1 Crônicas 21

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sintaanii din loon wun baar nan daamii Israel teeb paak, ki te Defid dukin a wun kan Israel teeb nikant.
1 Levantou-se Satã contra Israel, e excitou Davi a fazer o recenseamento de Israel.
2 Li paak Defid din yet Joab nan kunkɔnkɔnna saakab a, “Saant Israel tiŋ kur po, laa nyii Beerseba ki saan tuu Dann booru, ki yin kan kunkɔnkɔnna na. N loon ki man bann baa tee biaŋinbae.”
2 Disse Davi a Joab e aos chefes do povo: Ide, fazei o recenseamento dos israelitas desde Bersabéia até Dã e fazei-me um relatório, para que eu saiba o número deles.
3 Ki Joab yetɔ a, “Yennu n te Israel teeb n ŋamm pɔt taar kobik ki gar baa tee biaŋinba mɔtana. Chanbaa kpanbar, bi ki tee a jiamm kaa-a? Bee teen ki a loon ki a tun linba na, ki baar nan biit Israel teeb paaki?”
3 Respondeu Joab: O Senhor multiplique seu povo cem vezes mais! Não são todos eles, ó rei, meu senhor, os servos de meu senhor? Por que, no entanto, exige meu senhor isso? Por que sobrecarregar Israel de um pecado?
4 Kpanbar na din te Joab sak u mɔmaan nae. Joab din nyii ki lin Israel tiŋ kur poe, ki tan ŋmat jen Jerusalem,
4 Mas o rei persistiu na ordem que dera a Joab. Joab partiu e percorreu todo o Israel, depois retornou a Jerusalém.
5 ki wann kpanbar Defid jab nba jaŋ nan bin saan tɔb, ki bi tee jab tusbamm nan tusaa kobik ki be Israel tiŋ ni, ki Juda tiŋ ni mun tee tusaa kobii ŋanna nan piinlore.
5 E entregou a Davi a lista do recenseamento do povo: havia em todo o Israel um milhão e cem mil homens aptos para o manejo da espada, e, em Judá, quatrocentos e setenta mil.
6 Joab din ki pukin Liifai booru nan Benjaminn booru na nikant ni, kimaan kpanbar nba din wannɔ biaŋinba na ki ŋan turɔ.
6 Não fez o recenseamento da tribo de Levi nem de Benjamim, porque a ordem do rei lhe repugnava.
7 Yennu par din ki maŋ nan baa tun biaŋinba na, li paak ki u dat Israel teeb tuba.
7 Deus não viu isso com bons olhos e feriu Israel.
8 Ki Defid yet Yennu a, “Yennu, n biir nan maa tun linba nawa. Nyikin n biit ki chabin, n tun jatiiwa.”
8 Davi disse a Deus: Pequei gravemente agindo de tal maneira. Agora dignai-vos perdoar a iniqüidade de vosso servo, porque agi em completa insensatez.
9 Yennu din pak nan Gaad, wunba tee ŋɔɔ Yennu sɔkinii na ki yet a,
9 Então o Senhor dirigiu-se a Gad, vidente de Davi, nesses termos:
10 “Ii saa pak Defid nan n saa wannɔ tubdatu booru muntaae ki wun gann yennkɔɔ, ki n saa tun linba ki u gann.”
10 Vai dizer a Davi: Eis o que diz o Senhor: Eu te proponho três coisas; escolhe uma delas e eu ta farei.
11 Ki Gaad saan Defid boor, ki saa wannɔ Yennu nba yet linba, ŋaan boiɔ a, “A loon ki wun tun lanne ki turani?
11 Gad foi ao encontro de Davi e lhe disse: Eis o que disse o Senhor:
12 A loon ki kome n baa a tiŋ ni bina ŋantaa amii a loon ki a dataie n wei bera ŋmaarii ŋantaa, ki a chiar ki nyikib, koo a loon yiarbiiuko n baa a tiŋ ni daaŋantaa, ki u malaka n lin Israel tiŋ kur po ki kpi-ini? Turimin gatu, ki man ŋmat wann Yennu.”
12 Escolhe: ou três anos de fome, ou três meses durante os quais fugirás de teus inimigos e serás atingido por sua espada, ou ainda três dias em que a espada do Senhor ou a peste maltratarão a terra, e o anjo do Senhor devastará todo o território de Israel. A ti compete ver agora que resposta devo dar àquele que me enviou.
13 Defid din jiin Gaad a, “N be parbichiɔŋ nie. N ki loon man kɔɔ niib nuu ni; ŋaant Yennu tiɔŋo n dat n tubir, kimaan u mɔk ninbatinu.”
13 Estou, respondeu Davi, numa cruel angústia. Ah! Caia eu nas mãos do Senhor, porque imensa é sua misericórdia; mas que eu não caia nas mãos dos homens!
14 Ŋanne Yennu din te ki yiarbiiuk baa Israel teeb paak, ki kpiib tusaa piinlore.
14 E o Senhor mandou a peste a Israel. Em Israel tombaram setenta mil homens.
15 Yennu din tun malakae, a wun biir Jerusalem, ŋaan malaka na nba yaa wun biir na, ki Yennu lebit u dudukit, ki yet malaka na a, “Nyikin, nna jaŋa.” Malaka na din be Jebus nirɔ nba ki bi yiu Arauna na jarik nie.
15 Deus enviou a Jerusalém um anjo para destruí-la. Enquanto ele a assolava, o Senhor, que olhava, compadeceu-se desse mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Retira agora tua mão! Ora, o anjo do Senhor achava-se perto da eira de Ornã, o jebuseu.
16 Defid din gokit got paapo ki la Yennu malaka na see sanpagbouŋ nan tingbouŋ sinsuuk ni, ki dia jukbanjiak u nuu ni, ki teen siir nan wun biir Jerusalem. Ki Defid nan Israel saakab lia bɔtoliant, ki baa fabin tiŋ ni.
16 Davi, tendo levantado os olhos, viu o anjo do Senhor que estava entre o céu e a terra, com uma espada desembainhada em sua mão, dirigida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, prostraram-se com o rosto por terra.
17 Defid din miar Yennu ki yet a, “Yennu, mine tun yanbɔmm na, mine te ki bi kan nikant na, ki tatimm na mun tun bia? N Yomdaanɔ Yennu, datir min nan n ŋaateeb tuba, ŋaan nyik niib na.”
17 E Davi disse a Deus: Não fui eu que mandei fazer o recenseamento do povo? Fui eu que pequei, fui eu que fiz esse mal. Mas essas ovelhas, que fizeram elas? Senhor, meu Deus, que vossa mão caia, portanto, sobre mim e sobre a casa de meu pai para castigar, mas não sobre vosso povo.
18 Yennu malaka na din yet Gaad a wun wann Defid ki wun saan Arauna jarik boor, ki saa maa maruŋ binbintir ki tur Yennu.
18 O anjo do Senhor mandou Gad dizer a Davi que subisse à eira de Ornã, o jebuseu, para lá levantar um altar ao Senhor.
19 Defid din sak Yennu wannu nba ki Gaad betɔ na, ki fiir saan.
19 Davi lá subiu, de acordo com a ordem dada por Gad da parte do Senhor.
20 Jarik na boore, ki Arauna nan u bonjai banna be ki boo dii. Baa la malaka na yoo nba, ki bonjai na chiar ki saan bɔr.
20 Ornã, voltando-se, viu o anjo, e ele com seus quatro filhos esconderam-se: estava, naquela ocasião, debulhando trigo.
21 Li yoo maŋe ki Arauna la kpanbar Defid baat, ki u seet jarik na boor, ki baa fabin tiŋ ni.
21 Quando Davi chegou perto de Ornã, este o viu; saiu da eira e se prosternou diante de Davi, com o rosto contra a terra.
22 Ki Defid yetɔ a, “Kɔin a jarik na ki turin, ki man maa maruŋ binbintir ki tur Yennu, ki lin te yiarbiiuk nba be niib paak na n gbenn. Kɔin ki turin, li daauk nba tee biaŋinba.”
22 Davi disse-lhe: Cede-me o terreno de tua eira, para nela construir um altar ao Senhor; cede-o a mim pelo seu valor em dinheiro, para que o flagelo se retire de cima do povo.
23 Ki Arauna yet Defid a, “Kpanbar, yentir tiŋ na, ki mann maruŋ ki tur Yennu nan faa loon biaŋinba na; naajaie na ki a saa jii ki joob muu, ki lii tee mujoonu Yenpiinii, ki diboolanbanae na ki a kuun muu; diie na, ki n teena; li kur tee piiniie.”
23 Ornã respondeu: Toma-o; que meu senhor, o rei, faça o que lhe parecer bom. Vê: dou os bois para o holocausto, os carros para lenha, e o trigo para a oblação; tudo te dou.
24 Ŋaan ki Defid jiin Arauna a, “Aaii, n saa pa li daauk nba tee biaŋinbae. N kan jii linba tee a yar ki tur Yennu ki li tee Yenpiinii, koo ki ji linba tee dafur ki mann mujoonu maruŋo.”
24 Não, respondeu Davi, quero comprá-lo pelo seu inteiro valor em dinheiro; não tomarei o que te pertence para dar ao Senhor, e não oferecerei um holocausto que não me custe nada.
25 Ŋanne Defid pa Arauna salimmɔna likbina kobii ŋanloob, jarik na paak,
25 Davi deu a Ornã um peso de seiscentos siclos de ouro pelo terreno.
26 ki maa maruŋ binbintir leŋ ki tur Yennu, ki mann mujoonu Yenpiinii nan weinanleeb Yenpiinii maruŋ. U din miar Yennu-e, ki Yennu turɔ gatu ki te ki muu nyii sanpaapo ki tan dii maruŋ nba be binbintir na paak.
26 E Davi construiu lá um altar ao Senhor; ofereceu holocausto e sacrifícios pacíficos. Invocou o Senhor que lhe respondeu enviando o fogo do céu sobre o altar de holocusto.
27 Yennu din bet malaka na a wun jiin u jukbanjiak na li toouk ni, ki u sak.
27 Então o Senhor falou ao anjo, e este meteu a espada na bainha.
28 Li yoo maŋe ki Defid la nan Yennu gat u miaruwa, li paak ki u ji mann maruŋ Arauna jarik boor.
28 Nesse momento, vendo Davi que o Senhor o tinha ouvido na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali sacrifícios.
29 Yennu lanbouŋ nba ki Moses din ŋammir kunkoouk paak na, nan binbintir nba ki bi din tuu jokit maruŋ li paak na din be jiant boor, Gibeonn, li yoo maŋ.
29 O tabernáculo do Senhor que Moisés construíra no deserto e o altar dos holocaustos se encontravam, nesse tempo, no lugar alto de Gabaon.
30 Ŋaan Defid din ki fit saa leŋ ki jiantir Yennu, kimaan u din tiin Yennu malaka jukbanjiak nae.
30 Mas Davi não pôde dirigir-se a esse altar, para rogar a Deus, tão aterrado ficara ao ver a espada do anjo do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.