João 10
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs VC
1 Kaem ding dim bakate, Yesus e weng mak so bokoyemomele: “Yu nem fakam weng kale kilele kililoliwka!
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Nimtew angom? Abisom dim unakabe kunum bete kuw fein siwsiw biim yetebin kunum ete kasike.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Fein! Siwsiw yetebin kunum beem tolomin ding dim bakate, abisom atebin kunum be abisom busulei, e uneko, akalem siwsiw im wiin bokoko, gaayemei, i akalem weng kuw kiliko, elo geleweko, eso kut elo unokoliw te.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Im kut elo unokoliw ding dim bakate, yetebin kunum be emisik keko, unbelei, siwsiw i akalem weng kiliko, kal keleweko, elo anggelewemokoliw te.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Kate, siwsiw bi kokow kawtiw mak im weng be akokow keliw kasike, i kiliko, ilo yenggelew uninba kesomi, sak fon unokoliw te.”, yangse kale.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Em yangse ding dim bakate, kawtiw i Yesus em fakam weng be kilisiliw kate, i weng beem mongom e dolon kelinba kesiliw kale.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Keliw Yesus e iti bokoyemomele: “Yu kilele kililina!
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Mali imisik talsiliw kawtiw i yakut kawtiw keko, yenomin talsiliw te. Kate, siwsiw bi im yangsiliw weng be kililinba kesiliw te.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Feinka! Nakalem ete wati beem abisom nete te. Nimin kawtiw ite mak abisom kawtem elo uniw tewe, Sunbin-Got e ilo akalem finik so kulomin deiw ka kel mo koyemei, i ka kel kakamokoliw te. Kakamsomi, kut une am tele kebomi, wanin ken wanbomi, bókoliw te.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Kate, yakut kunum i siwsiw ilo yakut keko, ‘Yensomi, wanbuma!’, angeko, mali im dulum elote ‘Ilo sak yenuw kano, i kuanoliwka!’, angomi, talakabiliw kate, nem talsi beem mongom e kanekote: Ne siwsiw ilo sunsun finik so bin duyemi kano, ikati bamki fian so, sunsun finik so bin so, kuluko, ken abin kuw teineko, bókoliw te.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Alik alik yu kilele kililoliwka!
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 — ausente —
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Keko beli, mali wati beem kut biliw siwsiw mak ikati nakalem weng kilisomeliwi, ne ilo bongguko, alik alik ilo angin makmak keyemoki te. Keyemsomi, im siwsiw yetebin kunum akati makmak kunum kuw keko, ilo yeteboki te.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Yu kilele ibolow fukunemoliwka! ‘Nakalem ibolow deng dasomi, kuanoki te’, angbi kate ibik kabalak e, nem finik so bin be iti kuloki te. Beem mongom ete Aatim e nelo ibolow mutuk fian kenembe kasike.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Feinka! Mak kawtiw mak ite keko, nelo neniwi, ne atin kuw kuaninba keloki te. Kate, ne auk so kitil so kebi kasike, nakalem ibolow fukunin be geleweko, kuansomi, iti finik so bin kuluko, baba teinoki te. Aatim akalem ete nelo ‘Kaneloka!’, nangse kasike.”, yangse kale.
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Yangei, ka biliw Suda kawtiw im kak yetebiliw kunum alik alik i em yange weng beem dulum elo ibolow amen amen kuw kesomeliwi,
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 demdem kunum mali mak i bokolomeliw: “Aneng matil mak em mutuk bomelei, teifulubin ibolow kelewkabe te! Nimtew angom ete yu kentem busuko, em yangakabe weng be kililew kebiliw a?”, angsiliw kate,
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 mali mak i bokolomeliw: “Em yangakabe weng be aneng matil im bontem dim bakamin weng bate! Aneng matil i kiin sukul so kawtiw im kiin golyeminba kekabiliw kasike!”, ange ange kesiliw kale.
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Beli, aneng asolow ding kese ding dim bakate, Selusalem abiw mutuk fian ka kel, Sunbin-Got em am yol geko, akimsiliw em kalfong kelewsiliw em ding ibolow fukuneko, finengdako, teinkabiliw em ding dim kese kale.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Beem ding bakate, Yesus e Sunbin-Got em am yol aneng beem wati mutuk uneko, suaem emisik kamok fian Solomon em wati mamyak gese am dim ka kel kakabise kale.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Kakamele ding dim bakate, Suda kawtiw im kak yetebiliw kunum i teleko, elo falal mutuk da koleweko, dakalalomeliw: “Nalem ding ete ku nulo dolon keyemeko, num ibolow fukunin be ki keyemokolew a? Kukalem ete Mesaya kute sako? Bew tewe, fein kaim dim bokoyemew kano, nu kal keko, kilele dolon keluw kasike!”, dangsiliw kale.
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Dangiwi, e yan weng bokoyemomele: “Ne makuw bakayembi bakate! Kate yu nem yangbi weng be ‘Fein!’, nanginba kebiliw te. Kate, yu kilele ibolow fukunemoliwka! Nem Aatim em wiin dim aluwbabi aluwbamin be alik alik makuw kilele kaleyembe bakate.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Kate yu nem siwsiw kelinba kebiliw kasike, yu nem yangbi weng kalakati kilele kilisomi, nelo ‘Fein!’, nanginba kebiliw te.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Nakalem siwsiw i nakalem weng be kiliko, nakalem bontem kuw neggelewsomeliwi, nakati ilo kilele kal kebi te.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Kal kesomi, ilo sunsun finik so bin duyemii, i diwkuw diwkuw nam sakiw te. Maka kawtiw mak teleko, ki keko, nem teing dim biliw siwsiw bi takas keyemeko, nam yemde uniw te.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Feinka! Nem teing dim dunemse Aatim e emisik kamok fian keko, mesesem mesesem eisneng alik alik em afak kuw kasike, maka mak ki keko, ilo Aatim akalem teing dim takas keyemeko, nam yemde uniw te.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Yu kilele kililina! Nakalem so, Aatim so, nulum nu makmak kebuluw te.”, yangse kale.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Em yangse ding dim bakate, Suda kawtiw im kak yetebiliw kunum i em yangse weng be kiliko, tum kulusomi, “Tum so kisi kuse kelewko, aluw kano, e kuanoka!”, angsiliw kale.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Angiwi, Yesus e ilo dakalako, bokoyemomele: “Ne Aatim em wiin dim e aluwbamin ken ati banban mak kaleyem kebi kate, nalem eisneng ete yulo dokoyeminba kelei, yu nelo ‘Tum so nenuma!, angomi, kanebiliw a?”, yangse kale.
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Yangei, i yan weng bokolewomeliw: “Kom ken kebelew aluwbamin mak beem mongom ete nu kulo ‘Tum so kenuma!’, anginba kebuluw te. Babo! Kate, kom Sunbin-Got em wiin de mit kalak da kolew keko, kun so kal so kunum akate ‘Ne Sunbin-Got nete te!’, angbelew beem mongom ete nu kulo ‘Tum so kenuma!’, angbuluw te.”, dangsiliw kale.
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Dangiwi, Yesus e bokoyemomele: “Yu yom kukuyemin fut tem beem weng kilele teing bokoko, atemoliwka! Fut tem kawyak e, Sunbin-Got e bokolomele:
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Alik nu kal keluwete: Sunbin-Got em weng fut be alwol kelinba kekabe te. Keko kasike, e weng be kulusiliw kawtiw biim dulum elo ‘Yukati got yute te!’, yange tewe,
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 akalem wiin fian so amkoko, namdalei, ne kawin dim kaleelo talsi kunum nem dulum elo yu ‘Ku Sunbin-Got em wiin de mit dakabelew kunum kute te!’, nangbiliw sako? Nimtew angom? Ne bokoyemomeli: ‘Ne Sunbin-Got em Min nete te!’, yangakabi kasike.
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Yu kilele ibolow fukunemoliwka! Ne Aatim em aluwbamin kale aluwbaminba keli tew tewe, yu nelo ‘Fein!’, nam nangiw te.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Kate, ne Aatim em aluwbamin fein aluwbabi kate, yu nelo ‘Fein!’, nanginba keliw tewe, yu nem aluwbamin ken be atemeko, beem dulum elote kuw nelo ‘Fein!’, nangboliwka! Nangesomeliwi, yu kilele kal keliwete: Neso, Aatim so, nulum nu fewtokoko, makuw bongguko buluwi, yu kal keko, atemokoliw te.”, yangse kale.
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Yangei, i elo iti ‘Elo net aluwuma!’, angsiliw kate, e ilo bakiyemeko, unse kale.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Uneko, iti Yoldan bang dikeko, Sion em sua kel ok da koyem kemale dim kalo uneko, ka kel alenale kale.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Ka belei, kawtiw demdem fian mak telesomi, bokolewomeliw: “Sua kel akate, Sion e auk so kitil so eisneng mak dukulei, nu ateminba kesuluw kate, em Yesus kaleem dulum elo angse weng be alik alik fein kuw dem so kebe kai!”, ange ange kesiliw kale.
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Keko beli, ka biliw kawtiw demdem bi elo “Fein!”, dangsiliw kale.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.