Gênesis 44
Sunbin-Got em Kitakamin Weng (BHL) vs ARC
1 Beli, wanin wanesomi, banimsiliw ding kabalak e, Yosew e akalem weng afak kak kunum beelo bokolewomele: “Kame wit wanin kuluko, kunum min biim kingti unomin beem kitil emdiw ikalem men tem wenyemomaka! Wenyemeko, im de teliw on kisol tum win bakati ikalem men tem abu yak yak keyemoka!
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes varões, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada varão na boca do seu saco.
2 Kesomi, nakalem on kisol so wain ok sen beelo kuluko, ning afung em wanin abulew em men tem ka kel akati abulewa!”, dangse kale. Dangei, e fein Yosew em dangse weng be gelewse kale.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra de José, que tinha dito.
3 Kaneko beli, kutim matem danse ding dim bakate, Yosew e akalem awkunum kumel ilo yemdalewi, i fein ikalem donki so unsiliw kale.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes varões, eles com os seus jumentos.
4 Uniw, im abiw mutuk fian koleweko, singam kelinba kesiliw ding bakate, Yosew e akalem weng afak kak kunum beelo bokolewomele: “Kame fongate akate kunum min biilo yenggelew una! Uneko, yeit moko, yetemew tewe, ku ilo bokoyemomelew: ‘Nu yulo kukuw ken kuw kukuyemuw kate, yusik nimtew angom ete femdes kesomi, nulo wa kukuw kuw kukuyem teliw a?
4 Saindo eles da cidade e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te e persegue aqueles varões; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Nimtew angom ete yu nakalem kamok em selew selew kesomi, wain ok wanakabe ok sen beelo yakut kelew teliw a? Feinka! Yu atin wa kukuw kuw kukulewiw te!’, yangolewka!”, dangse kale.
5 Não é este o copo por que bebe meu senhor? E em que ele bem adivinha? Fizestes mal no que fizestes.
6 Dangei, kunum be em weng geleweko, awkunum kumel ilo yenggelewsomi, yeit moko, Yosew em bokolewse weng be ilo kalan weng bokoyemse kale.
6 E alcançou-os e falou-lhes as mesmas palavras.
7 Bokoyemei, i yan weng bokolewomeliw: “Kamok kutaka! Ku nimtew angom ete kaneko weng wa be nulo bokoyemew a? Nu kiol kuw kukuw gelewbuluw kunum kesomi, yangbelew emdiw nam keluw te.
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Emisik talsuluw ding em wanin wenomin em on kisol nu iti de taluwi, ku kilele atemew te. Kasike kame, nu nimtew angom ete kom kamok em on kisol eisneng beelo yakut keko, de tuluw a?
8 Eis que o dinheiro que temos achado na boca dos nossos sacos te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Kate, nungmel nu kom weng afak kunum kesomeluwi, ku nukalem kamok kasike, ku nukalem men alik alik diw yak yak kelewolewka! Kesomi, kanem men ete kamok em wain ok sen be belei, atemew tewe, ku men beem kayak elo alolewka! Alewi, e kuane kano, mali nu diwkuw diwkuw kom sak weng afak kunum kuw kelokoluw te!”, dangsiliw kale.
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Dangiwi, e yan weng bokoyemomele: “Kenka! Yom weng bakabiliw bakate gelewbuma! Kanem men tem kel nem kamok em wain ok sen belei, atemi tewe, men beem kayak nakalem sak weng afak kunum keloke te. Kate, mali yu iti sak yukalem am dim elo unina!”, yangse kale.
10 E ele disse: Ora, seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 Yangei, i fongate akate ikalem men dokong mit mit kawin dim dukuko, men bontak bontak kelewsiliw kale.
11 E eles apressaram-se, e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 Keliwi, kunum be fenyem yak yak kese kale. Fik Uluben em men emisik fendeweko, ning afung Benyamin em men be fefe ete fendewse kale. Fendewsomelei, ning afung em men kel be wain ok sen be fein belei, atemse kale.
12 E buscou, começando no maior e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 Atemei, yangmel bi yol fian angeko, sakik ilum kulusomi, ikalem ilim dakaleko, ikalem men mesesem mesesem alik alik be iti ikalem donki dim duku duku kelewsomi, alik alik makuw abiw mutuk fian elo unsiliw kale.
13 Então, rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Keko beli, Suda so akalem awkunum kumel so, alik alik bi iti Yosew em am elo telesomi, Yosew elo teinbelei atemeko, em mit mewso kawin katin bukbuk angeko, gatak wakas teinsiliw kale.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 Teiniwi, Yosew e ilo dakalalomele: “Yu nono kenem teliw a? Yu akokow kebiliw sako? Nakalem ete auk so selew selew kunum kesomi, okmobe eisneng kilele atemkabi kunum nete te.”, yangse kale.
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que tal homem como eu bem adivinha?
16 Yangei, Suda e yan weng bokolewomele: “Kamok kutaka! Num dulum akati weng banim te. Sen beelo banimomin deiw mak banim te. Sunbin-Got esik nulo diwyemeko, ‘Sen so biliw kai!’, yangse kasike, alik alik nu kame kukalem sak weng afak kunum kebokoluw te! Kunum beem men kom wain ok sen abubelei, ateme kunum bakati, alik alik nukati te.”, dangse kale.
16 Então, disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Dangei, Yosew e yan weng bokoyemomele: “Bayo! Alik yu bate! Beem men nakalem wain ok sen abubelei, ateme kunum bete kuw nem sak weng afak kunum keloke te. Mali yu ibolow menew kesomi, iti yukalem kalew em fukun unina!”, yangse kale.
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o varão em cuja mão o copo foi achado, aquele será meu servo; porém vós subi em paz para vosso pai.
18 Yangei, Suda e Yosew em mit teleko, bokolewomele: “Kamok kutaka! Ku Isiw aneng fian kaleem emisik kamok fian emdiw kesomi, kamokim fian kute te. Ku sak kunum nem weng kale kiliko, kanelom kaisuw kenemokolew te!
18 Então, Judá se chegou a ele e disse: Ai! Senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Kamok kutaka! Emisik ding kabalak e, ku nulo dakalalomelew: ‘Yom kalew e kait be ye? Kawkunum kumel makso biliw e?’, yangewi,
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai ou irmão?
20 nu yan weng bokokemomeluw: ‘No. Aatim e be kate, e fasel nam te. Em fasel kese ding kabalak e, akalem ibolow so keuumkabe kalel u aul alew mak dukusu te. Mak e kuanei, mak e num ning afung ful ete te. Aatim e afung aul beelo ibolow mutuk fian kuw kelewkabe te.’, kangsuluw te.
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai e um moço da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Kanguwi, ku nulo bokoyemomelew: ‘Yu uneko, sow em iti tolokoliw ding dim kabalak, afung ning ful beso dabele teliwi, ne elo atemoki te!’, yangselew te.
21 Então, tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 Yangewi, nu yan weng bokokemomeluw: ‘Afung ning be aatim elo koleweko, kaleelo tele tewe, aatim e beem mongom angom be kuanoke sako.’, kangsuluw te.
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Kanguwi, ku nulo yan weng bokoyemomelew: ‘Yukalem afung ning be dabele telinba keliw tewe, yu nem kiin dim kel nam fitewiw te!’, yangselew te.
23 Então, tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 Yangewi, nu kom yangselew weng be kiliko, kom weng afak kunum num aatim elo bokolewomin de unsuluw te.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo, meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 Anfel e, aatim em ‘Yu iti nukalem wanin wem unina!’, yangse ding kabalak e,
25 disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 nu elo yan weng bokolewomeluw: ‘Nukalem ning afung be nuso makuw debele uninba kelew tewe, nu ki keko, kamok fian beem kiin dim mewso nam unuw kasike, nu Isiw aneng fian elo nam unuw te.’, dangsuluw te.
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do varão, se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Danguwi, e nulo bokoyemomele: ‘Yu kal kebiliwte: Nem ibolow fian keumbi kalel u aul alew kuw dukusu te.
27 Então, disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Mak e konemeko, unei, ne elo ateminba bi te. Kut samal ite elo an waniwi, e kuanse sako.
28 um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Kame mak bakati singam aneng elo debele uniwi, maka mak elo aliw tewe, yu nelo anggil ilum fian mak dunemokoliw te. Ne sakik fian kuluko, kuaneko, awalik kumel im biliw finik am dim elo unoki te.’, yangse te.
29 se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com dor à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está atada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Kamok kutaka! Ne aatim elo fawtuk ayem weng mak bokolewomeli: ‘Aul kale iti debele telinba keli tewe, ne diwkuw diwkuw kom kiin dim kel sen so kesomelii, sen ilum be nem dim kilis angboke te.’, dangsi kasike kame,
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se não to tornar, eu serei culpado a meu pai todos os dias.
33 nakalem ete afung ning beem abin kulii, ku nelo kom sak weng afak kunum kenemolewka! Kate kunum besik kolewewi, e nakalem awkunum kumel iso iti nukalem am dim elo uneko, aatim em fukun unoka!
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Nimtew angom? Ne ki keko, aatim em kuloke sakik anggil ilum fian be nam atemoki kasike. Feinka! Nakalem ete ki keko, aatim em fukun nam uni kasike.”, Suda e Isiw em kamok Yosew elo bokolewse kale.
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.