonn teeb sinsuuk ni.”
27 Tampouco pequei eu contra ti! Porém tu usas mal comigo em pelejar contra mim; o Senhor, que é juiz julgue hoje entre os filhos de Israel e entre os filhos de Amom.
28 Ki Amonn bat na ki fiint mɔmaan nba ki Jefta tun toomii ki betɔ na po.
28 Porém o rei dos filhos de Amom não deu ouvidos às palavras que Jefté lhe enviou.
29 Ki Yennu Seek sik Jefta paak, ki u fiir ki gar Gilead nan Manase yentnba ni, ki ŋmat jen Mispa, Gilead yent ni, ki nyii leŋ ki ji took Amonn teeb.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, e atravessou ele por Gileade e Manassés, passando por Mizpá de Gileade, e de Mizpá de Gileade passou até aos filhos de Amom.
30 Jefta din senn mɔsonn ki tur Yennu a, “Li-i tee ki a jii Amonn teeb na ki kubin n nuu ni,
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, e disse: Se totalmente deres os filhos de Amom na minha mão,
31 ki n kɔn nyann ki ŋmat kun, ki wunba nyii n ŋaak ni ki tookin sinsinn, li daanɔ sii tee fin Yennu yɔɔe. N saa jiiu ki mann mujoonu maruŋ ki tura.”
31 Aquilo que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, voltando eu dos filhos de Amom em paz, isso será do Senhor, e o oferecerei em holocausto.
32 Tɔn, ki Jefta fiir ki poot mɔkir na a wun kɔn nan Amonn teeb, ki Yennu turɔ nyannu.
32 Assim Jefté passou aos filhos de Amom, a combater contra eles; e o Senhor os deu na sua mão.
33 U din biir digbana piinlee, laa nyii Aroer ki saan tuu Minif, ki bia gar baar Abel Keramim. Ki jab bonchiann kpo, ki Israel jab nyann Amonn jab na.
33 E os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim; assim foram subjugados os filhos de Amom diante dos filhos de Israel.
34 Jefta nba ŋmat ki kun Mispa na, ki u bipoo nyii ŋaak ni, ki waa waak, ki bia ŋakin siiyak, ki tookitɔ. U kuukɔɔe din tee u bik. Ŋɔɔ-i kaa, u ji ki mɔk bonjak, koo bonpooki.
34 Vindo, pois, Jefté a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a única filha; não tinha ele outro filho nem filha.
35 Waa la u bipoo yoo nba, ki u pat u liant nan parbiir, ŋaan yikin a, “N bipoo, a turin parbiira. Bee ki a te ki li toŋin nna? N senn mɔsonn ki tur Yennu-wa, n kan fit biirir.”
35 E aconteceu que, quando a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ah! filha minha, muito me abateste, e estás entre os que me turbam! Porque eu abri a minha boca ao Senhor, e não tornarei atrás.
36 Ki u bipoo na yet a, “N baa, li-i tee ki a senn mɔsonn ki tur Yennu, teentin nna, kimaan Yennu-e te ki a nyann a datai Amonn teeb na.”
36 E ela lhe disse: Meu pai, tu deste a palavra ao Senhor, faze de mim conforme o que prometeste; pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Ki u bipoo na bia yet a, “N mei bonyennkɔɔe, a turin ŋmaarii ŋanlee, ki min nan n sapaan-yɔɔsnba n saan muuk ni, ki lin kunkona ni, ki bui fabin, kimaan n kan kun jabi.”
37 Disse mais a seu pai: Concede-me isto: Deixa-me por dois meses que vá, e desça pelos montes, e chore a minha virgindade, eu e as minhas companheiras.
38 Ki u baa yetɔ a, “A saa fit kii saa,” ki te ki u yaat ŋmaarii ŋanlee, ki ŋɔɔ nan u bonpolei saan muuk ni, ki saa lin kunkona paak ki fabin, kimaan waa kan kun jab, ki bia kan mar bik ŋaan kpo na paak.
38 E disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então foi ela com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Ŋmaarii ŋanlee na poor po, ki u jen u baa boor, ki u jiiu ki tun nan waa sat mɔb ki tur Yennu biaŋinba na, ki u tee sapaanmunn.
39 E sucedeu que, ao fim de dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o seu voto que tinha feito; e ela não conheceu homem; e daí veio o costume de Israel,
40 nan binn nɔɔk ni, Israel sapaamm tuu saa nyi ki kɔɔ muuk daaŋanna, ki fabin ki tiar Gilead nirɔ nba tee Jefta bipoo na po.
40 Que as filhas de Israel iam de ano em ano lamentar, por quatro dias, a filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.