Josué 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Yoo nba na, ki batnba nba be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po na kur gbat Israel teeb nyannu na po, binba be kunkona doi ni, nan li kunkonbis doi ni, nan binba be Sinsuuk ni mɔkgbeŋir gbianu na, ki saan ki saa tuu Lebanonn tingbouŋ, ŋamme din tee Hef teeb bat, nan Amor teeb bat, nan Keenann teeb bat, nan Peris teeb bat, nan Hif teeb bat, nan Jebus teeb bat.
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 Ki bi taan mɔb, ki jii bi kunkɔnkɔnna a bin kɔn nan Joosua nan Israel teeb na.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Ŋaan ki Gibeonn niib nba tee Hef teeb na gbat Joosua nba tun Jeriko nan Ai biaŋinba,
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 ki bi lor a bin kpannɔ. Bi din kpaan jesiate, ki wuun bɔtochiat ni, ki bia jii daan ki liak dalenkpera ni, ki jinn bi bonii.
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 Bi din lia tachiate, ki bia pir taasachiat, ki bi jeet nba ki bi dia na koor ki nyiit nyana.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 Ŋanne ki bi fiir saan Joosua nan Israel teeb kaaŋ na ni, Gilgal doo ni, ki saa yet ŋɔɔ nan Israel teeb na a, “Ti nyii digbanbanfɔkirewa, ki baar a timm nan fin n taan mɔb.”
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Ŋaan ki Israel jab na yet a, “Bee saa teen ki timm nan yimm n taan mɔbi? Li ki gar i doo kpia nnae.”
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 Ŋanne ki bi yet Joosua a, “Ti tee a daabae.”
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 Ki bi pakɔ a, “Chanbaa, ti nyii digbanbanfɔkirewa, kimaan ti gbat a Yomdaanɔ Yennu poe. Ti gbat linba kur ki u tun Ijipt tiŋ ni,
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 nan waa tun linba ki tur Amor batnba banlee nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po na, ŋamme tee Hesbonn bat Sihonn, nan Basann bat Og, ki u din be Astarof doo ni.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 Ti tɔɔndamm nan binba kur be ti tiŋ ni betit a ti kpaan jeet ki teen sɔnu siir ki baar tan pak nana. Bi betit a ti jii ti mɔŋ ki tura ŋaan pak nana, ki fan taan mɔb nant.
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Gotir ti jeet, taa daan nyii ti tiŋ ni yoo nba ki baat a tin tan la-a na, ti jeet na daan tone, ŋaan gotir, li maake ki koor nyiit nyana.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Yoo nba ki ti wuun daan dalena na ni, li daan tee bonpaanae, ŋaan gotir, li yeer yeera. Sɔnu na fɔkinte te ki ti taasaat nan ti tiat pat ki gbenn.”
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Ki Israel jab na ki boi Yennu, ŋaan gaar bi jeet na waan.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Ki Joosua taan mɔb nan Gibeonn teeb maŋ ki soorib yɔɔs, ki chabib a bii be. Ki Israel teeb tɔɔndamm na senn mɔsonn nan bi saa dia naasinyɔɔsir na.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Bi naasinyɔɔsir mɔsonn na daaŋantaa daare, ki Israel teeb na gbat nan niib maŋ nba kɔɔ sian na ki fɔk nan waama.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Ki Israel jab na fiir gaar sɔnu, ki daaŋantaa daar ki bi baar Gibeonn teeb maŋ nba kɔɔ sian, ki bi digbana tee Gibeonn nan Kefira nan Beerof nan Kiriaf Jearim.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Israel teeb na din ki fit kpiib, kimaan bi poŋ din dɔŋ jii Yennu sann ki senn mɔsonn ki turiba, ki Israel teeb na ji nyiir bi tɔɔndamm na.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Ŋaan ki bi jiin a, “Ti jii timm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu sann ki senn mɔsonn ki turiba, mɔtana ti kan fit paamm daŋi.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Ti mɔsonn na paak, li kpaa talase ki tin nyikib ki bii be, ŋaan ti-i teemm siar, Yennu saa dat ti tubawa.
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Ŋaantib ki bii be, ŋaan bi sii chɔɔn daate ki lu nyun ki teent.” Tɔɔndamm na nba ji din lore na.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Ki Joosua tur mɔb ki bi baar nan Gibeonn niib na u boor, ki u boib a, “Bee ki i kpannit a i nyii banfɔkirewa, ŋaan ki i doo kpia nna?
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Linba ki i tun na paak, Yennu biiriwa. I niib sii yɔɔ tee daabae, ki chɔɔn daat, ki bia lu nyun ki baat nann Yenjiantu ŋaak ni.”
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 Ŋanne ki bi jiin a, “Chanbaa, ti tun nna kimaan ti gbat a li tee barmɔniie nan a Yomdaanɔ Yennu din tur u toontunnɔ Moses mɔb a wun jii tiŋ na kur ki turi ki yin kpi leŋ niib na, ŋaan kii tantir kii saa. Ti tun nna kimaan jaŋmaaniie soorit; ti jee ti tiɔŋ manfoor paake.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Mɔtana ti be a nuu nie, jiin timm ki tun faa loon biaŋinba.”
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Linba Joosua din tume na, u din gaaribe, ki ki sak ki Israel teeb kpiibi,
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 ŋaan teenib daaba, ki bi chɔɔn daat, ki bia lu nyun ki teen Israel teeb na, ki bia saa nann Yennu maruŋ binbintir boor. Nan mɔtana, ŋaan bi bia tuun nnae, siaminba ki Yennu gann ki li tee jiantu boor na.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.