Êxodo 16
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVT
1 Ki Israel teeb na kur fiir Elim ki gaar sɔnu, ki baa nyii Ijipt, li ŋmaarii ŋanlee ni, dapiik nan ŋanŋmu daar, ki bi baar Sinn kunkoouk paak, ki li be Elim nan Sainai sinsuuk ni.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 Leŋe ki bi kur nyiir Moses nan Aarɔnn,
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 ki yeen a, “Ti sunman ki Yennu daan bo kpiit Ijipt tiŋ niwa. Leŋe ti daan tuu ŋman nant, ki bia di jeet nba ki ti loon, ŋaan ki i baar nant nna, a tii be kon ki tan kpo.”
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Ki Yennu yet Moses a, “N saa te ki jeet n nyi sanpaapo ki baa, ki i kura n di. Niib na kur n tuu nyi sanyiɔk ni, ki tɔkir linba ki bi saa di li daar. Nna bannue ki n saa bikimm, ki bann baa saa wei n sennu, nan baa kan weiri.
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Daa ŋanloob daar bin tuu tɔkir, ki li yabint-ii tee nan baa tuu tɔkii na fuunu munlee, ki ŋammir.”
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 Ki Moses nan Aarɔnn yet Israel teeb na a, “Dinna daajoouk na, i saa bann nan Yennu-e daan nyinni Ijipt tiŋ ni.
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 Sanyiɔk ni, i won saa la yabint Yennu yentsaakar. U gbat yaa nyiirɔ biaŋinbawa. Nn, i nyiir ŋɔɔe, kimaan timm kpan tee u masɔkinteebe.
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Yennu-e saa turi nant daajoouk ki yin ŋman, ki bia turi boroboro sanyiɔk ni, yaa loon biaŋinba, kimaan u gbat yaa nyiirɔ biaŋinbawa. I-i nyiirit yoo nba, i ki nyiir timm kaa, ŋaan i nyiir Yennu-e.”
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Ki Moses yet Aarɔnn a, “Pakin niib na kur ki bin baar ki tan set Yennu tɔɔnn, kimaan u gbat bi nyiiruka.”
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Aarɔnn nba pak niib na kur yoo nba, ki bi ŋmant bi numm kunkoouk na po, ki li taakpaak ni ki Yennu maŋ yentchiɔŋ dɔkit sanpagbouŋ ni.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Ŋanne ki Yennu yet Moses a,
11 O S enhor disse a Moisés:
12 “N gbat Israel teeb nyiiruk nawa. Yetirib nan daajoouk kur bi saa la nant ki ŋman, ki sanyiɔk kur bi bia saa la boroboro, baa loon biaŋinba, ki bann nan min Yennu-e tee bi Yennu.”
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Daajoouk nba tan baar, ki pinparbur yukir baar baa, ki gbee kaaŋ na kur po. Ki sanyiɔk ni ki marin bia baa ki lint kaaŋ na kur po.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Marin na nba kpaar yoo nba, ki bi la ki bonsiar be kunkoouk na paak, ki tee bonfarimii bonŋiŋara nna. Li din ki paar nan yeeru.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Israel teeb na nba lar, ki bi ki bannir, ki boi bi leeb a, “Bee bonte na?”
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Yennu wann nan sɔɔ kur n tuu tɔkir biaŋinba saa jaŋɔ, ki u ŋaateeb sɔɔ kur n gaar bɔrik-gbinn.”
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Ki Israel teeb na tun nna, ki siab tɔkir saama, ki siab mun tɔkir waan waan nna.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Baa bikin yoo nba, ki wunba bo tɔkir bonchiann na, u din ki dii tenni; ki wunba tɔkir waaminna na, li ki pɔtɔ, sɔɔ kur din tɔkir biaŋinba saa jaŋɔe.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Ki Moses yetib a, “Sɔɔ daa tɔki ki guunt wonni.”
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Ŋaan siab din ki gbiint ki tur Moses-i, ki tenn waan ki guun wonn. Laa tan yent, ki sɔɔ li kɔɔ nanwubawa, ki pɔɔk ki ji nubir. Ki Moses wutoor doo bi paak.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Sanyiɔk kur, sɔɔ kur din tuu saane ki saa tɔkir ki jaŋ u mɔŋ, ŋaan yonnu-i toŋ yoo nba, linba tenn tiŋ ni na, lin mann ki bot.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Daa ŋanloob daar na, ki bi tɔkir, ki li yabint fuunu munlee-lee, sɔɔ kur yar bɔrik-gbina ŋanlee-lee. Ŋanne ki Israel tɔɔndamm na baar Moses boor ki tan pakɔ li po,
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 ki u pakib a, “Yennu wann nan wonn tee foon daare, ki tee ŋɔɔ Yennu daar. Purin linba ki i saa pur dinna, ki bia ŋaa linba ki i saa ŋaa dinna. Linba tenn, yin bɔr ki guun wonn.”
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 Ki bi bɔr linba tenn na nan Moses nba wannib biaŋinba na, ki li yent sanyiɔk, ki li ki biir ki bia ki kɔɔ nanwuba.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Ŋanne ki Moses yetib a, “Dimin na dinna man, kimaan dinna tee foon daare, daar nba tee Yennu daar, i kan la jesiat kunkoouk na paaki.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Ii tuu saa tɔkir jeet na daa ŋanloobe, ŋaan daa ŋanlore daar nba tee foon daar na, i kan la jeet ki tɔkir kunkoouk na paak.”
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Daa ŋanlore na ni, ki siab saan muuk ni a bin tɔkir jeet, ŋaan bi din ki la siari.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Ŋanne ki Yennu yet Moses a, “Taar munŋaae ki yimm niib na ki sak n sennu?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Tiat nan min Yennu-e turi foon daar, ŋanne teen ki daaŋanloob daar kur, ki n tuu turi jeet ki lin jaŋ daa ŋanlee dinu. Daaŋanlore daar na, sɔɔ kur-ii be u ŋaak ni, ki daa nyi saa siari.”
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Tɔn, ki niib na ki tuun siar daaŋanlore daar kur.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Israel teeb na din yi jeet na manae. Li din tee nan binpeenii nae, ŋaan marii nan baa tuu jii siat ki teen lilaat na.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Moses din yetib a, “Yennu wannit nan ti tenn mana na ki bɔr ki tan wann ti yaaboona, ki bin la jeet nba ki ŋɔɔ Yennu din teenit kunkoouk paak, waa din nyinnit Ijipt tiŋ ni yoo nba na.”
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Moses din yet Aarɔnn a, “Jiin sɔɔr ki wuun mana bɔrik-gbinn leŋ, ki sennir Yennu tɔɔnn, ki lii bɔr, kii guu ti yaaboona.”
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Ki Aarɔnn jiir ki senn mɔlor lakir na boor, nan Yennu nba senn Moses biaŋinba na, a lii bɔr.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Ki Israel teeb na din dii mana maŋ ki saa tuu bina piinna, nan baa tan baar Keenann tiŋ ni, siaminba ki bi kar na.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 (Li yoo, baa din dia linba ki bikii bona na saa kɔɔ bɔrik-gbinn piike.)
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.