1 Crônicas 21

Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sintaanii din loon wun baar nan daamii Israel teeb paak, ki te Defid dukin a wun kan Israel teeb nikant.
1 E Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a enumerar Israel.
2 Li paak Defid din yet Joab nan kunkɔnkɔnna saakab a, “Saant Israel tiŋ kur po, laa nyii Beerseba ki saan tuu Dann booru, ki yin kan kunkɔnkɔnna na. N loon ki man bann baa tee biaŋinbae.”
2 E Davi disse a Joabe e aos governantes do povo: Ide, enumerai Israel desde Berseba até Dã; e trazei o número deles para mim, para que eu possa sabê-lo.
3 Ki Joab yetɔ a, “Yennu n te Israel teeb n ŋamm pɔt taar kobik ki gar baa tee biaŋinba mɔtana. Chanbaa kpanbar, bi ki tee a jiamm kaa-a? Bee teen ki a loon ki a tun linba na, ki baar nan biit Israel teeb paaki?”
3 E Joabe respondeu: O SENHOR faça o seu povo uma centena de vezes maior do que ele é; mas, meu senhor e rei, não são todos servos do meu senhor? Por que então o meu senhor requer esta coisa? Por que será ele causa de transgressão para Israel?
4 Kpanbar na din te Joab sak u mɔmaan nae. Joab din nyii ki lin Israel tiŋ kur poe, ki tan ŋmat jen Jerusalem,
4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que Joabe partiu, e foi por todo o Israel, e voltou para Jerusalém.
5 ki wann kpanbar Defid jab nba jaŋ nan bin saan tɔb, ki bi tee jab tusbamm nan tusaa kobik ki be Israel tiŋ ni, ki Juda tiŋ ni mun tee tusaa kobii ŋanna nan piinlore.
5 E Joabe deu a soma do número do povo a Davi. E todos os de Israel eram um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam espada.
6 Joab din ki pukin Liifai booru nan Benjaminn booru na nikant ni, kimaan kpanbar nba din wannɔ biaŋinba na ki ŋan turɔ.
6 Porém, Levi e Benjamim ele não contou entre eles; porque a palavra do rei foi abominável para Joabe.
7 Yennu par din ki maŋ nan baa tun biaŋinba na, li paak ki u dat Israel teeb tuba.
7 Isso desagradou a Deus, portanto ele feriu Israel.
8 Ki Defid yet Yennu a, “Yennu, n biir nan maa tun linba nawa. Nyikin n biit ki chabin, n tun jatiiwa.”
8 E Davi disse a Deus: Pequei grandemente em fazer isso; mas, agora, imploro-te, remove a iniquidade do teu servo; por eu ter feito mui tolamente.
9 Yennu din pak nan Gaad, wunba tee ŋɔɔ Yennu sɔkinii na ki yet a,
9 E o SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Ii saa pak Defid nan n saa wannɔ tubdatu booru muntaae ki wun gann yennkɔɔ, ki n saa tun linba ki u gann.”
10 Vai e conta a Davi, dizendo: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe para ti uma delas, para que eu possa fazê-la a ti.
11 Ki Gaad saan Defid boor, ki saa wannɔ Yennu nba yet linba, ŋaan boiɔ a, “A loon ki wun tun lanne ki turani?
11 Assim, Gade veio até Davi, e disse a ele: Assim diz o SENHOR: Escolhe para ti:
12 A loon ki kome n baa a tiŋ ni bina ŋantaa amii a loon ki a dataie n wei bera ŋmaarii ŋantaa, ki a chiar ki nyikib, koo a loon yiarbiiuko n baa a tiŋ ni daaŋantaa, ki u malaka n lin Israel tiŋ kur po ki kpi-ini? Turimin gatu, ki man ŋmat wann Yennu.”
12 ou três anos de fome; ou três meses para seres destruído diante dos teus inimigos, enquanto a espada dos teus inimigos te supere; ou, ainda, três dias da espada do SENHOR; a saber, a peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo ao longo de toda costa de Israel. Agora, portanto, aconselha-te de qual palavra trarei de volta àquele que me enviou.
13 Defid din jiin Gaad a, “N be parbichiɔŋ nie. N ki loon man kɔɔ niib nuu ni; ŋaant Yennu tiɔŋo n dat n tubir, kimaan u mɔk ninbatinu.”
13 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia na mão de homem.
14 Ŋanne Yennu din te ki yiarbiiuk baa Israel teeb paak, ki kpiib tusaa piinlore.
14 Assim, o SENHOR enviou peste sobre Israel; e ali caíram de Israel setenta mil homens.
15 Yennu din tun malakae, a wun biir Jerusalem, ŋaan malaka na nba yaa wun biir na, ki Yennu lebit u dudukit, ki yet malaka na a, “Nyikin, nna jaŋa.” Malaka na din be Jebus nirɔ nba ki bi yiu Arauna na jarik nie.
15 E Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la; e enquanto ele a estava destruindo, o SENHOR olhou, e se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía: Basta, detém agora a tua mão. E o anjo do SENHOR se pôs de pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Defid din gokit got paapo ki la Yennu malaka na see sanpagbouŋ nan tingbouŋ sinsuuk ni, ki dia jukbanjiak u nuu ni, ki teen siir nan wun biir Jerusalem. Ki Defid nan Israel saakab lia bɔtoliant, ki baa fabin tiŋ ni.
16 E Davi ergueu os seus olhos, e viu o anjo do SENHOR de pé entre a terra e o céu, tendo a espada desembainhada na sua mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos de Israel, que estavam vestidos de pano de saco, caíram sobre as suas faces.
17 Defid din miar Yennu ki yet a, “Yennu, mine tun yanbɔmm na, mine te ki bi kan nikant na, ki tatimm na mun tun bia? N Yomdaanɔ Yennu, datir min nan n ŋaateeb tuba, ŋaan nyik niib na.”
17 E Davi disse a Deus: Não sou eu quem ordenou que o povo fosse enumerado? Eu mesmo que pequei e fiz muito mal; mas quanto a estas ovelhas, o que elas fizeram? Que a tua mão, suplico-te, ó SENHOR meu Deus, esteja sobre mim, e sobre a casa do meu pai; mas não sobre o teu povo, para que sejam atormentados.
18 Yennu malaka na din yet Gaad a wun wann Defid ki wun saan Arauna jarik boor, ki saa maa maruŋ binbintir ki tur Yennu.
18 Então, o anjo do SENHOR mandou Gade dizer a Davi, que Davi deveria subir à eira de Ornã, o jebuseu, e erguer um altar ao SENHOR.
19 Defid din sak Yennu wannu nba ki Gaad betɔ na, ki fiir saan.
19 E Davi subiu, diante da palavra de Gade, a qual ele falou em nome do SENHOR.
20 Jarik na boore, ki Arauna nan u bonjai banna be ki boo dii. Baa la malaka na yoo nba, ki bonjai na chiar ki saan bɔr.
20 E Ornã volveu-se, e viu o anjo; e ele com seus quatro filhos se esconderam. Ora, Ornã estava joeirando trigo.
21 Li yoo maŋe ki Arauna la kpanbar Defid baat, ki u seet jarik na boor, ki baa fabin tiŋ ni.
21 E enquanto Davi vinha até Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e se prostrou diante de Davi com a sua face no chão.
22 Ki Defid yetɔ a, “Kɔin a jarik na ki turin, ki man maa maruŋ binbintir ki tur Yennu, ki lin te yiarbiiuk nba be niib paak na n gbenn. Kɔin ki turin, li daauk nba tee biaŋinba.”
22 Então, Davi disse a Ornã: Concede-me o lugar desta eira para que nela eu possa edificar um altar ao SENHOR; tu me concederás pelo preço cheio, para que a praga possa ser detida do povo.
23 Ki Arauna yet Defid a, “Kpanbar, yentir tiŋ na, ki mann maruŋ ki tur Yennu nan faa loon biaŋinba na; naajaie na ki a saa jii ki joob muu, ki lii tee mujoonu Yenpiinii, ki diboolanbanae na ki a kuun muu; diie na, ki n teena; li kur tee piiniie.”
23 E Ornã disse a Davi: Toma-a para ti, e que o meu senhor, o rei, faça aquilo que é bom aos seus olhos; eis que te dou também os bois por ofertas queimadas, e os instrumentos da eira por lenha, e o trigo por oferta de alimentos; tudo te dou.
24 Ŋaan ki Defid jiin Arauna a, “Aaii, n saa pa li daauk nba tee biaŋinbae. N kan jii linba tee a yar ki tur Yennu ki li tee Yenpiinii, koo ki ji linba tee dafur ki mann mujoonu maruŋo.”
24 E o rei Davi disse a Ornã: Não; mas, verdadeiramente, comprá-la-ei pelo preço cheio; porque não tomarei aquilo que é teu para o SENHOR, tampouco oferecerei ofertas queimadas sem custo.
25 Ŋanne Defid pa Arauna salimmɔna likbina kobii ŋanloob, jarik na paak,
25 Assim, Davi deu a Ornã, pelo lugar o peso de seiscentos shekels de ouro.
26 ki maa maruŋ binbintir leŋ ki tur Yennu, ki mann mujoonu Yenpiinii nan weinanleeb Yenpiinii maruŋ. U din miar Yennu-e, ki Yennu turɔ gatu ki te ki muu nyii sanpaapo ki tan dii maruŋ nba be binbintir na paak.
26 E Davi edificou ali um altar ao SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz, e clamou ao SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar da oferta queimada.
27 Yennu din bet malaka na a wun jiin u jukbanjiak na li toouk ni, ki u sak.
27 E o SENHOR ordenou ao anjo, e ele voltou a pôr a espada na sua bainha.
28 Li yoo maŋe ki Defid la nan Yennu gat u miaruwa, li paak ki u ji mann maruŋ Arauna jarik boor.
28 Naquele momento, quando Davi viu que o SENHOR havia lhe respondido na eira de Ornã, o jebuseu; ofereceu ali sacrifícios.
29 Yennu lanbouŋ nba ki Moses din ŋammir kunkoouk paak na, nan binbintir nba ki bi din tuu jokit maruŋ li paak na din be jiant boor, Gibeonn, li yoo maŋ.
29 Porque o tabernáculo do SENHOR, o qual Moisés fez no deserto, e o altar da oferta queimada, estavam naquele tempo no lugar alto de Gibeão.
30 Ŋaan Defid din ki fit saa leŋ ki jiantir Yennu, kimaan u din tiin Yennu malaka jukbanjiak nae.
30 Porém, Davi não conseguiu ir diante dele para indagar a Deus; porque ele estava atemorizado por causa da espada do anjo do SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.