Isaías 37
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Kpanbar Hesekia nba gbat maan na yoo nba, ki u pat u liant nan parbiir, ki lia bɔtoot liant, ki saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni,
1 Tendo ouvido isso o rei Ezequias, rasgou as suas vestes, e se cobriu de saco, e entrou na casa do Senhor.
2 ki tun Eliakim, wunba tee kpanbar ŋaasaakɔɔ na, nan Sebna, wunba tee gbansɔbirɔ, nan mannteeb saakab, a bin saan Amos bija Aisaya, wunba tee Yennu sɔkinii na boor. Bi mun bia din lia bɔtoot liante.
2 Também enviou Eliaquim, o mordomo, Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes, cobertos de saco, a Isaías, filho de Amoz, o profeta,
3 Waa din turib mɔb nba a bin yet Aisaya-e na a: “Dinna tee biak daare; bi dat ti tuba ki ti dii feiwa. Ti tee nan poo nba tuu yaa wun mar, ŋaan ki paŋ kaa nan matuk nae.
3 para lhe dizerem: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia e de vitupérios, e de blasfêmias, porque chegados são os filhos ao parto, e força não há para os dar à luz.
4 Asiria kpanbar tun u kunkɔnkɔnna saakawakitire, ki u baar sukii Yennu nba fo na. A Yomdaanɔ Yennu n gbat sukit na, ki dat binba sukii na tuba. Li paak, a miar Yennu ti niib nba daa tenn na paak.”
4 Porventura o Senhor teu Deus terá ouvido as palavras de Rabsaqué, a quem enviou o rei da Assíria, seu amo, para afrontar o Deus vivo, e para o vituperar com as palavras que o Senhor teu Deus tem ouvido; faze oração pelo resto que ficou.
5 Aisaya nba gbat kpanbar Hesekia mɔb yoo nba,
5 Foram, pois, os servos do rei Ezequias ter com Isaías,
6 ki u tur gatu na a, “Yennu beera nan a daa te ki Asiria teeb na jeenta, nan baa yeen a Yennu kan fit tinni na.
6 e Isaías lhes disse: Dizei a vosso amo: Assim diz o Senhor: Não temas à vista das palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria me blasfemaram.
7 Ŋɔɔ Yennu saa te ki Asiria kpanbar na n gbat biyaa maan, ki li saa te wun ŋmat kun u tiɔŋ tiŋ ni, ki Yennu n te bin kpiu leŋ.”
7 Eis que meterei nele um espírito, e ele ouvirá uma nova, e voltará para a sua terra; e fá-lo-ei cair morto à espada na sua própria terra.
8 Asiria saakawakitir na din gbat nan u kpanbar na nyii Lakis-a, ki kɔn nan digbann nba kpia nan Lakis, ki bi yir Libna nae, ki u saan leŋ a wun pak nanɔ.
8 Voltou pois Rabsaqué, e achou o rei da Assíria pelejando contra Libna; porque ouvira que se havia retirado de Laquis.
9 Mɔmaan din baar Asiria teeb na nan Sudann bat Tirhaka gar Ijipt kunkɔnkɔnna tɔɔnn, ki baat a bin worib. Asiria kpanbar na nba gbat nna maŋ, ki u tur Juda kpanbar Hesekia gbouŋ
9 Então ouviu ele dizer a respeito de Tiraca, rei da Etiópia: Saiu para te fazer guerra. Assim que ouviu isto, enviou mensageiros a Ezequias, dizendo:
10 a wun yetɔ a, “Yennu nba ki a teenɔ yada na paka nan a kan kɔɔ n nuu ni, ŋaan a daa te ki linba na kpanna ni.
10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue na mão do rei da Assíria.
11 A gbia linba kur ki Asiria kpanbar tuu tuun ki teen digbana nba kur ki u dukin a wun biirir. A dukin nan a saa fit mir bota-a?
11 Eis que já tens ouvido o que fizeram os reis da Assíria a todas as terras, destruindo-as totalmente; e serás tu livrado?
12 N yeejamm din biir Gosann nan Harann nan Resef doi, ki kpii Bef Edenn niib nba din be Telasar na, ki bi tingbana din ki fit tinnib.
12 Porventura as livraram os deuses das nações que meus pais destruíram: Gozã, e Harã, e Rezefe, e os filhos de Edem que estavam em Telassar?
13 Digbana nba tee Hamaf nan Arpad nan Sefarfaim nan Hena nan Ifa na kpanbara be lia?”
13 Onde está o rei de Hamate, e o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, Hena e Iva?
14 Ki kpanbar Hesekia gaar gbouŋ na toomiinba na boor, ki karin. Li poor po ki u saan Yenjiantu ŋasaakak ni, ki saa paan gbouŋ maŋ Yennu tɔɔnn,
14 Recebendo pois Ezequias as cartas das mãos dos mensageiros, e lendo-as, subiu à casa do Senhor; e Ezequias as estendeu perante o Senhor.
15 ŋaan miar Yennu a,
15 E orou Ezequias ao Senhor, dizendo:
16 “Yabint Yomdaanɔ, timm Israel teeb Yennu nba kar a naan binbintir paak, bona nba mɔk kpinkpant na paapo, fin kɔɔe tee Yennu, ki dia durinya na naan gbant kur. Fine nan tingbouŋ nan sanpaak.
16 O Senhor dos exércitos, Deus de Israel, tu que estás sentado sobre os querubins; tu, só tu, és o Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste o céu e a terra.
17 Yennu, gotir linba tuun ki teent na. Gbiintir linba ki kpanbar Senakerib piak ki sukii fin Yennu nba fo na.
17 Inclina, ó Senhor, o teu ouvido, e ouve; abre, Senhor, os teus olhos, e vê; e ouve todas as palavras de Senaqueribe, as quais ele mandou para afrontar o Deus vivo.
18 Yennu, ti kura mi nan Asiria kpanbara maŋ biir digbana bonchiann, ki yaan li tinii,
18 Verdade é, Senhor, que os reis da Assíria têm assolado todos os países, e suas terras,
19 ki joo bi tingbana muu. Tingbana maŋ ki tee Yennu kaa, bi tee bonninnant nba tee tikpeet nan tanae, ki nisaarii teen nan bi nii.
19 e lançado no fogo os seus deuses; porque deuses não eram, mas obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso os destruíram.
20 Ti Yomdaanɔ Yennu, nyintit Asiria teeb na nuu ni, ki te tingbouŋ na digbana kur niib n bann nan fin kɔɔe tee Yennu.”
20 Agora, pois, ó Senhor nosso Deus, livra-nos da sua mão, para que todos os reinos da terra saibam que só tu és o Senhor.
21 Ki Aisaya nakin ki pak kpanbar Hesekia nan u miaru jiinue na,
21 Então Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Portanto me fizeste a tua súplica contra Senaqueribe, rei de Assíria,
22 a Yennu yet a, “Jerusalem doo laa fin Senakerib-e, ki sarikita.
22 esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, a filha de Sião, te despreza, e de ti zomba; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
23 A dukii a tuu sukii ŋmee ki fiakitɔ na? A ki tur min Israel teeb kasii Yennu baakiri.
23 A quem afrontaste e de quem blasfemaste? contra quem alçaste a voz e ergueste os teus olhos ao alto? Contra o Santo de Israel.
24 A tun toomii a bii dont bi mɔŋ n boor nan fin nan a taantorit kɔn nyann Lebanonn jɔjaana nawa. A want a mɔŋ nan a chɔɔ leŋ kpek-foot, nan leŋ naasei nba ŋan, ki kɔɔ baar tiiuk na sinsuuk niwa.
24 Por meio de teus servos afrontaste o Senhor, e disseste: Com a multidão dos meus carros subi eu aos cumes dos montes, aos últimos recessos do Líbano; e cortei os seus altos cedros e as suas faias escolhidas; e entrei no seu cume mais elevado, no bosque do seu campo fértil.
25 A want a mɔŋ nan a gbiir bunbuna digbangana ni, ki nyuu li nyun, ki a jab ŋmaa ki tɔŋ Nail mɔkir ki fɔɔrir.
25 Eu cavei, e bebi as águas; e com as plantas de meus pés sequei todos os rios do Egito.
26 “A ki ban gbat nan n lor linba na sianyooewa-a? Ki mɔtana ki n ji tun. Mine tura yiikoo ki a tunn digbanjaana ki poonir tangbiinkpeka.
26 Não ouviste que já há muito tempo eu fiz isso, e que já desde os dias antigos o tinha determinado? Agora porém o executei, para que fosses tu o que reduzisses as cidades fortificadas a montões de ruínas.
27 Binba din kɔɔ leŋ na din kaa paŋ. Bi din tiin jaŋmaaniie ki dii fei. Bi din tee nan sarwaauk ni mɔɔt nae, koo mɔɔt nba pia mɔpinn paak, ki wɔruk baar koorib na.
27 Por isso os seus moradores, dispondo de pouca força, andaram atemorizados e envergonhados; tornaram-se como a erva do campo, e como a relva verde, e como o feno dos telhados ou dum campo, que se queimaram antes de amadurecer.
28 “Ŋaan n mi a binbeŋ kur, faa tuun linba nan faa saa sian. N mi faa donn wutoor n paak biaŋinba.
28 Mas eu conheço o teu sentar, o teu sair e o teu entrar, e o teu furor contra mim.
29 N gbat labaar ki jiin a wutoor nan a parbifaant na powa, ki mɔtana n saa tuun janpeenu a miar ni, ki kɔɔn garika a mɔb ni, ki tɔkin nana sɔnu nba ki a tɔkin baar na, ki jiina.”
29 Por causa do teu furor contra mim, e porque a tua arrogância subiu até os meus ouvidos, portanto porei o meu anzol no teu nariz e o meu freio na tua boca, e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.
30 Ki Aisaya pak kpanbar Hesekia a, “Linba saa tun na nyinne na: Binn na nan binn nba waa na ni, i sii di muuk ni bonpipiate, ŋaan binn nba ji saa wei ŋantaa na ni, i saa bur dii ki jaanir, ki bur tiinii ki di li lɔɔna.
30 E isto te será por sinal: este ano comereis o que espontaneamente nascer, e no segundo ano o que daí proceder; e no terceiro ano semeai e colhei, plantai vinhas, e comei os frutos delas.
31 Binba tinn ki be Juda sii mɔkitir nan tiik nba ki u jiina tuu sik tinpɔɔr ni, ki u loon lɔɔna biaŋinba nae.
31 Pois o restante da casa de Judá, que sobreviveu, tornará a lançar raízes para baixo, e dará fruto para cima.
32 Niib sii be Jerusalem nan Sayɔnn kunkonn paak ki tee binba tinn, kimaan Yabint Yennu-e lor a linba na n tun.
32 Porque de Jerusalém sairá o restante, e do monte Sião os que escaparam; o zelo do Senhor dos exércitos fará isso.
33 “Yennu nba ŋamm pak linba ki jiin Asiria kpanbar na poe na: ‘U kan kɔɔ Jerusalem, koo ki tɔr peenu. Jab nba lia tɔb liant na kan nakin doo maŋi, koo ki maa tɔb dindena ki lintiri.
33 Portanto, assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma; tampouco virá perante ela com escudo, ou levantará contra ela tranqueira.
34 Sɔnu nba ki bi bo tɔkin baar na, bi saa ŋmat tɔkin li sɔnue ki kun, ki poŋ kan kɔɔ doo maŋ ni kaawa. Min Yennu-e pak na.
34 Pelo caminho por onde veio, por esse voltará; mas nesta cidade não entrará, diz o Senhor.
35 N saa kɔn doo maŋ paak ki guurir, kimaan n tiɔŋ baakir, nan mɔsonn nba ki n senn ki tur n toontunnɔ Defid na paak.’ ”
35 Porque eu defenderei esta cidade, para a livrar, por amor de mim e, por amor do meu servo Davi.
36 Ŋanne ki Yennu malaka saan Asiria teeb kaaŋ ni, ki saa kpii jab tusaa kobik nan piinniin nan ŋanŋmu. Laa yent sanyiɔk ki bi dɔɔ ki kpowa.
36 Então saiu o anjo do Senhor, e feriu no arraial dos assírios a cento e oitenta e cinco mil; e quando se levantaram pela manhã cedo, eis que todos estes eram corpos mortos.
37 Ki Asiria kpanbar Senakerib ŋmat kun Ninefe.
37 Assim Senaqueribe, rei da Assíria, se retirou, e se foi, e voltou, e habitou em Nínive.
38 Dasiar ki u tan jiantir u tingbann Nisrok jiantu diiuk ni, ki u bonjai banlee nba tee Adra-melek nan Sareser jii bi takoobii ki kpiiu, ŋaan chiar saan Ararat tiŋ ni. Ki u bonjaleek, wunba sann tee Esar-hadonn na, gaar u naan.
38 E sucedeu que, enquanto ele adorava na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleb, que e Sarezer, seus filhos, o mataram à espada; e escaparam para a terra de Arará. E Ezar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.