Êxodo 16
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs ARIB
1 Ki Israel teeb na kur fiir Elim ki gaar sɔnu, ki baa nyii Ijipt, li ŋmaarii ŋanlee ni, dapiik nan ŋanŋmu daar, ki bi baar Sinn kunkoouk paak, ki li be Elim nan Sainai sinsuuk ni.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 Leŋe ki bi kur nyiir Moses nan Aarɔnn,
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 ki yeen a, “Ti sunman ki Yennu daan bo kpiit Ijipt tiŋ niwa. Leŋe ti daan tuu ŋman nant, ki bia di jeet nba ki ti loon, ŋaan ki i baar nant nna, a tii be kon ki tan kpo.”
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Ki Yennu yet Moses a, “N saa te ki jeet n nyi sanpaapo ki baa, ki i kura n di. Niib na kur n tuu nyi sanyiɔk ni, ki tɔkir linba ki bi saa di li daar. Nna bannue ki n saa bikimm, ki bann baa saa wei n sennu, nan baa kan weiri.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Daa ŋanloob daar bin tuu tɔkir, ki li yabint-ii tee nan baa tuu tɔkii na fuunu munlee, ki ŋammir.”
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Ki Moses nan Aarɔnn yet Israel teeb na a, “Dinna daajoouk na, i saa bann nan Yennu-e daan nyinni Ijipt tiŋ ni.
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 Sanyiɔk ni, i won saa la yabint Yennu yentsaakar. U gbat yaa nyiirɔ biaŋinbawa. Nn, i nyiir ŋɔɔe, kimaan timm kpan tee u masɔkinteebe.
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Yennu-e saa turi nant daajoouk ki yin ŋman, ki bia turi boroboro sanyiɔk ni, yaa loon biaŋinba, kimaan u gbat yaa nyiirɔ biaŋinbawa. I-i nyiirit yoo nba, i ki nyiir timm kaa, ŋaan i nyiir Yennu-e.”
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Ki Moses yet Aarɔnn a, “Pakin niib na kur ki bin baar ki tan set Yennu tɔɔnn, kimaan u gbat bi nyiiruka.”
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Aarɔnn nba pak niib na kur yoo nba, ki bi ŋmant bi numm kunkoouk na po, ki li taakpaak ni ki Yennu maŋ yentchiɔŋ dɔkit sanpagbouŋ ni.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 Ŋanne ki Yennu yet Moses a,
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “N gbat Israel teeb nyiiruk nawa. Yetirib nan daajoouk kur bi saa la nant ki ŋman, ki sanyiɔk kur bi bia saa la boroboro, baa loon biaŋinba, ki bann nan min Yennu-e tee bi Yennu.”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Daajoouk nba tan baar, ki pinparbur yukir baar baa, ki gbee kaaŋ na kur po. Ki sanyiɔk ni ki marin bia baa ki lint kaaŋ na kur po.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Marin na nba kpaar yoo nba, ki bi la ki bonsiar be kunkoouk na paak, ki tee bonfarimii bonŋiŋara nna. Li din ki paar nan yeeru.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Israel teeb na nba lar, ki bi ki bannir, ki boi bi leeb a, “Bee bonte na?”
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Yennu wann nan sɔɔ kur n tuu tɔkir biaŋinba saa jaŋɔ, ki u ŋaateeb sɔɔ kur n gaar bɔrik-gbinn.”
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Ki Israel teeb na tun nna, ki siab tɔkir saama, ki siab mun tɔkir waan waan nna.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 Baa bikin yoo nba, ki wunba bo tɔkir bonchiann na, u din ki dii tenni; ki wunba tɔkir waaminna na, li ki pɔtɔ, sɔɔ kur din tɔkir biaŋinba saa jaŋɔe.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 Ki Moses yetib a, “Sɔɔ daa tɔki ki guunt wonni.”
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Ŋaan siab din ki gbiint ki tur Moses-i, ki tenn waan ki guun wonn. Laa tan yent, ki sɔɔ li kɔɔ nanwubawa, ki pɔɔk ki ji nubir. Ki Moses wutoor doo bi paak.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Sanyiɔk kur, sɔɔ kur din tuu saane ki saa tɔkir ki jaŋ u mɔŋ, ŋaan yonnu-i toŋ yoo nba, linba tenn tiŋ ni na, lin mann ki bot.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Daa ŋanloob daar na, ki bi tɔkir, ki li yabint fuunu munlee-lee, sɔɔ kur yar bɔrik-gbina ŋanlee-lee. Ŋanne ki Israel tɔɔndamm na baar Moses boor ki tan pakɔ li po,
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 ki u pakib a, “Yennu wann nan wonn tee foon daare, ki tee ŋɔɔ Yennu daar. Purin linba ki i saa pur dinna, ki bia ŋaa linba ki i saa ŋaa dinna. Linba tenn, yin bɔr ki guun wonn.”
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 Ki bi bɔr linba tenn na nan Moses nba wannib biaŋinba na, ki li yent sanyiɔk, ki li ki biir ki bia ki kɔɔ nanwuba.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Ŋanne ki Moses yetib a, “Dimin na dinna man, kimaan dinna tee foon daare, daar nba tee Yennu daar, i kan la jesiat kunkoouk na paaki.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Ii tuu saa tɔkir jeet na daa ŋanloobe, ŋaan daa ŋanlore daar nba tee foon daar na, i kan la jeet ki tɔkir kunkoouk na paak.”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Daa ŋanlore na ni, ki siab saan muuk ni a bin tɔkir jeet, ŋaan bi din ki la siari.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Ŋanne ki Yennu yet Moses a, “Taar munŋaae ki yimm niib na ki sak n sennu?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Tiat nan min Yennu-e turi foon daar, ŋanne teen ki daaŋanloob daar kur, ki n tuu turi jeet ki lin jaŋ daa ŋanlee dinu. Daaŋanlore daar na, sɔɔ kur-ii be u ŋaak ni, ki daa nyi saa siari.”
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 Tɔn, ki niib na ki tuun siar daaŋanlore daar kur.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Israel teeb na din yi jeet na manae. Li din tee nan binpeenii nae, ŋaan marii nan baa tuu jii siat ki teen lilaat na.
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 Moses din yetib a, “Yennu wannit nan ti tenn mana na ki bɔr ki tan wann ti yaaboona, ki bin la jeet nba ki ŋɔɔ Yennu din teenit kunkoouk paak, waa din nyinnit Ijipt tiŋ ni yoo nba na.”
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Moses din yet Aarɔnn a, “Jiin sɔɔr ki wuun mana bɔrik-gbinn leŋ, ki sennir Yennu tɔɔnn, ki lii bɔr, kii guu ti yaaboona.”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 Ki Aarɔnn jiir ki senn mɔlor lakir na boor, nan Yennu nba senn Moses biaŋinba na, a lii bɔr.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 Ki Israel teeb na din dii mana maŋ ki saa tuu bina piinna, nan baa tan baar Keenann tiŋ ni, siaminba ki bi kar na.
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 (Li yoo, baa din dia linba ki bikii bona na saa kɔɔ bɔrik-gbinn piike.)
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.