João 6
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs ARIB
1 — ausente —
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 — ausente —
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Teiniwi, Yesus e em fukun talsiliw kawtiw banban ilo yetemeko, Filiw elo bokolewomele: “Nalem abiw elote nu wanin wem unesomi, kawtiw biilo yemenokoluw a?” dangeko, dakalase kale.
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Dakalase kate, Yesus e akalem kaneloke eisneng be kal kebe kate, e Filiw em ibolow fukunin ateleweko, kiskiseko, dakalase kasike.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Keko beli, Filiw e yan weng bokolewomele: “Nu on kisol fian banso banso kuluko, belet wanin wenuw tewe, ka biliw kawtiw banban bi fong gel gel kuw yemenuwi, i wanokoliw te!”, dangse kale.
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Dangei, Saimon Fita em awkunum Andulu e Yesus elo bokolewomele:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Aul mak kale kel be te. E teingabi kel bali belet wanin o, takam alew mak o, wanin gel be aluwkabe kate, wanin be fong gel kuw kasike, nam ki keliw te!”, dangse kale.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Dangei, Yesus e akalem gelewkabiliw kunum ilo bokoyemomele: “Ka biliw kawtiw alik alik ilo ‘Alik alik yu teinoliwka!”, yangina!”, yangse kale. Yangei, i kilisomi, yangiwi, kawtiw alik alik i kawin balasal dim ka kel tein fakalasiliw kale. (Kunum ite kuw fufu banban teingabi kel tausen emdiw (5'000) kesiliw kale.)
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Keko beli, Yesus e aul beem teingabi kel belet wanin be kuluko, Sunbin-Got elo “Weso! Seyo!”, dangeko, kawtiw ilo amen amen kuw keyemeko, yemense kale. Yemeneko, takam alew bi akati kuluko, belet em kanelewse emdiw keko, duyemse kale. Duyemei, alik alik wansomi, ki kesomi, wanin em atuk e gal keko, anung anung kolewsiliw kale.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Kolewiwi, Yesus e akalem gelewkabiliw kunum ilo bokoyemomele: “Mesik esik im kolew kembiliw wanin anung be tutuliw tewe, yu kame uneko, wanin anung angung angom be kubuleko, men abulina!”, yangse kale.
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Yangei, i em yange weng be gelewsomi, teingabi kel belet wanin fong gel beem kawtiw i waneko, ki kesomeliwi, kolewsiliw anung anung be kuluko, kalun kel men fian mak gekeko, wen dukusiliw kale.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Keko beli, kawtiw bi Yesus em auk so kitil so eisneng be atemeko, yol angeko, gaanomeliw: “Feinka! Kunum bakale Sunbin-Got em bontem dim bakamin kunum ‘E yom dim elo fein toloke kai!’, yangenaliw kunum ete te! Nu em toloke ding fenemkabuluw te!”, ange ange kesiliw kale.
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Kesomeliwi, Yesus e atemete: Mewso akate kawtiw kali kitil keko, teleko, “Nelo ikalem emisik kamok fian kenemomin kemiw kai!”, angeko, emikel kuw uneko, amgu dim elo unse kale.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Unesomelei, aneng kuinse ding dim bakate, akalem gelewkabiliw kunum i amgu muk tikin be koleweko, uneko, okmun beem benggew dim unsiliw kale.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Uniwi, Yesus em telinba selei, mililiw kese ding dim bakate, i kunuw tem uneko, okmun mali elo uneko, Kafelneam abiw mutuk fian kalo unomin memen keko, unsiliw kale.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Im okmun dim kakabiliw ding dim bakate, inim fian mak kelei, ok e fian fasuko, matem talse kale.|alt="walking on the water" src="IB04126.tif" size="col" ref="Sion 6:18"
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Telei, kunuw dim kel singam tew uneko, kakasiliw ding dim bakate, Yesus e okmun dim moko, im fukun talbelei, i elo atemsiliw kale. Atemsomi, finganin fian mak kulusiliw kate,
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Yesus e gaaneko, bokoyemomele: “Yu kanelom finganemokoliw te! Nakalem telbi kasike!”, yangse kale.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Yangei, i kiliko, kalfongdeweko, “Num kunuw tem buluw kaleelo tala o!”, dangeko, gaaneko, bokolewsiliw kale. Bokolewsomeliwi, fongate akate kuw im kunuw be im unbiliw dim ka kel fein teinse kale.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Beli, iti aneng danse ding dim bakate, sin em wanin wansiliw kawtiw i Yesus em ding feneko, alsiliw kale. Bomeliwi, i kal keliwete: Yesus em gelewkabiliw kunum imikel kuw teleko, kunuw tem uneko, okmun mali elo unsiliw kate, Yesus e iso makuw uninba kelei, kal kesiliw kale. ‘Nanew kunuw tem akati kalo uninba kele kai’, angeko, kal kesiliw kale.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Beem ding dim bakate, mali Taibelias abiw mutuk fian em kasel i kunuw tem teleko, Yesus em belet wanin bamki keleweko, yemense beem dim kokmen mewso talsiliw kale.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Talsiliw kasike, Yesus elo fen kolewsiliw kawtiw i atemiwete: “Yesus so, akalem gelewkabiliw kunum iso, alik alik i im aneng ka biliw be koleweko, unsiliw kai!”, angsiliw kasike, i tele kunuw beem tem uneko, teineko, okmun dikeko, Kafelneam abiw mutuk fian ka kel Yesus elo fenem unsiliw kale.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Unsomeliwi, okmun benggew mali ka kel, i Yesus elo fein atemeko, dakalalomeliw: “Kukuyemin kunum kutaka! Ku nal em tit ete kale kel telew a?”, dangeko, dakalasiliw kale.
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Dakalaliwi, e bokoyemomele: “Feinka! Yu wanin em ibolow ete kuw ibolow fukuneko, nelo netebam talbiliw te. Yu nem auk so kitil so eisneng kanesi be atem kembiliw kate, nem kaneli beem mongom ete yu kilele kal keko, fein ateminba kekabiliw te.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Yu kililina! Yu kanelom kawin kaleem wanin eisneng ete kuw ibolow fukunemokoliw te! Kate, yu kun kuluko, finik so bin duyemkabe belet wanin beelo feneko, ‘Nu atemuma!’, angoliwka! Finik so belet wanin be Kawtiw Aul nete kuw ki keko, fein duyemoki te! Nimtew angom? Aatim Sunbin-Got e nelo akalem wiin so amkoko, beem mongom angom namdalei, ne talsi kasike.”, yangse kale.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Yangei, i bokolewomeliw: “Nu nono keko, Sunbin-Got em aluwbamin be fein aluwokoluw a?”, dangiwi,
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 e yan weng bokoyemomele: “Sunbin-Got em fein aluwbamin e kanekote: Yu akalem dabalase kunum beelo ‘Fein!’, dangoliwka!”, yangse kale.
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Yangei, i iti bokolewomeliw: “Kunum kutaka! Ku auk so kitil so eisneng mak num kiin dim kame akate kelew kano, nu atemeko, kilele kal keluwete: Feinka! Ku nulo yangbelew kunum belew kasike, nu kulo ‘Fein!’, kangokoluw te.
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Alik alik nu kal keluwete: Kawtiw banim dim kakameliw ding kabalak e, num awalik kumel i Mana wanin wanenaliw kale. Sunbin-Got em fut tem e kanese beem dulum elo bokolomele:
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Dangiwi, e yan weng bokoyemomele: “Yu kilele kililina! Kawalik Moses e abiil tikin beem belet wanin yemeninba kemale kate, Aatim ete kuw fein abiil tikin beem belet wanin be kawalik kumel ilo dukayemale kale.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nimtew angom? Sunbin-Got em fein finik so bin duyemkabe belet wanin e abiil tikin elote mitei, kawin kaleem kasel ilo finik so bin duyemkabe kasike.”, yangse kale.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Yangei, i bokolewomeliw: “Kamok Fian kutaka! Ku diwkuw diwkuw nulo belet wanin be yemgiyemolewka!”, dangiwi,
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 e bokoyemomele: “Nakalem ete finik so duyemkabe belet wanin nete te! Nimin kunum waneng ite mak nem mit mewso teleko, waniw tewe, i nam iti wanin tew so kemiw te! Nimin kunum waneng ite mak nelo ‘Fein!’, nangiw tewe, i ok tew akati nam kemiw te!
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Feinka! Sua e, ne yulo bokoyemsi kate kame, iti bokoyemika. Yu nelo netebabiliw kate, yom ibolow e nelo ‘Fein!’, nanginba kebiliw te!
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Aatim em nelo dunemkabe kunum waneng ilo nam ibik kuyemeko, kut elo yemdali te.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Nimtew angom? Ne abiil tikin elote miteko, nakalem ibolow fukunin gelewomin beem dulum elo telinba kebi kate, namdase Sunbin-Got em ibolow fukunin gelewomin beem dulum elo kuw talbi kasike.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Namdase Sunbin-Got em ibolow fukunin e kanekote: Nelo dunemse kunum waneng mali gel mak ilo ne nam koyemi kate, ilo kilele yetemeko, fefe ding kabalak e, iti yemkalfoloki te.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Feinka! Aatim em ibolow fukunin e kanekote: Nimin kunum waneng ite mak Min nelo netemeko, ibolow ‘Fein!’, nangiw tewe, i sunsun finik so bin kulokoliw kasike, fefe ding kabalak e, ne ilo fein yemkalfoloki te.”, yangse kale.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Yangei, Suda kawtiw im kak yetebiliw kunum i em “Ne abiil tikin em belet wanin nete te!”, yangse weng be kiliko, beem mongom e gal keleweko, nutnut weng keleweko,
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 ikalem kuw bokolew bokolew kelomeliw: “Wee! Nu Yesus em alew so auk so ilo kilele kal kebuluw te. Emi e Yosew em min ete te! Nimtew angom ete e bokolomele: ‘Ne abiil tikin elote teli te!’, yange kai!”, ange ange kesiliw kale.
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Kesomeliwi, Yesus e yan weng bokoyemomele: “Yu kanelom nutnut weng bokolew bokolew kemokoliw te!
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mesik esik namdase Aatim e kunum waneng mali mak nem mit elo yemdale tewe, i ki keko, nelo nam ‘Fein!’, nangiw te. Kate, fefe ding dim kabalak e, ne nem mit elo yemdase kunum waneng ilo fomkamin dim elote yemkalfoloki te.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Sunbin-Got em fut tem bose weng mak kililoliwka! Akalem bontem dim bakamin kunum i fut tem boko, bokolomeliw:
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Feinka! Mak kunum waneng mak Aatim elo kiin so ateminba kekabiliw kate, Sunbin-Got em mit elote talsi kunum nete kuw Aatim elo fein kiin so atemsi te.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Feinka! Nimin kunum waneng ite mak nelo ‘Fein!’, nangiw tewe, i sunsun finik so bin kame akate kulukabiliw te.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Yu kilele kililina! Nakalem ete finik so duyemkabe belet wanin nete te.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Yom kawalik kumeli i kawtiw banim dim ka kel Mana wanin wanbisiliw kate, alik alik i fein kuansiliw te.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Kate, abiil tikin elote mitse belet wanin be elo waniw kunum waneng ilo finik so bin duyemei, i waneko, nam kuaniw te.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Feinka! Nakalem ete abiil tikin elote mitsi finik so bin duyembi belet wanin nete te. Nimin kunum waneng ite mak belet wanin be waniw tewe, i diwkuw diwkuw finik so bin kuluko, bókoliw te. Yu kililina! Belet wanin be nakalem kal anggil dim ete te. Ne belet wanin be kawin dim kaleem kasel yulo duyemii, yu waneko, fein finik so bin kulokoliw te.”, yangse kale.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Yangei, ka biliw Suda kawtiw i em yangse weng be kiliko, iti weng nutnut kelew kelew keko, bokolomeliw: “E nono kunum kate ‘Nakalem kal anggil wanoliwka!’, yangbe a? Mak kanem angse kate ya?”, ange ange kesiliw kale.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Kesomeliwi, Yesus e bokoyemomele: “Nem fein weng kale kilele kililina! Mali yu Kawtiw Aul nem kal anggil so kaim so waninba keliw tewe, yu yom ibolow mutuk kawyak e finik so bin nam kuliw te.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Kate, nimin kunum waneng ite mak nem kal anggil so, kaim so waniw tewe, i diwkuw diwkuw finik so bin kulokoliw kasike, fefe ding kabalak e, ne ilo fomkamin dim elote yemkalfoloki te.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nimtew angom? Nem kal anggil so kaim so be fein wanbin ete kasike.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Nimin kunum waneng ite mak nem kal anggil be waneko, kaim be waneko, waniw tewe, i nem dim fewtokoko, biliwi, nakal iso fewtokoko, boki te.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Nelo namdase finik so Aatim e finik so bin em sen kayak keko, nelo finik so bin dunemse te. Kasike kame, nimin kunum waneng ite mak nelo waniw tewe, ne ilo fein finik so bin duyemoki te.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Yu kilele kililina! Nakalem ete fein abiil tikin elote mitsi belet wanin nete te. Sua kel kabalak e, yom kawalik kusel i Mana wanin waneko, kuankemaliw kawtiw kesiliw kate, nimin kunum waneng ite mak belet wanin nelo waniw tewe, i sunsun finik so bin finik kulokoliw te.”, yangse kale.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yangse weng beem ding dim bakate, Yesus e Kafelneam abiw mutuk fian em Suda kawtiw im wensankekabiliw am dim ka kel bomi, weng kale kukuyemse kale.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Em kukuyemse ding dim bakate, Yesus elo gelewsiliw kawtiw banban i Yesus em yangse weng be kiliko, gal keleweko, bokolew bokolew kelomeliw: “Yangbe weng bakate ilum keyeme kasike, kante ki keko, em weng be kililoke ya?”, ange ange keko, bokosiliw kale.
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Bokosiliw kate, Yesus akalem ete kal kelete: Gelewkabiliw kawtiw i nutnut weng bokolew bokolew kelewbiw kasike, e bokoyemomele: “Wee yutaka! Nem yulo yange kembi weng kale yom fein ibolow beelo de mit da koyem keme sako?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Kanele tewe, yom Kawtiw Aul nelo iti katiw elo unii, netemokoliw ding dim kabalak e, yom ibolow fukunin beem dulum elo nono kelokoliw a?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Yu kilele ibolow tem tem keko, ibolow fukunoliwka! Sunbin-Finik ete kuw finik so bin duyemkabe kate, kal dim em finik so kulamin deiw mak banim te. Kate nakalem yange kembi weng kale Sunbin-Finik so gekeko, wensomi, finik so bin duyemkabe te.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Kate, mali yu nem yange kembi weng kale ‘Fein!’, nanginba kembiliw te.”, yangse kale. (Sua sua kel akate, Yesus e kilele fein ibolow so kunum waneng ilo kal keyemeko, kante elo maka im teing dim daloke kunum bakati kilele kal kese kale.)
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Kaem ding dim bakate, e iti weng mak bokoyemomele: “Beem mongom ete ne bokoyemomeli: ‘Mesik esik Aatim e kunum waneng mali mak nem mit dale tewe, i ki keko, nelo ‘Fein!’, nanginba kelokoliw kai.’, yangi te.”, yangse kale.
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Em yangse ding dim bakate, elo anggelewsiliw kawtiw banban i elo ibik dako, ibiku kolewsiliw kale.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Ibiku kolewsomeliwi, Yesus e kalun kel gelewkabiliw kunum biilo dakalako, bokoyemomele: “Yukati konemeko, unokoliw sako?”, yangse kale.
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Yangei, Saimon Fita e yan weng bokolewomele: “Kamok Fian kutaka! Nu kulo kokemeko, kanem fukun unokoluw a? Kute kuw finik duyemkabe weng bakabelew kasike!
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Feinka! Nu kulo ‘Fein!’, kangeko, kal keluwete: Kusik Sunbin-Got akalem wiin so amkose Sunbin-Min kute te!”, dangse kale.
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Dangei, e kalan kunum biilo bokoyemomele: “Ne yulo nakalem wiin so amkosi kate, yukalem mutuk biliw dim ka e, kunum mak e Seten-Ataanim ete te!”, yangse kale.
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Weng kale, e Iskaliot abiw kunum Saimon em min Sudas em dulum elo dangse kale. Nimtew angom? E kal kelete: ‘Nelo maka im teing dim da konemoke kunum ete kai!’, angse kasike.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.