Josué 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC
1 Yoo nba na, ki batnba nba be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po na kur gbat Israel teeb nyannu na po, binba be kunkona doi ni, nan li kunkonbis doi ni, nan binba be Sinsuuk ni mɔkgbeŋir gbianu na, ki saan ki saa tuu Lebanonn tingbouŋ, ŋamme din tee Hef teeb bat, nan Amor teeb bat, nan Keenann teeb bat, nan Peris teeb bat, nan Hif teeb bat, nan Jebus teeb bat.
1 À notícia de tais acontecimentos, todos os reis de além do Jordão, da montanha e da planície, do litoral do mar Grande defronte do Líbano, os hiteus, os amorreus, os cananeus, os ferezeus,
2 Ki bi taan mɔb, ki jii bi kunkɔnkɔnna a bin kɔn nan Joosua nan Israel teeb na.
2 os heveus e os jebuseus coligaram-se para combater Josué e Israel.
3 Ŋaan ki Gibeonn niib nba tee Hef teeb na gbat Joosua nba tun Jeriko nan Ai biaŋinba,
3 Mas os habitantes de Gabaon, sabendo o que Josué tinha feito a Jericó e a Hai, usaram de astúcia.
4 ki bi lor a bin kpannɔ. Bi din kpaan jesiate, ki wuun bɔtochiat ni, ki bia jii daan ki liak dalenkpera ni, ki jinn bi bonii.
4 Puseram-se a caminho, munidos de provisões, seus jumentos carregados de sacos velhos, e odres de vinho rotos e recosidos.
5 Bi din lia tachiate, ki bia pir taasachiat, ki bi jeet nba ki bi dia na koor ki nyiit nyana.
5 Levavam nos pés calçado muito velho e remendado, vestiam-se de roupas muito usadas, e o pão de suas provisões estava seco e estragado.
6 Ŋanne ki bi fiir saan Joosua nan Israel teeb kaaŋ na ni, Gilgal doo ni, ki saa yet ŋɔɔ nan Israel teeb na a, “Ti nyii digbanbanfɔkirewa, ki baar a timm nan fin n taan mɔb.”
6 Foram assim ter com Josué no acampamento de Gálgala, e disseram-lhe, bem como a todo o Israel: Viemos de uma terra longínqua; fazei aliança conosco.
7 Ŋaan ki Israel jab na yet a, “Bee saa teen ki timm nan yimm n taan mɔbi? Li ki gar i doo kpia nnae.”
7 Os israelitas responderam: Talvez habiteis perto de nós; como, pois, poderíamos fazer aliança convosco?
8 Ŋanne ki bi yet Joosua a, “Ti tee a daabae.”
8 Mas eles disseram a Josué: Somos teus servos. Josué disse-lhes: Quem sois vós? De onde vindes? Eles responderam-lhe:
9 Ki bi pakɔ a, “Chanbaa, ti nyii digbanbanfɔkirewa, kimaan ti gbat a Yomdaanɔ Yennu poe. Ti gbat linba kur ki u tun Ijipt tiŋ ni,
9 Teus servos vêm de uma terra muito distante por causa do nome do Senhor, teu Deus; pois ouvimos falar dele e de tudo o que fez no Egito,
10 nan waa tun linba ki tur Amor batnba banlee nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po na, ŋamme tee Hesbonn bat Sihonn, nan Basann bat Og, ki u din be Astarof doo ni.
10 e de como tratou os dois reis dos amorreus além do Jordão, Seon, rei de Hesebon e Og, rei de Basã, que moravam em Astarot.
11 Ti tɔɔndamm nan binba kur be ti tiŋ ni betit a ti kpaan jeet ki teen sɔnu siir ki baar tan pak nana. Bi betit a ti jii ti mɔŋ ki tura ŋaan pak nana, ki fan taan mɔb nant.
11 Por isso, nossos anciãos e todos os habitantes de nossa terra nos disseram: tomai convosco provisões para o caminho, ide ao seu encontro e dizei-lhes: somos vossos servos; fazei aliança conosco.
12 Gotir ti jeet, taa daan nyii ti tiŋ ni yoo nba ki baat a tin tan la-a na, ti jeet na daan tone, ŋaan gotir, li maake ki koor nyiit nyana.
12 Vede o nosso pão. Nós o tínhamos tomado quente quando partimos de nossas casas para vir ter convosco: ei-lo como está agora seco e mofado.
13 Yoo nba ki ti wuun daan dalena na ni, li daan tee bonpaanae, ŋaan gotir, li yeer yeera. Sɔnu na fɔkinte te ki ti taasaat nan ti tiat pat ki gbenn.”
13 Estes odres de vinho que tínhamos enchido novos, agora estão rotos e descosidos; nossas vestes e nossos calçados estão gastos por causa da longa viagem que fizemos.
14 Ki Israel jab na ki boi Yennu, ŋaan gaar bi jeet na waan.
14 Os israelitas, sem ter consultado o Senhor, aceitaram as suas provisões.
15 Ki Joosua taan mɔb nan Gibeonn teeb maŋ ki soorib yɔɔs, ki chabib a bii be. Ki Israel teeb tɔɔndamm na senn mɔsonn nan bi saa dia naasinyɔɔsir na.
15 Josué concedeu-lhes a paz e fez com eles uma aliança que lhes assegurava a vida, e os principais da assembléia confirmaram-na com juramento.
16 Bi naasinyɔɔsir mɔsonn na daaŋantaa daare, ki Israel teeb na gbat nan niib maŋ nba kɔɔ sian na ki fɔk nan waama.
16 Três dias depois desse tratado, souberam que aquela gente era vizinha e habitava no meio deles.
17 Ki Israel jab na fiir gaar sɔnu, ki daaŋantaa daar ki bi baar Gibeonn teeb maŋ nba kɔɔ sian, ki bi digbana tee Gibeonn nan Kefira nan Beerof nan Kiriaf Jearim.
17 Então os israelitas puseram-se a caminho e ao terceiro dia chegaram às suas cidades, cujos nomes são estes: Gabaon, Cafira, Berot e Cariatiarim.
18 Israel teeb na din ki fit kpiib, kimaan bi poŋ din dɔŋ jii Yennu sann ki senn mɔsonn ki turiba, ki Israel teeb na ji nyiir bi tɔɔndamm na.
18 Eles não os feriram por causa do juramento que lhes tinham feito os principais da assembléia em nome do Senhor, Deus de Israel. E toda a assembléia começou a murmurar contra eles.
19 Ŋaan ki bi jiin a, “Ti jii timm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu sann ki senn mɔsonn ki turiba, mɔtana ti kan fit paamm daŋi.
19 Eles responderam: Fizemos-lhes um juramento em nome do Senhor, Deus de Israel, e não podemos tocar neles.
20 Ti mɔsonn na paak, li kpaa talase ki tin nyikib ki bii be, ŋaan ti-i teemm siar, Yennu saa dat ti tubawa.
20 Eis, porém, como havemos de tratá-los: deixá-los-emos vivos, para que não se excite contra nós a ira do Senhor, se faltarmos ao juramento.
21 Ŋaantib ki bii be, ŋaan bi sii chɔɔn daate ki lu nyun ki teent.” Tɔɔndamm na nba ji din lore na.
21 Ficarão vivos, declararam os chefes, mas serão empregados em cortar lenha e carregar água para toda a assembléia. Inteirado da decisão dos chefes,
22 Ki Joosua tur mɔb ki bi baar nan Gibeonn niib na u boor, ki u boib a, “Bee ki i kpannit a i nyii banfɔkirewa, ŋaan ki i doo kpia nna?
22 Josué convocou-os e interpelou-os: Por que nos enganastes dizendo que éreis de uma terra longínqua, quando habitáveis no meio de nós?
23 Linba ki i tun na paak, Yennu biiriwa. I niib sii yɔɔ tee daabae, ki chɔɔn daat, ki bia lu nyun ki baat nann Yenjiantu ŋaak ni.”
23 Agora malditos sejais: vossa servidão não cessará jamais e continuareis a cortar lenha e a carregar água para a casa do meu Deus.
24 Ŋanne ki bi jiin a, “Chanbaa, ti tun nna kimaan ti gbat a li tee barmɔniie nan a Yomdaanɔ Yennu din tur u toontunnɔ Moses mɔb a wun jii tiŋ na kur ki turi ki yin kpi leŋ niib na, ŋaan kii tantir kii saa. Ti tun nna kimaan jaŋmaaniie soorit; ti jee ti tiɔŋ manfoor paake.
24 Eles responderam a Josué: A nós, teus servos, chegou a notícia de que o Senhor teu Deus havia ordenado a Moisés, seu servo, que vos desse toda a terra e exterminasse todos os seus habitantes diante de vós. Tivemos, pois, muito medo à vossa aproximação e, temendo por nossas vidas, tomamos esse expediente.
25 Mɔtana ti be a nuu nie, jiin timm ki tun faa loon biaŋinba.”
25 Agora, eis-nos em tuas mãos; trata-nos como te parecer justo e bom.
26 Linba Joosua din tume na, u din gaaribe, ki ki sak ki Israel teeb kpiibi,
26 Fez Josué como tinha dito, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, que os não mataram.
27 ŋaan teenib daaba, ki bi chɔɔn daat, ki bia lu nyun ki teen Israel teeb na, ki bia saa nann Yennu maruŋ binbintir boor. Nan mɔtana, ŋaan bi bia tuun nnae, siaminba ki Yennu gann ki li tee jiantu boor na.
27 Determinou naquele dia que fossem empregados no serviço da comunidade e do altar, cortando lenha e carregando água para o lugar que o Senhor escolhesse, funções que exercem ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.