João 6
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs NVT
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 — ausente —
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Teiniwi, Yesus e em fukun talsiliw kawtiw banban ilo yetemeko, Filiw elo bokolewomele: “Nalem abiw elote nu wanin wem unesomi, kawtiw biilo yemenokoluw a?” dangeko, dakalase kale.
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Dakalase kate, Yesus e akalem kaneloke eisneng be kal kebe kate, e Filiw em ibolow fukunin ateleweko, kiskiseko, dakalase kasike.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Keko beli, Filiw e yan weng bokolewomele: “Nu on kisol fian banso banso kuluko, belet wanin wenuw tewe, ka biliw kawtiw banban bi fong gel gel kuw yemenuwi, i wanokoliw te!”, dangse kale.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Dangei, Saimon Fita em awkunum Andulu e Yesus elo bokolewomele:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Aul mak kale kel be te. E teingabi kel bali belet wanin o, takam alew mak o, wanin gel be aluwkabe kate, wanin be fong gel kuw kasike, nam ki keliw te!”, dangse kale.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Dangei, Yesus e akalem gelewkabiliw kunum ilo bokoyemomele: “Ka biliw kawtiw alik alik ilo ‘Alik alik yu teinoliwka!”, yangina!”, yangse kale. Yangei, i kilisomi, yangiwi, kawtiw alik alik i kawin balasal dim ka kel tein fakalasiliw kale. (Kunum ite kuw fufu banban teingabi kel tausen emdiw (5'000) kesiliw kale.)
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Keko beli, Yesus e aul beem teingabi kel belet wanin be kuluko, Sunbin-Got elo “Weso! Seyo!”, dangeko, kawtiw ilo amen amen kuw keyemeko, yemense kale. Yemeneko, takam alew bi akati kuluko, belet em kanelewse emdiw keko, duyemse kale. Duyemei, alik alik wansomi, ki kesomi, wanin em atuk e gal keko, anung anung kolewsiliw kale.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Kolewiwi, Yesus e akalem gelewkabiliw kunum ilo bokoyemomele: “Mesik esik im kolew kembiliw wanin anung be tutuliw tewe, yu kame uneko, wanin anung angung angom be kubuleko, men abulina!”, yangse kale.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Yangei, i em yange weng be gelewsomi, teingabi kel belet wanin fong gel beem kawtiw i waneko, ki kesomeliwi, kolewsiliw anung anung be kuluko, kalun kel men fian mak gekeko, wen dukusiliw kale.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Keko beli, kawtiw bi Yesus em auk so kitil so eisneng be atemeko, yol angeko, gaanomeliw: “Feinka! Kunum bakale Sunbin-Got em bontem dim bakamin kunum ‘E yom dim elo fein toloke kai!’, yangenaliw kunum ete te! Nu em toloke ding fenemkabuluw te!”, ange ange kesiliw kale.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Kesomeliwi, Yesus e atemete: Mewso akate kawtiw kali kitil keko, teleko, “Nelo ikalem emisik kamok fian kenemomin kemiw kai!”, angeko, emikel kuw uneko, amgu dim elo unse kale.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Unesomelei, aneng kuinse ding dim bakate, akalem gelewkabiliw kunum i amgu muk tikin be koleweko, uneko, okmun beem benggew dim unsiliw kale.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Uniwi, Yesus em telinba selei, mililiw kese ding dim bakate, i kunuw tem uneko, okmun mali elo uneko, Kafelneam abiw mutuk fian kalo unomin memen keko, unsiliw kale.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Im okmun dim kakabiliw ding dim bakate, inim fian mak kelei, ok e fian fasuko, matem talse kale.|alt="walking on the water" src="IB04126.tif" size="col" ref="Sion 6:18"
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Telei, kunuw dim kel singam tew uneko, kakasiliw ding dim bakate, Yesus e okmun dim moko, im fukun talbelei, i elo atemsiliw kale. Atemsomi, finganin fian mak kulusiliw kate,
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Yesus e gaaneko, bokoyemomele: “Yu kanelom finganemokoliw te! Nakalem telbi kasike!”, yangse kale.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Yangei, i kiliko, kalfongdeweko, “Num kunuw tem buluw kaleelo tala o!”, dangeko, gaaneko, bokolewsiliw kale. Bokolewsomeliwi, fongate akate kuw im kunuw be im unbiliw dim ka kel fein teinse kale.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Beli, iti aneng danse ding dim bakate, sin em wanin wansiliw kawtiw i Yesus em ding feneko, alsiliw kale. Bomeliwi, i kal keliwete: Yesus em gelewkabiliw kunum imikel kuw teleko, kunuw tem uneko, okmun mali elo unsiliw kate, Yesus e iso makuw uninba kelei, kal kesiliw kale. ‘Nanew kunuw tem akati kalo uninba kele kai’, angeko, kal kesiliw kale.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Beem ding dim bakate, mali Taibelias abiw mutuk fian em kasel i kunuw tem teleko, Yesus em belet wanin bamki keleweko, yemense beem dim kokmen mewso talsiliw kale.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Talsiliw kasike, Yesus elo fen kolewsiliw kawtiw i atemiwete: “Yesus so, akalem gelewkabiliw kunum iso, alik alik i im aneng ka biliw be koleweko, unsiliw kai!”, angsiliw kasike, i tele kunuw beem tem uneko, teineko, okmun dikeko, Kafelneam abiw mutuk fian ka kel Yesus elo fenem unsiliw kale.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Unsomeliwi, okmun benggew mali ka kel, i Yesus elo fein atemeko, dakalalomeliw: “Kukuyemin kunum kutaka! Ku nal em tit ete kale kel telew a?”, dangeko, dakalasiliw kale.
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Dakalaliwi, e bokoyemomele: “Feinka! Yu wanin em ibolow ete kuw ibolow fukuneko, nelo netebam talbiliw te. Yu nem auk so kitil so eisneng kanesi be atem kembiliw kate, nem kaneli beem mongom ete yu kilele kal keko, fein ateminba kekabiliw te.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Yu kililina! Yu kanelom kawin kaleem wanin eisneng ete kuw ibolow fukunemokoliw te! Kate, yu kun kuluko, finik so bin duyemkabe belet wanin beelo feneko, ‘Nu atemuma!’, angoliwka! Finik so belet wanin be Kawtiw Aul nete kuw ki keko, fein duyemoki te! Nimtew angom? Aatim Sunbin-Got e nelo akalem wiin so amkoko, beem mongom angom namdalei, ne talsi kasike.”, yangse kale.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Yangei, i bokolewomeliw: “Nu nono keko, Sunbin-Got em aluwbamin be fein aluwokoluw a?”, dangiwi,
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 e yan weng bokoyemomele: “Sunbin-Got em fein aluwbamin e kanekote: Yu akalem dabalase kunum beelo ‘Fein!’, dangoliwka!”, yangse kale.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Yangei, i iti bokolewomeliw: “Kunum kutaka! Ku auk so kitil so eisneng mak num kiin dim kame akate kelew kano, nu atemeko, kilele kal keluwete: Feinka! Ku nulo yangbelew kunum belew kasike, nu kulo ‘Fein!’, kangokoluw te.
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Alik alik nu kal keluwete: Kawtiw banim dim kakameliw ding kabalak e, num awalik kumel i Mana wanin wanenaliw kale. Sunbin-Got em fut tem e kanese beem dulum elo bokolomele:
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Dangiwi, e yan weng bokoyemomele: “Yu kilele kililina! Kawalik Moses e abiil tikin beem belet wanin yemeninba kemale kate, Aatim ete kuw fein abiil tikin beem belet wanin be kawalik kumel ilo dukayemale kale.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Nimtew angom? Sunbin-Got em fein finik so bin duyemkabe belet wanin e abiil tikin elote mitei, kawin kaleem kasel ilo finik so bin duyemkabe kasike.”, yangse kale.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Yangei, i bokolewomeliw: “Kamok Fian kutaka! Ku diwkuw diwkuw nulo belet wanin be yemgiyemolewka!”, dangiwi,
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 e bokoyemomele: “Nakalem ete finik so duyemkabe belet wanin nete te! Nimin kunum waneng ite mak nem mit mewso teleko, waniw tewe, i nam iti wanin tew so kemiw te! Nimin kunum waneng ite mak nelo ‘Fein!’, nangiw tewe, i ok tew akati nam kemiw te!
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Feinka! Sua e, ne yulo bokoyemsi kate kame, iti bokoyemika. Yu nelo netebabiliw kate, yom ibolow e nelo ‘Fein!’, nanginba kebiliw te!
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Aatim em nelo dunemkabe kunum waneng ilo nam ibik kuyemeko, kut elo yemdali te.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Nimtew angom? Ne abiil tikin elote miteko, nakalem ibolow fukunin gelewomin beem dulum elo telinba kebi kate, namdase Sunbin-Got em ibolow fukunin gelewomin beem dulum elo kuw talbi kasike.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Namdase Sunbin-Got em ibolow fukunin e kanekote: Nelo dunemse kunum waneng mali gel mak ilo ne nam koyemi kate, ilo kilele yetemeko, fefe ding kabalak e, iti yemkalfoloki te.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Feinka! Aatim em ibolow fukunin e kanekote: Nimin kunum waneng ite mak Min nelo netemeko, ibolow ‘Fein!’, nangiw tewe, i sunsun finik so bin kulokoliw kasike, fefe ding kabalak e, ne ilo fein yemkalfoloki te.”, yangse kale.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Yangei, Suda kawtiw im kak yetebiliw kunum i em “Ne abiil tikin em belet wanin nete te!”, yangse weng be kiliko, beem mongom e gal keleweko, nutnut weng keleweko,
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 ikalem kuw bokolew bokolew kelomeliw: “Wee! Nu Yesus em alew so auk so ilo kilele kal kebuluw te. Emi e Yosew em min ete te! Nimtew angom ete e bokolomele: ‘Ne abiil tikin elote teli te!’, yange kai!”, ange ange kesiliw kale.
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Kesomeliwi, Yesus e yan weng bokoyemomele: “Yu kanelom nutnut weng bokolew bokolew kemokoliw te!
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Mesik esik namdase Aatim e kunum waneng mali mak nem mit elo yemdale tewe, i ki keko, nelo nam ‘Fein!’, nangiw te. Kate, fefe ding dim kabalak e, ne nem mit elo yemdase kunum waneng ilo fomkamin dim elote yemkalfoloki te.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Sunbin-Got em fut tem bose weng mak kililoliwka! Akalem bontem dim bakamin kunum i fut tem boko, bokolomeliw:
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Feinka! Mak kunum waneng mak Aatim elo kiin so ateminba kekabiliw kate, Sunbin-Got em mit elote talsi kunum nete kuw Aatim elo fein kiin so atemsi te.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Feinka! Nimin kunum waneng ite mak nelo ‘Fein!’, nangiw tewe, i sunsun finik so bin kame akate kulukabiliw te.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Yu kilele kililina! Nakalem ete finik so duyemkabe belet wanin nete te.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Yom kawalik kumeli i kawtiw banim dim ka kel Mana wanin wanbisiliw kate, alik alik i fein kuansiliw te.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Kate, abiil tikin elote mitse belet wanin be elo waniw kunum waneng ilo finik so bin duyemei, i waneko, nam kuaniw te.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Feinka! Nakalem ete abiil tikin elote mitsi finik so bin duyembi belet wanin nete te. Nimin kunum waneng ite mak belet wanin be waniw tewe, i diwkuw diwkuw finik so bin kuluko, bókoliw te. Yu kililina! Belet wanin be nakalem kal anggil dim ete te. Ne belet wanin be kawin dim kaleem kasel yulo duyemii, yu waneko, fein finik so bin kulokoliw te.”, yangse kale.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Yangei, ka biliw Suda kawtiw i em yangse weng be kiliko, iti weng nutnut kelew kelew keko, bokolomeliw: “E nono kunum kate ‘Nakalem kal anggil wanoliwka!’, yangbe a? Mak kanem angse kate ya?”, ange ange kesiliw kale.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Kesomeliwi, Yesus e bokoyemomele: “Nem fein weng kale kilele kililina! Mali yu Kawtiw Aul nem kal anggil so kaim so waninba keliw tewe, yu yom ibolow mutuk kawyak e finik so bin nam kuliw te.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Kate, nimin kunum waneng ite mak nem kal anggil so, kaim so waniw tewe, i diwkuw diwkuw finik so bin kulokoliw kasike, fefe ding kabalak e, ne ilo fomkamin dim elote yemkalfoloki te.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nimtew angom? Nem kal anggil so kaim so be fein wanbin ete kasike.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Nimin kunum waneng ite mak nem kal anggil be waneko, kaim be waneko, waniw tewe, i nem dim fewtokoko, biliwi, nakal iso fewtokoko, boki te.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Nelo namdase finik so Aatim e finik so bin em sen kayak keko, nelo finik so bin dunemse te. Kasike kame, nimin kunum waneng ite mak nelo waniw tewe, ne ilo fein finik so bin duyemoki te.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Yu kilele kililina! Nakalem ete fein abiil tikin elote mitsi belet wanin nete te. Sua kel kabalak e, yom kawalik kusel i Mana wanin waneko, kuankemaliw kawtiw kesiliw kate, nimin kunum waneng ite mak belet wanin nelo waniw tewe, i sunsun finik so bin finik kulokoliw te.”, yangse kale.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yangse weng beem ding dim bakate, Yesus e Kafelneam abiw mutuk fian em Suda kawtiw im wensankekabiliw am dim ka kel bomi, weng kale kukuyemse kale.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Em kukuyemse ding dim bakate, Yesus elo gelewsiliw kawtiw banban i Yesus em yangse weng be kiliko, gal keleweko, bokolew bokolew kelomeliw: “Yangbe weng bakate ilum keyeme kasike, kante ki keko, em weng be kililoke ya?”, ange ange keko, bokosiliw kale.
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Bokosiliw kate, Yesus akalem ete kal kelete: Gelewkabiliw kawtiw i nutnut weng bokolew bokolew kelewbiw kasike, e bokoyemomele: “Wee yutaka! Nem yulo yange kembi weng kale yom fein ibolow beelo de mit da koyem keme sako?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Kanele tewe, yom Kawtiw Aul nelo iti katiw elo unii, netemokoliw ding dim kabalak e, yom ibolow fukunin beem dulum elo nono kelokoliw a?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Yu kilele ibolow tem tem keko, ibolow fukunoliwka! Sunbin-Finik ete kuw finik so bin duyemkabe kate, kal dim em finik so kulamin deiw mak banim te. Kate nakalem yange kembi weng kale Sunbin-Finik so gekeko, wensomi, finik so bin duyemkabe te.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Kate, mali yu nem yange kembi weng kale ‘Fein!’, nanginba kembiliw te.”, yangse kale. (Sua sua kel akate, Yesus e kilele fein ibolow so kunum waneng ilo kal keyemeko, kante elo maka im teing dim daloke kunum bakati kilele kal kese kale.)
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Kaem ding dim bakate, e iti weng mak bokoyemomele: “Beem mongom ete ne bokoyemomeli: ‘Mesik esik Aatim e kunum waneng mali mak nem mit dale tewe, i ki keko, nelo ‘Fein!’, nanginba kelokoliw kai.’, yangi te.”, yangse kale.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Em yangse ding dim bakate, elo anggelewsiliw kawtiw banban i elo ibik dako, ibiku kolewsiliw kale.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ibiku kolewsomeliwi, Yesus e kalun kel gelewkabiliw kunum biilo dakalako, bokoyemomele: “Yukati konemeko, unokoliw sako?”, yangse kale.
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Yangei, Saimon Fita e yan weng bokolewomele: “Kamok Fian kutaka! Nu kulo kokemeko, kanem fukun unokoluw a? Kute kuw finik duyemkabe weng bakabelew kasike!
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Feinka! Nu kulo ‘Fein!’, kangeko, kal keluwete: Kusik Sunbin-Got akalem wiin so amkose Sunbin-Min kute te!”, dangse kale.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Dangei, e kalan kunum biilo bokoyemomele: “Ne yulo nakalem wiin so amkosi kate, yukalem mutuk biliw dim ka e, kunum mak e Seten-Ataanim ete te!”, yangse kale.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Weng kale, e Iskaliot abiw kunum Saimon em min Sudas em dulum elo dangse kale. Nimtew angom? E kal kelete: ‘Nelo maka im teing dim da konemoke kunum ete kai!’, angse kasike.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.