Isaías 37

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kpanbar Hesekia nba gbat maan na yoo nba, ki u pat u liant nan parbiir, ki lia bɔtoot liant, ki saan kɔɔ Yenjiantu ŋasaakak ni,
1 E aconteceu que, tendo ouvido isso, o rei Ezequias rasgou as suas vestes, e se cobriu de saco, e entrou na casa do SENHOR.
2 ki tun Eliakim, wunba tee kpanbar ŋaasaakɔɔ na, nan Sebna, wunba tee gbansɔbirɔ, nan mannteeb saakab, a bin saan Amos bija Aisaya, wunba tee Yennu sɔkinii na boor. Bi mun bia din lia bɔtoot liante.
2 Então enviou Eliaquim, o mordomo, e Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes, cobertos de sacos, ao profeta Isaías, filho de Amós.
3 Waa din turib mɔb nba a bin yet Aisaya-e na a: “Dinna tee biak daare; bi dat ti tuba ki ti dii feiwa. Ti tee nan poo nba tuu yaa wun mar, ŋaan ki paŋ kaa nan matuk nae.
3 E disseram-lhe: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, e de vitupério, e de blasfêmias; porque chegados são os filhos ao parto, e força não há para dá-los à luz.
4 Asiria kpanbar tun u kunkɔnkɔnna saakawakitire, ki u baar sukii Yennu nba fo na. A Yomdaanɔ Yennu n gbat sukit na, ki dat binba sukii na tuba. Li paak, a miar Yennu ti niib nba daa tenn na paak.”
4 Porventura o SENHOR teu Deus terá ouvido as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu senhor, enviou para afrontar o Deus vivo, e para vituperá-lo com as palavras que o SENHOR teu Deus tem ouvido; faze oração pelo remanescente que ficou.
5 Aisaya nba gbat kpanbar Hesekia mɔb yoo nba,
5 E os servos do rei Ezequias foram ter com Isaías.
6 ki u tur gatu na a, “Yennu beera nan a daa te ki Asiria teeb na jeenta, nan baa yeen a Yennu kan fit tinni na.
6 E Isaías lhes disse: Assim direis a vosso senhor: Assim diz o SENHOR: Não temas à vista das palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria me blasfemaram.
7 Ŋɔɔ Yennu saa te ki Asiria kpanbar na n gbat biyaa maan, ki li saa te wun ŋmat kun u tiɔŋ tiŋ ni, ki Yennu n te bin kpiu leŋ.”
7 Eis que porei nele um espírito, e ele ouvirá um rumor, e voltará para a sua terra; e fá-lo-ei cair morto à espada na sua terra.
8 Asiria saakawakitir na din gbat nan u kpanbar na nyii Lakis-a, ki kɔn nan digbann nba kpia nan Lakis, ki bi yir Libna nae, ki u saan leŋ a wun pak nanɔ.
8 Voltou, pois, Rabsaqué, e achou ao rei da Assíria pelejando contra Libna; porque ouvira que já se havia retirado de Laquis.
9 Mɔmaan din baar Asiria teeb na nan Sudann bat Tirhaka gar Ijipt kunkɔnkɔnna tɔɔnn, ki baat a bin worib. Asiria kpanbar na nba gbat nna maŋ, ki u tur Juda kpanbar Hesekia gbouŋ
9 E, ouviu ele dizer que Tiraca, rei da Etiópia, tinha saído para lhe fazer guerra. Assim que ouviu isto, enviou mensageiros a Ezequias, dizendo:
10 a wun yetɔ a, “Yennu nba ki a teenɔ yada na paka nan a kan kɔɔ n nuu ni, ŋaan a daa te ki linba na kpanna ni.
10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá, dizendo: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue na mão do rei da Assíria.
11 A gbia linba kur ki Asiria kpanbar tuu tuun ki teen digbana nba kur ki u dukin a wun biirir. A dukin nan a saa fit mir bota-a?
11 Eis que já tens ouvido o que fizeram os reis da Assíria a todas as terras, destruindo-as totalmente; e escaparias tu?
12 N yeejamm din biir Gosann nan Harann nan Resef doi, ki kpii Bef Edenn niib nba din be Telasar na, ki bi tingbana din ki fit tinnib.
12 Porventura as livraram os deuses das nações que meus pais destruíram: Gozã, e Harã, e Rezefe, e os filhos de Éden, que estavam em Telassar?
13 Digbana nba tee Hamaf nan Arpad nan Sefarfaim nan Hena nan Ifa na kpanbara be lia?”
13 Onde está o rei de Hamate, e o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, Hena e Iva?
14 Ki kpanbar Hesekia gaar gbouŋ na toomiinba na boor, ki karin. Li poor po ki u saan Yenjiantu ŋasaakak ni, ki saa paan gbouŋ maŋ Yennu tɔɔnn,
14 Recebendo, pois, Ezequias as cartas das mãos dos mensageiros, e lendo-as, subiu à casa do Senhor; e Ezequias as estendeu perante o Senhor.
15 ŋaan miar Yennu a,
15 E orou Ezequias ao Senhor, dizendo:
16 “Yabint Yomdaanɔ, timm Israel teeb Yennu nba kar a naan binbintir paak, bona nba mɔk kpinkpant na paapo, fin kɔɔe tee Yennu, ki dia durinya na naan gbant kur. Fine nan tingbouŋ nan sanpaak.
16 Ó Senhor dos Exércitos, Deus de Israel, que habitas entre os querubins; tu mesmo, só tu és Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste os céus e a terra.
17 Yennu, gotir linba tuun ki teent na. Gbiintir linba ki kpanbar Senakerib piak ki sukii fin Yennu nba fo na.
17 Inclina, ó Senhor, o teu ouvido, e ouve; abre, Senhor, os teus olhos, e vê; e ouve todas as palavras de Senaqueribe, as quais ele enviou para afrontar o Deus vivo.
18 Yennu, ti kura mi nan Asiria kpanbara maŋ biir digbana bonchiann, ki yaan li tinii,
18 Verdade é, Senhor, que os reis da Assíria assolaram todas as nações e suas terras.
19 ki joo bi tingbana muu. Tingbana maŋ ki tee Yennu kaa, bi tee bonninnant nba tee tikpeet nan tanae, ki nisaarii teen nan bi nii.
19 E lançaram no fogo os seus deuses; porque deuses não eram, senão obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso os destruíram.
20 Ti Yomdaanɔ Yennu, nyintit Asiria teeb na nuu ni, ki te tingbouŋ na digbana kur niib n bann nan fin kɔɔe tee Yennu.”
20 Agora, pois, ó Senhor nosso Deus, livra-nos da sua mão; e assim saberão todos os reinos da terra, que só tu és o Senhor.
21 Ki Aisaya nakin ki pak kpanbar Hesekia nan u miaru jiinue na,
21 Então Isaías, filho de Amós, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Quanto ao que pediste acerca de Senaqueribe, rei da Assíria,
22 a Yennu yet a, “Jerusalem doo laa fin Senakerib-e, ki sarikita.
22 Esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, a filha de Sião, te despreza, de ti zomba; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
23 A dukii a tuu sukii ŋmee ki fiakitɔ na? A ki tur min Israel teeb kasii Yennu baakiri.
23 A quem afrontaste e blasfemaste? E contra quem alçaste a voz, e ergueste os teus olhos ao alto? Contra o Santo de Israel.
24 A tun toomii a bii dont bi mɔŋ n boor nan fin nan a taantorit kɔn nyann Lebanonn jɔjaana nawa. A want a mɔŋ nan a chɔɔ leŋ kpek-foot, nan leŋ naasei nba ŋan, ki kɔɔ baar tiiuk na sinsuuk niwa.
24 Por meio de teus servos afrontaste o Senhor, e disseste: Com a multidão dos meus carros subi eu aos cumes dos montes, aos últimos recessos do Líbano; e cortarei os seus altos cedros e as suas faias escolhidas, e entrarei na altura do seu cume, ao bosque do seu campo fértil.
25 A want a mɔŋ nan a gbiir bunbuna digbangana ni, ki nyuu li nyun, ki a jab ŋmaa ki tɔŋ Nail mɔkir ki fɔɔrir.
25 Eu cavei, e bebi as águas; e com as plantas de meus pés sequei todos os rios dos lugares sitiados.
26 “A ki ban gbat nan n lor linba na sianyooewa-a? Ki mɔtana ki n ji tun. Mine tura yiikoo ki a tunn digbanjaana ki poonir tangbiinkpeka.
26 Porventura não ouviste que já há muito tempo eu fiz isto, e já desde os dias antigos o tinha formado? Agora porém o fiz vir, para que tu fosses o que destruísse as cidades fortificadas, e as reduzisse a montões de ruínas.
27 Binba din kɔɔ leŋ na din kaa paŋ. Bi din tiin jaŋmaaniie ki dii fei. Bi din tee nan sarwaauk ni mɔɔt nae, koo mɔɔt nba pia mɔpinn paak, ki wɔruk baar koorib na.
27 Por isso os seus moradores, dispondo de pouca força, andaram atemorizados e envergonhados; tornaram-se como a erva do campo, e a relva verde, e o feno dos telhados, e o trigo queimado antes da seara.
28 “Ŋaan n mi a binbeŋ kur, faa tuun linba nan faa saa sian. N mi faa donn wutoor n paak biaŋinba.
28 Porém eu conheço o teu assentar, e o teu sair, e o teu entrar, e o teu furor contra mim.
29 N gbat labaar ki jiin a wutoor nan a parbifaant na powa, ki mɔtana n saa tuun janpeenu a miar ni, ki kɔɔn garika a mɔb ni, ki tɔkin nana sɔnu nba ki a tɔkin baar na, ki jiina.”
29 Por causa do teu furor contra mim, e porque a tua arrogância subiu até aos meus ouvidos, portanto porei o meu anzol no teu nariz e o meu freio nos teus lábios, e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.
30 Ki Aisaya pak kpanbar Hesekia a, “Linba saa tun na nyinne na: Binn na nan binn nba waa na ni, i sii di muuk ni bonpipiate, ŋaan binn nba ji saa wei ŋantaa na ni, i saa bur dii ki jaanir, ki bur tiinii ki di li lɔɔna.
30 E isto te será por sinal: Este ano se comerá o que espontaneamente nascer, e no segundo ano o que daí proceder; porém no terceiro ano semeai e segai, e plantai vinhas, e comei os frutos delas.
31 Binba tinn ki be Juda sii mɔkitir nan tiik nba ki u jiina tuu sik tinpɔɔr ni, ki u loon lɔɔna biaŋinba nae.
31 Porque o que escapou da casa de Judá, e restou, tornará a lançar raízes para baixo, e dará fruto para cima.
32 Niib sii be Jerusalem nan Sayɔnn kunkonn paak ki tee binba tinn, kimaan Yabint Yennu-e lor a linba na n tun.
32 Porque de Jerusalém sairá o restante, e do monte de Sião os que escaparem; o zelo do Senhor dos Exércitos fará isto.
33 “Yennu nba ŋamm pak linba ki jiin Asiria kpanbar na poe na: ‘U kan kɔɔ Jerusalem, koo ki tɔr peenu. Jab nba lia tɔb liant na kan nakin doo maŋi, koo ki maa tɔb dindena ki lintiri.
33 Portanto, assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma; tampouco virá perante ela com escudo, ou levantará trincheira contra ela.
34 Sɔnu nba ki bi bo tɔkin baar na, bi saa ŋmat tɔkin li sɔnue ki kun, ki poŋ kan kɔɔ doo maŋ ni kaawa. Min Yennu-e pak na.
34 Pelo caminho por onde vier, por esse voltará; porém nesta cidade não entrará, diz o Senhor.
35 N saa kɔn doo maŋ paak ki guurir, kimaan n tiɔŋ baakir, nan mɔsonn nba ki n senn ki tur n toontunnɔ Defid na paak.’ ”
35 Porque eu ampararei esta cidade, para livrá-la, por amor de mim e por amor do meu servo Davi.
36 Ŋanne ki Yennu malaka saan Asiria teeb kaaŋ ni, ki saa kpii jab tusaa kobik nan piinniin nan ŋanŋmu. Laa yent sanyiɔk ki bi dɔɔ ki kpowa.
36 Então saiu o anjo do Senhor, e feriu no arraial dos assírios a cento e oitenta e cinco mil deles; e, quando se levantaram pela manhã cedo, eis que todos estes eram corpos mortos.
37 Ki Asiria kpanbar Senakerib ŋmat kun Ninefe.
37 Assim Senaqueribe, rei da Assíria, se retirou, e se foi, e voltou, e habitou em Nínive.
38 Dasiar ki u tan jiantir u tingbann Nisrok jiantu diiuk ni, ki u bonjai banlee nba tee Adra-melek nan Sareser jii bi takoobii ki kpiiu, ŋaan chiar saan Ararat tiŋ ni. Ki u bonjaleek, wunba sann tee Esar-hadonn na, gaar u naan.
38 E sucedeu que, estando ele prostrado na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer, seus filhos, o feriram à espada; escaparam para a terra de Ararate; e Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.