1 Crônicas 21
Yennu Gbouŋ Mɔɔr (BIM) vs NTLH
1 Sintaanii din loon wun baar nan daamii Israel teeb paak, ki te Defid dukin a wun kan Israel teeb nikant.
1 Satanás quis criar problemas para o povo de Israel e por isso levou Davi a fazer uma contagem do povo.
2 Li paak Defid din yet Joab nan kunkɔnkɔnna saakab a, “Saant Israel tiŋ kur po, laa nyii Beerseba ki saan tuu Dann booru, ki yin kan kunkɔnkɔnna na. N loon ki man bann baa tee biaŋinbae.”
2 Davi deu a Joabe e aos outros oficiais a seguinte ordem: — Vão por toda a terra de Israel, desde o Norte até o Sul, e façam a contagem do povo. Eu quero saber quantos somos.
3 Ki Joab yetɔ a, “Yennu n te Israel teeb n ŋamm pɔt taar kobik ki gar baa tee biaŋinba mɔtana. Chanbaa kpanbar, bi ki tee a jiamm kaa-a? Bee teen ki a loon ki a tun linba na, ki baar nan biit Israel teeb paaki?”
3 Mas Joabe respondeu: — Que o
4 Kpanbar na din te Joab sak u mɔmaan nae. Joab din nyii ki lin Israel tiŋ kur poe, ki tan ŋmat jen Jerusalem,
4 Mas o rei fez com que Joabe obedecesse à sua ordem. Então Joabe saiu, viajou por toda a terra de Israel e depois voltou para Jerusalém.
5 ki wann kpanbar Defid jab nba jaŋ nan bin saan tɔb, ki bi tee jab tusbamm nan tusaa kobik ki be Israel tiŋ ni, ki Juda tiŋ ni mun tee tusaa kobii ŋanna nan piinlore.
5 Ele informou ao rei Davi que o total de homens capazes para o serviço militar era o seguinte: um milhão e cem mil em Israel e quatrocentos e setenta mil em Judá.
6 Joab din ki pukin Liifai booru nan Benjaminn booru na nikant ni, kimaan kpanbar nba din wannɔ biaŋinba na ki ŋan turɔ.
6 Mas Joabe desaprovava a ordem do rei e por isso não fez a contagem nas tribos de Levi e Benjamim.
7 Yennu par din ki maŋ nan baa tun biaŋinba na, li paak ki u dat Israel teeb tuba.
7 O que foi feito desagradou a Deus, e por isso ele castigou o povo de Israel.
8 Ki Defid yet Yennu a, “Yennu, n biir nan maa tun linba nawa. Nyikin n biit ki chabin, n tun jatiiwa.”
8 Então Davi disse: — Ó Deus, eu cometi um pecado terrível quando mandei contar o povo. Por favor, perdoa-me! O que fiz foi uma loucura.
9 Yennu din pak nan Gaad, wunba tee ŋɔɔ Yennu sɔkinii na ki yet a,
9 Então o Senhor Deus disse a Gade, o profeta de Davi:
10 “Ii saa pak Defid nan n saa wannɔ tubdatu booru muntaae ki wun gann yennkɔɔ, ki n saa tun linba ki u gann.”
10 — Vá e diga a Davi que eu dou a ele o direito de escolher uma de três coisas; aquilo que ele escolher eu farei. — Você pode escolher uma destas três coisas: três anos de fome, três meses fugindo dos exércitos dos seus inimigos ou três dias nos quais o
11 Ki Gaad saan Defid boor, ki saa wannɔ Yennu nba yet linba, ŋaan boiɔ a, “A loon ki wun tun lanne ki turani?
11 — ausente —
12 A loon ki kome n baa a tiŋ ni bina ŋantaa amii a loon ki a dataie n wei bera ŋmaarii ŋantaa, ki a chiar ki nyikib, koo a loon yiarbiiuko n baa a tiŋ ni daaŋantaa, ki u malaka n lin Israel tiŋ kur po ki kpi-ini? Turimin gatu, ki man ŋmat wann Yennu.”
12 — ausente —
13 Defid din jiin Gaad a, “N be parbichiɔŋ nie. N ki loon man kɔɔ niib nuu ni; ŋaant Yennu tiɔŋo n dat n tubir, kimaan u mɔk ninbatinu.”
13 Davi respondeu: — Estou desesperado; porém não quero ser castigado por homens. Que o próprio
14 Ŋanne Yennu din te ki yiarbiiuk baa Israel teeb paak, ki kpiib tusaa piinlore.
14 Então Deus mandou que uma peste caísse sobre o povo de Israel, e morreram setenta mil israelitas.
15 Yennu din tun malakae, a wun biir Jerusalem, ŋaan malaka na nba yaa wun biir na, ki Yennu lebit u dudukit, ki yet malaka na a, “Nyikin, nna jaŋa.” Malaka na din be Jebus nirɔ nba ki bi yiu Arauna na jarik nie.
15 Depois mandou um anjo para destruir a cidade de Jerusalém, mas mudou de ideia e disse ao anjo: — Pare! Já chega! O anjo do
16 Defid din gokit got paapo ki la Yennu malaka na see sanpagbouŋ nan tingbouŋ sinsuuk ni, ki dia jukbanjiak u nuu ni, ki teen siir nan wun biir Jerusalem. Ki Defid nan Israel saakab lia bɔtoliant, ki baa fabin tiŋ ni.
16 Davi olhou e viu o anjo no ar, segurando a sua espada, pronto para destruir Jerusalém. Então Davi e os líderes do povo, todos eles vestindo roupas feitas de pano grosseiro, ajoelharam-se e encostaram o rosto no chão.
17 Defid din miar Yennu ki yet a, “Yennu, mine tun yanbɔmm na, mine te ki bi kan nikant na, ki tatimm na mun tun bia? N Yomdaanɔ Yennu, datir min nan n ŋaateeb tuba, ŋaan nyik niib na.”
17 Aí Davi orou assim: — Ó Deus, fui eu que errei. Fui eu quem mandou fazer o recenseamento. O que foi que essa pobre gente fez? Ó
18 Yennu malaka na din yet Gaad a wun wann Defid ki wun saan Arauna jarik boor, ki saa maa maruŋ binbintir ki tur Yennu.
18 Então o anjo do Senhor disse a Gade que mandasse Davi construir um altar para Deus no terreiro de malhar cereais que pertencia a Araúna.
19 Defid din sak Yennu wannu nba ki Gaad betɔ na, ki fiir saan.
19 Davi obedeceu à ordem do Senhor e foi, como Gade lhe tinha dito.
20 Jarik na boore, ki Arauna nan u bonjai banna be ki boo dii. Baa la malaka na yoo nba, ki bonjai na chiar ki saan bɔr.
20 Ali, no terreiro, Araúna e os seus quatro filhos estavam malhando trigo. Quando viram o anjo, os filhos fugiram e se esconderam.
21 Li yoo maŋe ki Arauna la kpanbar Defid baat, ki u seet jarik na boor, ki baa fabin tiŋ ni.
21 Ao ver Davi chegando, Araúna saiu do terreiro, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
22 Ki Defid yetɔ a, “Kɔin a jarik na ki turin, ki man maa maruŋ binbintir ki tur Yennu, ki lin te yiarbiiuk nba be niib paak na n gbenn. Kɔin ki turin, li daauk nba tee biaŋinba.”
22 Então Davi lhe disse: — Quero que você me venda o seu terreiro de malhar cereais a fim de que eu construa nele um altar para Deus, o
23 Ki Arauna yet Defid a, “Kpanbar, yentir tiŋ na, ki mann maruŋ ki tur Yennu nan faa loon biaŋinba na; naajaie na ki a saa jii ki joob muu, ki lii tee mujoonu Yenpiinii, ki diboolanbanae na ki a kuun muu; diie na, ki n teena; li kur tee piiniie.”
23 Araúna disse: — Fique com o terreiro e faça com ele o que quiser. Aqui estão estes bois para serem queimados em
24 Ŋaan ki Defid jiin Arauna a, “Aaii, n saa pa li daauk nba tee biaŋinbae. N kan jii linba tee a yar ki tur Yennu ki li tee Yenpiinii, koo ki ji linba tee dafur ki mann mujoonu maruŋo.”
24 Mas Davi respondeu: — Isso não! Eu pagarei o preço justo. Não vou dar como oferta ao
25 Ŋanne Defid pa Arauna salimmɔna likbina kobii ŋanloob, jarik na paak,
25 E pagou a Araúna quase sete quilos de ouro pelo terreiro.
26 ki maa maruŋ binbintir leŋ ki tur Yennu, ki mann mujoonu Yenpiinii nan weinanleeb Yenpiinii maruŋ. U din miar Yennu-e, ki Yennu turɔ gatu ki te ki muu nyii sanpaapo ki tan dii maruŋ nba be binbintir na paak.
26 Então construiu ali um altar para Deus e ofereceu sacrifícios que foram completamente queimados e ofertas de paz. Ele orou, e Deus respondeu, mandando fogo do céu para queimar os sacrifícios que estavam no altar.
27 Yennu din bet malaka na a wun jiin u jukbanjiak na li toouk ni, ki u sak.
27 O Senhor Deus mandou que o anjo colocasse a sua espada na bainha, e ele obedeceu.
28 Li yoo maŋe ki Defid la nan Yennu gat u miaruwa, li paak ki u ji mann maruŋ Arauna jarik boor.
28 Naquele instante Davi entendeu que Deus havia respondido à sua oração e por isso ofereceu sacrifícios no altar do terreiro de malhar cereais.
29 Yennu lanbouŋ nba ki Moses din ŋammir kunkoouk paak na, nan binbintir nba ki bi din tuu jokit maruŋ li paak na din be jiant boor, Gibeonn, li yoo maŋ.
29 Naquele tempo a Tenda da Presença de Deus , que Moisés havia feito no deserto, e o altar onde os sacrifícios eram queimados ainda estavam no lugar de adoração que ficava em Gibeão.
30 Ŋaan Defid din ki fit saa leŋ ki jiantir Yennu, kimaan u din tiin Yennu malaka jukbanjiak nae.
30 Mas Davi não podia ir até lá para adorar a Deus porque estava com medo da espada do anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.