Isaías 37

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kpanbar Hesekia nba gbat maan na yoo nba, ki u pat u liant nan parbiir, ki lia bɔtoot liant, ki saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni,
1 Tendo o rei Ezequias ouvido isto, rasgou as suas vestes, cobriu-se de pano de saco e entrou na Casa do Senhor .
2 ki tun Eliakim, wunba tee kpanbar ŋaasaakɔɔ na, nan Sebna, wunba tee gbansɔbirɔ, nan mannteeb saakab, a bin saan Amos bija Aisaya, wunba tee Yennu sɔkinii na boor. Bi mun bia din lia bɔtoot liante.
2 Então, enviou a Eliaquim, o mordomo, a Sebna, o escrivão, e aos anciãos dos sacerdotes, com vestes de pano de saco, ao profeta Isaías, filho de Amoz,
3 Waa din turib mɔb nba a bin yet Aisaya-e na a: “Dinna tee biak daare; bi dat ti tuba ki ti dii feiwa. Ti tee nan poo nba tuu yaa wun mar, ŋaan ki paŋ kaa nan matuk nae.
3 os quais lhe dissessem: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, de castigo e de opróbrio; porque filhos são chegados à hora de nascer, e não há força para dá-los à luz.
4 Asiria kpanbar tun u kunkɔnkɔnna saakawakitire, ki u baar sukii Yennu nba fo na. A Yomdaanɔ Yennu n gbat sukit na, ki dat binba sukii na tuba. Li paak, a miar Yennu ti niib nba daa tenn na paak.”
4 Porventura, o Senhor , teu Deus, terá ouvido as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu senhor, enviou para afrontar o Deus vivo, e repreenderá as palavras que o Senhor ouviu; faze, pois, tuas orações pelos que ainda subsistem.
5 Aisaya nba gbat kpanbar Hesekia mɔb yoo nba,
5 Foram, pois, os servos do rei Ezequias ter com Isaías;
6 ki u tur gatu na a, “Yennu beera nan a daa te ki Asiria teeb na jeenta, nan baa yeen a Yennu kan fit tinni na.
6 Isaías lhes disse: Dizei isto a vosso senhor: Assim diz o Senhor : Não temas por causa das palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria blasfemaram contra mim.
7 Ŋɔɔ Yennu saa te ki Asiria kpanbar na n gbat biyaa maan, ki li saa te wun ŋmat kun u tiɔŋ tiŋ ni, ki Yennu n te bin kpiu leŋ.”
7 Eis que meterei nele um espírito, e ele, ao ouvir certo rumor, voltará para a sua terra; e nela eu o farei cair morto à espada.
8 Asiria saakawakitir na din gbat nan u kpanbar na nyii Lakis-a, ki kɔn nan digbann nba kpia nan Lakis, ki bi yir Libna nae, ki u saan leŋ a wun pak nanɔ.
8 Voltou, pois, Rabsaqué e encontrou o rei da Assíria pelejando contra Libna; porque ouvira que o rei já se havia retirado de Laquis.
9 Mɔmaan din baar Asiria teeb na nan Sudann bat Tirhaka gar Ijipt kunkɔnkɔnna tɔɔnn, ki baat a bin worib. Asiria kpanbar na nba gbat nna maŋ, ki u tur Juda kpanbar Hesekia gbouŋ
9 O rei ouviu que, a respeito de Tiraca, rei da Etiópia, se dizia: Saiu para guerrear contra ti. Assim que ouviu isto, enviou mensageiros a Ezequias, dizendo:
10 a wun yetɔ a, “Yennu nba ki a teenɔ yada na paka nan a kan kɔɔ n nuu ni, ŋaan a daa te ki linba na kpanna ni.
10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue nas mãos do rei da Assíria.
11 A gbia linba kur ki Asiria kpanbar tuu tuun ki teen digbana nba kur ki u dukin a wun biirir. A dukin nan a saa fit mir bota-a?
11 Já tens ouvido o que fizeram os reis da Assíria a todas as terras, como as destruíram totalmente; e crês tu que te livrarias?
12 N yeejamm din biir Gosann nan Harann nan Resef doi, ki kpii Bef Edenn niib nba din be Telasar na, ki bi tingbana din ki fit tinnib.
12 Porventura, os deuses das nações livraram os povos que meus pais destruíram: Gozã, Harã, Rezefe e os filhos de Éden, que estavam em Telassar?
13 Digbana nba tee Hamaf nan Arpad nan Sefarfaim nan Hena nan Ifa na kpanbara be lia?”
13 Onde está o rei de Hamate, e o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?
14 Ki kpanbar Hesekia gaar gbouŋ na toomiinba na boor, ki karin. Li poor po ki u saan Yenjiantu ŋasaakak ni, ki saa paan gbouŋ maŋ Yennu tɔɔnn,
14 Tendo Ezequias recebido a carta das mãos dos mensageiros, leu-a; então, subiu à Casa do Senhor , estendeu-a perante o Senhor
15 ŋaan miar Yennu a,
15 e orou ao Senhor , dizendo:
16 “Yabint Yomdaanɔ, timm Israel teeb Yennu nba kar a naan binbintir paak, bona nba mɔk kpinkpant na paapo, fin kɔɔe tee Yennu, ki dia durinya na naan gbant kur. Fine nan tingbouŋ nan sanpaak.
16 Ó Senhor dos Exércitos, Deus de Israel, que estás entronizado acima dos querubins, tu somente és o Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste os céus e a terra.
17 Yennu, gotir linba tuun ki teent na. Gbiintir linba ki kpanbar Senakerib piak ki sukii fin Yennu nba fo na.
17 Inclina, ó Senhor , os ouvidos e ouve; abre, Senhor , os olhos e vê; ouve todas as palavras de Senaqueribe, as quais ele enviou para afrontar o Deus vivo.
18 Yennu, ti kura mi nan Asiria kpanbara maŋ biir digbana bonchiann, ki yaan li tinii,
18 Verdade é, Senhor , que os reis da Assíria assolaram todos os países e suas terras
19 ki joo bi tingbana muu. Tingbana maŋ ki tee Yennu kaa, bi tee bonninnant nba tee tikpeet nan tanae, ki nisaarii teen nan bi nii.
19 e lançaram no fogo os deuses deles, porque deuses não eram, senão obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso, os destruíram.
20 Ti Yomdaanɔ Yennu, nyintit Asiria teeb na nuu ni, ki te tingbouŋ na digbana kur niib n bann nan fin kɔɔe tee Yennu.”
20 Agora, pois, ó Senhor , nosso Deus, livra-nos das suas mãos, para que todos os reinos da terra saibam que só tu és o Senhor .
21 Ki Aisaya nakin ki pak kpanbar Hesekia nan u miaru jiinue na,
21 Então, Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Visto que me pediste acerca de Senaqueribe, rei da Assíria,
22 a Yennu yet a, “Jerusalem doo laa fin Senakerib-e, ki sarikita.
22 esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, filha de Sião, te despreza e zomba de ti; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
23 A dukii a tuu sukii ŋmee ki fiakitɔ na? A ki tur min Israel teeb kasii Yennu baakiri.
23 A quem afrontaste e de quem blasfemaste? E contra quem alçaste a voz e arrogantemente ergueste os olhos? Contra o Santo de Israel.
24 A tun toomii a bii dont bi mɔŋ n boor nan fin nan a taantorit kɔn nyann Lebanonn jɔjaana nawa. A want a mɔŋ nan a chɔɔ leŋ kpek-foot, nan leŋ naasei nba ŋan, ki kɔɔ baar tiiuk na sinsuuk niwa.
24 Por meio dos teus servos, afrontaste o Senhor e disseste: Com a multidão dos meus carros, subi ao cimo dos montes, ao mais interior do Líbano; deitarei abaixo os seus altos cedros e os ciprestes escolhidos, chegarei ao seu mais alto cimo, ao seu denso e fértil pomar.
25 A want a mɔŋ nan a gbiir bunbuna digbangana ni, ki nyuu li nyun, ki a jab ŋmaa ki tɔŋ Nail mɔkir ki fɔɔrir.
25 Cavei e bebi as águas e com a planta de meus pés sequei todos os rios do Egito.
26 “A ki ban gbat nan n lor linba na sianyooewa-a? Ki mɔtana ki n ji tun. Mine tura yiikoo ki a tunn digbanjaana ki poonir tangbiinkpeka.
26 Acaso, não ouviste que já há muito dispus eu estas coisas, já desde os dias remotos o tinha planejado? Agora, porém, as faço executar e eu quis que tu reduzisses a montões de ruínas as cidades fortificadas.
27 Binba din kɔɔ leŋ na din kaa paŋ. Bi din tiin jaŋmaaniie ki dii fei. Bi din tee nan sarwaauk ni mɔɔt nae, koo mɔɔt nba pia mɔpinn paak, ki wɔruk baar koorib na.
27 Por isso, os seus moradores, debilitados, andaram cheios de temor e envergonhados; tornaram-se como a erva do campo, e a erva verde, e o capim dos telhados, e o cereal queimado antes de amadurecer.
28 “Ŋaan n mi a binbeŋ kur, faa tuun linba nan faa saa sian. N mi faa donn wutoor n paak biaŋinba.
28 Mas eu conheço o teu assentar, e o teu sair, e o teu entrar, e o teu furor contra mim.
29 N gbat labaar ki jiin a wutoor nan a parbifaant na powa, ki mɔtana n saa tuun janpeenu a miar ni, ki kɔɔn garika a mɔb ni, ki tɔkin nana sɔnu nba ki a tɔkin baar na, ki jiina.”
29 Por causa do teu furor contra mim, e porque a tua arrogância subiu até aos meus ouvidos, eis que porei o meu anzol no teu nariz, e o meu freio, na tua boca, e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.
30 Ki Aisaya pak kpanbar Hesekia a, “Linba saa tun na nyinne na: Binn na nan binn nba waa na ni, i sii di muuk ni bonpipiate, ŋaan binn nba ji saa wei ŋantaa na ni, i saa bur dii ki jaanir, ki bur tiinii ki di li lɔɔna.
30 Isto te será por sinal: este ano se comerá o que espontaneamente nascer e no segundo ano o que daí proceder; no terceiro ano, porém, semeai e colhei, plantai vinhas e comei os seus frutos.
31 Binba tinn ki be Juda sii mɔkitir nan tiik nba ki u jiina tuu sik tinpɔɔr ni, ki u loon lɔɔna biaŋinba nae.
31 O que escapou da casa de Judá e ficou de resto tornará a lançar raízes para baixo e dará fruto por cima;
32 Niib sii be Jerusalem nan Sayɔnn kunkonn paak ki tee binba tinn, kimaan Yabint Yennu-e lor a linba na n tun.
32 porque de Jerusalém sairá o restante, e do monte Sião, o que escapou. O zelo do Senhor dos Exércitos fará isto.
33 “Yennu nba ŋamm pak linba ki jiin Asiria kpanbar na poe na: ‘U kan kɔɔ Jerusalem, koo ki tɔr peenu. Jab nba lia tɔb liant na kan nakin doo maŋi, koo ki maa tɔb dindena ki lintiri.
33 Pelo que assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma, não virá perante ela com escudo, nem há de levantar tranqueiras contra ela.
34 Sɔnu nba ki bi bo tɔkin baar na, bi saa ŋmat tɔkin li sɔnue ki kun, ki poŋ kan kɔɔ doo maŋ ni kaawa. Min Yennu-e pak na.
34 Pelo caminho por onde vier, por esse voltará; mas nesta cidade não entrará, diz o Senhor .
35 N saa kɔn doo maŋ paak ki guurir, kimaan n tiɔŋ baakir, nan mɔsonn nba ki n senn ki tur n toontunnɔ Defid na paak.’ ”
35 Porque eu defenderei esta cidade, para a livrar, por amor de mim e por amor do meu servo Davi.
36 Ŋanne ki Yennu malaka saan Asiria teeb kaaŋ ni, ki saa kpii jab tusaa kobik nan piinniin nan ŋanŋmu. Laa yent sanyiɔk ki bi dɔɔ ki kpowa.
36 Então, saiu o Anjo do Senhor e feriu no arraial dos assírios a cento e oitenta e cinco mil; e, quando se levantaram os restantes pela manhã, eis que todos estes eram cadáveres.
37 Ki Asiria kpanbar Senakerib ŋmat kun Ninefe.
37 Retirou-se, pois, Senaqueribe, rei da Assíria, e se foi; voltou e ficou em Nínive.
38 Dasiar ki u tan jiantir u tingbann Nisrok jiantu diiuk ni, ki u bonjai banlee nba tee Adra-melek nan Sareser jii bi takoobii ki kpiiu, ŋaan chiar saan Ararat tiŋ ni. Ki u bonjaleek, wunba sann tee Esar-hadonn na, gaar u naan.
38 Sucedeu que, estando ele a adorar na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer, seus filhos, o feriram à espada e fugiram para a terra de Ararate; e Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.