Josué 9
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NAA
1 Yoo nba na, ki batnba nba be Jɔɔdann mɔkir yonbaa po na kur gbat Israel teeb nyannu na po, binba be kunkona doi ni, nan li kunkonbis doi ni, nan binba be Sinsuuk ni mɔkgbeŋir gbianu na, ki saan ki saa tuu Lebanonn tingbouŋ, ŋamme din tee Hef teeb bat, nan Amor teeb bat, nan Keenann teeb bat, nan Peris teeb bat, nan Hif teeb bat, nan Jebus teeb bat.
1 Todos os reis que estavam do lado oeste do Jordão, nas montanhas e nas campinas, em toda a costa do mar Grande até o Líbano ficaram sabendo disso. Eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 Ki bi taan mɔb, ki jii bi kunkɔnkɔnna a bin kɔn nan Joosua nan Israel teeb na.
2 Então eles se ajuntaram de comum acordo, para guerrear contra Josué e contra Israel.
3 Ŋaan ki Gibeonn niib nba tee Hef teeb na gbat Joosua nba tun Jeriko nan Ai biaŋinba,
3 Mas os moradores de Gibeão, ouvindo o que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 ki bi lor a bin kpannɔ. Bi din kpaan jesiate, ki wuun bɔtochiat ni, ki bia jii daan ki liak dalenkpera ni, ki jinn bi bonii.
4 usaram de astúcia: foram e se fingiram de embaixadores, levando sacos velhos sobre os seus jumentos e odres de vinho, velhos, rasgados e cheios de remendos,
5 Bi din lia tachiate, ki bia pir taasachiat, ki bi jeet nba ki bi dia na koor ki nyiit nyana.
5 calçando sandálias velhas e remendadas e vestindo roupas velhas. E todo o pão que traziam para comer era seco e bolorento.
6 Ŋanne ki bi fiir saan Joosua nan Israel teeb kaaŋ na ni, Gilgal doo ni, ki saa yet ŋɔɔ nan Israel teeb na a, “Ti nyii digbanbanfɔkirewa, ki baar a timm nan fin n taan mɔb.”
6 Foram a Josué, no arraial, em Gilgal, e lhe disseram, a ele e aos homens de Israel: — Viemos de uma terra distante e queremos que vocês façam uma aliança conosco.
7 Ŋaan ki Israel jab na yet a, “Bee saa teen ki timm nan yimm n taan mɔbi? Li ki gar i doo kpia nnae.”
7 Mas os homens de Israel responderam aos heveus: — Talvez vocês morem aqui perto. Como podemos fazer uma aliança com vocês?
8 Ŋanne ki bi yet Joosua a, “Ti tee a daabae.”
8 Então disseram a Josué: — Somos seus servos. Mas Josué perguntou: — Quem são vocês? De onde vêm?
9 Ki bi pakɔ a, “Chanbaa, ti nyii digbanbanfɔkirewa, kimaan ti gbat a Yomdaanɔ Yennu poe. Ti gbat linba kur ki u tun Ijipt tiŋ ni,
9 Eles responderam: — Estes seus servos vieram de uma terra muito distante, por causa do nome do
10 nan waa tun linba ki tur Amor batnba banlee nba be Jɔɔdann mɔkir yondo po na, ŋamme tee Hesbonn bat Sihonn, nan Basann bat Og, ki u din be Astarof doo ni.
10 e tudo o que fez com os dois reis dos amorreus que estavam do outro lado do Jordão, a saber, Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que estava em Astarote.
11 Ti tɔɔndamm nan binba kur be ti tiŋ ni betit a ti kpaan jeet ki teen sɔnu siir ki baar tan pak nana. Bi betit a ti jii ti mɔŋ ki tura ŋaan pak nana, ki fan taan mɔb nant.
11 Por isso os nossos anciãos e todos os moradores da nossa terra nos disseram: “Levem com vocês alimentos para a viagem e vão ao encontro deles, dizendo: ‘Somos seus servos; façam uma aliança conosco.’
12 Gotir ti jeet, taa daan nyii ti tiŋ ni yoo nba ki baat a tin tan la-a na, ti jeet na daan tone, ŋaan gotir, li maake ki koor nyiit nyana.
12 Este nosso pão nós pegamos em nossas casas quando ainda estava quente, no dia em que saímos para vir falar com vocês, e agora aqui está ele, já seco e bolorento.
13 Yoo nba ki ti wuun daan dalena na ni, li daan tee bonpaanae, ŋaan gotir, li yeer yeera. Sɔnu na fɔkinte te ki ti taasaat nan ti tiat pat ki gbenn.”
13 Estes odres eram novos quando os enchemos de vinho, mas agora já estão rasgados. E estas nossas roupas e estas nossas sandálias já envelheceram, por causa da longa viagem.”
14 Ki Israel jab na ki boi Yennu, ŋaan gaar bi jeet na waan.
14 Então os israelitas aceitaram os alimentos deles e não pediram conselho ao Senhor .
15 Ki Joosua taan mɔb nan Gibeonn teeb maŋ ki soorib yɔɔs, ki chabib a bii be. Ki Israel teeb tɔɔndamm na senn mɔsonn nan bi saa dia naasinyɔɔsir na.
15 Josué concedeu-lhes paz e fez com eles a aliança de lhes poupar a vida; e os chefes da congregação confirmaram isso com juramento.
16 Bi naasinyɔɔsir mɔsonn na daaŋantaa daare, ki Israel teeb na gbat nan niib maŋ nba kɔɔ sian na ki fɔk nan waama.
16 Ao fim de três dias, depois de terem feito a aliança com eles, souberam que eram seus vizinhos e que moravam perto deles.
17 Ki Israel jab na fiir gaar sɔnu, ki daaŋantaa daar ki bi baar Gibeonn teeb maŋ nba kɔɔ sian, ki bi digbana tee Gibeonn nan Kefira nan Beerof nan Kiriaf Jearim.
17 Pois, partindo os filhos de Israel, chegaram às cidades deles ao terceiro dia. E as cidades deles eram Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Israel teeb na din ki fit kpiib, kimaan bi poŋ din dɔŋ jii Yennu sann ki senn mɔsonn ki turiba, ki Israel teeb na ji nyiir bi tɔɔndamm na.
18 Os filhos de Israel não os atacaram, porque os chefes da congregação lhes haviam jurado pelo Senhor , Deus de Israel. Por isso toda a congregação murmurou contra os chefes.
19 Ŋaan ki bi jiin a, “Ti jii timm Israel teeb Yomdaanɔ Yennu sann ki senn mɔsonn ki turiba, mɔtana ti kan fit paamm daŋi.
19 Então todos os chefes disseram a toda a congregação: — Nós juramos a eles pelo
20 Ti mɔsonn na paak, li kpaa talase ki tin nyikib ki bii be, ŋaan ti-i teemm siar, Yennu saa dat ti tubawa.
20 Isto, porém, lhes faremos: vamos deixá-los viver, para que não venha grande ira sobre nós, por causa do juramento que lhes fizemos.
21 Ŋaantib ki bii be, ŋaan bi sii chɔɔn daate ki lu nyun ki teent.” Tɔɔndamm na nba ji din lore na.
21 E os chefes acrescentaram: — Deixem que vivam. E assim eles se tornaram rachadores de lenha e tiradores de água para toda a congregação, como os chefes lhes tinham dito.
22 Ki Joosua tur mɔb ki bi baar nan Gibeonn niib na u boor, ki u boib a, “Bee ki i kpannit a i nyii banfɔkirewa, ŋaan ki i doo kpia nna?
22 Josué chamou os gibeonitas e lhes disse: — Por que vocês nos enganaram, dizendo que moravam bem longe de nós, quando na verdade moram aqui perto?
23 Linba ki i tun na paak, Yennu biiriwa. I niib sii yɔɔ tee daabae, ki chɔɔn daat, ki bia lu nyun ki baat nann Yenjiantu ŋaak ni.”
23 Agora vocês estão sob maldição e entre vocês nunca deixará de haver escravos, rachadores de lenha e tiradores de água para a casa do meu Deus.
24 Ŋanne ki bi jiin a, “Chanbaa, ti tun nna kimaan ti gbat a li tee barmɔniie nan a Yomdaanɔ Yennu din tur u toontunnɔ Moses mɔb a wun jii tiŋ na kur ki turi ki yin kpi leŋ niib na, ŋaan kii tantir kii saa. Ti tun nna kimaan jaŋmaaniie soorit; ti jee ti tiɔŋ manfoor paake.
24 Então eles responderam a Josué: — É que foi anunciado a estes seus servos, como certo, que o
25 Mɔtana ti be a nuu nie, jiin timm ki tun faa loon biaŋinba.”
25 Eis que estamos nas suas mãos; trate-nos segundo lhe parecer bom e reto.
26 Linba Joosua din tume na, u din gaaribe, ki ki sak ki Israel teeb kpiibi,
26 Josué fez como tinha dito e livrou-os das mãos dos filhos de Israel; e não os mataram.
27 ŋaan teenib daaba, ki bi chɔɔn daat, ki bia lu nyun ki teen Israel teeb na, ki bia saa nann Yennu maruŋ binbintir boor. Nan mɔtana, ŋaan bi bia tuun nnae, siaminba ki Yennu gann ki li tee jiantu boor na.
27 Naquele dia, Josué os fez rachadores de lenha e tiradores de água para a congregação e para o altar do Senhor , até o dia de hoje, no lugar que Deus escolhesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.