Apocalipse 6

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kʊ sinnyɛɛm bɩ lɛɛkarɛ kʊsɩrɛ bɩ hʊr saanhɩnarɔ wɔɔ bar la bɩ, mɔɔ yɩ, m a ma hɔɔmɩsɩɩrɔ siro wɔɔ lɛɛkarɛzaa bɩ həən si bramahəənsire m, a ʊ: «Bʊr!»
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Bɩ, mɔɔ sisi fu yɩ. Gʊaa k'a da ʊ bɩ n sa nyasʊ a wɔ ʊ. N n cirbəə firgə ka ʊ, an ta k'a yaa yar ba, a ɩ dama m, b'a dama yɩm.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 K'a kʊsɩrɛ hɩɩya hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ ma hɔmɩsɩr hɩɩya hɔ bɩ n həən si, a ʊ: «Bʊr!»
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Sisi vanta n a hɩnka piin…: N lɛ ka gʊaa k'a da ʊ b'ʊ k'an laafɩɩ bɔ durnya ʊ kʊ gʊɔɔ n bɩr kʊ zɩnzɛm, n kargʊ jintə ka ʊ sɔ.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 K'a kʊsɩrɛ kaakʊ hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ ma, hɔmɩsɩr kaakʊ hɔ bɩ həən si, a ʊ: «Bʊr!» Bɩ, mɔɔ sisi kundə yɩ. Gʊaa k'a da ʊ bɩ nɩ hɔ kʊ n nɩ mɔr gore makra bam nɩ bɩ n'a wɔ ʊ.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Bɩ, mɔɔ hɔ niŋŋə ma an bɔ kʊ ʊ kan leer kɩ hɔɔmɩsɩɩrɔ siro wɔɔ bire ʊ, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «Yɩryaa makra ba deem, hindeem zibəə busoo ma, naanyaa makra kaakʊ, hindeem zibəə busoo ma. K'a gɔɔta nyɔɔ bɩ ma kan dɩvɛn bɩ kɩ, ɩ b'ɩ wɔ da ma y.»
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 K'a kʊsɩrɛ si hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ ma hɔmɩsɩr si hɔ bɩ m həən si, a ʊ: «Bʊr!»
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Bɩ, mɔɔ sisi vɔnnɩmɛzaa yɩ. Gʊaa k'a da ʊ bɩ bir n nawʊm «zɛ» gəənokʊ n zu a jɛ ʊ. Ŋ paŋŋa ka ŋ ʊ kʊ ŋ n'a so tara burə zɛkumbir si kər bɩ deem ʊ, kʊ ŋ nɩ gʊɔɔ zɩnzɛ kargʊ m, nɔ m, yaaba bʊnyaa m kan poohɔɔ kɩ m.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 K'a kʊsɩrɛ soor hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ gʊɔɔ kʊ ŋ yɩ ŋ zɩnzɛ Woso lemim kan kasɛtɩ kʊ ŋ y'a ka bɩ minto rɔ wɔɔ nyiro yɩ, mannɩduu bɩ lɛtaa.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ŋ n'ɩ zee dam kan paŋŋa kɩ, ŋ ʊ: «Zuuba mɩŋŋa, sɩrazaa, ɩbɩɩ maasɩrɛ barɛ an ta an dɔmɩm kara ku k'ɩ bɔkarɛ ɩ dʊdɔ ka, ɩ wɔɔ ma bɩ zɩm bɔ durnyazannɔ ma?»
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 N n huu fu ka ŋ gʊaa biyəə ʊ, n n a hɩ ŋ nɩ, kʊ ŋ n'a ya, ŋnɩ bʊr a ma poore, k'an ta, an ŋ zibəəkɔɔnrɔ kan ŋ danyɩnɔ kʊ ŋ nɩ zɛm bɩ ŋ zɩnzɛ am ŋ hɔ bɩ m nɔ wɔɔ lɛzerle dɔmɩm ku.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Bɩ, k'a kʊsɩrɛ sɔrdɩ hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ taranyiŋŋəre gʊta yɩ. Woso n a ba kundə ɩ ʊ pɛɛra kʊ n y'a ba hɔmɩsɩr ka kundə m, mom bɩ jilli n a ba ɩ ʊ ma m.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Monyaarɔ n sur tara ʊ, ɩ ʊ, hɩnhɛr gandaara ɩ sɔɔn jɩngɩr sur.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Brama n a gʊr ɩ ʊ, wʊtaa n y'a gʊr. Ciro haay kan tararɔ kʊ ŋ nɩ hi bire ʊ rɔ wɔɔ kɩ n'a gaa a bɩncɛrɔ ʊ.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Tara burə cinno, gʊɔɔ gʊtɔɔ, yarbənno cinno, arzakazannɔ kan paŋŋazannɔ kɩ, lɔnnɔ kan soamɩŋŋaʊzannɔ kɩ, ŋ haay, a nyaakʊm dɩnda ciyaarɔ kan cigəəziro kɩ ʊ.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Ŋ n a hɩ ciro kan jaarɔ wɔɔ kɩ m, ŋ ʊ: «K'a dɩnda wɔɔ ra, k'a wɔɔ nyaakʊm da laatʊ gʊaa k'a nɩ nyɩntam cirbəəduu burə ʊ bɩ meer ma, kan sinnyɛɛm bɩ nɔmaa kɩ.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Bala, ŋ nɔmaa dɔmɩm gʊta ɩ bʊr, nka n n'a dam ma an bɔlɛ nɩ?»
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.