Apocalipse 6

Wosoci Gʊaasɩbabaa Daa (BIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kʊ sinnyɛɛm bɩ lɛɛkarɛ kʊsɩrɛ bɩ hʊr saanhɩnarɔ wɔɔ bar la bɩ, mɔɔ yɩ, m a ma hɔɔmɩsɩɩrɔ siro wɔɔ lɛɛkarɛzaa bɩ həən si bramahəənsire m, a ʊ: «Bʊr!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Bɩ, mɔɔ sisi fu yɩ. Gʊaa k'a da ʊ bɩ n sa nyasʊ a wɔ ʊ. N n cirbəə firgə ka ʊ, an ta k'a yaa yar ba, a ɩ dama m, b'a dama yɩm.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 K'a kʊsɩrɛ hɩɩya hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ ma hɔmɩsɩr hɩɩya hɔ bɩ n həən si, a ʊ: «Bʊr!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Sisi vanta n a hɩnka piin…: N lɛ ka gʊaa k'a da ʊ b'ʊ k'an laafɩɩ bɔ durnya ʊ kʊ gʊɔɔ n bɩr kʊ zɩnzɛm, n kargʊ jintə ka ʊ sɔ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 K'a kʊsɩrɛ kaakʊ hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ ma, hɔmɩsɩr kaakʊ hɔ bɩ həən si, a ʊ: «Bʊr!» Bɩ, mɔɔ sisi kundə yɩ. Gʊaa k'a da ʊ bɩ nɩ hɔ kʊ n nɩ mɔr gore makra bam nɩ bɩ n'a wɔ ʊ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Bɩ, mɔɔ hɔ niŋŋə ma an bɔ kʊ ʊ kan leer kɩ hɔɔmɩsɩɩrɔ siro wɔɔ bire ʊ, an n'a hɩrɛ, a ʊ: «Yɩryaa makra ba deem, hindeem zibəə busoo ma, naanyaa makra kaakʊ, hindeem zibəə busoo ma. K'a gɔɔta nyɔɔ bɩ ma kan dɩvɛn bɩ kɩ, ɩ b'ɩ wɔ da ma y.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 K'a kʊsɩrɛ si hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ ma hɔmɩsɩr si hɔ bɩ m həən si, a ʊ: «Bʊr!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Bɩ, mɔɔ sisi vɔnnɩmɛzaa yɩ. Gʊaa k'a da ʊ bɩ bir n nawʊm «zɛ» gəənokʊ n zu a jɛ ʊ. Ŋ paŋŋa ka ŋ ʊ kʊ ŋ n'a so tara burə zɛkumbir si kər bɩ deem ʊ, kʊ ŋ nɩ gʊɔɔ zɩnzɛ kargʊ m, nɔ m, yaaba bʊnyaa m kan poohɔɔ kɩ m.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 K'a kʊsɩrɛ soor hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ gʊɔɔ kʊ ŋ yɩ ŋ zɩnzɛ Woso lemim kan kasɛtɩ kʊ ŋ y'a ka bɩ minto rɔ wɔɔ nyiro yɩ, mannɩduu bɩ lɛtaa.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ŋ n'ɩ zee dam kan paŋŋa kɩ, ŋ ʊ: «Zuuba mɩŋŋa, sɩrazaa, ɩbɩɩ maasɩrɛ barɛ an ta an dɔmɩm kara ku k'ɩ bɔkarɛ ɩ dʊdɔ ka, ɩ wɔɔ ma bɩ zɩm bɔ durnyazannɔ ma?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 N n huu fu ka ŋ gʊaa biyəə ʊ, n n a hɩ ŋ nɩ, kʊ ŋ n'a ya, ŋnɩ bʊr a ma poore, k'an ta, an ŋ zibəəkɔɔnrɔ kan ŋ danyɩnɔ kʊ ŋ nɩ zɛm bɩ ŋ zɩnzɛ am ŋ hɔ bɩ m nɔ wɔɔ lɛzerle dɔmɩm ku.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Bɩ, k'a kʊsɩrɛ sɔrdɩ hɔ bɩ hʊr bɩ, mɔɔ taranyiŋŋəre gʊta yɩ. Woso n a ba kundə ɩ ʊ pɛɛra kʊ n y'a ba hɔmɩsɩr ka kundə m, mom bɩ jilli n a ba ɩ ʊ ma m.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Monyaarɔ n sur tara ʊ, ɩ ʊ, hɩnhɛr gandaara ɩ sɔɔn jɩngɩr sur.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Brama n a gʊr ɩ ʊ, wʊtaa n y'a gʊr. Ciro haay kan tararɔ kʊ ŋ nɩ hi bire ʊ rɔ wɔɔ kɩ n'a gaa a bɩncɛrɔ ʊ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Tara burə cinno, gʊɔɔ gʊtɔɔ, yarbənno cinno, arzakazannɔ kan paŋŋazannɔ kɩ, lɔnnɔ kan soamɩŋŋaʊzannɔ kɩ, ŋ haay, a nyaakʊm dɩnda ciyaarɔ kan cigəəziro kɩ ʊ.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ŋ n a hɩ ciro kan jaarɔ wɔɔ kɩ m, ŋ ʊ: «K'a dɩnda wɔɔ ra, k'a wɔɔ nyaakʊm da laatʊ gʊaa k'a nɩ nyɩntam cirbəəduu burə ʊ bɩ meer ma, kan sinnyɛɛm bɩ nɔmaa kɩ.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Bala, ŋ nɔmaa dɔmɩm gʊta ɩ bʊr, nka n n'a dam ma an bɔlɛ nɩ?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.