Juízes 11

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jefta din tee tɔbfaarɔe, ki u baa tee Gilead, ki u naa tee jantonn.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Ki u baa Gilead nan u ŋaapoo mar bonjai ki pukin. Bonjai na nba din tan kpaat yoo nba, ki bi ber Jefta ki nyinnɔ bi ŋaak ni. Bi din yetɔ a, “A kan di faar ti ŋaak na ni, kimaan a tee pooganɔ bike.”
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 Ki Jefta nyik u ninjamm na, ŋaan saan kɔɔ Tob tiŋ ni. Leŋe ki niyana nna tan baar u boor ki waa u poor.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 Li din yann waamewa ki Amonn teeb na fiin tɔb nan Israel teeb.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 Laa din teen nna maŋ, ki Gilead teeb saakab saan a bin saa jii Jefta, Tob tiŋ ni, ki jen nanɔ.
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 Bi din betɔ a, “Ii saa na ki tan liit ti tɔɔnn, ki tin kɔn nan Amonn teeb.”
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Ki Jefta jiin a, “I bo ki namin kaa ki ber nyinnin n baa ŋaaki-i? Bee ki i ji baat n boor mɔtana na ki yaa i be mukir ni?”
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Ki bi yetɔ a, “Ti la nnawa, ŋaan ti ji baar a boor mɔtana, a fan tɔk nante ki tin kɔn nan Amonn teeb, ki a sii tee ti yudaanɔ, Gilead yent kur po.”
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Ki Jefta yetib a, “Li-i tee ki n ŋmat nani ki saa kɔn nan Amonn teeb, ki Yennu sommin ki n nyannib, i set saa te ki man teen i doo diarɔwa-a?”
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Ki bi jiin a, “Ti saka. Yennu-e tee ti siara.”
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Ki Jefta fiir wei Gilead saakab na, ki niib na saa teenɔ bi diarɔɔ nan tɔɔndaanɔ. Ki Jefta ŋamm ki pak u mɔmaan ki turib, Yennu boor, Mispa doo ni.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 Tɔn, ki Jefta tun toomii Amonn bat boor ki boi a, “Bee paake ki a kɔn nanti?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Ki Amonn bat na jiin Jefta toomii na a, “Yoo nba ki Israel teeb din nyii Ijipt, bi din gaar n tiŋ, ki li nyii Arnonn mɔkir ki saan tuu Jabok mɔkir. Jiint ki turin soon nna.”
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Ki Jefta bia ŋamm tun toomii, ki bi ŋmat Amonn bat boor
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 ki saa yet a, “Li ki tee mɔnii nan Israel teeb din gaar Moab tiŋ, koo Amonn tiŋi.
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 Linba teene na, Israel teeb nba din nyii Ijipt na, bi din somm ki gar kunkoouk paak, ki saa baar Mɔkmuŋ, ki bia gar ki saa tuu Kades.
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 Tɔn, ki Israel teeb tun toomii, ki bi saan Edom bat boor, a wun sak ki bin somm ki gar u tiŋ ni, ki Edom bat din ki sak nna. Ki bi bia tun toomii ki bi saan Moab bat boor, ki u mun bia saa yêt, ki Israel teeb ji biar ki kar Kades.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 Ki bi ji din tan fiir ki somm kunkoouk na paak, ki kook ki lintir Edom tiŋ nan Moab tiŋ, nan baa tan baar Moab tiŋ yondo po, ki kar Arnonn mɔkir yakleer na po. Bi din ki kɔɔ Moab tiŋ ni, kimaan Moab kpaar din ter nan Arnonn kpaare.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 Tɔn, ki Israel teeb tun toomii ki bi saan bat Sihonn boor, wunba tee Amor teeb bat ki kɔɔ Hesbonn na, ki saa yet a wun sak ki bin somm ki gar u tiŋ ni, ki fit kɔɔ bi yar ni.
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 Ki Sihonn ki teen Israel teeb yada, ki din ki sak nan bin gar u tiŋ ni, ki taan u kunkɔnkɔnna kur, ki saan chaan u kaaŋ Jahas, ki ji kɔn nan Israel teeb.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 Ki Israel teeb Yomdaanɔ Yennu ŋamm tur Israel jab paŋ, ki bi kɔn nyann Sihonn nan u kunkɔnkɔnna, ki fat tiŋ nba ki Amor teeb din kɔɔ na,
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 ki yent Amor tiŋ kur, laa nyii Arnonn mɔkir niigaŋ po ki saan tuu Jabok mɔkir, niidiitu po, ki bia nyii kunkoouk, yondo po, ki saan tuu Jɔɔdann mɔkir, yonbaa po.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Israel teeb Yomdaanɔ Yennu-e din ber ki nyinn Amor teeb ki tur u niib Israel teeb na.
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 A loon ki a yabir ki gaare-e? A saa fit kii dia linba ki a tingbann Kemos tura na. Linba mun ki Yennu turit na sii tee ti yar.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 A dukii nan fine chee Sipor bija Balak nba din tee Moab bat na-a? U din ban pakir nan Israel teeb, koo ki kɔn nammi-i?
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Bina kobii ŋantaae na ki Israel teeb kar Hesbonn, nan Aroer, nan doi nba kpiab na, nan digbana nba kur kook Arnonn mɔkir na. Bee teen ki a tuu ki gaanir yoo nba gar na?
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 N ki tun biira, ŋaan a biirime na, ki lorin fan faan tɔb na. Ŋaant ki Yennu-ii tee ti butɔɔ, wun gat Israel teeb nan Amonn teeb sinsuuk ni.”
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Ki Amonn bat na ki fiint mɔmaan nba ki Jefta tun toomii ki betɔ na po.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Ki Yennu Seek sik Jefta paak, ki u fiir ki gar Gilead nan Manase yentnba ni, ki ŋmat jen Mispa, Gilead yent ni, ki nyii leŋ ki ji took Amonn teeb.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Jefta din senn mɔsonn ki tur Yennu a, “Li-i tee ki a jii Amonn teeb na ki kubin n nuu ni,
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 ki n kɔn nyann ki ŋmat kun, ki wunba nyii n ŋaak ni ki tookin sinsinn, li daanɔ sii tee fin Yennu yɔɔe. N saa jiiu ki mann mujoonu maruŋ ki tura.”
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Tɔn, ki Jefta fiir ki poot mɔkir na a wun kɔn nan Amonn teeb, ki Yennu turɔ nyannu.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 U din biir digbana piinlee, laa nyii Aroer ki saan tuu Minif, ki bia gar baar Abel Keramim. Ki jab bonchiann kpo, ki Israel jab nyann Amonn jab na.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 Jefta nba ŋmat ki kun Mispa na, ki u bipoo nyii ŋaak ni, ki waa waak, ki bia ŋakin siiyak, ki tookitɔ. U kuukɔɔe din tee u bik. Ŋɔɔ-i kaa, u ji ki mɔk bonjak, koo bonpooki.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 Waa la u bipoo yoo nba, ki u pat u liant nan parbiir, ŋaan yikin a, “N bipoo, a turin parbiira. Bee ki a te ki li toŋin nna? N senn mɔsonn ki tur Yennu-wa, n kan fit biirir.”
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 Ki u bipoo na yet a, “N baa, li-i tee ki a senn mɔsonn ki tur Yennu, teentin nna, kimaan Yennu-e te ki a nyann a datai Amonn teeb na.”
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 Ki u bipoo na bia yet a, “N mei bonyennkɔɔe, a turin ŋmaarii ŋanlee, ki min nan n sapaan-yɔɔsnba n saan muuk ni, ki lin kunkona ni, ki bui fabin, kimaan n kan kun jabi.”
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 Ki u baa yetɔ a, “A saa fit kii saa,” ki te ki u yaat ŋmaarii ŋanlee, ki ŋɔɔ nan u bonpolei saan muuk ni, ki saa lin kunkona paak ki fabin, kimaan waa kan kun jab, ki bia kan mar bik ŋaan kpo na paak.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Ŋmaarii ŋanlee na poor po, ki u jen u baa boor, ki u jiiu ki tun nan waa sat mɔb ki tur Yennu biaŋinba na, ki u tee sapaanmunn.
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 nan binn nɔɔk ni, Israel sapaamm tuu saa nyi ki kɔɔ muuk daaŋanna, ki fabin ki tiar Gilead nirɔ nba tee Jefta bipoo na po.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.