Êxodo 16

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ki Israel teeb na kur fiir Elim ki gaar sɔnu, ki baa nyii Ijipt, li ŋmaarii ŋanlee ni, dapiik nan ŋanŋmu daar, ki bi baar Sinn kunkoouk paak, ki li be Elim nan Sainai sinsuuk ni.
1 Toda a comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, que fica entre Elim e o Sinai. Foi no décimo quinto dia do segundo mês, depois que saíram do Egito.
2 Leŋe ki bi kur nyiir Moses nan Aarɔnn,
2 No deserto, toda a comunidade de Israel reclamou a Moisés e Arão.
3 ki yeen a, “Ti sunman ki Yennu daan bo kpiit Ijipt tiŋ niwa. Leŋe ti daan tuu ŋman nant, ki bia di jeet nba ki ti loon, ŋaan ki i baar nant nna, a tii be kon ki tan kpo.”
3 Disseram-lhes os israelitas: "Quem dera a mão do Senhor nos tivesse matado no Egito! Lá nos sentávamos ao redor das panelas de carne e comíamos pão à vontade, mas vocês nos trouxeram a este deserto para fazer morrer de fome toda esta multidão! "
4 Ki Yennu yet Moses a, “N saa te ki jeet n nyi sanpaapo ki baa, ki i kura n di. Niib na kur n tuu nyi sanyiɔk ni, ki tɔkir linba ki bi saa di li daar. Nna bannue ki n saa bikimm, ki bann baa saa wei n sennu, nan baa kan weiri.
4 Disse, porém, o Senhor a Moisés: "Eu lhes farei chover pão do céu. O povo sairá e recolherá diariamente a porção necessária para aquele dia. Com isso os porei à prova para ver se seguem ou não as minhas instruções.
5 Daa ŋanloob daar bin tuu tɔkir, ki li yabint-ii tee nan baa tuu tɔkii na fuunu munlee, ki ŋammir.”
5 No sexto dia trarão para ser preparado o dobro do que recolhem nos outros dias".
6 Ki Moses nan Aarɔnn yet Israel teeb na a, “Dinna daajoouk na, i saa bann nan Yennu-e daan nyinni Ijipt tiŋ ni.
6 Assim Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: "Ao entardecer, vocês saberão que foi o Senhor quem os tirou do Egito,
7 Sanyiɔk ni, i won saa la yabint Yennu yentsaakar. U gbat yaa nyiirɔ biaŋinbawa. Nn, i nyiir ŋɔɔe, kimaan timm kpan tee u masɔkinteebe.
7 e amanhã cedo verão a glória do Senhor, porque o Senhor ouviu a queixa de vocês contra ele. Quem somos nós para que vocês reclamem a nós? "
8 Yennu-e saa turi nant daajoouk ki yin ŋman, ki bia turi boroboro sanyiɔk ni, yaa loon biaŋinba, kimaan u gbat yaa nyiirɔ biaŋinbawa. I-i nyiirit yoo nba, i ki nyiir timm kaa, ŋaan i nyiir Yennu-e.”
8 Disse ainda Moisés: "O Senhor lhes dará carne para comer ao entardecer e pão à vontade pela manhã, porque ele ouviu as suas queixas contra ele. Quem somos nós? Vocês não estão reclamando de nós, mas do Senhor".
9 Ki Moses yet Aarɔnn a, “Pakin niib na kur ki bin baar ki tan set Yennu tɔɔnn, kimaan u gbat bi nyiiruka.”
9 Disse Moisés a Arão: "Diga a toda a comunidade de Israel que se apresente ao Senhor, pois ele ouviu as suas queixas".
10 Aarɔnn nba pak niib na kur yoo nba, ki bi ŋmant bi numm kunkoouk na po, ki li taakpaak ni ki Yennu maŋ yentchiɔŋ dɔkit sanpagbouŋ ni.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade, todos olharam em direção ao deserto, e a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Ŋanne ki Yennu yet Moses a,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “N gbat Israel teeb nyiiruk nawa. Yetirib nan daajoouk kur bi saa la nant ki ŋman, ki sanyiɔk kur bi bia saa la boroboro, baa loon biaŋinba, ki bann nan min Yennu-e tee bi Yennu.”
12 "Ouvi as queixas dos israelitas. Responda-lhes que ao pôr-do-sol vocês comerão carne, e ao amanhecer se fartarão de pão. Assim saberão que eu sou o Senhor seu Deus".
13 Daajoouk nba tan baar, ki pinparbur yukir baar baa, ki gbee kaaŋ na kur po. Ki sanyiɔk ni ki marin bia baa ki lint kaaŋ na kur po.
13 No final da tarde, apareceram codornizes que cobriram o lugar onde estavam acampados; ao amanhecer havia uma camada de orvalho ao redor do acampamento.
14 Marin na nba kpaar yoo nba, ki bi la ki bonsiar be kunkoouk na paak, ki tee bonfarimii bonŋiŋara nna. Li din ki paar nan yeeru.
14 Depois que o orvalho secou, flocos finos semelhantes a geada estavam sobre a superfície do deserto.
15 Israel teeb na nba lar, ki bi ki bannir, ki boi bi leeb a, “Bee bonte na?”
15 Quando os israelitas viram aquilo, começaram a perguntar uns aos outros: "Que é isso? ", pois não sabiam do que se tratava. Disse-lhes Moisés: "Este é o pão que o Senhor lhes deu para comer.
16 Yennu wann nan sɔɔ kur n tuu tɔkir biaŋinba saa jaŋɔ, ki u ŋaateeb sɔɔ kur n gaar bɔrik-gbinn.”
16 Assim ordenou o Senhor: ‘Cada chefe de família recolha o quanto precisar: um jarro para cada pessoa da sua tenda’ ".
17 Ki Israel teeb na tun nna, ki siab tɔkir saama, ki siab mun tɔkir waan waan nna.
17 Os israelitas fizeram como lhes fora dito; alguns recolheram mais, outros menos.
18 Baa bikin yoo nba, ki wunba bo tɔkir bonchiann na, u din ki dii tenni; ki wunba tɔkir waaminna na, li ki pɔtɔ, sɔɔ kur din tɔkir biaŋinba saa jaŋɔe.
18 Quando mediram com o jarro, quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco. Cada um recolheu tanto quanto precisava.
19 Ki Moses yetib a, “Sɔɔ daa tɔki ki guunt wonni.”
19 "Ninguém deve guardar nada para a manhã seguinte", ordenou-lhes Moisés.
20 Ŋaan siab din ki gbiint ki tur Moses-i, ki tenn waan ki guun wonn. Laa tan yent, ki sɔɔ li kɔɔ nanwubawa, ki pɔɔk ki ji nubir. Ki Moses wutoor doo bi paak.
20 Todavia, alguns deles não deram atenção a Moisés e guardaram um pouco até a manhã seguinte, mas aquilo criou bicho e começou a cheirar mal. Por isso Moisés irou-se contra eles.
21 Sanyiɔk kur, sɔɔ kur din tuu saane ki saa tɔkir ki jaŋ u mɔŋ, ŋaan yonnu-i toŋ yoo nba, linba tenn tiŋ ni na, lin mann ki bot.
21 Cada manhã todos recolhiam o quanto precisavam, pois quando o sol esquentava, aquilo se derretia.
22 Daa ŋanloob daar na, ki bi tɔkir, ki li yabint fuunu munlee-lee, sɔɔ kur yar bɔrik-gbina ŋanlee-lee. Ŋanne ki Israel tɔɔndamm na baar Moses boor ki tan pakɔ li po,
22 No sexto dia recolheram o dobro: dois jarros para cada pessoa; e os líderes da comunidade foram contar isso a Moisés,
23 ki u pakib a, “Yennu wann nan wonn tee foon daare, ki tee ŋɔɔ Yennu daar. Purin linba ki i saa pur dinna, ki bia ŋaa linba ki i saa ŋaa dinna. Linba tenn, yin bɔr ki guun wonn.”
23 que lhes explicou: "Foi isto que o Senhor ordenou: ‘Amanhã será dia de descanso, sábado consagrado ao Senhor. Assem e cozinhem o que quiserem. Guardem o que sobrar até a manhã seguinte’ ".
24 Ki bi bɔr linba tenn na nan Moses nba wannib biaŋinba na, ki li yent sanyiɔk, ki li ki biir ki bia ki kɔɔ nanwuba.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés tinha ordenado, e não cheirou mal nem criou bicho.
25 Ŋanne ki Moses yetib a, “Dimin na dinna man, kimaan dinna tee foon daare, daar nba tee Yennu daar, i kan la jesiat kunkoouk na paaki.
25 "Comam-no hoje", disse Moisés, "pois hoje é o sábado do Senhor. Hoje, vocês não o encontrarão no terreno.
26 Ii tuu saa tɔkir jeet na daa ŋanloobe, ŋaan daa ŋanlore daar nba tee foon daar na, i kan la jeet ki tɔkir kunkoouk na paak.”
26 Durante seis dias vocês podem recolhê-lo, mas, no sétimo dia, o sábado, nada acharão. "
27 Daa ŋanlore na ni, ki siab saan muuk ni a bin tɔkir jeet, ŋaan bi din ki la siari.
27 Apesar disso, alguns deles saíram no sétimo dia para recolhê-lo, mas não encontraram nada.
28 Ŋanne ki Yennu yet Moses a, “Taar munŋaae ki yimm niib na ki sak n sennu?
28 Então o Senhor disse a Moisés: "Até quando vocês se recusarão a obedecer aos meus mandamentos e às minhas instruções?
29 Tiat nan min Yennu-e turi foon daar, ŋanne teen ki daaŋanloob daar kur, ki n tuu turi jeet ki lin jaŋ daa ŋanlee dinu. Daaŋanlore daar na, sɔɔ kur-ii be u ŋaak ni, ki daa nyi saa siari.”
29 Vejam que o Senhor lhes deu o sábado; e por isso, no sexto dia, ele lhes dá pão para dois dias. No sétimo dia, fiquem todos onde estiverem; ninguém deve sair".
30 Tɔn, ki niib na ki tuun siar daaŋanlore daar kur.
30 Então o povo descansou no sétimo dia.
31 Israel teeb na din yi jeet na manae. Li din tee nan binpeenii nae, ŋaan marii nan baa tuu jii siat ki teen lilaat na.
31 O povo de Israel chamou maná àquele pão. Era branco como semente de coentro e tinha gosto de bolo de mel.
32 Moses din yetib a, “Yennu wannit nan ti tenn mana na ki bɔr ki tan wann ti yaaboona, ki bin la jeet nba ki ŋɔɔ Yennu din teenit kunkoouk paak, waa din nyinnit Ijipt tiŋ ni yoo nba na.”
32 Disse Moisés: "O Senhor ordenou-lhes que recolham um jarro de maná e guardem-no para as futuras gerações, para que vejam o pão que lhes dei no deserto, quando os tirei do Egito".
33 Moses din yet Aarɔnn a, “Jiin sɔɔr ki wuun mana bɔrik-gbinn leŋ, ki sennir Yennu tɔɔnn, ki lii bɔr, kii guu ti yaaboona.”
33 Então Moisés disse a Arão: "Ponha numa vasilha a medida de um jarro de maná, e coloque-a diante do Senhor, para que seja conservado para as futuras gerações".
34 Ki Aarɔnn jiir ki senn mɔlor lakir na boor, nan Yennu nba senn Moses biaŋinba na, a lii bɔr.
34 Em obediência ao que o Senhor tinha ordenado a Moisés, Arão colocou o maná junto às tábuas da aliança, para ali ser guardado.
35 Ki Israel teeb na din dii mana maŋ ki saa tuu bina piinna, nan baa tan baar Keenann tiŋ ni, siaminba ki bi kar na.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem a uma terra habitável; comeram maná até chegarem às fronteiras de Canaã.
36 (Li yoo, baa din dia linba ki bikii bona na saa kɔɔ bɔrik-gbinn piike.)
36 ( O jarro é a décima parte de uma arroba. )

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.