2 Coríntios 7
bhu (BHU) vs VC
1 इहैनिता हे पिरिया भाई अउ बेहन, जब हमर लग हइ टीमा करे गय हबै ता हम भगवान के परति डर के कारन, खुद के देह अउ आतमा के हर अक्ठी पवितर के सुध्द करके अपन बाहरी अउ भीतरी सगलू गुनाह के धोय डारे हबै।
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 हमके अपन हिरदय हे जिघा देया, हम कउनो के कुछ बिगाडे नेहको हबन, अउ न कउनो के दुख पहुंचाय हबन, हम कउनो के संग छल नेहको करे हबन।
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 हइ कहै के दवारा हम तुम्हर उप्पर दोस नेहको लगाउत हबन, मै पहिले कह चुके हबन कि तुम हमर हिरदय हे बसे हबा अउ हमर तुम्हर जीवन मरन के संग हबै।
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 मोके तुम्हर उप्पर पूर बिस्वास हबै, मोके तुम्हर उप्पर गर्व हबै, मै बोहत खुस हव, सगलू दुखो हे आनन्द लग भरपूर रथो।
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 जब हम मकिदुनिया आयन तब भरमा हमर देह के आराम नेहको मिलस, बलुक हमके हर मेर के दुख उठामै का पडे रथै, बाहिर झगडा लग अउ मन के भित्तर डर लग।
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 पय दीन-दुखी मनसे के सुखी करै बाले भगवान तीतुस के इहां पहुंचाय के हमके सान्ति दय हबै।
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 अउ ऊ केबल ओखर इहां पहुंचै लग नेहको बलुक एखर लग हमके अउ सान्ति मिलिस कि तुम उके केतका सुख दय रथा, ऊ हमके बताइस कि हमर लग मिलै के केतका ब्याकुल हबा, तुमके हमर केतका चिन्ता हबै, एखर लग हम अउ खुस हबन।
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 काखे मै तुम्हर लग ऊ चिट्ठी दवारा दुख दयों, फिर भी मोके ओखर उप्पर दुख नेहको होय रथै, मोके हइ देखके दुख होय रथै, कि ऊ चिट्ठी तुमके चुटु टेम के निता दुखी बनाय दय रथै।
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 अब मै खुस हव, इहैनिता नेहको कि तुम दुखी होया पय इहैनिता कि तुम्हर मन बदलिस, तुम ऊ दुख के भगवान के इक्छा के जसना स्वीकार करा, अउ हइ मेर तुमके मोर पल्ला लग कउनो नुसकान नेहको हुइस।
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 काखे ऊ दुख जेही भगवान देथै अक्ठी असना मन बदलाव के पइदा करथै, जेखर निता पछतामै के नेहको पडथै अउ जउन मुकति दिलाथै, पय ऊ दुख जउन दुनिया लग होथै, ऊ मिरतू के पइदा करथै।
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 धियान देया कि भगवान के पल्ला लग आय हर दुख तुमके का-का परिवरतन करे हबै, असना खुसी भरे हबै कि अपन पक्छ सही करै के निता असना बडा इक्छा अन्याय के परति गुस्सा परेसानी के परति असना सचेत, मोर लग मिलै के निता असना तेज लालसा, सेबा के परति असना खुसी अउ दुराचारी के सजा देय के निता असना तेज के दवारा तुम हइ साबित के दय कि सब कुछ निक्खा-निक्खा करै हे तुम कउनो कमी नेहको छांडे हबा।
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 सही हे मै ऊ चिट्ठी इहैनिता नेहको लिखे रथो कि मोके अन्याय करै बाले अउ अन्याय सहै बाले मनसे के बोहत चिन्ता रथै, बलुक इहैनिता कि तुम मनसे भगवान के आगू हइ अच्छी मेर समझ लेया कि हमर परति तुम्हर केतका सच्चे हबा।
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 इहैनिता हमके सान्ति मिलिस, हमर हइ सान्ति के संग तीतुस के मगन के कारन अउ जादा मगन हुइस काखे ओखर जीव तुम सबके कारन खुसी हुइ गय हबै।
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 अगर तीतुस के आगू मै तुम्हर उप्पर गर्व परगट करे हबै ता मोके ओखर निता लजाय का नेहको होमै का पडिस, जउन मेर जउन कुछ मै तुम्हर लग कहों ऊ सही रथै, उहै मेर तीतुस के आगू मोर गर्व परगट करै का सही साबित हुइस।
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 जब उनके सुरता आथै कि तुम सब कउन मेर लग ओखर आदेस के माने हबा अउ डरत कांपत उनखर सोगत करा, ता तुम्हर परति उनखर माया अउ बढ जथै।
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 मै पूरी तरह लग खुस हव, काखे मोके हर बात हे तुम्हर उप्पर पूर भरोसा हबै।
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.